• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Debata o ochronie konkurencji w Poznaniu

    13.11.2010. 19:40
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Prawo konkurencji - dla czy przeciw przedsiębiorcy? Na to pytanie próbowali znaleźć odpowiedź uczestnicy konferencji zamykającej tegoroczne obchody jubileuszu XX-lecia Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Skuteczność  i transparentność - te dwie cechy powinny charakteryzować działania służące ochronie konkurencji na rynku. To główny wniosek płynący z debaty, która odbyła się 5 listopada w Poznaniu. Gospodarzami konferencji była delegatura UOKiK w Poznaniu oraz Uniwersytet im. Adama Mickiewicza.

    Wśród ekspertów, prawników, ekonomistów i przedsiębiorców dyskutowano m.in. na temat roli przedsiębiorcy w postępowaniu antymonopolowym, standardach dowodowych oraz narzędziach ich pozyskiwania.

    ,,Skuteczność oraz transparentność - to dwa podstawowe elementy, które przyświecają działaniom prowadzonym przez UOKiK. Kładziemy w nich szczególny nacisk na edukację, mającą na celu podwyższanie wiedzy i świadomości wszystkich uczestników rynku na temat przysługującym im praw i obowiązków" - powiedział wiceprezes UOKiK Jarosław Król.

    Znaczenie tych słów podkreśliła prowadząca pierwszy panel dr Marta Sendrowicz ze Stowarzyszenia Prawa Konkurencji. Jej zdaniem skuteczność działania organu antymonopolowego zależy od  przejrzystej polityki ochrony konkurencji.

    Dyskusja panelach podzielona została na trzy części, poświęcone odpowiednio przedsiębiorcy w postępowaniu antymonopolowym, celom postępowania dowodowego oraz odpowiedzialności związanej z naruszeniem prawa konkurencji. Zastanawiano się również nad rolą przedsiębiorcy jako skarżącego i oskarżonego, rozkładem ciężaru dowodów na różnych stadiach postępowania przed Prezesem UOKiK.

    Jak stwierdza Małgorzata Cieloch, rzecznik prasowy UOKiK, przedsiębiorca w postępowaniu antymonopolowym nie występuje wyłącznie w charakterze strony. Wiele interwencji zostaje bowiem wszczętych w wyniku sygnałów pochodzących z rynku - od podmiotów na nim działających.

    ,,Ponadto dzięki współpracy ze skruszonymi przedsiębiorcami w ramach obowiązującego w naszym kraju od przeszło sześciu lat programu łagodzenia kar leniency, UOKiK ma możliwość dotarcia do nowych źródeł informacji, a często przy badaniu jednej sprawy, pojawiają się dowody na istnienie kolejnych nielegalnych porozumień" - mówi Cieloch.

    Dodaje, że zgodnie z podejściem praktyków - samodzielnie pozyskane przez organ antymonopolowy dowody bywają niewystarczające do wydania decyzji, w szczególności jeśli mamy do czynienia z kartelem. Nieoceniona jest pomoc informatora bezpośrednio uczestniczącego w zmowie, aby uzyskać informacje ,,z pierwszej ręki" i zrozumieć, jak działa jego wewnętrzny mechanizm.

    ,,Ponieważ UOKiK jest w swych dochodzeniach coraz bardziej skuteczny, a ponadto ogłasza ich wyniki, spółki zyskały motywację do rozważenia możliwości złożenia wniosku leniency działań już na bardzo wczesnym etapie postępowania" - zaakcentowała Dorothy Hansberry-Bieguńska, z kancelarii Wardyński i Wspólnicy.

    Podczas konferencji omówiono także zagadnienie zawierania antykonkurenycjnych porozumień oraz granic, które powodują, że działanie przedsiębiorcy nie jest jedynie sugerowaniem cen lecz zmową, która stanowi naruszenie ustawy antymonopolowej i skutkuje interwencją UOKiK.  

    Ważną część dyskusji poświęcono wydawanym przez Urząd decyzjom zobowiązaniowym oraz roli jaką pełnią - często dotkliwe - sankcje finansowe, nakładane na nieuczciwych przedsiębiorców.

    Uczestnicy poznańskiej konferencji zgodzili się z tezą, że zarówno prawo konkurencji, jak i podejmowane na jego podstawie działania UOKiK, mają na celu ochronę wszystkich uczestników rynku przed nielegalnymi praktykami. Istotne jest przy tym stałe budowanie świadomości przedsiębiorców oraz konsumentów, na temat przysługujących im praw oraz spoczywających na nich obowiązkach. W ten cel wpisuje się zwiększanie przewidywalności działań organu antymonopolowego, zarówno w zakresie karania, jak i prowadzonych postępowań. KOL

    PAP - Nauka w Polsce


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Rejestr klauzul niedozwolonych (właśc. rejestr postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone) - zestawienie klauzul abuzywnych prowadzone przez Prezesa UOKiK. Do rejestru są wpisywane z urzędu wszystkie postanowienia umowne, które zostały uznane za niedozwolone w stosunkach z konsumentami przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Wpisanie postanowienia do rejestru następuje na podstawie przesyłanych przez Sąd prawomocnych wyroków (art. 479[45] § 1,2 KPC). Rejestr jest jawny (art. 479[45] § 3 KPC) i dostępny na stronie internetowej UOKiK. Żaden przedsiębiorca nie może zasłaniać się nieznajomością rejestru.
    Wzór rejestru określają przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 lipca 2000 r. w sprawie wzoru rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone (Dz. U. z 2000 r. Nr 62, poz. 723).
    Stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru, stanowi praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów i jest zabronione (art. 24 ust. 1 i 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, Dz. U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331-ze zm.), choć w doktrynie sporne jest, czy zakaz stosowania klauzuli dotyczy jedynie przedsiębiorcy, przeciwko któremu Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydał wyrok stanowiący postawę wpisu klauzuli do rejestru, czy też zakaz ten dotyczy wszystkich przedsiębiorców. Inspekcja Handlowa jest polskim wyspecjalizowanym organem kontroli państwowej powołanym do ochrony interesów i praw konsumentów oraz interesów gospodarczych państwa. Działa na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25 z późn. zm.). Do zadań Inspekcji należy wykonywanie zadań określonych we wspomnianej ustawie oraz innych ustawach. Zadania Inspekcji wykonują Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz wojewodowie przy pomocy wojewódzkich inspektorów inspekcji handlowej wchodzących w skład zespolonej administracji rządowej w województwach. Działalnością PIH kieruje Prezes UOKiK przy pomocy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W skład Urzędu wchodzi Centrala i delegatury UOKiK. W skład Centrali wchodzą departamenty i komórki równorzędne, (w tym Departament Inspekcji Handlowej) oraz 9 laboratoriów kontrolno-analitycznych wykonujących zadania na rzecz Inspekcji Handlowej. Inspekcja prowadzi kontrole artykułów i usług dostępnych na rynku oraz legalności działania przedsiębiorców uczestniczących w obrocie tymi artykułami i usługami. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) – polski urząd antymonopolowy, obsługujący Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, który jest centralnym organem administracji państwowej (rządowej), działający na podstawie ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331). Organizację Urzędu określa statut nadany, w drodze zarządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów (M.P. z 2007 r. Nr 39, poz. 451).

    Prawo konkurencji (niekiedy prawo ochrony konkurencji) – gałąź prawa, której podstawowym celem jest ochrona przedsiębiorców przed zachowaniami innych przedsiębiorców którzy, zakłócając rozwój wolnej konkurencji, ograniczają możliwość swobodnego realizowania interesów gospodarczych na wolnym rynku. Nieuczciwa praktyka rynkowa – forma działalności przedsiębiorców wobec konsumentów, która polega na takim działaniu lub zaniechaniu przedsiębiorcy w stosunku do konsumenta, które jest niezgodne z wymogami staranności zawodowej oraz w sposób istotny zniekształca lub może zniekształcać zachowanie gospodarcze względem produktu przeciętnego konsumenta. Pojęcie nieuczciwych praktyk rynkowych wprowadzone zostało pierwotnie w prawie wspólnotowym w dyrektywie 2005/29/WE w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych. Zgodnie z tą dyrektywą na państwa członkowskie Unii Europejskiej został nałożony obowiązek wprowadzenia przepisów mających na celu przeciwdziałanie takim praktykom.

    Komisja Gospodarki (skrót: GOS) – jest stałą komisją sejmową, która zajmuje się sprawami polityki gospodarczej. W szczególności: restrukturyzacją gospodarki, efektywnością przemysłu, handlu międzynarodowego i wewnętrznego, technologii, inwestycji bezpośrednich i udziału kapitału zagranicznego oraz samorządu pracowniczego, gospodarczego i pracodawców. Zajmuje się też sprawami związanymi z tworzeniem właściwych podstaw prawnych dla powstawania, działania i rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw prowadzonych przez różne podmioty gospodarcze, dostosowywaniem norm prawnych (również w procesie legislacyjnym) do potrzeb i możliwości działania takich przedsiębiorstw; sprawami rozwoju rzemiosła, spółdzielczości oraz działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości oraz usług, sprawami turystyki, a także sprawami ochrony przed działaniem monopoli, w szczególności monopoli naturalnych, zapewniania wolności konkurencji na rynku, zasadności koncesjonowania zawodów i działalności gospodarczej, przeciwdziałania monopolizacji oraz ochrony praw konsumenta. Rynek właściwy - pojęcie prawa konkurencji mające na celu zidentyfikowanie oraz określenie ograniczeń konkurencji między przedsiębiorstwami. Polega ono na zidentyfikowaniu konkurentów danego przedsiębiorstwa, którzy są w stanie zakłócić jego zachowanie oraz uniemożliwiają mu zachowanie w sposób niezależny od skutecznej presji konkurencyjnej.

    Detektywistyczny Wywiad Gospodarczy (DWG) - powiązany zbiór czynności detektywistycznych oraz działań analityczno – wywiadowczych mających na celu uzyskanie wszechstronnych informacji w ujęciu przewagi konkurencyjnej, monitorowania rynku, zdefiniowania słabych stron konkurencji, tworzenia procedur ochrony przedsiębiorstwa oraz wyeliminowania zaistniałych zagrożeń. Umowa składu – przez umowę składu przedsiębiorca składowy zobowiązuje się do przechowania, za wynagrodzeniem, oznaczonych w umowie rzeczy ruchomych. Przedsiębiorca ten jest obowiązany wydać składającemu pokwitowanie, które powinno wymieniać rodzaj, ilość, oznaczenie oraz sposób opakowania, jak też inne istotne postanowienia umowy. Przedsiębiorca odpowiada za szkody wynikłe z utraty, ubytku lub uszkodzenia rzeczy, chyba że udowodni, że nie mógł im zapobiec, mimo dołożenia należytej staranności. Jest także obowiązany dokonywać odpowiednich czynności konserwacyjnych. Odszkodowanie nie może przewyższać zwykłej wartości rzeczy, chyba że szkoda wynika z winy umyślnej albo rażącego niedbalstwa przedsiębiorcy składowego. Przedsiębiorcy służy na zabezpieczenie roszczeń o składowe i należności uboczne, ustawowe prawo zastawu na rzeczach oddanych na skład.

    Prawo upadłościowe i naprawcze – zespół uregulowań zawartych w "Ustawie z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze" dotyczących sposobu postępowania w razie wspólnego dochodzenia roszczeń wierzycieli od niewypłacalnych dłużników będących przedsiębiorcami oraz skutki ogłoszenia upadłości, a także zasady postępowania naprawczego wobec przedsiębiorców zagrożonych niewypłacalnością.

    Zawieszenie postępowania (w postępowaniu administracyjnym) – wstrzymanie biegu postępowania, z możliwością jego podjęcia, bez potrzeby powtarzania dokonanych czynności procesowych. Zawieszenie postępowania admin. może być obligatoryjne (obowiązkowe) bądź fakultatywne (dobrowolne). To pierwsze odbywa się z urzędu drugie zaś na wniosek zainteresowanej strony.

    Postępowanie administracyjne – administracyjne prawo formalne (procesowe), w doktrynie jest definiowane jako określony tryb działań organów administracji publicznej w sprawach dotyczących praw i obowiązków niepodporządkowanych im służbowo konkretnych podmiotów bądź też jako uporządkowany ciąg czynności procesowych, dokonywanych przez organ administracji publicznej i inne podmioty tego postępowania, zmierzających do załatwienia sprawy indywidualnej w drodze decyzji administracyjnej. Postępowanie administracyjne sensu stricto nazywa się także ogólnym postępowaniem administracyjnym oraz postępowaniem administracyjnym jurysdykcyjnym. Zarządca przymusowy – osoba powoływana w cywilnym sądowym postępowaniu zabezpieczającym lub w cywilnym sądowym postępowaniu egzekucyjnym z przedsiębiorstw lub gospodarstw rolnych – egzekucja z przedsiębiorstw. W drugim przypadku zarządca jest organem egzekucyjnym i funkcjonariuszem publicznym. Pozycja zarządcy przymusowego usytuowana jest pomiędzy komornikiem a syndykiem. Zarządca w egzekucji z przedsiębiorstw ma częściowo uprawnienia komornika a częściowo syndyka (w podobnym zakresie dokonuje także czynności, gdyż celem tego rodzaju egzekucji jest zbycie przedsiębiorstwa w całości – jak w postępowaniu upadłościowym i zaspokojenie wierzycieli – jak w egzekucji singularnej – komorniczej). W przypadku wszczęcia egzekucji z przedsiębiorstwa w całości wszelkie egzekucje sądowe i administracyjne umarzane są z mocy prawa i jedynym wykonawczym organem egzekucyjnym jest zarządca przymusowy działający pod nadzorem sądu.

    Zmowa cenowa – porozumienie przedsiębiorstw na pewnym rynku dotyczące poziomu cen, mające na celu uniknięcie wzajemnej konkurencji. W szerszym kontekście zmową nazywa się sytuację, w której dwa lub większa liczba przedsiębiorstw wspólnie ustalają ceny lub wielkości produkcji, dokonują podziału rynku lub wspólnie podejmują decyzje handlowe. Grupę przedsiębiorstw, które działają w zmowie cenowej nazywa się kartel, syndykat, trust, koncern, konglomerat, czy holding. Istnienie zmowy cenowej wymaga, aby jego uczestnicy mieli do siebie pełne zaufanie. Działania niezgodne z warunkami zmowy powodują utratę zaufania i rozpad porozumienia. Nadużywanie zaufania w zmowach cenowych i jego skutki wyjaśnia dylemat więźnia. Egzekucja administracyjna – zespół czynności organu egzekucyjnego, zobowiązanego oraz innych uczestników postępowania, podjętych w celu ostatecznego urzeczywistnienia normy prawa materialnego. Do czynności tych zalicza się zarówno czynności procesowe rozstrzygające kwestie proceduralne wynikłe w toku postępowania, jak i czynności egzekucyjne będące czynnościami faktycznymi. Egzekucja administracyjna jest w prawie polskim uregulowana w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 1015, z późn. zm.)

    Dodano: 13.11.2010. 19:40  


    Najnowsze