• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dlaczego nasz mózg doświadcza rozmiaru lalki Barbie

    30.05.2011. 16:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Wyobraź sobie, że budzisz się pewnego ranka a twoje ciało skurczyło się do rozmiaru lalki - co wówczas sobie pomyślisz? Być może wyda ci się, że jesteś normalnych rozmiarów, a wszystko naokoło jest ogromne - albo, że to ty jesteś malusieńki/malusieńka. Pojawia się więc pytanie: w jaki sposób wielkość naszego ciała wpływa na sposób postrzegania przez nas świata? Naukowcy ze Szwecji zajęli się tą kwestią i uzyskali wyniki. Badania, których wyniki opublikowano w czasopiśmie PLoS ONE zostały częściowo dofinansowane z grantu Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERBN) z budżetu Siódmego Programu Ramowego (7PR) UE.

    Klasyczna teoria sugeruje, że postrzegamy wielkość i odległość jako efekt interpretacji przez mózg rozmaitych wskazówek wzrokowych, takich jak rozmiar obiektu na siatkówce lub sposób poruszania się tego obiektu w polu widzenia. Niektórzy eksperci są przekonani, że ma tutaj swój udział również wielkość ciała i jej powiązanie z percepcją. Twierdzą, że im wyższy jest człowiek, tym odległości wydają się krótsze.

    Testując te założenia, zespół z Karolinska Institutet zbadał, jak ludzie doświadczaliby niewielkiego lub ogromnego ciała jako swojego własnego w warunkach laboratoryjnych.

    Po udanym stworzeniu iluzji zamiany ciałami z innymi osobami lub manekinami, zespół z Karolinska Institutet wykorzystał te same techniki do stworzenia złudzenia posiadania dużego ciała lub ciała rozmiarów lalki. Badani mieli wrażenie, że posiadają ciało wielkości lalki (80 cm lub 30 cm) albo giganta (400 cm). Przeprowadzone badania ujawniają, jak rozmiar naszego ciała wpływa na naszą percepcję otaczającej przestrzeni.

    "Malutkie ciało postrzega świat jako ogromny i odwrotnie" - wyjaśnia naczelny autor i kierownik badań dr Henrik Ehrsson z Laboratorium Ciała i Jaźni, Wydziału Neuronauk Karolinska Institutet.

    Zespół przeanalizował zmienioną percepcję przestrzeni, prosząc badanych o ocenę wielkości rozmaitych klocków, a następnie podejście do klocków z zamkniętymi oczami. Kiedy badani wyobrażali sobie, że ich ciało jest małe, zawyżali wielkość i odległość. Sytuacja miała się odwrotnie, kiedy wyobrażali sobie, że posiadają ogromne ciało.

    Naukowcy podkreślają, że jedną ze strategii wykorzystywanych przez mózg jest ocena rozmiaru poprzez porównanie dwóch obiektów, na przykład ciała i drzewa (stojących obok siebie). Ale kiedy badani doświadczali posiadania sztucznego ciała, "efekt wielkości ciała" był silniejszy - mówią naukowcy.

    "Chociaż wiemy, jakich rozmiarów są ludzie, złudzenie sprawia, że postrzegamy innych jak gigantów. To niesamowite doświadczenie" - mówi dr Ehrsson.

    Badania wskazują również, jak duże są szanse stworzenia złudzenia zamiany ciała na znacznie mniejsze lub większe. Ten efekt może mieć praktyczne zastosowania w perspektywie długoterminowej.

    "Teoretycznie możliwe jest stworzenie wrażenia bycia mikroskopijnym robotem, który jest zdolny do przeprowadzania operacji w ciele człowieka lub gigantycznym robotem naprawiającym elektrownię jądrową w następstwie wypadku" - wyjaśnia dr Ehrsson.

    Naukowcy twierdzą, że odkrycia mają "zasadnicze znaczenie, bowiem sugerują zależność przyczynową między reprezentacjami przestrzeni ciała i przestrzeni zewnętrznej. Tak oto nasze własne ciało wpływa na sposób postrzegania świata".

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Rozszerzenie ciała - w teorii ciał jest to większe w sensie inkluzji ciało zawierające dane ciało. Na przykład, ciało liczb rzeczywistych jest rozszerzeniem ciała liczb wymiernych; ciało liczb zespolonych jest rozszerzeniem ciał liczb rzeczywistych (więc także wymiernych). Rozszerzenia ciał są centralnym pojęciem teorii Galois. Wyróżnia się wiele rodzajów rozszerzeń ciał ze względu na ich własności. Ciało uporządkowane – ciało K, w którym wyróżniony jest zbiór D elementów dodatnich o następujących własnościach: Masa spoczynkowa (in. masa niezmiennicza lub po prostu masa) - wielkość fizyczna w fizyce relatywistycznej, charakteryzująca ciało bądź układ ciał, która nie zależy od układu odniesienia. W dowolnym układzie odniesienia, masa spoczynkowa jest wyznaczona przez energie i pędy wszystkich ciał. Jest to masa ciała mierzona w układzie odniesienia, w którym to ciało spoczywa.

    Położenie – wielkość fizyczna określająca umiejscowienie danego ciała w przestrzeni względem wybranego układu współrzędnych. Wielkość ta, w zależności od kontekstu, w jakim jest użyta, może występować jawnie jako wektorowa wielkość fizyczna określająca kierunek i odległości danego obiektu od wybranego punktu odniesienia, który umiejscawia się zwykle w początku układu współrzędnych. Wówczas wektor punktu odniesienia do tego ciała nosi nazwę wektora wodzącego. Efekt stroboskopowy występuje, gdy poruszające się ciało oświetlane jest migającym światłem. W przypadku ruchu obrotowego ciała lub ciała o powtarzającym się wzorze następuje nieprawidłowe wrażenie zwolnienia, pozornego zatrzymania, a nawet odwrócenia kierunku ruchu. Jest wykorzystywany celowo do obserwacji i fotografowania ruchu ciał szybko poruszających się.

    Obiekt koorbitalny – ciało niebieskie, poruszające się wraz z drugim, znacznie masywniejszym ciałem, po orbicie synchronicznej wokół grawitacyjnie dominującego ciała w centrum układu. Ciało szare – ciało, które pochłania określoną współczynnikiem absorpcji część promieniowania padającego na to ciało bez względu na długość fali padającego promieniowania i temperaturę ciała.

    Gęstość względna – niemianowana wielkość będąca stosunkiem gęstości bezwzględnej badanego ciała do gęstości bezwzględnej ciała wzorcowego. Dla cieczy i ciał stałych najczęściej wzorcem jest woda w temperaturze 20 °C, i przeważnie w stosunku do niej przelicza się wielkość gęstości.

    Dodano: 30.05.2011. 16:17  


    Najnowsze