• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Edukacja naukowa na rzecz przyszłości

    10.07.2013. 15:27
    opublikowane przez: Redakcja

    W demokratycznym społeczeństwie obywatele są w stanie ocenić argumenty za i przeciw, by zdecydować, co ich przekonuje i jak powinni zagłosować. W dzisiejszym społeczeństwie opartym na wiedzy oznacza to czasami konieczność zrozumienia zagadnień technicznych i naukowych. Ale czy młodzi ludzie w Europie faktycznie dysponują wiedzą niezbędną do uczestnictwa w decyzjach powiązanych z problematyką naukową?

    Wyniki badań pokazują, że młodzi Europejczycy często nie posiadają wiedzy, która umożliwiłaby zrozumienie podstawowych kwestii naukowych, a liczba osób wybierających karierę naukową spada. Ten dosyć alarmujący trend jest wyraźnym wyzwaniem dla Europy i jej przyszłości w gospodarce opartej na wiedzy.

    Finansowany ze środków unijnych projekt SED (Edukacja naukowa na rzecz różnorodności) poświęcony jest analizie podejścia państw europejskich (Zjednoczone Królestwo i Holandia) oraz krajów partnerskich (Indie, Liban, Malezja i Turcja) do genderu i różnorodności kulturowej przy podejmowaniu starań o zaangażowanie młodzieży w edukację naukową.

    W ramach projektu SED, realizowanego pod kierunkiem Uniwersytetu w Exeter, rozpoczęto szeroko zakrojony program badawczy we wszystkich krajach partnerskich, bazujący na ankietach, grupach fokusowych oraz wywiadach z nauczycielami i uczniami.

    Aspekty cieszące się szczególnym zainteresowaniem to wpływ kultury i przekonań religijnych oraz poznanie procesu, wskutek którego kształtują się postawy wobec nauki w wieku od 10 do 14 lat.

    Przystępując do badań, partnerzy projektu byli przekonani, że zrozumienie dynamiki między kulturą, genderem a edukacją naukową w zróżnicowanych krajach partnerskich posłuży za podstawę do opracowania lepszych podejść do edukacji naukowej, które przemówią do większej liczby uczniów.

    Jedna z analizowanych koncepcji dotyczyła tego czy i w jakim zakresie technologie sieciowania społecznościowego sprawiły, że pozorna jedność i autorytet przedmiotów ścisłych w szkole wydają się nieistotne.

    Pośród dorobku projektu znajdują się dwie nowe książki zespołu SED. "Science Education for Diversity" (Edukacja naukowa na rzecz różnorodności) to zbiór pod redakcją dr Nassera Mansoura i profesora Ruperta Wegerifa z Uniwersytetu w Exeter, w którym znalazło się kilka artykułów członków projektu SED. Ponadto książka profesora Ruperta Wegerifa pt. "Dialogic: Education for the Internet Age" (Dialogika - edukacja w dobie Internetu) odnosi się do ustaleń projektu SED i argumentuje, że mimo szybkich postępów w technologiach komunikacyjnych, nauczanie w przeważającej mierze nadal polega na tradycyjnej metodologii, opartej na logice druku i zależnej od poglądu, że istnieje jedno prawdziwe przedstawienie rzeczywistości.

    W praktyce, dowodzi profesor Wegerif, wykorzystanie Internetu zakłóciło tę tradycyjną logikę edukacji, oferując partycypacyjne i wielorakie doświadczenie wiedzy. Ta nowa logika czy "dialogika" polega bardziej na uczeniu się uczenia, gdzie jednostka jest konfrontowana z wieloma perspektywami i fundamentalną niepewnością.

    Partnerzy projektu SED twierdzą, że dalsze publikacje oparte na ich pracach będą ukazywać się w ciągu kolejnych kilku lat, a zbudowany, ogromny zbiór danych będzie zasobem służącym jeszcze długo naukowcom, którzy będą chcieli poprawić edukację naukową w Europie i na świecie.
    Za: CORDIS


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Instytut Pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego - jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego. Dzieli się na 8 zakładów i 1 pracownię naukową. Posiada uprawnienia do nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego oraz wnioskowania o nadanie tytułu naukowego profesora. Prowadzi działalność dydaktyczną i badawczą związaną z modernizacją oświaty i szkolnictwa polskiego XIX i XX wieku, procesami przystosowania i nieprzystosowania społecznego, poradnictwem i poradoznawstwem, teorią animacji kulturalnej, oświatą dorosłych i aktywnością, edukacją wielokulturową i międzykulturową, regionalizmem, edukacją obywatelską, dysfunkcjami rozwojowymi oraz pedagogiką opiekuńczą z terapią. Instytut oferuje studia na kierunku pedagogika o specjalnościach: edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, edukacja i rehabilitacja osób niepełnosprawnych, edukacja dorosłych i marketing społeczny, organizacja edukacji i edukacja regionalna, pedagogika opiekuńcza z terapią, poradnictwo i pomoc psychopedagogiczna, resocjalizacja oraz studia podyplomowe, a także studia doktoranckie. California Academy of Sciences jest jednym z największych muzeów historii naturalnej na świecie. Akademia powstała w 1853 roku jako społeczność naukowa i do tej pory prowadzi szereg pierwotnych badań z wystawami i edukacją, stając się jednym z najbardziej prężnych muzeów z XX wieku. Alfabetyzm – określenie odnoszące się do podstawowych zasobów wiedzy i umiejętności niezbędnych do uczestnictwa w życiu społecznym danej zbiorowości ludzkiej. Wymagany zestaw tych zasobów zależy od czynników historycznych i społeczno-kulturowych. Dotyczy kompetencji zdobywanych przez całe życie jednostki i uznawanych w danej epoce za podstawowe, stanowiące wymóg społeczny i poddawane kontroli społecznej. Dotyczy zarówno cech zdobywanych w edukacji nieformalnej, jak i drogą formalnego systemu nauczania. Alfabetyzm odnosi się nie tylko do umiejętności czytania i pisania, ale też do podstawowej wiedzy matematycznej, geograficznej, biologicznej, fizycznej, technicznej, o społeczeństwie oraz umiejętności jak posługiwanie się komputerem i internetem.

    Nauka – autonomiczna część kultury służąca wyjaśnieniu funkcjonowania świata, w którym żyje człowiek. Nauka jest budowana i rozwijana wyłącznie za pomocą tzw. metody naukowej lub metod naukowych nazywanych też paradygmatami nauki poprzez działalność badawczą prowadzącą do publikowania wyników naukowych dociekań. Proces publikowania i wielokrotne powtarzanie badań w celu weryfikacji ich wyników prowadzi do powstania wiedzy naukowej. Zarówno ta wiedza jak i sposoby jej gromadzenia określane są razem jako nauka. Terapia pedagogiczna - (tzw. pedagoterapia) to świadome i celowe oddziaływanie na podmiot wychowania za pomocą metod i technik zmierzających do przywrócenia pożądanych cech osobowo -poznawczych w obrębie motywacji oraz emocji edukacyjnej. Jest to również oddziaływanie za pomocą środków psycho - pedagogicznych na przyczyny i przejawy trudności w edukacji tj.: nabywaniu, przyswajaniu wszechstronnej wiedzy i posługiwaniu się nią w życiu społecznym.

    Edukacja globalna - część kształcenia obywatelskiego i wychowania poświęcona budowaniu świadomości istnienia zjawisk i współzależności o charakterze globalnym. Szczególny nacisk kładzie m.in. na tłumaczenie przyczyn i skutków opisywanych zjawisk, przedstawianie perspektywy Globalnego Południa, kształtowanie krytycznego myślenia oraz ukazywanie relacji między jednostką i procesami globalnymi. Edukacja globalna sprzyjać ma kształtowaniu postaw odpowiedzialnych, opartych na szacunku, uczciwości, empatii, zakładających osobiste zaangażowanie i gotowość do ustawicznego uczenia się. Zbliżonymi do edukacji globalnej terminami - często stosowanymi zamiennie - są edukacja rozwojowa i edukacja na rzecz zrównoważonego rozwoju. W zakres tematyczny edukacji globalnej - poza sprawami dotyczącymi rozwoju - wchodzą także prawa człowieka oraz tematy związane z ze światowym pokojem i bezpieczeństwem. E–learning – nauczanie z wykorzystaniem sieci komputerowych i Internetu, oznacza wspomaganie procesu dydaktyki za pomocą komputerów osobistych i Internetu. Pozwala na ukończenie kursu, szkolenia, a nawet studiów bez konieczności fizycznej obecności w sali wykładowej. Doskonale uzupełnia również tradycyjny proces nauczania. E–learning to tylko jeden z elementów edukacji, dlatego edukacja w czasie rzeczywistym dotyczy znacznie obszerniejszego zasięgu usług niż e–learning.

    Edukacja ekologiczna (element edukacji środowiskowej) – koncepcja kształcenia i wychowywania społeczeństwa w duchu poszanowania środowiska przyrodniczego zgodnie z hasłem myśleć globalnie – działać lokalnie. Edukacja ekologiczna definiowana jest także jako psychologiczno-pedagogiczny proces oddziaływania na człowieka w celu kształtowania jego świadomości ekologicznej. Edukacja ekologiczna obejmuje wprowadzanie do programów szkół wszystkich szczebli tematyki z zakresu ochrony środowiska i kształtowania środowiska, umożliwiającej łączenie wiedzy przyrodniczej z postawą humanistyczną, tworzenie krajowych i międzynarodowych systemów kształcenia specjalistów i kwalifikowanych pracowników dla różnych działów ochrony środowiska, nauczycieli ochrony środowiska, dokształcanie inżynierów i techników różnych specjalności oraz menedżerów gospodarki, a także powszechną edukację szkolną i pozaszkolną. Konferencja naukowa – spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki. W ramach spotkania referowane są wyniki badań naukowych lub odbywa się seria krótkich wykładów monograficznych i dyskusji na określony temat. Konferencje, obok publikacji, są jedną z dwóch podstawowych form prezentowania i dyskutowania wyników badań naukowych. Wystąpienia na konferencjach naukowych, w których prezentuje się swoje wyniki badań są nazywane prezentacjami, komunikatami, doniesieniami wstępnymi, referatami. Materiały konferencji mogą być publikowane.

    Prezentacja naukowa - ogólna nazwa wszelkich wystąpień na konferencjach naukowych, których celem jest prezentacja wyników swoich lub cudzych badań. Publikacje oparte na prezentacjach naukowych nie są zazwyczaj recenzowane i są naukowym źródłem wtórnym.

    Edukacja środowiskowa - jest formą pracy socjalnej nastawioną na rozwój i aktywizację społeczności lokalnych. To ogół wpływów na jednostki i grupy ludzkie, sprzyjających takiemu ich rozwojowi i wykorzystywaniu własnych możliwości, aby w maksymalnym stopniu stały się twórczymi i świadomymi członkami wspólnoty społecznej, narodowej, kulturowej i globalnej. Edukacja środowiskowa jest sposobem na (samo)kształtowanie podmiotowości osób, grup i środowisk. Wykracza też poza granicę pasywnego odbioru określonych treści, by poprzez udział ludzi w praktyce społecznej kształtować postawy zaangażowane, a tą drogą – społeczeństwo aktywne i kreatywne.

    Przegląd piśmiennictwa – praca naukowa, mająca na celu dokonanie przeglądu najważniejszych publikacji związanych z jakąś dziedziną wiedzy oraz przedstawienie wynikających z tych publikacji syntetycznych wniosków. Instytut Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu Opolskiego (ISE UO) – jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Historyczno-Pedagogicznego Uniwersytetu Opolskiego. Dzieli się na 3 zakłady. Prowadzi działalność dydaktyczną i badawczą związaną z nowatorstwem pedagogicznym obejmującym kwestie dydaktyczne i wychowawcze w placówkach oświatowych, kształceniem aktywizującym jako strategią przygotowania ucznia do dalszego samorozwoju i życia w zmieniającym się społeczeństwie, kształceniem kadry w zakresie edukacji małego dziecka i wychowania przedszkolnego. Instytut oferuje studia na kierunkach: edukacja kreatywna z medialną, kształcenie wczesnoszkolne z wychowaniem przedszkolnym, pedagogika małego dziecka z wychowaniem przedszkolnym, pedagogika z edukacją elementarną, pedagogika terapeutyczna i pedagogika wczesnoszkolna oraz studia podyplomowe. Aktualnie na instytucie kształci się studentów w trybie dziennym i studia zaocznezaocznym. Siedzibą instytutu jest gmach Collegium Pedagogicum, położony na terenie kampusu Uniwersytetu Opolskiego przy ulicy Ojca Jana Czaplaka 2a w Opolu.

    Polityka naukowa definiowana jest jako działalność państwa oraz innych instytucji publicznych mająca na celu takie wpływanie na naukę, które w sposób optymalny przyczyni się do wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego przy jak najlepszym wykorzystaniu środków na badania naukowe. Często do szeroko rozumianej polityki naukowej zalicza się także politykę innowacyjną, której zadaniem jest wprowadzanie wyników badań naukowych, wynalazków i usprawnień do praktyki gospodarczej. Jest to jedna z najmłodszych dziedzin polityki gospodarczej, ukształtowała się dopiero w latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Przełomową datą jest rok 1935, kiedy to wydano pracę J.D.Bernala pt. "The Social Function of Science"("Społeczna funkcja nauki"), ujmującą całościowo problemy nauki we współczesnym świecie. W 1967r. we Frascati(Włochy) odbyła się konferencja przedstawicieli krajów skupionych w OECD, w trakcie której wypracowano wiele zaleceń i definicji dotyczących polityki naukowej, będących podstawą obecnego rozwoju tej dziedziny. Dzięki ustaleniom z 1967r. w wielu krajach, także w krajach rozwijających się, utworzono organy decyzyjne a szczeblu rządowym odpowiedzialne za politykę naukową.

    Dodano: 10.07.2013. 15:27  


    Najnowsze