• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Internetowy fitness umysłu dla seniorów

    14.01.2012. 00:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Starsze osoby mogą aktywnie przeciwdziałać skutkom upływającego czasu - uważają badaczki ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, które opracowują metodę wspomagającą sprawność intelektualną emerytów. W ramach swoich badań zapraszają seniorów do udziału w komputerowym treningu umysłu.

    Jak poinformowano na stronie SWPS, rozpoczynający się teraz projekt badawczy adresowany do seniorów prowadzą dr Aneta Brzezicka i Anna Maria Wieczorek, badaczki z Interdyscyplinarnego Centrum Stosowanych Badań Poznawczych SWPS.

     

    Celem badań jest sprawdzenie, czy intensywna aktywność intelektualna ma wpływ na poprawę ogólnego funkcjonowania poznawczego, np. koncentracji uwagi czy zapamiętywania nowych informacji. Badaczki chcą opracować sposoby zapobiegania niekorzystnym zmianom w sferze intelektualnej, które zachodzą wraz ze starzeniem się.

    "Starszy wiek może być okresem pozytywnych zmian. Konieczne do tego są otwarta postawa wobec możliwości, jakie niesie rozwój nowych technologii, chęć zmiany na lepsze i odrobina wysiłku" - twierdzą badaczki i dodają, że udział w ćwiczeniach może pomóc zarówno w utrzymaniu aktualnego poziomu zdolności intelektualnych, jak i przyczynić się do jego poprawy.

    Psycholożki tłumaczą, że oferowany w ich badaniach "fitness umysłu" to metoda wspomagania sprawności intelektualnej, która może przyczynić się do podtrzymania i wydłużenia dobrego funkcjonowania poznawczego, co ma szczególne znaczenie np. w kontekście przedłużających się wymagań co do długości aktywności zawodowej.

    W internetowym treningu umysłu, prowadzonym w ramach badań mogą wziąć udział wszyscy zainteresowani ćwiczeniem umysłu, a szczególnie osoby w wieku powyżej 50 lat. Przez 5 tygodni uczestnicy wykonywać będą 20 treningów poznawczych (każdy trwa ok. 15 minut), mających na celu wyćwiczenie określonej funkcji, tj. zapamiętywanie lub wyciąganie wniosków. Po zakończeniu całego programu każdy otrzymuje podsumowanie jego przebiegu. Trening jest tak skonstruowany, aby dopasowywać poziom trudności zadania do osiąganych przez uczestnika wyników i jego możliwości.

    Udział w treningach jest bezpłatny. Projekt jest realizowany ze środków Narodowego Centrum Nauki i potrwa do końca 2012 r.

    Badanie odbywa się za pośrednictwem strony internetowej: www.treningipoznawcze.pl.

    PAP - Nauka w Polsce

    lt/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Neurofilozofia – filozoficzne badania odnośnie zagadnienia umysł–ciało. Określana jest jako dyskusja o związkach pomiędzy procesami zachodzącymi w mózgu a fenomenami mentalnymi. Łączy rezultaty badań neuronauk z rozważaniami filozoficznymi. Istnieją dwie podstawowe linie badań prowadzonych w ramach neurofilozofii: z jednej strony prowadzi się starania, by rozwiązać problemy filozofii umysłu przy pomocy rezultatów empirycznych z dziedzin bliskich neuronaukom, z drugiej natomiast stosuje się metody filozofii nauki w interpretacji wyników tychże nauk. Pamięć jest to jedna z funkcji ludzkiego umysłu, zdolność poznawcza do przechowywania, magazynowania i odtwarzania informacji o doświadczeniach. Pamięć jest przedmiotem badań psychologii kognitywnej. Ćwiczenie koncentracji (inaczej: trening uwagi, trening koncentracji) – wielokrotne powtarzanie czynności poprawiających umiejętność skupienia i podtrzymywania uwagi na określonym przedmiocie, zjawisku, wydarzeniu, sytuacji itp. Ułatwia naukę selekcjonowania bodźców z otoczenia i koncentracji na tych, które w danej chwili są interesujące. Umożliwia skuteczne działanie wielozadaniowe, sprzyja poprawie zdolności przetwarzania tylko tych informacji, które są istotne z punktu widzenia wybranego celu. Koncentracja uwagi jest konieczna dla trwałego zapamiętywania. Ćwiczenia koncentracji przynoszą najlepsze efekty w połączeniu z zapewnieniem organizmowi odpowiedniej ilości snu, spokoju i wypoczynku.

    John Rogers Searle (ur. 31 lipca 1932) – amerykański filozof. Z badań nad filozofią języka przeszedł do badań na gruncie filozofii umysłu. Badania nad umysłem są jego zdaniem naturalnym krokiem w badaniach nad językiem, a sama filozofia języka ma być częścią filozofii umysłu. Umysł reaktywny w scjentologii jest to część umysłu, która pracuje na bazie bodziec-reakcja (bodziec, który zadano powoduje określoną reakcję). Jest pozostałością po przodkach zwierzęcych, która w wypadku zwierząt miała na celu regulację zachowań w sytuacjach zagrożenia. Sfera ta nie podlega naszej woli. W momentach restymulacji umysł reaktywny "włącza" się między umysł analityczny a umysł somatyczny zmuszając człowieka do działań które są zapisane w "engramach". Z powodu odcięcia umysłu analitycznego podczas restymulacji engramu bardzo mocno zostaje ograniczona świadomość i wola człowieka(typowy przykład to stan niepoczytalności podczas popełniania przestępstwa).

    Psychologia poznawcza, nazywana niekiedy kognitywną (ang. cognitive psychology) – dziedzina psychologii zajmująca się problematyką poznawania przez człowieka otoczenia - tworzenia wiedzy o otoczeniu, która może być następnie wykorzystana w zachowaniu. Wiedzę przedstawia się jako struktury (reprezentacje umysłowe), a mechanizmy jej tworzenia jako procesy (procesy poznawcze), a całość zagadnienia - jako tworzenie i przekształcanie struktur poprzez procesy. Stąd też można stwierdzić, że psychologia poznawcza zajmuje się badaniem struktur i procesów poznawczych. Aktywność poznawczą opisuje się także jako przetwarzanie informacji przez system poznawczy (umysł) i stąd też można powiedzieć, że psychologia poznawcza zajmuje się badaniem organizacji i funkcjonowania umysłu. Zagadnieniami podstawowymi dla psychologii poznawczej zajmuje się również kognitywistyka (ang. cognitive science). Pedagogika osób z niepełnosprawnością intelektualną (pedagogika niepełnosprawnych intelektualnie, oligofrenopedagogika) (grec.: "oligos" - pomniejszenie, "phren" - umysł; pomniejszona, obniżona sprawność umysłowa) dział pedagogiki specjalnej zajmujący się wychowaniem i nauczaniem osób z niepełnosprawnością intelektualną. Podmiotem jest jednostka upośledzona umysłowo, przedmiotem proces jej rewalidacji obejmujący wszechstronny rozwój i przystosowanie do życia w społeczeństwie.

    wychowanie umysłowe podobnie jak to jedna z podstawowych dziedzin teorii wychowania oznaczająca podejmowanie specyficznych działań człowieka celem przyswojenia wychowankom określonych nawyków i umiejętności oraz wiedzy ponadto, kształtowanie właściwych postaw wobec nauki i pracy umysłowej, a także doskonalenie własnych zdolności poznawczych (spostrzegawczości, uwagi, pamięci, rozumowania, myślenia itp.) i rozwijanie zainteresowań badawczych oraz kształtowanie światopoglądu. Niepełnosprawność intelektualna w stopniu lekkim (upośledzenie umysłowe lekkie, dawniej debilizm – niestosowana z uwagi na negatywne znaczenie w języku potocznym) – poziom intelektualny osób dorosłych charakterystyczny dla 12. roku życia. Ta forma deficytu intelektualnego stanowi najwięcej rozpoznań. Osoby takie są samodzielne i zaradne społecznie, nie powinny jednak wykonywać zawodów wymagających podejmowania decyzji, ponieważ nie osiągnęły etapu myślenia abstrakcyjnego w rozwoju poznawczym. Życie rodzinne przebiega bez trudności. W socjalizacji mogą nabywać zaburzeń osobowościowych, ze względu na atmosferę otoczenia i stosunek innych. Obecnie istnieje tendencja do wprowadzania zajęć korekcyjnych, przy intensywniejszym treningu poznawczym w dłuższym czasie osoby z upośledzeniem w stopniu lekkim osiągają podobne wyniki co osoby z przeciętnym IQ. Do 12 roku życia brak różnic rozwojowych.

    Zapamiętywanie – jest to czynność i pierwsza faza procesu pamięciowego tzw. faza nabywania określonej formy zachowania lub przyswojenia tego, co na daną jednostkę oddziałuje. Zapamiętywanie może mieć postać jednego aktu spostrzeżeniowego lub być złożoną aktywnością.

    Dodano: 14.01.2012. 00:19  


    Najnowsze