• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jaki rodzaj nacjonalizmu uszczęśliwia ludzi?

    14.12.2011. 17:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Czy poczucie dumy ze swojego kraju daje ci szczęście? Beznadziejne pytanie o niezliczonej liczbie odpowiedzi.

    Podczas gdy we wnioskach z wcześniejszych badań stwierdzono, że pozytywne odczucia w stosunku do swojego kraju mogą być powiązane z zadowoleniem z własnego życia, naukowcy Tim Reeskens z Katholieke Universiteit Leuven w Belgii i Matthew Wright, politolog z amerykańskiego Uniwersytetu w Waszyngtonie, DC, postanowili jeszcze bardziej zgłębić temat i przedstawić pełny obraz, jaki kryje się za szczęściem i nacjonalizmem.

    Matthew Wright powiedział: "Nie ma problemu ze stwierdzeniem, że duma z własnego kraju uszczęśliwia. Ale o jakiego rodzaju dumie tutaj mowa? To okazuje się czynić wielką różnicę."

    Pojęcie nacjonalizmu może obejmować wiele aspektów ideologii, od przekonania o wyższości własnego kraju wobec wszystkich innych krajów, poprzez nacjonalizm "obywatelski", po ochronę państwa przed władzą narzucaną przez inne państwo.

    W toku dalszych prac autorzy przeanalizowali odpowiedzi udzielone przez 40.677 osób z 31 krajów na 4 kluczowe pytania zadane w międzynarodowym Badaniu Wartości Europejskich (ang. European Values Study) w 2008 - zakrojonym na szeroką skalę międzynarodowym, obserwacyjnym programie badawczo-sondażowym, w ramach którego przyglądano się podstawowym wartościom humanistycznym. Zapewnia on wgląd w idee, przekonania, preferencje, postawy, wartości i opinie obywateli z całej Europy. Badania te są jedynym w swoim rodzaju projektem eksplorującym sposób myślenia Europejczyków o życiu, rodzinie, pracy, religii, polityce i społeczeństwie.

    W prezentacji swoich odkryć w czasopiśmie Psychological Science autorzy podzielili dumę narodową na dwa odrębne aspekty.

    Nacjonalizm "etniczny", wyrażany często poprzez określenia rasowe lub religijne, postrzega pochodzenie jako kluczową granicę społeczną definiującą zbiorowe, narodowe "my". Z kolei nacjonalizm "obywatelski" dotyczy bardziej tworzenia inkluzywnego społeczeństwa, wymagając do przynależności jedynie poszanowania dla instytucji i prawa kraju. Podczas gdy nacjonalizm etniczny często posiłkuje się zamkniętym i antagonistycznym podejściem do mniejszości czy imigrantów, nacjonalizm obywatelski, przynajmniej co do zasady, jest bardziej otwarty na budowanie mostów między różnymi społecznościami i otwierania granic przed imigrantami.

    Pośród analizowanych pytań sondażowych jedno oceniało "subiektywne odczucie dobrobytu", określane na podstawie ogólnego zadowolenia z życia, a inne mierzyło poczucie dumy narodowej. Dwa kolejne wskazywały na etniczne i obywatelskie granice narodowe na podstawie dokonywanej przez respondentów oceny wagi poszanowania prawa i instytucji oraz określenia przez nich znaczenia pochodzenia.

    Podobnie jak w toku wcześniejszych badań, naukowcy odkryli, że osoby odczuwające większą dumę narodową cieszą się lepszym dobrobytem. Odkrycia Reeskensa i Wrighta wskazują również, że nacjonaliści obywatelscy są w ogóle szczęśliwsi, gdyż dobre samopoczucie nawet najdumniejszych nacjonalistów etnicznych ledwie przewyższa to, którym się cieszą osoby o najniższym poziomie dumy obywatelskiej.

    Na podstawie sposobu, w jaki ludzie definiują dumę możemy poczynić przewidywania, co do ich reakcji na zmianę sytuacji.

    W obliczu ponownego wzrostu popularności partii skrajnie nacjonalistycznych w Europie tego typu badania są nieodzowne, by zmierzyć się ze złożonymi ideologiami politycznymi i dokładnie zdefiniować, jaki rodzaj nacjonalizmu jest pożądany. Wright jest przekonany, że ustalenia posłużą za wskazówki, jakich powszechnych reakcji można się spodziewać w stosunku do takich trendów jak przekraczanie granicy przez miliony ludzi z biedniejszych krajów do bogatszych w poszukiwaniu pracy lub schronienia przed wojną albo w ucieczce przed represjami politycznymi. "Nie ma jasności, co do politycznych implikacji miary szczęścia - aczkolwiek nieszczęśliwi obywatele mogą żądać wielu politycznie niebezpiecznych, ksenofobicznych reakcji. Nacjonaliści etniczni, dumni lub nie, wypadają na relatywnie mniej szczęśliwych przez co bardziej prawdopodobne jest, że ruszą do działania, kiedy nastąpi dywersyfikacja narodu wokół nich."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Nacjonalizm (z łac. natio – naród) – postawa społeczno-polityczna, uznająca naród za najwyższe dobro w sferze polityki. Nacjonalizm uznaje sprawy własnego narodu za najważniejsze (egoizm narodowy), jednak istnieją grupy, które szanują także racje i poglądy innych narodów. Nacjonalizm przejawia się głoszeniem poglądów o zabarwieniu narodowym, szerzeniem myśli narodowej i pamięci o bohaterach danego narodu. Głosi solidarność wszystkich grup i klas społecznych danego narodu. Wyróżniamy dwa typy nacjonalizmu: pozytywny i negatywny (szowinistyczny). Nacjonalizm (z łac. natio – naród) – postawa społeczno-polityczna, uznająca naród za najwyższe dobro w sferze polityki. Nacjonalizm uznaje sprawy własnego narodu za najważniejsze, jednak istnieją grupy, które szanują także racje i poglądy innych narodów. Nacjonalizm przejawia się głoszeniem poglądów o zabarwieniu narodowym, szerzeniem myśli narodowej i pamięci o bohaterach danego narodu. Głosi solidarność wszystkich grup i klas społecznych danego narodu. Etnocentryzm – stawianie własnego narodu lub grupy etnicznej w centrum zainteresowania i wywyższanie go ponad inne. Działania takie mogą doprowadzić do nacjonalizmu czy izolacjonizmu. Pogląd ten manifestuje się w działalności jednostek czy organizacji, które koncentrują się wokół własnego narodu i zwracaniem uwagi na interesy jedynie własnej grupy etnicznej. Etnocentryzm jest to afirmacyjny stosunek do własnej kultury, jednocześnie deprecjonujący inne.

    Wyobraźnia socjologiczna – w socjologii jedna z kompetencji niezbędnych do świadomego, pełnego uczestnictwa w społeczeństwie demokratycznym, polegająca na zdaniu sobie sprawy z tego, że człowiek jest istotą społeczną – żyje w otoczeniu innych ludzi, w świecie jaki zbudowali mu ludzie żyjący wcześniej i ma szansę budować społeczeństwo dla przyszłych pokoleń. Charles Wright Mills nazywa ją "najbardziej potrzebną cechą umysłu". Pan-nacjonalizm - odmiana ideologii nacjonalistycznej, dążąca do budowy dużych jednostek państwowych, łączących w sobie wszystkie blisko związane kulturowo, na ogół sąsiadujące narody i grupy etniczne. Podstawą do zjednoczenia jest wspólnota kulturowa ("rodzina kultur"). Często ma postać ruchów dążących do dołączenia do państwa narodowego fragmentów terytorium państwa sąsiednich, zamieszkałych przez odpowiednie mniejszości etniczne, będące częścią narodu posiadającego owo państwo.

    Problem społeczny – taki stan społeczny, który znaczna część społeczeństwa definiuje jako łamanie norm społecznych, będących dla nich szczególnie cennymi. Problemy społeczne mogą stanowić przeszkodę dla efektywnego funkcjonowania państwa, utrudniają, bądź nawet uniemożliwiają realizację celów społecznych. Problem społeczny stanowi rozdźwięk między uznanymi wzorami a aktualnym stanem rzeczy. Warty podkreślenia jest fakt, że żadne warunki społeczne nie mogą być uznane za problem społeczny, jeśli nie zostaną one określone za pomocą uznanych wartości jako problem przez znaczącą liczbę ludności. Dyskryminacja religijna jest to dyskryminowanie osoby, bądź grupy osób, ze względu na wyznawaną przez nich religię (bądź niewyznawanie wcale), jak również szczególne traktowanie tych osób. O ile w XXI wieku czasach w większości krajów demokratycznych wyznawana przez kogoś religia jest uważana za sprawę bardziej osobistą niż dawniej, to w epokach wcześniejszych religia była uważana za problem państwowy, a zmiana religii była uznawana za zagrożenie dla stabilizacji państwa i spotykała się z represjami.

    Dewiacja społeczna, patologia społeczna – odchylenie od reguł działania społecznego, postępowanie niezgodne z normami, a także z wartościami przyjętymi w społeczeństwie lub w grupie społecznej. Zachowania dewiacyjne nie są jednoznacznie interpretowane i ich określenie jest zależne od przyjętych systemów normatywnych w danym społeczeństwie. W niektórych ujęciach teoretycznych definiowane jest relatywistycznie jako zachowanie, które zostało przez społeczność zdefiniowane jako dewiacyjne. Pojęcie to upowszechniło się najpierw w socjologii amerykańskiej, dla odróżnienia od określenia patologii. Społeczeństwo przemysłowe (inaczej: społeczeństwo industrialne) to specyficzny rodzaj społeczeństwa, który wykształcił się w okresie nowoczesności - po rewolucji przemysłowej (wcześniejsze społeczeństwa są określane jako społeczeństwa tradycyjne). Społeczeństwa przemysłowe charakteryzuje malejąca liczba osób zatrudnionych w rolnictwie, dominująca rola przemysłu i inne zjawiska społeczne wynikające z procesu industrializacji (rosnąca produktywność, poprawa warunków życia, zmniejszanie się znaczenia instytucji rodziny, sekularyzacja, urbanizacja). Cecha istotną jest też wzrost heterogeniczności społeczeństwa, ze względu na podział pracy wymagany w przypadku produkcji masowej, charakterystycznego sposobu wytwarzania w tego typu społeczeństwach.

    Nacjonalizm integralny – odmiana nacjonalizmu odrzucająca suwerenność narodu na rzecz władzy, która w jego interesie działa, ale jest od niego niezależna.

    Kultura prawna – aspekt ogólnie pojmowanej kultury, odnoszący się do stosunku człowieka wobec prawa. Kulturę prawną można zdefiniować jako przejawiające się w społeczeństwie, indywidualne i zbiorowe postawy wobec prawa, zarówno w rozumieniu egzekwującego sprawiedliwość aparatu, jego instytucji jak i konkretnych norm prawnych. Podstawą kultury prawnej jest postępowanie określane jako "prawe" (w przypadku jednostek) lub "praworządne" (w przypadku organizacji i państw). Definicję tę zaproponował Stanisław Grodziski. Zbliżona do definicji Grodziskiego jest ta zaproponowana przez Adama Podgóreckiego. Określił on kulturę prawną jako ogół nawyków i wartości związanych z akceptacją, oceną, krytyką i realizacją obowiązującego prawa. Odmiennie i bardziej ogólnie kulturę prawną zdefiniował Krzysztof Pałecki, stwierdzając, że jest to ogół prawnych działań symbolicznych danej zbiorowości w określonym czasie.

    Rodina (ros. Партия "РОДИНА") Rodina - Związek narodowo-patriotyczny - jedna z czterech największych partii w Dumie Federacji Rosyjskiej. Jest to koalicja 30 ugrupowań nacjonalistycznych i lewicowych powołana w sierpniu 2003 przez Dmitrija Rogozina. Program tej partii łączy w sobie elementy nacjonalizmu i socjalizmu. W 2003 w wyborach do Dumy zdobyła 9,2 % głosów, wprowadzając 37 parlamentarzystów. Komentatorzy przypuszczają, że ugrupowanie to zostało powołane z inspiracji Władimira Putina, aby odebrać część elektoratu komunistom. W 2006 weszła w skład Sprawiedliwej Rosji. Świadomość społeczna – pojęcie socjologiczne wprowadzone przez Émile Durkheima oznaczające zbiór wyobrażeń, symboli, pojęć, opinii, poglądów i przesądów, wspólnych dla olbrzymiej większości danej społeczności. Świadomość społeczna w szerszym znaczeniu obejmuje całokształt charakterystycznych dla danego społeczeństwa treści i formy życia duchowego: wyobrażeń rzeczywistości przyrodniczej i społecznej, czyli całość poglądów naukowych, filozoficznych, ideologicznych, politycznych, prawnych, religijnych, etycznych, estetycznych, które się składają się na sposób myślenia i kulturę umysłową danego społeczeństwa. W tym znaczeniu świadomość obejmuje opinie, poglądy i postawy ludzi, właściwości psychiczne klas i warstw społecznych, określonych grup etnicznych, środowisk zawodowych, oraz różne formy życia duchowego jednostek.

    World Values Survey - projekt badawczy o zasięgu globalnym, którego głównym przedmiotem zainteresowania są wartości i przekonania, ich zmiany zachodzące w czasie i wpływ, jaki wywierają na życie społeczne i polityczne. Badania prowadzone są przez sieć naukowców działających na całym świecie, która od 1981 r. przeprowadziła szereg badań w niemal 100 krajach. Obecnie World Values Survey pozostaje głównym źródłem danych empirycznych na temat postaw, w tym wyznawanych wartości i przekonań, blisko 90% światowej populacji. Bezpieczeństwo narodowe - stan uzyskany w rezultacie odpowiednio zorganizowanej obrony i ochrony przed wszelkimi zagrożeniami militarnymi i niemilitarnymi, tak zewnętrznymi jak i wewnętrznymi, przy użyciu sił i środków pochodzących z różnych dziedzin działalności państwa. Bezpieczeństwo narodowe, to także najważniejsza wartość, potrzeba narodowa i priorytetowy cel działalności państwa, jednostek i grup społecznych, a jednocześnie proces obejmujący różnorodne środki, gwarantujące trwały, wolny od zakłóceń byt i rozwój narodowy (państwa) w tym obronę państwa jako instytucji politycznej oraz ochronę jednostek i całego społeczeństwa, ich dóbr i środowiska naturalnego przed zagrożeniami, które w znaczący sposób ograniczają jego funkcjonowanie lub godzą w dobra podlegające szczególnej ochronie.

    Dodano: 14.12.2011. 17:17  


    Najnowsze