• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Małe dziecko i jego umysł

    01.06.2011. 16:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Małe dzieci to wyjątkowe istoty. Mimo swojego młodego wieku rozumieją podstawowe zasady świata fizycznego, jak to na przykład, że przedmioty nie mogą "teleportować" się z jednego miejsca na drugie. Teraz międzynarodowy zespół naukowców przysporzył im jeszcze więcej wyjątkowości, wykazując zdolność małych dzieci do formowania zaawansowanych oczekiwań, co do rozwoju nowych sytuacji. Badania, których wyniki opublikowano w czasopiśmie Science, zostały częściowo dofinansowane z projektu DISCOS (Zaburzenia i spójność ucieleśnionego ego) realizowanego w ramach sieci badawczo-szkoleniowej Marie Curie z budżetu Siódmego Programu Ramowego (7PR) UE.

    Opracowany został model obliczeniowy procesów poznawczych małego dziecka, który wyposażył naukowców w środki do precyzyjnego przewidywania zaskoczenia małych dzieci w wyniku wydarzeń, które zakłócają ich koncepcję funkcjonowania świata fizycznego. Narzędzie umożliwia symulację swego rodzaju inteligencji - definiowanej przez ekspertów jako czyste rozumowanie - pozwalając naukowcom obliczyć prawdopodobieństwo konkretnego wydarzenia na podstawie informacji o zachowaniu przedmiotów.

    Joshua B. Tenenbaum, jeden ze współautorów artykułu z Wydziału Neuronauk i Nauk Kognitywnych Massachusetts Institute of Technology (MIT) w USA, twierdzi że zespół odkrył ścisłe powiązanie między przewidywaniami modelu a faktycznymi reakcjami małych dzieci na takie zdarzenia. A zatem małe dzieci rozumują w podobny sposób - według ustaleń poczynionych przez zespół.

    "Prawdziwa inteligencja polega na odnajdywaniu się w zupełnie nowych sytuacjach, które jednak mają pewne abstrakcyjne zasady wspólne z nabytym doświadczeniem oraz na wykorzystywaniu tej abstrakcyjnej wiedzy do efektywnego rozumowania w nowej sytuacji" - wyjaśnia profesor Tenenbaum.

    Odkrycia dokonane w ramach tych badań podkreślają wagę podejmowanych ostatnio prac nad "inżynierią wsteczną" procesów poznawczych małych dzieci, badających niemowlęta w wieku 3, 6 i 12 miesięcy w celu ustalenia, co wiedzą na temat świata fizycznego i społecznego. Model obliczeniowy wykorzystany w badaniach nazywany jest "modelem idealnego obserwatora". Naukowcy przewidywali, jak długo małe dzieci będą się przyglądać animowanym scenariuszom, które były zasadniczo zgodne z ich wiedzą o zachowaniu przedmiotów.

    Pokazano na przykład kolorowe przedmioty 12-miesięcznym niemowlakom - 3 niebieskie i 1 czerwony. Przedmioty podskakiwały w pojemniku. Zespół zakrywał obraz po jakimś czasie i jeden z przedmiotów wyskakiwał z pojemnika przez otwór. Małe dzieci były zaskoczone, kiedy jeden z przedmiotów znajdujący się najdalej od wyjścia wyskakiwał z pojemnika, jeżeli obraz była zakryty przez zaledwie 0,04 sekundy. Zakrycie trwające 2 sekundy powodowało, że scenka traciła na atrakcyjności i niemowlaki były zaskoczone jedynie wtedy, kiedy rzadki (czerwony) przedmiot wyskakiwał jako pierwszy. W sumie zespół odkrył, że fakt wyskoczenia, liczba przedmiotów, które wyskoczyły oraz odległość miały znaczenie dla niemowlaków, jeżeli czas zakrycia był w połowie przedziału.

    A zatem model pozwala precyzyjnie przewidzieć, jak długo niemowlęta będą się przyglądać temu samemu wyskoczeniu przy różnych scenariuszach, liczbie przedmiotów, położeniu przestrzennemu i opóźnieniu.

    "Nie dysponujemy ujednoliconą teorią funkcjonowania procesów poznawczych, niemniej zaczynamy czynić postępy w opisie głównych aspektów funkcji kognitywnej, które wcześniej były opisywane jedynie intuicyjnie" - stwierdza profesor Tenenbaum. "Teraz opisujemy je matematycznie."

    Wkład w badania wnieśli naukowcy z Węgierskiej Akademii Nauk, Uniwersytetu IUAV w Wenecji we Włoszech, Centre National de la Recherche Scientifique, Institució Catalana de Recerca i Estudis Avançats (ICREA) i Universitat Pompeu Fabra w Hiszpanii oraz Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego w USA.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Jasność (łac. claritas, fr. clarté) i wyraźność (fr. netteté) – para pojęć, które od czasów Kartezjusza współwystępują ze sobą w myśli metodologicznej, przybierając przy tym jednak odmienne znaczenia. Jasność może oznaczać to co jawi się umysłowi jako pewne i proste, to, co pozwala odnosić pojęcia do przedmiotów i odróżniać przedmioty od siebie, czy też poprawne stosowanie wyrażeń. Wyraźność może oznaczać to, co pozwala odnosić pojęcia do przedmiotów i odróżniać przedmioty od siebie, to, co pozwala wskazywać na cechy szczególne przedmiotów i to, że użytkownik danego wyrażenia potrafi podać jego znaczenie. Zespół Westa, napady zgięciowe – występuje u niemowląt i małych dzieci - najczęściej między 3. a 9. miesiącem życia. Pojawienie się zespołu Westa u dzieci młodszych na ogół wiąże się z gorszym rokowaniem. Zespół Westa częściej stwierdza się u chłopców. Charakteryzuje się napadami, których objawem osiowym jest skłon ku przodowi. Skłon może być szybki lub powolny, mogą dołączyć się inne napady. Rozwój psychoruchowy dzieci zostaje zahamowany. Rokowanie jest na ogół niepomyślne. Napady zgięciowe występują ok. 4 roku życia, ale przeważnie dołączają się inne napady. Dzikie dzieci, wilcze dzieci – dzieci egzystujące w społecznej izolacji, wychowywane przez zwierzęta lub posiadające jedynie pośredni kontakt z ludźmi (np. dzieci trzymane w niewoli i nie kontaktujące się z innymi ludźmi). Literackim przykładem dzieci wilczych są Romulus i Remus lub Mowgli.

    Zespół dziecka potrząsanego (ang. shaken baby syndrome, SBS) – forma przemocy wobec dzieci, która występuje przy gwałtownym potrząsaniu niemowlęciem lub małym dzieckiem, co powoduje powstanie ruchu przypominającego smaganie batem i wiąże się z powstawaniem urazów akceleracyjno-deceleracyjnych. Ocenia się, że w USA urazy tego typu dotykają jedno na 1200–1600 dzieci każdego roku. W zespole często nie ma widocznych dowodów na zewnętrzny uraz. SBS mogą towarzyszyć urazy spowodowane uderzeniem o twarde przedmioty; takie połączenie potrząsania i uderzania o twardy obiekt jest czasami określane jako zespół potrząsania i uderzania. Dzieci Zamojszczyzny – określenie dotyczące dzieci mieszkających na Zamojszczyźnie, które podczas II wojny światowej objęto przymusowymi wysiedleniami, w celu założenia tu nowych osad dla ludności niemieckiej. Według szacunków historyków Niemcy wysiedlili z Zamojszczyzny ponad 30 000 dzieci.

    Nieprzystosowanie społeczne - termin stosowany m.in. w socjologii i w oświacie. Mianem nieprzystosowanych społecznie określa się dzieci i młodzież, u których na skutek zaburzeń wewnętrznych lub niekorzystnych warunków środowiskowych występują utrwalone zaburzenia w zachowaniu. Za zagrożonych niedostosowaniem uważa się te dzieci i młodzież, które wychowują się w warunkach niekorzystnych dla rozwoju psychospołecznego, na które negatywny wpływ wywierają takie środowiska jak rodzina, grupa rówieśnicza i inne, a także, u której rejestrowane przejawy zaburzeń występują sporadycznie. Animizm (łac. anima) – cecha myślenia dziecięcego, stan postrzegania świata, które przypisuje posiadanie "duszy" i żywotność lalkom i innym przedmiotom. Jest to cecha charakteryzująca dzieci w początkowym okresie wczesnego dzieciństwa lat (zdaniem Jeana Piaget w okresie wyobrażeń przedoperacyjnych (inteligencji reprezentującej)). Piaget (1973) sugerował, że dzieci posiadają tę cechę w wieku 2-4 lat, jednakże Subbotsky (2000) podsumował, że dzieci nawet do 6 roku życia mogą wykazywać animizm.

    Choroba sieroca - zespół poważnych zaburzeń lub zahamowań rozwoju psychicznego dzieci; może również powodować objawy somatyczne. Inne nazwy: nieorganiczny zespół opóźnienia rozwoju, hospitalizm lub ogólnie zaniedbywanie dziecka. Zespół hemolityczno-mocznicowy (ang. haemolytic-uraemic syndrome, HUS) – wielonarządowy zespół chorobowy występujący głównie u niemowląt i małych dzieci, przebiegający z hemolizą erytrocytów, trombocytopenią i będący najczęstszą przyczyną ostrej niewydolności nerek u dzieci. Opisany po raz pierwszy w 1955

    Zespół szczelinowatych komór (ang. slit ventricle syndrome) – zespół objawów występujących i dzieci, u których wcześniej odbarczono układ komorowy mózgowia przy pomocy układu zastawkowego. Jest rzadkim powikłaniem leczenia wodogłowia u dzieci. Prawdopodobnie rozwija się wskutek zmian w wyściółce układu komorowego, prowadzących do utraty elastyczności komór i ich zdolności do poszerzania się.

    Bunt dwulatka – zespół zachowań małego dziecka, pojawiający się mniej więcej między 18. a 26. miesiącem życia (może to nastąpić do dwóch miesięcy wcześniej lub znacznie później, zależnie od stopnia rozwoju osobniczego).

    Chużgan – rytualny przedmiot w religii australijskich aborygenów. Są to płyty o owalnym podłużnym kształcie wykonane z kamienia lub drewna. Wprawiane w ruch wydają charakterystyczny świst traktowany jako głos ducha. Dzieci nie mogą tych przedmiotów oglądać. Tajemnicę ich funkcjonowania poznają dopiero jako dorośli. Co ty na to, tato? – oryginalna nazwa "Parental Control", amerykański program rozrywkowy o zdesperowanych rodzicach szukających nowych partnerów życiowych dla swoich pociech. Ponieważ dotychczasowi partnerzy ich dzieci nie do końca im odpowiadają i jedynym sposobem na pozbycie się tej drugiej osoby jest podsunięcie synowi/córce ciekawych nowych osób, które być może zdołają zainteresować ich dzieci na tyle, że te zdecydują się porzucić dla nich swojego dotychczasowego partnera/partnerkę. Wyboru nowej miłości dokonują zarówno ojcowie, jak i matki. Potem oni i dotychczasowa dziewczyna/chłopak ich pociechy podglądają i komentują poszczególne randki ich synów lub córek z potencjalnymi kandydatkami i kandydatami na przyszłych partnerów, nie szczędząc kąśliwych komentarzy na temat kandydatów. Pod koniec programu dzieci wybierają, z kim mają zostać: z dotychczasowym partnerem czy z nowo poznaną osobą.

    Uniwersologia - według W.A. Polakowa interdyscyplinarna wiedza o przyczynowo–systemowej naturze świata, o uniwersalnych prawidłowościach zjawisk i procesów w nim przebiegających oraz systemowym sposobie logicznego myślenia, jako niezbędnym elemencie rozwoju człowieka. Rozwija się dynamicznie od końca XX wieku i zdaniem jej zwolenników umożliwia kształtowanie nowych teoretycznych i praktycznych dyscyplin wiedzy. Obejmuje również szereg badań nad zasadami i prawidłowościami, które łączą wszystkie dziedziny ludzkiej wiedzy. Skradzione pokolenia (ang. Stolen Generations) – powszechnie używana nazwa na określenie dzieci Aborygenów, które w latach 1900-1970 zostały przez władze australijskie odseparowane od swoich rodzin w ramach przymusowej asymilacji. Niektóre dzieci zabierane były rodzicom bez ich zgody, w innych przypadkach rodzice zgadzali się na tę praktykę. Część dzieci była wychowywana w internatach, część była adoptowana przez białe rodziny.

    Dodano: 01.06.2011. 16:49  


    Najnowsze