• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowy raport prezentujący wyniki badań 6PR nad nierównościami społecznymi

    20.10.2010. 16:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Opublikowany ostatnio raport Komisji Europejskiej pt. "Dlaczego nierówności społeczno-ekonomiczne
    nasilają się?" podkreśla szereg faktów i reakcji politycznych na rosnące dysproporcje i nierówności w Europie. W czasach gdy nierówności społeczno-ekonomiczne w większej części świata stale rosną autorzy raportu uważają, że potrzebny jest nowy model społeczno-ekologiczny.

    Publikacja opiera się na szeroko zakrojonym przeglądzie 13 projektów badawczych dofinansowanych z budżetu Szóstego Programu Ramowego (6PR) przez Dyrekcję Generalną ds. Badań Naukowych przy Komisji Europejskiej. Projekty te analizowały procesy leżące u podstaw nierówności, ubóstwa i wykluczenia oraz skuteczność strategii mających na celu promowanie spójności społecznej w państwach członkowskich. W ich ramach przyjrzano się również faktycznym mechanizmom, jakie są potrzebne do zniwelowania nierówności.

    "Wyjściem jest nowy model społeczno-ekologiczny, uwzględniający europejskie wartości demokratyczne, takie jak sprawiedliwość i umożliwiający realny postęp. Dzięki temu zapewnimy niebawem zredukowanie nierówności społeczno-ekonomicznych" - jak czytamy we wstępie do raportu Komisji.

    Postęp i zmniejszanie nierówności wymagać będą między innymi poznania wpływu polityki społeczno-ekonomicznej na rozmaite wymiary nierówności. Wymiary te są ze sobą wzajemnie powiązane i obejmują zarobki, dochody, edukację, zdrowie i dobre samopoczucie. Autorzy definiują nierówności społeczno-ekonomiczne jako dysproporcje pod względem zasobów ekonomicznych i społecznych, które są powiązane z klasą społeczną. Mieszą się tutaj również wyżej wymienione zmienne dotyczące dochodów, edukacji, zdrowia i dobrego samopoczucia.

    Nowy model jest już dostępny w formie strategii Europa 2020 Komisji na rzecz "inteligentnego, zrównoważonego i sprzyjającego inkluzji społecznej wzrostu". Inteligentny wzrost to rozwój gospodarki opartej na wiedzy i innowacji. Zrównoważony wzrost dąży do promowania bardziej zasobooszczędnej, ekologicznej i konkurencyjnej gospodarki. I wreszcie wzrost sprzyjający inkluzji społecznej ma na celu gospodarkę o wysokim wskaźniku zatrudnienia, zapewniającą spójność społeczną i terytorialną.

    W raporcie czytamy również, że niezależnie od wzrostu gospodarczego, nierówności będą nadal wdzierać się nawet do najbogatszych krajów. Rzeczywiście większość państw członkowskich odnotowała wzrost nierówności w porównaniu do roku 1980. Wzrost jakiego doświadczyliśmy w ciągu kilku ostatnich dekad nie doprowadził do zlikwidowania nierówności w Europie. Stało się tak z powodu modernizacji gospodarki i regulacji rynku pracy, które przyczyniły się do rozbieżności w dochodach i polaryzacji zatrudnienia - sugerują autorzy raportu.

    Zmienności nierówności można zapobiegać według autorów raportu KE poprzez przyjęcie korporacyjnego modelu opieki społecznej, podobnego do tych wykorzystywanych w krajach skandynawskich. Niemniej, aby odnieść sukces potrzebne jest bardziej holistyczne i integrujące podejście. Autorzy wskazują, że nierówności w dochodach wzrosły na przykład w krajach skandynawskich, podczas gdy kraje z Europy kontynentalnej doświadczyły jedynie skromnych wzrostów, a nawet spadków. W niektórych przypadkach te różnice są na tyle duże, że nisko opłacani pracownicy tkwią w potrzasku ubóstwa lub stale staje przed nimi widmo niedostatku. Samo zatrudnienie zatem niekoniecznie chroni przed ubóstwem. Kobiety i samotne matki w szczególności są często obiektem międzypokoleniowego cyklu ubóstwa.

    Aby przerwać ten cykl, ustawodawcy muszą rozszerzyć wskaźniki ekonomiczne, takie jak wszechobecny wskaźnik PKB, o cele społeczne - czytamy w raporcie. Raport zaleca również większe wsparcie dla instytucji rynku pracy i większe zaangażowanie polityczne w celu zniwelowania nierówności społecznych i ekonomicznych, w szczególności w zakresie nisko opłacanych miejsc pracy.

    W podsumowaniu raportu czytamy: "Badania naukowe realizowane dzięki Programowi Ramowemu w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych przekonująco pokazują, że bardziej wyrównane społeczeństwa generują więcej korzyści społeczno-ekonomicznych. Z tego powodu Unia Europejska powinna umieścić strategie przeciwdziałające nierównościom społeczno-ekonomicznym w centrum swoich działań na rzecz wszystkich obywateli."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Dobrobyt – warunki bytowe gwarantujące wysoki poziom życia oraz satysfakcję w sferze kulturalnej. Według koncepcji neoliberalnych najprostszym miernikiem dobrobytu jest poziom PKB per capita (na jednego mieszkańca). Dobrobyt jest uzależniony od stopnia podziału PKB między konsumpcję indywidualną a społeczną oraz od struktury rzeczowej dochodu narodowego. Takie sposoby utożsamiania dobrobytu z PKB nie uwzględniają nierówności społecznych w rozkładzie PKB i stoją w opozycji do założeń zrównoważonego rozwoju Globalizacja – ogół procesów prowadzących do coraz większej współzależności i integracji państw, społeczeństw, gospodarek i kultur, czego efektem jest tworzenie się "jednego świata", światowego społeczeństwa; zanikanie kategorii państwa narodowego; kurczenie się przestrzeni społecznej i wzrost tempa interakcji poprzez wykorzystanie technologii informacyjnych oraz wzrost znaczenia organizacji ponad- i międzynarodowych, w szczególności ponadnarodowych korporacji. Geneza tego procesu lokowana jest w epoce odkryć geograficznych, dokonywanych przez Europejczyków od XV wieku, a rozpatrywany w nauce jest on dopiero od lat 80. XX wieku, mimo, że kwestia tworzenia porządku ponadnarodowego podejmowana była już na początku wieku XIX. Globalizacja jako realne zjawisko przez część naukowców jest postrzegana sceptycznie. Jest ona również postrzegana jako zjawisko powodujące wzrost nowych, nieprzewidywalnych form ryzyka oraz wzrost nierówności społecznych w skali globu czy też w skali poszczególnych społeczeństw. Skutki tych procesów nie są do końca rozpoznane, mogą prowadzić zarówno do większej homogenizacji kultury, jak i do jej kreolizacji i zwiększenia różnorodności kulturowej. Pedagogika krytyczna — nurt w pedagogice podważający założenia, działania i wyniki edukacji uważane za oczywiste w edukacji instytucjonalnej. Postuluje wewnątrzinstytucjonalny wysiłek pedagogów polegający na podnoszeniu kwestii nierówności społecznych. Pedagogika krytyczna uważana jest za odpowiedź na dominację instytucjonalną i ideologiczną, zwłaszcza w systemie kapitalistycznym.

    Nierówność Bernoulliego – jedna z najbardziej znanych i podstawowych nierówności w matematyce. Jej nazwa pochodzi od nazwiska Jakoba Bernoulliego, który wykorzystywał tę nierówność w swoich badaniach. Nierówność Markowa jest nierównością używaną w rachunku prawdopodobieństwa, która wynika bezpośrednio z Nierówności Czebyszewa.

    Nierówności dochodowe w Stanach Zjednoczonych – zagadnienia dotyczące różnic w dochodach w obrębie Stanów Zjednoczonych. Badania prowadzone przez Departament Handlu Stanów Zjednoczonych, CBO i Internal Revenue Service pokazują, że różnice te powiększyły się wyraźnie od lat 70. XX wieku, po kilku dekadach stabilności. Nierówność Kołmogorowa - w rachunku prawdopodobieństwa, nierówność leżąca u podstaw wielu twierdzeń granicznych (np. niektóre prawa wielkich liczb). Szczególnym przypadkiem tej nierówności (tzn. dla jednej zmiennej losowej) jest nierówność Czebyszewa.

    Doktryny w polityce społecznej - to zbiór teoretyczno - normatywny, zawierający koncepcje kształtowania stosunków społecznych na podstawie określonych układów wartości. Doktryny służą do oceny zjawisk społecznych, budowy różnych programów społecznych jak również kształtowania samej polityki społecznej. Ze względu na różnice układów wartości, znaczenie w praktyce życia społeczno- gospodarczego, wpływ na strukturę i formę realizacji polityki społecznej, można wyróżnić trzy rodzaje doktryn: liberalną, instytucjonalną i kolektywistyczną. Polityka społeczna – przyjęty i realizowany przez władzę publiczną i organizacje pozarządowe zespół długofalowych działań na rzecz zaspokajania potrzeb i rozwiązywania problemów społecznych. Polityka społeczna to również dziedzina nauk społecznych zajmująca się teorią polityki społecznej. Nauka o polityce społecznej znajduje zastosowanie przy konstruowaniu programów gospodarczych i społecznych partii politycznych a wyborcy oczekują ich realizacji w zgodzie z deklaracjami przedwyborczymi. Polska przyjęła w Konstytucji model społecznej gospodarki rynkowej.

    Kategoria społeczno-zawodowa to część zbioru społecznego wydzielonego w praktyce życia społecznego ze względu na cechy istotne społecznie np. wiek, stan cywilny, zawód, dochody itp.

    Doktryny centrowe - opowiadają się za utrzymaniem równowagi pomiędzy interesami różnych warstw i grup społecznych. Przedstawiciele tych doktryn nie uznają nierówności za naturalną cechę struktury społecznej, ale wynikające z niej różnice majątkowe powinny być, ich zdaniem, łagodzone przez samo społeczeństwo, a nie państwo. Taką rolę przypisuje się różnym organizacjom społecznym, stowarzyszeniom, fundacjom o charakterze charytatywnym. Współcześnie coraz więcej ugrupowań lokuje siebie pośrodku sceny politycznej. Najbardziej na miano stronnictw centrowych zasługują partie konserwatywne i liberalne.

    Wykładnicza nierówność Czebyszewa jest nierównością używaną w rachunku prawdopodobieństwa, która wynika bezpośrednio z Nierówności Czebyszewa.

    Dodano: 20.10.2010. 16:37  


    Najnowsze