• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • O złożoności problemu internetowego groomingu

    07.02.2011. 16:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Jak pokazują wyniki nowych badań dofinansowanych ze środków unijnych, seksualni drapieżcy wykorzystują Internet do nagabywania, czyli tzw. "groomingu", młodych ludzi w celu ich wykorzystania, a dzieci używające seksualnie sugestywnych nazw profili i mniej powściągliwe w czasie surfowania w Internecie są znacznie bardziej narażone na stanie się ofiarą internetowego groomingu.

    Wcześniejsze badania poświęcone analizie seksualnego wykorzystywania dzieci ujawniły, że przestępcy całymi miesiącami zaprzyjaźniali się z młodą osobą, nawiązując czasami kontakt z jej rodziną, aby realizować proces wykorzystania. Internet całkowicie to zmienił. Przestępcy mogą wybrać swoją ofiarę z dużej grupy młodych ludzi.

    Europejski projekt walki z internetowym groomingiem, dofinansowany przez Komisję Europejską z programu "Bezpieczniejszy Internet Plus", dąży do podniesienia świadomości tego zjawiska oraz wyposażenia młodych ludzi w narzędzia do bezpiecznego korzystania z Internetu. Ustaliwszy trzy typy "uwodzicieli" partnerzy projektu twierdzą, że teraz potrzebne jest wprowadzenie ustawodawstwa w całej Europie, aby przeciwdziałać zagrożeniu, jakie stwarzają dla obywateli. "Internet nie ma granic geograficznych" - podkreślają.

    Naukowcy badali to zagadnienie, przeprowadzając wywiady ze skazanymi internetowymi uwodzicielami w Belgii, Norwegii, Wlk. Brytanii i Włoszech. Początkowe wyniki projektu, realizowanego pod kierunkiem National Centre for Social Research (NatCen) w Wlk. Brytanii, pokazują że przestępcy nie zachowują się w ten sam sposób. Można wyróżnić co najmniej trzy odrębne typy uwodzicieli: "wypaczone przywiązanie", "przestępca elastyczny" i "hiperseksualny".

    "Te nowe dane brzmią jak głośne ostrzeżenie, że potrzebnych jest jeszcze więcej działań, aby zapewnić młodym ludziom bezpieczeństwo w wirtualnym świecie" - podkreśla Stephen Webster z NatCen. "Wprowadzenie przez portale społecznościowe przycisku 'ratunku' [ang. panic button] oraz praca wykonana na rzecz podnoszenia wśród młodzieży świadomości zagrożeń w Internecie to doskonałe działania, ale wyniki tych badań mówią nam, że przyjmowanie podejścia 'uniwersalnego' już nie wystarczy. Chcemy promować te odkrycia, aby zaznaczyć początek nowego etapu reagowania na ten problem."

    "Wypaczone przywiązanie" odnosi się do uwodziciela, który jest przekonany, że pozostaje w romantycznym i świadomym związku z młodą osobą, którą uwodzi. Wbrew powszechnemu wyobrażeniu internetowego uwodziciela, ten typ przestępcy ujawnia swoją tożsamość ofierze i nie wykorzystuje nieprzyzwoitych zdjęć dzieci. Poświęca ogromną ilość czasu na zaprzyjaźnienie się z ofiarą zanim się z nią spotka twarzą w twarz.

    "Przestępca elastyczny" korzysta z wielu tożsamości w Internecie, dostosowując styl uwodzenia do swojego celu. Ten typ przestępcy może, ale nie musi wykorzystywać nieprzyzwoite zdjęcia, postrzegając osobę uwodzoną jako dojrzałą seksualnie. Jego celem nie zawsze jest spotkanie się z młodym człowiekiem w świecie rzeczywistym.

    Przestępca "hiperseksualny" zajmuje się gromadzeniem jak największej liczby nieprzyzwoitych zdjęć dzieci i dzieleniem się nimi. Ten typ zwykle stanowi element internetowej sieci przestępców seksualnych, którzy są bardzo mało, jeżeli w ogóle, zainteresowani spotkaniem ofiary twarzą w twarz. Naukowcy twierdzą, że ten typ uwodziciela najprawdopodobniej używać będzie rozmaitych tożsamości lub erotycznej nazwy profilu i zdjęcia, aby nawiązać szybki kontakt z młodą osobą.

    Partnerzy projektu są przekonani, że problem można rozwiązać poprzez walkę z pozbawiającym zahamowań oddziaływaniem środowiska internetowego na uwodzicieli i młodych ludzi. "Musimy zdać sobie sprawę z tego, że środowisko internetowe pozbawia zahamowań zarówno młodych ludzi, jak dorosłych i że młodzież wykazuje zachowania seksualne znacznie wcześniej niż bywało to dotychczas" - zauważa Webster, kierownik zespołu ds. przestępczości i sprawiedliwości przy NatCen. "Te dowody mówią nam, że niektórzy młodzi ludzie nieświadomie ułatwiają zadanie internetowym uwodzicielom, wybierając seksualną nazwę profilu lub wykazując zachowania seksualne wobec ludzi spotykanych w Internecie."

    Profesor Antonia Bifulco z Uniwersytetu Kingston w Londynie, Wlk. Brytania, która brała udział w projekcie, powiedziała: "Młodzi ludzie powinni być uczeni, na czym polega odpowiednie zachowanie w Internecie, opierając się na pracach organizacji CEOP [ang. Child Exploitation and Online Protection Centre] oraz Childnet. Jednym z niepokojących odkryć był zakres, w jakim młodzi ludzie używają nazw i zdjęć o zabarwieniu seksualnym. Często nie zdają sobie sprawy, że będą one dostępne w całej cyberprzestrzeni, pozostając przez to przez długi czas magnesem dla uwodzicieli."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Teoria kryminologiczna, której twórcą jest Cesare Lombroso (1835-1909), to pierwsza całościowa teoria kryminologiczna mówiąca o tym, że przestępca to człowiek, którego zachowanie oraz poziom moralności jest charakterystyczny dla ludzi z odległych epok. Lombroso mówi, że zarówno człowiek jak i społeczeństwo podlegają ewolucji, a ona wyznacza rozwój. Tak też jest z językiem np. słowo łacińskie "crimen" w czasach starożytnych znaczyło tyle co "robić, czynić". Obecnie słowo to znaczy "przestępstwo, czyn naganny, zabroniony". Czyny uchodzące obecnie na przestępstwo, w Starożytności uważane były za normalne. Stąd wniosek, że przestępca to człowiek, którego zachowanie oraz morale są opóźnione. Lombroso zajmował się mierzeniem czaszek ludzi normalnych oraz przestępców i na tej podstawie doszedł do wniosku, że parametry czaszek przestępców podobne są do czaszek ludzi pierwotnych. Przestępca to odmienny typ biologiczny. O tym, czy człowiek stanie się przestępcą decydują przede wszystkim cechy antropologiczne, a także osobowościowe. Przestępcy dzielą się na tych, którzy:

    Dzieciobójstwo – potoczna nazwa uśmiercenia własnego dziecka, a w szerszym, zoologicznym znaczeniu - zabicie młodych, które nie osiągnęły jeszcze dojrzałości pozwalającej na podjęcie samodzielnego życia. W wielu społeczeństwach dzieciobójstwo traktowane było jako dopuszczalna, kulturowa metoda kontroli populacji, przyjmująca często rytualne formy eliminowania dzieci niepełnosprawnych lub chorych, poświęcania dzieci bogom w ofierze. Współcześnie dzieciobójstwo jest traktowane jako przestępstwo polegające na zabiciu dziecka przez matkę lub ojca. Dzieciobójstwo jest powszechnie spotykane wśród ludzi i zwierząt. Wśród ludzi występuje unikalna, niespotykana u zwierząt forma selektywnego dzieciobójstwa w zależności od płci noworodka, przy czym częściej dotyczy to dzieci płci żeńskiej.

    Przestępczość białych kołnierzyków – pojęcie odnoszące się do przestępstw popełnianych przez osoby dobrze sytuowane.

    Przestępczość - przez pojęcie przestępczość rozumie się zbiór czynów zabronionych ustawowo pod groźbą kary, a popełnionych na obszarze danej jednostki terytorialnej. Przestępczość jest zjawiskiem społecznym.

    Przestępczość zorganizowana – zjawisko kryminalne występujące w skali międzynarodowej, którego nie można ściśle ograniczyć stanem faktycznym przestępstwa. Obejmuje ona zbiór poszczególnych przestępstw, złożoną postać (formę) aspołecznych zachowań, nie jest zjawiskiem wcześniej nieznanym, występowała w wielu krajach, w różnej formie, a przedmiotem jej zainteresowań były różne obszary życia społeczno-ekonomicznego.

    Przestępczość zorganizowana – zjawisko kryminalne występujące w skali międzynarodowej, którego nie można ściśle ograniczyć stanem faktycznym przestępstwa. Obejmuje ona zbiór poszczególnych przestępstw, złożoną postać (formę) aspołecznych zachowań, nie jest zjawiskiem wcześniej nieznanym, występowała w wielu krajach, w różnej formie, a przedmiotem jej zainteresowań były różne obszary życia społeczno-ekonomicznego.

    Fałszywe oskarżenie – przestępstwo, w polskim Kodeksie karnym opisane w rozdziale XXX (przestępstwa przeciw wymiarowi sprawiedliwości) w artykule 234, polegające na zgłoszeniu organom ścigania lub do sądu rzekomego popełnienia przestępstwa, wykroczenia lub innego rodzaju przewinienia przez inną osobę w sytuacji, gdy w rzeczywistości do naruszenia prawa w ogóle nie doszło, lub gdy naruszenia tego dopuściła się inna osoba, niż wskazana przez fałszywie oskarżającego.

    Dodano: 07.02.2011. 16:26  


    Najnowsze