• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Otwarty wykład z teorii organizacji w Warszawie

    03.10.2010. 14:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Najczęściej cytowana polska teoretyk organizacji i zarządzania na świecie prof. Barbara Czarniawska wygłosi 5 października w Warszawie otwarty wykład pt. "Konstruktywizm a teoria organizacji".

    Uczona pracuje na Uniwersytecie w Goteborgu, jest członkinią Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk, profesorem wizytującym na wielu europejskich i amerykańskich uczelniach. Polscy studenci - nie tylko zarządzania - mogą korzystać z jej ostatniej książki - podręcznika "Trochę inna teoria organizacji".

    Prof. Barbara Czarniawska urodziła się w 1948 roku w Białymstoku, w 1970 r. skończyła  psychologię na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1976 roku zdobyła stopień doktora nauk ekonomicznych w Szkole Głównej Handlowej (wtedy SGPiS). Na początku lat 80. wyjechała do Szwecji, gdzie rozpoczęła pracę naukową w Stockholm School of Economics. Od 1988 roku jest obywatelką Szwecji.

    Jako jedna z pierwszych zaproponowała wykorzystanie antropologii kulturowej w ujęciu interpretatywnym do badań korporacji, w książce "Exploring Complex Organizations" z 1992 roku.

    Jej ostatnia książka "Trochę inna teoria organizacji" to, jak twierdzi w recenzji prof. dr hab. Monika Kostera z Uniwersytetu Warszawskiego, "podręcznik, na jaki od dawna czekaliśmy - napisany przystępnie, a jednocześnie oferujący najbardziej aktualną wiedzę o zarządzaniu".

    "Autorka, jedna z najbardziej znanych i cenionych reprezentantek nauk zarządzania na świecie, przekazuje skomplikowane teorie i koncepcje w lekki i zrozumiały sposób, tym razem w naszym języku ojczystym. Książka pokazuje, że teoria organizacji jest nauką potrzebną nie tylko menedżerom najwyższego szczebla, ale także każdemu z nas, na co dzień, aby rozumieć i zmieniać otaczający nas świat" - ocenia prof. Kostera.

    Szczegółowy życiorys, wraz z opisem dorobku naukowego prof. Barbary Czarniawskiej, znajduje się tutaj.

    Wykład rozpocznie się 5 października o godz. 10.00, w sali D303 Akademii Leona Koźmińskiego (ul. Jagiellońska 57/59).

    PAP - Nauka w Polsce

    kol/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Jerzy Nowakowski (ur. 1945) – profesor zwyczajny nauk ekonomicznych (Szkoła Główna Handlowa w Warszawie). Jego działalność naukowa skupia się przede wszystkim na bankowości, rynkach kapitałowych i zarządzaniu ryzykiem na rynkach finansowych. W 1988 r. uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych (Wydział Finansów i Statystyki). W 2000 r. został profesorem zwyczajnym w Szkole Głównej Handlowej (nominacja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego). Kariera w Szkole Głównej Handlowej: wicedyrektor Instytutu Ekonometrii (1985-91), prodziekan Kolegium Zarządzania i Finansów (1996-1999), dziekan Kolegium Zarządzania i Finansów (1999-2005). Autor ponad 180 publikacji naukowych (w tym książki, podręczniki, monografie, w których występuje głównie jako współautor). Promotor 25 prac doktorskich (finanse i bankowość). W 2002 r. Minister Edukacji Narodowej i Sportu uhonorował „Bankowość – podręcznik akademicki” pod red. W.L. Jaworskiego i Z. Zawadzkiej nagrodą zespołową – wśród zespołu nagrodzonych znalazł się także prof. J. Nowakowski. Barbara Czarniawska (wcześniej Barbara Czarniawska-Joerges) (ur. 1948 w Białymstoku) – obok Zygmunta Baumana jedna z częściej cytowanych za granicą przedstawicielka nauk społecznych pochodzenia polskiego. Profesor zarządzania w Göteborskim Instytucie Badawczym na Uniwersytecie w Göteborgu w Szwecji. Członkini Szwedzkiej Akademii Nauk. Doktor honoris causa w Szkole Handlowej w Kopenhadze, Sztokholmie i Helsinkach. Klasyczna teoria organizacji - nurt zmierzający do określenia zasad i umiejętności leżących u podłoża skutecznego zarządzania. Klasyczna teoria organizacji powstała w wyniku poszukiwania zasad zarządzania złożonymi organizacjami takimi jak fabryki. Celem tego nurtu było koncentrowanie się na całej organizacji oraz sposobach uczynienia jej bardziej sprawną i skuteczną.

    Włodzimierz Pańków (ur. 11 maja 1946) – socjolog, profesor Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego, doktor habilitowany, kierownik Katedry Nauk Społecznych tejże uczelni oraz docent w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk. Wykładał także m.in. w Collegium Civitas, na Uniwersytecie Warszawskim i w Uniwersytecie w Białymstoku. Specjalizuje się w socjologii gospodarczej, instytucjonalnej oraz socjologii organizacji. Opublikował kilkaset prac (artykuły, rozdziały w książkach, raporty badawcze, referaty) w wielu językach. Seweryn Chajtman (ur. 5 sierpnia 1919 w Warszawie, zm. 20 sierpnia 2012 tamże) – polski naukowiec, profesor doktor inżynier organizacji zarządzania w przemyśle. Twórca Alternatywnej Uogólnionej Teorii Organizacji i Zarządzania.

    Alternatywna Uogólniona Teoria Organizacji i Zarządzania (AUTOiZ) – propozycja podejścia do organizacji i zarządzania jako do nauki, opracowana i rozwinięta przez Seweryna Chajtmana. Koncepcja AUTOiZ wyrosła z krytycznej analizy poglądów obserwowanych w krajowych i zagranicznych publikacjach na temat organizacji i zarządzania, kilkudziesięcioletnich doświadczeń kształcenia specjalistów (inżynierów-organizatorów) oraz praktycznego projektowania usprawnień organizacyjnych. AUTOiZ reprezentuje podejście homocentryczne, tzn. jako punkt odniesienia relacyjnego przyjmuje człowieka. Uzasadnieniem dla jej powstania są: Zarządzanie stresem - znanym i najbardziej obiecującym podejściem do problemu zarządzania stresem w organizacji jest metoda prewencyjnego zarządzania stresem – „filozofia organizacji oraz zbiór zasad, kształtujący konkretne metody, które poświęcono zdrowiu jednostek i organizacji w celu ochrony jednostek i organizacji przed złymi skutkami stresu” Autorzy tej koncepcji opracowali pięć podstawowych zasad, na których powinno być oparte zapobiegawcze zarządzanie stresem.

    Janusz Tadeusz Hryniewicz (ur. 4 kwietnia 1948) - prof. dr hab. nauk humanistycznych. Zainteresowania naukowe: teoria organizacji i zarządzania, socjologia gospodarki, kultura organizacyjna, decydowanie i style kierowania. Członek International Regional Policy Association oraz Polskiego Towarzystwa Socjologicznego. Od 1992 r. pracuje w Centrum Europejskich Studiów Regionalnych i Lokalnych (EUROREG) Uniwersytetu Warszawskiego. Członek Collegium Invisibile. Nauka o organizacji lub teoria organizacji (ang. organizational studies lub organizational science) - dyscyplina naukowa zajmująca się zbiorowym, zorganizowanym działaniem ludzi, której przedmiotem badań są organizacje. Jest to subdysciplina w ramach nauk o zarządzaniu, choć w swojej naturze jest interdyscyplinarna czerpiąc głównie z socjologii oraz psychologii społecznej.

    Autonomizacja - pojęcie z zakresu teorii organizacji i zarządzania, określające zjawiska patologicznych zmian celów, środków i sposobów działania w organizacjach, najczęściej prowadzone do marnotrawstwa. Wyróżnia się następujące podstawowe warianty autonomizacji:

    Alojzy Z. Nowak (ur. 29 marca 1956), prof. dr hab. – profesor tytularny nauk ekonomicznych (Uniwersytet Warszawski). Jego praca naukowa jest przede wszystkim skupiona na międzynarodowych stosunkach gospodarczych, bankowości, zarządzaniu ryzykiem na rynkach finansowych oraz rynku kapitałowym. Doktorat (1991) związany był z polityką pieniężną, natomiast habilitacja (1995) dotyczyła finansów i bankowości. W latach 1996-2002 profesor ekonomii na Uniwersytecie Warszawskim. W roku 2002 – przyznanie tytułu profesora tytularnego na tym uniwersytecie. Studia zagraniczne: Stany Zjednoczone (Uniwersytet Illinois w Urbana-Champaign) i Wielka Brytania (Exeter University) oraz Niemcy (Wolny Uniwersytet Berlina). Długoletni dziekan Wydziału Zarządzania (Uniwersytet Warszawski) i pracownik Centrum Europejskiego Uniwersytetu Warszawskiego, kierownik Katedry w Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie, przewodniczący Rady Naukowej NBP. Od czerwca 2012 prorektor Uniwersytetu Warszawskiego. Od czerwca 2012 Członek Rady Nadzorczej PZU SA. Laureat wielu nagród i wyróżnień zarówno w kraju, jak i zagranicą, autor lub współautor kilkudziesięciu podręczników i jeszcze większej liczby artykułów w renomowanej prasie naukowej.

    Witold J. Kieżun (ur. 6 lutego 1922 w Wilnie) – polski ekonomista, profesor nauk ekonomicznych, polski teoretyk zarządzania, przedstawiciel polskiej szkoły prakseologicznej, w ramach której rozwija prakseologiczną teorię organizacji i zarządzania, uczeń Tadeusza Kotarbińskiego i Jana Zieleniewskiego, żołnierz Armii Krajowej, podporucznik czasu wojny, uczestnik powstania warszawskiego, więzień sowieckich łagrów. Pracownik naukowy Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie. Instytucja (nauki o zarządzaniu) - zgodnie z definicją T.Pszczołowskiego to organizacja będąca zespołem współdziałających osób wyposażonych w zasoby. Pojęcie instytucji jest tożsame z pojęciem organizacji w znaczeniu rzeczowym. W tym sensie dla przykładu J.Zieleniewski używa terminu instytucja rozumiejąc ją jako twór społeczny czyli "rzecz zorganizowaną", w kórej skład wchodzą ludzie i ich aparatura. Również A. Bednarski pojęcia organizacja używa zamiennie z pojęciem instytucja. Analogiczna sytuacja wystepuje w innych podręcznikach i monografiach z zakresu nauk o zarządzaniu lub nauk o organizacji.

    Polityka jakości - część strategii organizacji dotycząca problematyki zarządzania jakością. Najczęściej przez "politykę jakości" rozumie się zwięźle zredagowany zbiór głównych tez związanych z zapewnieniem jakości i jako taki jest najważniejszym dokumentem systemu zarządzania jakością. Jest to dokument zespołowo redagowany i rozwijany przez zarząd we współpracy z pełnomocnikiem systemu zarządzania jakością. Polityka jakości ukazuje w krótkiej formie zadania realizowane długoterminowo na strategicznym poziomie zarządzania w wieloletniej, często nawet 10-letniej perspektywie. Polityka jakości określa działanie, rozwój i doskonalenie systemu jakości. Sekcja 5.3 normy ISO 9001 definiuje politykę jakości, m.in. wymaga by polityka jakości była sformułowana pisemnie, zakomunikowana i zrozumiała dla każdego pracownika organizacji. Sopocka Szkoła Zarządzania – formacja intelektualna ekonomistów pomorskich, której wyróżnikami są od lat 60’: koncentracja na praktycznych aspektach zarządzania organizacjami (firmami i instytucjami) i unikanie odniesień ideologicznych i politycznych. Przedstawiciele Szkoły harmonijnie łączą psychospołeczne aspekty funkcjonowania organizacji z elementami strukturalnymi, a od lat 80’ również strategii zarządzania. Połączenie w całość różnych nurtów wiedzy jest uwzględnione w sformalizowanej klasyfikacji dziedzin naukowych w Polsce, w tym nauk o zarządzaniu.

    Dariusz Jemielniak (ur. 17 marca 1975) – polski teoretyk zarządzania, specjalizujący się w zarządzaniu wysokimi technologiami, profesor nadzwyczajny w Akademii Leona Koźmińskiego, kierownik Katedry Zarządzania Międzynarodowego oraz centrum badawczego CROW (Center for Research on Organizations and Workplaces). Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa, polska instytucja naukowa, zajmująca się problematyką zarządzania. Było jedną z pierwszych instytucji tego typu na świecie.

    Janusz Klisiński (ur. 1950) – doktor habilitowany nauk ekonomicznych, specjalista ekonomii, organizacji i zarządzania, ekonomiki ochrony zdrowia, marketingu politycznego, zarządzania sportem. Wykładowca akademicki wielu polskich uczelni. Zarządzanie międzykulturowe jest zarządzaniem organizacją, bądź systemem organizacji w układach międzykulturowych, najczęściej, kiedy mamy do czynienia z działaniem organizacji w środowiskach znacznie różniących się kulturowo od siebie. Polega ono na uwzględnianiu inności kulturowej jako czynnika wpływającego na sposób funkcjonowania organizacji i tworzących ją ludzi, w danym otoczeniu. Różnice kulturowe są elementem wpływającym na decyzje zarządcze.

    Dodano: 03.10.2010. 14:33  


    Najnowsze