• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Prognozy demograficzne dla Małopolski na 2020 rok

    06.08.2010. 07:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    O problemach demograficznych Małopolski w 2020 roku, związanych m.in. z wydłużeniem się okresu życia mieszkańców i wzrostem liczby seniorów, mówi prognoza, opracowana przez naukowców z Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie.

    Jak wynika z prognozy, w 2020 roku wydłuży się czas życia mieszkańców Małopolski. Wzrośnie tym samym średnia wieku ludności, a zmniejszy liczba Małopolan w wieku produkcyjnym. W powiatach południowej Małopolski wzrośnie zaludnienie, ponieważ mieszkańcy będą wyprowadzać się z wielkich miast - poinformowało w czwartek PAP biuro prasowe Urzędu Marszałkowskiego w Krakowie.

    Zgodnie z prognozą, czas życia mężczyzn wydłuży się z 72,5 (2007) do 75,3 lat, a dla kobiet z 80,7 (w 2007) do 82,3 lat. Współczynnik płodności w Małopolsce będzie wzrastał od 1,30-1,33 w 2010 (w powiatach, gdzie liczba urodzeń jest najniższa) do 1,43 w 2020, oraz z 1,48 do 1,55 (w powiatach o średniej płodności) i z 1,68 do 1,70 w 2020 roku (w powiatach o wysokiej płodności).

    Według naukowców, liczba ludności w województwie małopolskim prawdopodobnie będzie rosnąć do 2018 roku, po czym nastąpi jej stopniowy spadek. Wzrost liczby ludności nastąpi dzięki wydłużeniu życia, co wiąże się ze wzrostem przeciętnego wieku.

    Najwyższy przyrost ludności spodziewany jest w południowych powiatach województwa małopolskiego, m.in. nowosądeckim (o 6,6 proc.), limanowskim (o 6 proc.), myślenickim (o 5,9 proc.). Spadek spodziewany jest w powiatach północnych oraz w Krakowie i Tarnowie (najgłębszy w miechowskim - o 2,3 proc.).

    Jak prognozują demografowie, w porównaniu do 2008 roku, w 2020 można się spodziewać zmniejszenia grupy ludności w wieku przedprodukcyjnym (tj. do 17 roku życia) z 20,5 proc. do 19,5 proc. ogółu ludności, oraz bardzo znacznego wzrostu grupy ludności w wieku poprodukcyjnym (65+ lat mężczyźni, 60+ lat kobiety) z 16,1 proc. do 20,4 proc. ogółu ludności.

    W przypadku wejścia w życie zmian wieku emerytalnego, odsetek ten wynosiłby 17 proc. w przypadku zrównania wieku emerytalnego do 65 lat, i 14,6 proc. w przypadku zrównania i podniesienia wieku emerytalnego do 67 roku życia.

    "Małopolska jest miejscem atrakcyjnym do życia dla osób starszych. Mamy rozwiniętą sieć uzdrowisk, dobrych lekarzy, wykwalifikowane pielęgniarki, bogatą ofertę turystyczną i kulturalną dla takich osób" - uważa wicemarszałek Leszek Zegzda. "Musimy się zastanowić, jak w naszej strategii rozwoju regionu uwzględnić potrzeby osób trzeciego wieku" - zaznaczył.

    Prognoza demograficzna dla powiatów województwa małopolskiego na lata 2010-2020 została wykonana przez zespół specjalistów z Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie pod kierunkiem prof. Jolanty Kurkiewicz w ramach projektu realizowanego przez Małopolskie Obserwatorium Polityki Rozwoju. HP

    PAP - Nauka w Polsce

    hes/ woj/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Eksplozja demograficzna, bomba demograficzna – określenie szybkiego tempa przyrostu rzeczywistego liczby ludności w danym regionie. Przyjmuje się, że o eksplozji demograficznej możemy mówić, gdy przyrost rzeczywisty przekracza 3%, oznacza to podwojenie liczby ludności w ciągu 24 lat, czyli w ciągu jednej generacji.
    Zasadniczą przyczyną tego zjawiska jest spadek liczby zgonów (wydłużenie czasu trwania życia) ludności, co jest wynikiem poprawy warunków życia, zwłaszcza rozwoju medycyny, przy zachowaniu dotychczasowego wysokiego współczynnika urodzeń. Miasta Boliwii: Według danych oficjalnych pochodzących z 2010 roku Boliwia posiadała ponad 50 miast o ludności przekraczającej 10 tys. mieszkańców. Ludność miejska stanowi jedynie 51,4% ogółu mieszkańców Boliwii. Znajduje się tutaj jednak kilka miast, które przekraczają pół miliona mieszkańców. Największym miastem kraju jest Santa Cruz, która dzięki dynamicznemu rozwojowi demograficznemu w latach 90. XX wieku przegoniła stolicę kraju La Paz i jako jedyne miasto liczyło ponad milion mieszkańców; 3 miasta z ludnością 500÷1000 tys.; 6 miast z ludnością 100÷500 tys.; 6 miast z ludnością 50÷100 tys.; 7 miast z ludnością 25÷50 tys. oraz reszta miast poniżej 25 tys. mieszkańców. Polityka demograficzna (populacyjna, ludnościowa) – wszelkie działania państwa i jego instytucji, mające na celu ukształtowanie takich stosunków ludnościowych, aby osiągnięta została określona liczba oraz struktura ludności. Używając odpowiednich bodźców państwo wpływa zatem m.in. na strukturę ludności według płci lub wieku, na przyrost naturalny bądź na rozmieszczenie terytorialne. Jest to taka polityka, której zadaniem jest wpływanie na zachowania demograficzne ludności danego państwa.

    Spis ludności Stanów Zjednoczonych to spis ludności przeprowadzany regularnie w Stanach Zjednoczonych. Na mocy drugiej sekcji pierwszego artykułu Konstytucji Stanów Zjednoczonych ma on miejsce raz na dziesięć lat, a dane z niego uzyskane służą do ustalenia granic jednomandatowych okręgów wyborczych do Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych. Pierwszy spis ludności Stanów Zjednoczonych miał miejsce w 1790 roku, a ostatni w roku 2010. Kolejny jest planowany na rok 2020. Współcześnie spis przeprowadzany jest przez specjalnie w tym celu powołaną agencję, United States Census Bureau. Ludność Łańcuta - w roku 1980 liczba ludności miasta wynosiła 14864 osób. Łańcut było po Rzeszowie i Mielcu trzecim co do wielkości miastem ówczesnego województwa rzeszowskiego. W latach 1980–1986 dynamika wzrostu ludności była wysoka. Liczba mieszkańców Łańcuta powiększała się rocznie średnio o ok. 300 osób. Było to wynikiem dużego przyrostu naturalnego i wyraźnie dodatniego salda migracji. W okresie tym pomyślnie rozwijało się budownictwo mieszkalne. W dzielnicy Podzwierzyniec wzniesiono wówczas składające się z pięciu bloków osiedle mieszkaniowe. Kilka wielorodzinnych budynków mieszkalnych oddano do użytku również na obszarze dzielnic Przedmieście i Grabskie i Południe. Powstałe budynki przeznaczone były przede wszystkim dla pracujących w miejscowych zakładach pracy. W 1979 roku ukończono budowę fili krakowskiej Vistuli. Fakt powstania nowego zakładu pracy miał wpływ na rozwój liczby ludności miasta także w pierwszej połowie lat osiemdziesiątych. W latach następnych, aż do roku 1991 nastąpił spadek dynamiki wzrostu ludności miasta. W okresie tym liczba mieszkańców Łańcuta wzrastała rocznie już tylko o około 150 osób. Powodem zaistniałej tendencji było stopniowe obniżenie się poziomu przyrostu naturalnego i znacznie niższe wartości salda migracji (w latach 1987–88 saldo było ujemne). Wynikało to z pogorszenia się kondycji miejscowych zakładów przemysłowych, a w szczególności spadku ilości tworzonych przez nie miejsc pracy. W okresie tym zbudowano również wyraźnie mniej wielorodzinnych budynków mieszkalnych. W latach 1992–99 odnotowano w dalszym ciągu powolny, ale stopniowy spadek wzrostu liczby mieszkańców Łańcuta. Roczny wzrost ludności utrzymywał się w tym okresie na poziomie poniżej 100 osób. Konsekwencja tego był minimalny spadek liczby mieszkańców w roku 1998 (-7 osób w porównaniu z 1997). Było to związane z ciągłym spadkiem przyrostu naturalnego na obszarze miasta, bezrobociem oraz upadkiem niektórych przedsiębiorstw. Wyjątkiem są lata 1996 i 1997, w ciągu których wzrost liczby ludności był wyższy. Spowodowany był on wyraźnie dodatnimi wówczas wartościami salda migracji.

    Hiperurbanizacja to gwałtowny wzrost liczby ludności miast w krajach słabo rozwiniętych, obserwowany w II połowie XX wieku, stan nierównowagi pomiędzy wzrostem liczby ludności miejskiej a wolnym tempem rozwoju gospodarczego. Prognozowanie demograficzne - przewidywanie kształtowania się w przyszłości zjawisk i procesów demograficznych, ich kierunków oraz tempa rozwoju jak również przemian strukturalnych. Prognoza zawiera przewidywania dotyczące stanu i struktury ludności według podstawowych cech demograficznych i społeczno-ekonomicznych, przyszłego poziomu płodności i umieralności, rozmiarów przemieszczeń terytorialnych ludności, liczby i struktury gospodarstw domowych i rodzin.

    Miasta w Szwecji: Według danych oficjalnych pochodzących z 2010 roku Szwecja posiadała ponad 110 miast o ludności przekraczającej 10 tys. mieszkańców. Stolica kraju Sztokholm jako jedyne miasto liczyło ponad milion mieszkańców; 1 miasto z ludnością od 500 tys. do miliona mieszkańców; 5 miast z ludnością 100÷500 tys.; 14 miast z ludnością 50÷100 tys., 24 miast z ludnością 25÷50 tys. oraz reszta miast poniżej 25 tys. mieszkańców. Dla porównania, prawie 70 lat wcześniej w Szwecji istniało 1 miasto z ludnością powyżej 500 tys., 2 miasta z ludnością 100÷500 tys., 2 miasta z ludnością 50÷100 tys., 13 miast z ludnością 20÷50 tys. i 22 miasta z ludnością 10÷20 tys. Miasta Rumunii: Według danych oficjalnych pochodzących z 2011 roku Rumunia posiadała ponad 310 miast o ludności przekraczającej 1,5 tys. mieszkańców. Stolica kraju Bukareszt jako jedyne miasto liczyło ponad milion mieszkańców; 18 miast z ludnością 100÷500 tys.; 11 miast z ludnością 50÷100 tys., 20 miast z ludnością 25÷50 tys. oraz reszta miast poniżej 25 tys. mieszkańców. Dla porównania, w 1937 roku w Rumunii istniało: 5 miast z ludnością powyżej 100 tys., 9 miast z ludnością 50÷100 tys., 22 miasta z ludnością 20÷50 tys. i 107 miast z ludnością 10÷20 tys.

    Miasta Chile: Według danych oficjalnych pochodzących z 2002 roku Chile posiadało ponad 80 miast o ludności przekraczającej 3,5 tys. mieszkańców. Ludność miejska stanowi 86% ogółu ludności Chile. Stolica kraju Santiago jako jedyne miasto liczyło ponad milion mieszkańców i w nim mieszka blisko 1/3 ludności kraju; 23 miasta z ludnością 100÷500 tys.; 16 miast z ludnością 50÷100 tys.; 25 miast z ludnością 25÷50 tys. oraz reszta miast poniżej 25 tys. mieszkańców.

    Miasta Danii: Według danych oficjalnych pochodzących ze stycznia 2012 roku Dania posiadała 76 miast o ludności przekraczającej 10 tys. mieszkańców. Dla porównania, 75 lat wcześniej takich miast istniało 48: 1 z ludnością ponad 500 tys., 1 z ludnością 100÷500 tys., 3 z ludnością 50÷100 tys., 7 z ludnością 20÷50 tys. i 36 z ludnością 10÷20 tys.

    Ludność Bolesławca: Bolesławiec po II wojnie światowej charakteryzował się dość szybkim wzrostem liczby ludności. Największy był w latach 70. Pod koniec XX wieku liczba mieszkańców zaczęła spadać. Najwięcej osób mieszkało w Bolesławcu w 1993 r. Urbanizacja – proces koncentracji ludności w punktach przestrzeni geograficznej, głównie na obszarach miejskich, określający także wzrost liczby ludności miejskiej i jej udziału w liczbie ludności danego obszaru, dzięki czynnikom społeczno-kulturowym, demograficznym i ekonomicznym. Urbanizacja oznacza także przestrzenny rozwój miast oraz zmianę stylu życia na miejski.

    Miasta w Norwegii: Według danych oficjalnych pochodzących ze stycznia 2012 roku Norwegia posiadała 45 miast o ludności przekraczającej 10 tys. mieszkańców. Stolica kraju Oslo jako jedyne miasto liczyło ponad pół miliona mieszkańców; 5 miast z ludnością 100÷500 tys.; 3 miasta z ludnością 50÷100 tys., 8 miast z ludnością 25÷50 tys. oraz reszta miast poniżej 25 tys. mieszkańców. Dla porównania, prawie 70 lat wcześniej takich miast istniało 28: 1 miasto o ludności powyżej 100 tys., 2 miasta o ludności 50÷100 tys., 2 miasta o ludności 20÷50 tys. i 23 miasta o ludności 10÷20 tys. Miasta Haiti: Według danych oficjalnych pochodzących z 2009 roku Haiti posiadało ponad 40 miast o ludności przekraczającej 10 tys. mieszkańców. W miastach Haiti ludność miejska stanowi 30% ogółu ludności. Stolica kraju Port-au-Prince jako jedyne miasto liczyło ponad pół milionów mieszkańców; 7 miast z ludnością 100÷500 tys.; 8 miast z ludnością 50÷100 tys.; 13 miast z ludnością 25÷50 tys. oraz reszta miast poniżej 25 tys. mieszkańców.

    Miasta Ekwadoru: Według danych oficjalnych pochodzących z 2010 roku Ekwador posiadał ponad 80 miast o ludności przekraczającej 6,5 tys. mieszkańców. Ludność miejska stanowi 55% ogółu ludności Ekwadoru, z tego znaczna część zamieszkuje dwa główne ponadmilionowe miasta. Stolica kraju Quito znajduje się na drugim miejscu i razem z Guayaquil liczyli ponad milion mieszkańców; 13 miast z ludnością 100÷500 tys.; 8 miast z ludnością 50÷100 tys.; 26 miast z ludnością 25÷50 tys. oraz reszta miast poniżej 25 tys. mieszkańców. Miasta Francji: Według danych oficjalnych pochodzących z 2005 roku Francja posiadała 410 miast o ludności stałej przekraczającej 20 tys. mieszkańców (liczba osób zameldowanych na stałe, bez aglomeracji). Stolica kraju Paryż jako jedyne miasto liczyło ponad milion mieszkańców; 8 miast z ludnością 100÷500 tys.; 11 miast z ludnością 50÷100 tys., 22 miasta z ludnością 25÷50 tys. oraz reszta miast poniżej 25 tys. mieszkańców. Dla porównania w 1935 takich miast istniało 404 (w tym 17 miast powyżej 100 000 mieszkańców i 3 miasta powyżej 500 000 mieszkańców).

    Dodano: 06.08.2010. 07:18  


    Najnowsze