• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sport niepełnosprawnych intelektualnie uczy ich i nas

    19.09.2010. 23:20
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Sport osób niepełnosprawnych intelektualnie to lekcja zaradności, integracji i szlachetnej rywalizacji, nie tylko dla zawodników, ale też dla pełnosprawnych - powiedział PAP dr Radosław Piotrowicz z Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej.



    Odnosząc się do rozpoczynających się w sobotę w Warszawie Europejskich Igrzysk Olimpiad Specjalnych, pedagog tłumaczył, że trening i rywalizacja sportowa to nie tylko nauka biegania czy gry w piłkę, ale też zaradności, okazywania emocji i bycia w grupie.

    "Osoby niepełnosprawne intelektualnie często są przez swoje rodziny traktowane jak dzieci. To się zmienia bardzo powoli. Uczestnictwo w regularnych treningach daje im poczucie własnej wartości, zmusza do samodzielności w podstawowych sprawach - trzeba się przebrać, zrozumieć i zapamiętać zasady rządzące daną dyscypliną sportową, współdziałać w drużynie" - tłumaczył Piotrowicz.

    Jak podkreślił, jest to ważne z punktu widzenia rehabilitacji, a hasło "W zdrowym ciele zdrowy duch" idealnie do tej sytuacji pasuje, bo rozwój fizyczny wspomaga rozwój intelektualny.

    Poza tym uczestnictwo w zajęciach sportowych daje okazję do wyjścia z domu, spotkania się z innymi ludźmi (zarówno pełno- jak i niepełnosprawnymi), wspiera nawiązywanie przyjaźni. "To coś innego niż obowiązkowe zajęcia terapeutyczne, w których bierze się udział z musu. Zaangażowanie w wybraną przez siebie, nieobowiązkową działalność sportową daje inny rodzaj satysfakcji, zmusza do konsekwencji, dyscypliny, cierpliwości" - wyjaśnił.

    Pełnosprawni zaś mogą zobaczyć uczestników igrzysk w innym świetle. "Zawodnik, które odnosi sukces, jest obiektem uznania dla swojej społeczności. Jego miasto może być z niego dumne, mogą być dumni jego rówieśnicy, z którymi powinien normalnie chodzić do szkoły, z czym u nas różnie bywa" - zaznaczył.

    W ten sposób osoby pełnosprawne mogą przekonać się, że niepełnosprawni intelektualnie mogą być w czymś od nich lepsi, np. lepiej pływają, jeżdżą na nartach czy wrotkach. "To otwiera drogę do nawiązywania indywidualnych relacji, łamie stereotyp, że osoba niepełnosprawna nie może być wartościowym przyjacielem, że nic nie wniesie do wzajemnych kontaktów. Możemy zobaczyć, że my też możemy się od nich wiele nauczyć" - podkreślił Piotrowicz.

    Ponadto sport niepełnosprawnych intelektualnie może być inspiracją dla pełnosprawnych sportowców, bo rywalizacja ta często bywa bardziej szlachetna. "Zdarza się na tego typu zawodach, że jeśli np. jeden z zawodników potknie się i upadnie, to drugi zatrzymuje się, żeby pomóc mu wstać. Nie zawsze chodzi tylko o zwycięstwo za wszelką cenę" - wyjaśnił pedagog.

    Według niego, aktywność sportowa ma też duże znaczenie dla rodzin zawodników, bo - podobnie jak im samym - daje okazję do wyjścia z domu, zrobienia czegoś konstruktywnego, zaangażowania się w organizację treningów i zawodów, a także poznania się wzajemnie i korzystania z wzajemnej pomocy.

    Europejskie Igrzyska Olimpiad Specjalnych będą największym w tym roku wydarzeniem sportowym w Polsce. W ciągu sześciu dni (18-23 września) na sześciu arenach w Warszawie stanie do rywalizacji około 1500 sportowców niepełnosprawnych intelektualnie z 56 krajów. Do stolicy przyjedzie około tysiąca członków rodzin i przyjaciół zawodników, 600 trenerów, 200 sędziów oraz 250 lekarzy i specjalistów od opieki medycznej. Dochodzi do tego około 2 tys. wolontariuszy.

    Sportowcy będą walczyć w dziewięciu dyscyplinach: lekkiej atletyce, piłce nożnej kobiet, koszykówce zunifikowanej (drużyny łączone pełnosprawnych i niepełnosprawnych), trójboju siłowym, bowlingu, jeździe na wrotkach, badmintonie oraz tenisie ziemnym i stołowym.

    Mottem każdego olimpijczyka specjalnego są słowa przysięgi olimpijskiej wypowiadane w trakcie ceremonii otwarcia zawodów sportowych: "Pragnę zwyciężyć, lecz jeśli nie będę mógł zwyciężyć, niech będę dzielny w swym wysiłku". ULA

    PAP - Nauka w Polsce

    hes/ jbr/ co/ 



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Sport niepełnosprawnych – dyscypliny sportowe uprawiane przez zawodników niepełnosprawnych z adaptacją zasad i sprzętu adekwatną do stopnia i rodzaju ograniczenia sprawności. Międzynarodowa Liga Piłki Nożnej Osób Niepełnosprawnych SENI Cup – sportowe przedsięwzięcie, mające na celu popularyzację piłki nożnej wśród osób niepełnosprawnych intelektualnie, dla których aktywność fizyczna jest ważnym elementem rehabilitacji. Książki dla niepełnosprawnych – są to szeroko pojęte materiały czytelnicze, adresowane do osób z niepełnosprawnościami, zarówno fizycznymi jak i psychicznymi, których możliwości korzystania ze standardowych wydawnictw książkowych ze względu na stan zdrowia są bardzo utrudnione lub całkiem niemożliwe. Umożliwiają dostęp osób niepełnosprawnych do nauki, kultury i rozrywki.

    Etykieta postępowania z niepełnosprawnymi – zaproponowany prawdopodobnie w latach 70. XX wieku przez Ruch na rzecz Praw Niepełnosprawnych (Disability Rights Movement) zestaw reguł dobrych manier osób sprawnych w relacjach z osobami niepełnosprawnymi. Ten zestaw zasad odnosi się do szczególnie osób niepełnosprawnych ruchowo. Tenis na wózkach – dyscyplina sportu dla zawodników niepełnosprawnych grana na typowym korcie tenisowym. Ta dyscyplina sportu uprawiana jest w ponad stu krajach świata.

    Seks niepełnosprawnych – dziedzina życia codziennego zajmująca się życiem seksualnym i intymnym osób niepełnosprawnych, np. kalectwo (po urazach rdzenia kręgowego), upośledzenie intelektualne. Mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym osób niepełnosprawnych – impreza narciarska dla ośób niepełnosprawnych. Odbywają się na niej zawody w biathlonie oraz biegach narciarskich. Zawodnicy rywalizują w trzech kategoriach niepełnosprawności:

    Handicapizm (ang. handicap - niepełnosprawność, przeszkoda) - niechęć, wrogość względem osób niepełnosprawnych. Uprzedzenie może przejawiać się zarówno bezpośrednią agresją (III Rzesza - uprzedzenie awersyjne) jak i np. lekceważeniem potrzeb osób niepełnosprawnych w architekturze (uprzedzenie dominatywne). Skutkiem handicapizmu jest odczuwanie przez nich poczucia wykluczenia ze społeczeństwa. Stowarzyszenie Osób Niepełnosprawnych "Motywacja" – organizacja społeczna w Toruniu zrzeszająca osoby niepełnosprawne.

    Zimowe igrzyska paraolimpijskie - międzynarodowe zawody sportowe organizowane co 4 lata przez Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski. Należą do największych i najbardziej popularnych zawodów sportowych dla niepełnosprawnych na świecie. Zwycięstwo na olimpiadzie uznawane jest przez sportowców większości dyscyplin za najbardziej prestiżowe osiągnięcie.

    Letnie igrzyska paraolimpijskie - międzynarodowe zawody sportowe organizowane co 4 lata przez Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski. Należą do największych i najbardziej popularnych zawodów sportowych dla niepełnosprawnych na świecie. Zwycięstwo na olimpiadzie uznawane jest przez sportowców większości dyscyplin za najbardziej prestiżowe osiągnięcie.

    Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) – organ administracji publicznej wspierający rehabilitację oraz zatrudnienie osób niepełnosprawnych. PFRON tworzy własne programy pomocowe. Obecnie realizowanych jest kilkanaście programów skierowanych przede wszystkim do indywidualnych osób niepełnosprawnych. Fundusz utworzono na mocy ustawy z dnia 9 maja 1991 r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 1991 r. Nr 46, poz. 201). Aktualnie organ działa na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 776), którą ustawodawca w latach 1997-2013 zmieniał ponad 60 razy. Niepełnosprawność: zagadnienia, problemy, rozwiązania – polski kwartalnik naukowy wydawany przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie. Redaktorem naczelnym jest Aleksandra Perchla-Włosik, przewodniczącym Rady Programowej – Wojciech Skiba, pracownicy Instytutu Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego.

    Pedagogika osób z niepełnosprawnością intelektualną (pedagogika niepełnosprawnych intelektualnie, oligofrenopedagogika) (grec.: "oligos" - pomniejszenie, "phren" - umysł; pomniejszona, obniżona sprawność umysłowa) dział pedagogiki specjalnej zajmujący się wychowaniem i nauczaniem osób z niepełnosprawnością intelektualną. Podmiotem jest jednostka upośledzona umysłowo, przedmiotem proces jej rewalidacji obejmujący wszechstronny rozwój i przystosowanie do życia w społeczeństwie.

    Dodano: 19.09.2010. 23:20  


    Najnowsze