• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Świat w oczach dziecka

    15.09.2010. 17:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Badania przeprowadzone ostatnio w Wielkie Brytanii dowodzą, że sposoby przetwarzania informacji wizualnych przez dzieci i osoby dorosłe świadczą o odmiennym postrzeganiu świata. Badanie przedstawione w czasopiśmie Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) wskazuje, że u dzieci do 12 roku życia nie występuje charakterystyczny dla osób dorosłych sposób przetwarzania informacji zmysłowych.

    Badanie zostało przeprowadzone przez naukowców z brytyjskich uczelni: University College London (UCL) oraz University of London’s Birkbeck College. Główny autor badania, dr Marko Nardini z Instytutu Okulistyki UCL, wyjaśnia: „W zrozumieniu świata opieramy się na wielu rodzajach informacji. Wykorzystanie informacji dostarczanych przez różne zmysły pozwala na dokładniejsze poznanie otoczenia niż w przypadku polegania tylko na jednym z nich”.

    Odnosi się to także do różnych sygnałów wejściowych w ramach jednego zmysłu. Jak twierdzi dr Nardini, „w ramach zmysłu wzroku istnieje kilka sposobów postrzegania głębi. Podczas oglądania zwykłego filmu głębia jest dostrzegalna przy przyjęciu odpowiedniej perspektywy, na przykład w przypadku kadru z długim korytarzem. Ten rodzaj głębi można dostrzec nawet przy zamknięciu jednego oka. W filmie trójwymiarowym (3D) oraz w rzeczywistym życiu wykorzystywane są także informacje o głębi uzyskiwane dzięki porównywaniu obrazów pochodzącymi z obojga oczu”.

    Ten rodzaj integracji informacji zmysłowych pozwala zmniejszyć niepewność w procesie postrzegania otoczenia. Nie jest to jednak zdolność wrodzona. Dr Nardini wraz ze współpracownikami przeanalizował sposób łączenia perspektywicznego i dwuocznego postrzegania głębi u dzieci i osób dorosłych, ze szczególnym uwzględnieniem informacji wizualnych.

    W ramach pierwszego eksperymentu poproszono dzieci i osoby dorosłe w okularach 3D o porównanie dwóch powierzchni o dużym kącie nachylenia w oparciu o postrzeganie perspektywiczne i dwuoczne - niezależnie od siebie oraz łącznie. Badane osoby miały następnie określić, która z powierzchni była najbardziej płaska. Odpowiedzi osób dorosłych odznaczały się większą dokładnością w przypadku obu rodzajów postrzegania. Badacze zaobserwowali, że zdolność równoczesnego wykorzystywania obu rodzajów informacji w zakresie głębi wykształca się około 12 roku życia.

    Prof. Denis Mareschal z Centrum Badań Mózgu i Rozwoju Poznawczego Birkbeck College, jeden ze współautorów badania, zauważył, że „dzieci muszą się nauczyć, w jaki sposób poszczególne zmysły są powiązane ze sobą i ze światem zewnętrznym. Podczas rozwoju dziecka mózg musi określić związki między różnymi rodzajami informacji zmysłowych, aby ustalić, które z nich łączą się ze sobą i w jaki sposób. Brak integracji tych informacji u dzieci może stanowić mechanizm przystosowawczy, ponieważ w tym czasie wciąż trwa poznawanie powiązań między wzrokiem i słuchem oraz między perspektywicznymi i dwuocznymi sygnałami wizualnymi”.

    W związku z tym zdolność łączenia poszczególnych elementów układanki powstałej z informacji zmysłowych wiąże się czasem z pewnymi kosztami. Osoby dorosłe mogą utracić możliwość oddzielenia poszczególnych elementów złożonego obrazu otoczenia, zwłaszcza w obrębie pojedynczego zmysłu. Zjawisko to jest określane mianem fuzji sensorycznej.

    W ramach innego eksperymentu przeprowadzonego przez zespół badawczy wykorzystano specjalne krążki 3D z częściowo niespójnymi informacjami w zakresie postrzegania perspektywicznego i dwuocznego. Wyniki tych testów okazały się lepsze w przypadku sześciolatków, które znacznie lepiej niż osoby dorosłe dostrzegały różnice w kącie nachylenia krążków.

    W ten sposób okazało się, że dzieci rzeczywiście postrzegają świat w inny sposób. Zespół planuje przeprowadzenie dalszych badań z wykorzystaniem obrazowania za pomocą funkcjonalnego rezonansu magnetycznego (fMR). Celem jest analiza zmian zachodzących w mózgach dzieci w miarę wykształcania się zdolności łączenia informacji wizualnych.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Postrzeganie, spostrzeganie, percepcja – odbieranie bodźców wzrokowych, słuchowych, czy czuciowych, które poddawane są obróbce i syntezie w poszczególnych częściach mózgu. Jest pierwszym etapem przetwarzania informacji, które odbierane są przez narządy zmysłów. Proces postrzegania rozpoczyna akt spostrzegania. Propriocepcja (kinestezja, zmysł kinestetyczny, czucie głębokie) - zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała. Receptory tego zmysłu (proprioreceptory) ulokowane są w mięśniach i ścięgnach. Dostarczają mózgowi informacji o tonusie mięśniowym. Dzięki temu zmysłowi wiemy jak ułożone są nasze kończyny bez patrzenia. Preferowana modalność sensoryczna – inaczej "podstawowa reprezentacja zmysłowa" (PRZ) – to według NLP cecha określająca dominujący u danej osoby rodzaj zmysłu, która odzwierciedla się także w mowie tej osoby.

    Pamięć – zdolność do rejestrowania i ponownego przywoływania wrażeń zmysłowych, skojarzeń, informacji, występująca u ludzi, niektórych zwierząt i w komputerach. W każdym z tych przypadków proces zapamiętywania ma całkowicie inne podłoże fizyczne oraz podlega badaniom naukowym w oparciu o różne zestawy pojęć. Percepcja - organizacja i interpretacja wrażeń zmysłowych, w celu zrozumienia otoczenia. Percepcja to postrzeganie; uświadomiona reakcja narządu zmysłowego na bodziec zewnętrzny; sposób reagowania, odbierania wrażeń. (W. Kopaliński)

    Zmysły – zdolność odbierania bodźców zewnętrznych. Na każdy ze zmysłów składają się odpowiednie narządy zmysłów, w których najważniejszą rolę odgrywają receptory wykształcone w kierunku reagowania na konkretny rodzaj bodźców oraz odpowiednie funkcje mózgu. Postrzeganie pozazmysłowe (ESP, ang. ExtraSensory Perception) - rzekoma umiejętność zdobywania informacji poznawczej inaczej niż za pomocą znanych zmysłów, tzn. na przykład wzroku, słuchu, węchu, smaku, dotyku lub propriocepcji (zmysłu orientacji przestrzennej własnego ciała). ESP - postrzeganie pozazmysłowe jest nazwane jako "szósty" zmysł, instynkt lub przeczucie, jest również znana jako intuicja.

    Trwały nośnik (ang. durable media) – materiał lub urządzenie (każdy nośnik informacji) umożliwiające przechowywanie - przez czas niezbędny, wynikający z charakteru informacji oraz celu ich sporządzenia lub przekazania - zawartych na nim informacji w sposób uniemożliwiający ich zmianę lub pozwalający na odtworzenie informacji w wersji i formie, w jakiej zostały sporządzone lub przekazane. Synestezja (gr. synaísthesis – równoczesne postrzeganie od sýn – razem i aísthesis – poznanie poprzez zmysły) w psychologii – stan lub zdolność, w której doświadczenia jednego zmysłu (np. wzroku) wywołują również doświadczenia charakterystyczne dla innych zmysłów, na przykład odbieranie niskich dźwięków wywołuje wrażenie miękkości, barwa niebieska odczuwana jest jako chłodna, obraz litery lub cyfry budzi skojarzenia kolorystyczne itp.

    Centralna koherencja - termin z zakresu psychologii poznawczej określający umiejętność łączenia wielu informacji (pochodzących np. z wielu źródeł i wielu zmysłów) w spójną całość. Brak lub ograniczenia koherencji centralnej odpowiadają za niezrozumienie istoty jakiegoś tematu oraz uniemożliwiają (utrudniają) odróżnienie od siebie rzeczy ważnych i nieważnych.

    Sensoryzmy - widoczne w zachowaniu osoby przejawy zaburzeń w odbiorze i przetwarzaniu bodźców zmysłowych (integracji sensorycznej). Najczęściej obserwowane są u osób z zaburzeniami rozwoju o różnym charakterze.

    Dorosłe dzieci rozwiedzionych rodziców(DDRR) - jest to zespół pewnych cech, zachowań u części dorosłych osób, których rodzice się rozwiedli. Do najczęściej występujących zachowań dorosłych dzieci rozwiedzionych rodziców zalicza się np.:

    Dodano: 15.09.2010. 17:26  


    Najnowsze