• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wedle sardyńskich i szkockich naukowców dwujęzyczne dzieci wiodą prym w klasie

    07.08.2012. 17:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Wyniki nowych badań przeprowadzonych przez sardyńsko-szkocki zespół wskazują, że dwujęzyczne dzieci przewyższają swoich jednojęzycznych kolegów i koleżanki z klasy pod względem umiejętności rozwiązywania problemów i kreatywnego myślenia.

    W artykule opublikowanym w czasopiśmie International Journal of Bilingualism, naukowcy z Uniwersytetu w Strathclyde w Szkocji, Wlk. Brytania, i z Uniwersytetu Cagliari na Sardynii, Włochy, prezentują swoje odkrycia poczynione w toku badań z udziałem dwujęzycznych i jednojęzycznych uczniów szkoły podstawowej w regionach, w których przetrwały języki mniejszości.

    W Szkocji badaniami objęta została grupa dzieci używających angielskiego, z których połowa mówi także po szkocku gaelicku, a na włoskiej wyspie Sardynia analizowana grupa dzieci posługiwała się włoskim, z czego połowa również sardyńskim. W obydwu regionach naukowcy odkryli, że dwujęzyczne dzieci radziły sobie znacznie lepiej z zadaniami, jakie przed nimi stawiano.

    Prace badawcze zostały przeprowadzone w Dorgal? na Sardynii oraz w Stornoway w Szkocji. Do wybranej w każdej z miejscowości szkoły uczęszczała wystarczająca liczba dzieci dwujęzycznych (posługujących się włoskim i sardyńskim lub angielskim i szkockim gaelickim) oraz jędnojęzycznych (używających wyłącznie włoskiego lub angielskiego).

    Dzieci, wszystkie w wieku około dziewięciu lat, otrzymały zadania w języku angielskim lub włoskim: odtworzenie wzorów z kolorowych klocków, powtórzenie serii liczb, podanie klarownych definicji słów i rozwiązanie w pamięci szeregu zadań arytmetycznych.

    "Dwujęzyczność jest obecnie powszechnie postrzegana jako korzystna dla dzieci, niemniej utrzymuje się pogląd, że może być dezorientująca, a przez to potencjalnie szkodliwa" - mówi autor naczelny raportu z badań, dr Fraser Lauchlan z Uniwersytetu w Strathclyde. "W toku naszych badań odkryliśmy, że może wiązać się z wyraźnymi korzyściami, nie tylko związanymi z językiem, ale również z arytmetyką, rozwiązywaniem problemów czy wspomaganiem kreatywnego myślenia".

    Chociaż istniejący korpus danych zgromadzonych w ramach wcześniejszych badań potwierdza koncepcję, że zyskanie na zaletach dwujęzyczności wymaga od mówiącego jednakowej biegłości w obydwu językach, to niewiele badań uwzględnia korzyści kognitywne dwujęzyczności, kiedy drugim językiem jest tak zwany język mniejszości, jak kataloński, baskijski, szkocki gaelicki czy sardyński. Większość badań kładzie nacisk na biegłych użytkowników dwóch międzynarodowo uznanych języków, takich jak angielski, francuski, hiszpański, portugalski, rosyjski czy włoski.

    Sardynia i Szkocja zostały wybrane ze względu na to, że są regionami autonomicznymi, w których język mniejszości jest używany przez coraz mniejszy odsetek populacji. Ostatnio władze w obydwu regionach przyjęły również przepisy mające popularyzować języki mniejszości i pomóc w ich zachowaniu: sardyńska ustawa regionalna gwarantuje "promocję i rozwój sardyńskiej kultury i języka", a (szkocka) ustawa o szkockim gaelickim z 2005 r. wprowadza zasadę równego poszanowania dla języka gaelickiego i angielskiego.

    Dr Fraser Lauchlan omawia ustalenia poczynione w toku badań: "Przeanalizowaliśmy również zasób słownictwa dzieci, nie tyle pod względem znajomości słów, co ich rozumienia. I tutaj znowu wyraźnie wyróżniały się dzieci dwujęzyczne pod względem szczegółowości i bogactwa opisów. Odkryliśmy również ich zdolność do selektywnej uwagi - umiejętność identyfikacji i skupienia się na ważnej informacji i odfiltrowywania pozostałych - co może wiązać się z naprzemiennym używaniem różnych kodów językowych w czasie myślenia w dwóch różnych językach".

    Co ciekawe, w ramach badań odkryto również, że dzieci posługujące się szkockim gaelickim lepiej sobie radziły od dzieci używających sardyńskiego. Różnice te powiązano z czujnością umysłową, która jest wymagana do przełączania się między językami, co może pomagać w rozwijaniu umiejętności przydatnych w innych typach myślenia.

    Może się to wiązać z przewagą, jaką mają dzieci posługujące się szkockim gaelickim nad dziećmi mówiącym po sardyńsku pod względem formalnego nauczania języka i bogactwa literatury. Sardyński nie jest powszechnie nauczany w szkołach i opiera się głównie na tradycji ustnej, co oznacza, że nie ma obecnie jego znormalizowanej formy.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Sardyńczycy - rdzenna ludność Sardynii, zamieszkująca także w innych regionach Włoch, w Europie Zachodniej i USA. Łącznie około 1,5 mln. Dialektów języka sardyńskiego używają obok języka włoskiego. W etnogenezie Sardyńczyków uczestniczyło wiele grup etnicznych. Zostali zromanizowani między III w. p.n.e. a I w. n.e. Chrystianizacji ulegli między IV a VI wiekiem. Obecnie nadal w większości katolicy. W kulturze widoczne wpływy włoskie, katalońskie i hiszpańskie. Zachowali silną więź krewniaczą. Dwujęzyczne nazewnictwo geograficzne w Polsce – zgodnie z ustawą z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym na terenach zamieszkanych przez mniejszości narodowe, etniczne lub posługujące się językiem regionalnym, istnieje możliwość wprowadzenia nazewnictwa geograficznego w językach mniejszości. Dwujęzyczność lub bilingwizm – umiejętność posługiwania się dwoma różnymi językami przez jednostkę lub grupę społeczną, najczęściej charakterystyczna dla zróżnicowanych etnicznie obszarów lub państw. Dwujęzyczność nie jest tym samym co dyglosja.

    Język logudorski (środkowosardyński) to jeden z czterech głównych dialektów języka sardyńskiego. Posługuje się nim ok. 0,5 mln mieszkańców włoskiej wyspy Sardynii, przede wszystkim jej środkowej części. Język sardyński (limba sarda, sardu) to język, a według niektórych uczonych makrojęzyk, z grupy romańskiej (podgrupa południoworomańska) języków indoeuropejskich, którym posługuje się od 1 do 1,5 mln Sardyńczyków (mieszkańców Sardynii - włoskiej wyspy na Morzu Śródziemnym).

    Dialekt kampidański (południowosardyński) to jeden z czterech głównych dialektów języka sardyńskiego. Posługuje się nim ok. 0,5 mln mieszkańców włoskiej wyspy Sardynii, przede wszystkim jej południowej części. Szczekuszka sardyńska (†Prolagus sardus) była rdzenną szczekuszkowatą na śródziemnomorskich wyspach Sardynii oraz Korsyki do czasu jej wymarcia na przełomie XVII i XVIII w. Opisywana przez wczesnych sardyńskich autorów, jako "wielki królik bez ogona". Mówi się, iż Nuragici, starożytny lud Sardynii, uważali je za przysmak.

    Drugi język , L2 - język przyswojony jako drugi w kolejności po języku ojczystym. Niekoniecznie jest równoznaczny z językiem obcym. Większość dzieci na świecie posługuje się dwoma językami. Na przykład dla dziecka kaszubskiego, posługującym się w środowisku rodzinnym i rówieśniczym językiem kaszubskim i stykającego się z literackim językiem polskim dopiero w szkole język polski jest językiem drugim, ale nie obcym. Bardzo często się zdarza w krajach wielojęzycznych, że L2 jest dominujący dla danej osoby, zwłaszcza gdy funkcjonuje ona poza terenem, na którym może posługiwać się językiem ojczystym. Na przykład Katalończyk mieszkający poza Katalonią posługuje się na co dzień językiem hiszpańskim (L2) jako językiem głównym. W tej sytuacji może czasami dochodzić do procesu stopniowej utraty umiejętności mówienia językiem ojczystym (language attrition). Język sassarski (północnozachodniosardyński) to jeden z czterech głównych dialektów języka sardyńskiego. Posługuje się nim ok. 0,1 mln mieszkańców włoskiej wyspy Sardynii, przede wszystkim jej północno-zachodniej części.

    Dialekt gallurski (północnowschodniosardyński) to jeden z czterech głównych dialektów języka sardyńskiego. Posługuje się nim ok. 0,1 mln mieszkańców włoskiej wyspy Sardynii, przede wszystkim jej północno-wschodniej części.

    Języki w Europie: Zdecydowana większość ludności Europy posługuje się językami z rodziny indoeuropejskiej. Trudno jest w sposób dokładny podać liczebność użytkowników poszczególnych języków z powodu dość częstej dwujęzyczności, a także z powodu migracji, które powodują, iż osoba posługująca się na co dzień określonym językiem nie traktuje go jako ojczysty. Innym powodem niemożności precyzyjnego ustalenia liczby posługujących się poszczególnymi językami jest zjawisko wypierania pewnych języków przez inne (np. szkockiego przez angielski czy prowansalskiego przez francuski).

    Języki południoworomańskie – jedna z trzech grup języków romańskich (obok wschodnio- i zachodnioromańskich). Zalicza się do niej język sardyński używany na należącej do Włoch Sardynii, a oprócz niego często również dialekt używany w południowej części Korsyki. Język sardyński (limba sarda, sardu) to język, a według niektórych uczonych makrojęzyk, z grupy romańskiej (podgrupa południoworomańska) języków indoeuropejskich, którym posługuje się od 1 do 1,5 mln Sardyńczyków (mieszkańców Sardynii - włoskiej wyspy na Morzu Śródziemnym).

    Dodano: 07.08.2012. 17:37  


    Najnowsze