• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wzorowanie się to najlepsza strategia ze wszystkich, bez wyjątku

    23.04.2010. 18:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Czy wzorowanie się może być dobrą strategią? Nowe badania, finansowane ze środków unijnych, dostarczają informacji o tym, dlaczego naśladowanie innych jest nie tylko naturalne, ale również pożyteczne. Prace są częścią finansowanego ze środków unijnych projektu CULTAPTATION (Dynamika i adaptacja w kumulatywnej kulturze człowieka), który otrzymał 2 mln EUR z przekrojowego tematu "Nowe i pojawiające się nauki i technologie" (NEST) na badania sposobu, w jaki ewoluuje kultura człowieka, analizując na przykład pojawianie się wśród ludzi nowych zachowań. Naukowcy pracujący nad najnowszymi badaniami, opisanymi w czasopiśmie Science, odkryli, że ludzie odnoszą większe korzyści wybierając społeczne uczenie się niż wówczas kiedy wybierają podejście indywidualistyczne.

    Kultura ewoluuje i trwa dzięki zdolności ludzi do uczenia się od siebie. Jednak pozostaje pytanie o to, w jaki sposób ludzie uczą się społecznie. Niektórzy uczą się naśladując zachowanie innych, podczas gdy inni opierają swoją decyzję na tym, czy naśladować status określonej jednostki.

    Naukowcy, pracujący pod kierunkiem Uniwersytetu St Andrews w Wlk. Brytanii, zorganizowali turniej komputerowy, w którym zawodnicy prezentowali strategie nakreślające sposób wykorzystania społecznego uczenia się i jego aspołecznych alternatyw, np. uczenie się na podstawie prób i błędów, aby opanować zachowanie adaptacyjne w złożonym środowisku.

    W sumie 104 zespoły napisały programy komputerowe sterujące zachowaniem awatarów żyjących w świecie, którego wcześniej nie znały. Celem było opracowanie najlepszej strategii przetrwania i zakodowania jej w formie programu komputerowego.

    Wyniki pokazały, że zawodnicy wykorzystujący głównie społeczne uczenie się odnieśli większy sukces niż ci, którzy obrali drogę aspołeczną; innymi słowy strategie społeczne przynosiły większy zysk. Co więcej, zwycięska strategia koncentrowała się niemal wyłącznie na społecznym uczeniu się i oceniała informacje na podstawie czasu, jaki upłynął od ich pozyskania. Zwycięski zespół, para absolwentów Queen's University w Kanadzie, zdobył nagrodę o wartości 10.000 EUR.

    "Odkryliśmy, że w bardzo szerokim spektrum okoliczności społeczne uczenie się nie tylko z łatwością pokonuje aspołeczne, ale wręcz je unicestwia" - wyjaśnia profesor Kevin Laland z Centrum Uczenia się Społecznego i Ewolucji Poznawczej Uniwersytetu St Andrews. "Nie istnieje równowaga ani połączenie uczenia się aspołecznego i społecznego. To jak gdyby zostać porzuconym na jakiejś wyspie na Oceanie Spokojnym, kiedy nie mamy pojęcia o jej środowisku" - dodaje. "Nie wiemy, co jest jadalne. Możemy próbować łowić ryby, łapać kraby, polować na antylopy, zbierać bulwy - cokolwiek. Część z tych działań przyniesie znaczne korzyści, a część okaże się bezowocna."

    W wypowiedzi na temat wyników badań, Luc-Alain Giraldeau, profesor Uniwersytetu Quebec w Montrealu, Kanada, stwierdził: "Analiza rywalizacji w przejrzysty i nowy sposób zajmuje się pewnymi kwestiami, które od ponad dwóch dekad nie dają spokoju dziedzinie ewolucyjnego, społecznego uczenia się."

    Odnosząc się do przyszłości, naukowcy napisali: "Kolejnym, decydującym krokiem będzie doświadczalna ocena zakresu, w jakim zachowanie ludzi odzwierciedla zachowanie nakreślone w strategiach turniejowych. Zwracając uwagę na istotę adaptacyjnego filtrowania przez naśladowanego osobnika oraz czasowego pomijania przez naśladowcę, turniej pomaga wyjaśnić, dlaczego społeczne uczenie się jest powszechne w środowisku naturalnym, jak również dlaczego ludzie tak dobrze się w tym odnajdują."

    W pracach wzięli również udział naukowcy z Queen's University, Uniwersytetu Bolońskiego z Włoch, Uniwersytetu Sztokholmskiego i Uniwersytetu Mälardalen ze Szwecji oraz z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles (USA).

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Poznanie społeczne (ang. social cognition) - pojęcie socjologiczne mówiące o sposobie, w jaki ludzie selekcjonują, interpretują i wykorzystują informacje potrzebne do formułowania sądów i podejmowania decyzji dotyczących świata społecznego. Jest to zdolność do odbioru istotnych społecznie informacji i adekwatnego zachowania jednostki, związane jest z przetwarzaniem informacji niesionych przez istotne społecznie bodźce. Zachowanie aspołeczne – tzw. „wyłączeniowe” formy niedostosowania społecznego charakteryzujące się biernością, izolacją, niechęcią do bycia w grupie, zahamowaniem, brakiem inicjatywy. Środowisko społeczne to względnie trwały układ jednostek, grup społecznych i innych zbiorowości ludzkich oddziałujących na rozwój, zachowanie się i aktywność człowieka. Szczególne znaczenie dla funkcjonowania jednostki mają takie składniki środowiska społecznego, jak:

    Uporządkowanie społeczne (ang. social ordering) jest to uszeregowanie możliwych sytuacji stanów społecznych lub świata, w których może się znaleźć społeczeństwo. Obejmuje takie sytuacje, które są obojętne względem siebie, preferowane lub gorsze od innych, ze społecznego punktu widzenie. Teorie rozwoju społecznego - teorie społeczne mające za zadania wyjaśnić przyczyny i mechanizmy rozwoju społecznego.

    Marginalizacja – wykluczenie z udziału w życiu społecznym jednostek, grup społecznych lub w ujęciu globalnym społeczeństw w stosunku do ich otoczenia społecznego. Wykluczenie społeczne może odnosić się do procesu wykluczania jednostek i grup albo do stanu wykluczenia. Ewolucja społeczna (zmiany społeczne) – trwałe przemiany, polegające na przekształceniu się zjawiska społecznego w inny odmienny stan społeczny. Zjawisko ewolucji społecznej, określamy jako powstanie i rozwój nowych znaczeń i wartości stanowiących wzór, czy model zachowań istotnych dla społeczeństwa. Zmiany tego rodzaju można sklasyfikować w 3 grupach:

    Teoria społecznego uczenia się Alberta Bandury jest rozwinięciem teorii uczenia się. Według Bandury uczenie się zachowań zachodzi jednak nie tylko poprzez warunkowanie reaktywne i warunkowanie sprawcze, ale także poprzez obserwowanie zachowań innych ludzi. Ten sposób uczenia się można nazwać modelowaniem lub naśladowaniem. Próżniactwo społeczne – w psychologii społecznej mówi się o nim wtedy, gdy wysiłek wkładany przez jednostki w wykonanie zadania jest mniejszy, gdy działają one wraz z innymi niż, gdy działają indywidualnie. Próżniactwo społeczne można redukować poprzez kontrolę wyników uzyskanych przez jednostkę, lub tylko sugerowanie, że taka kontrola ma miejsce.

    Aspiracje społeczne – pragnienia lub dążenia dotyczące udziału w działalności wymagającej nawiązywania kontaktów interpersonalnych. Do aspiracji społecznych można zaliczyć aspiracje kierownicze, aspiracje towarzyskie, aspiracje prestiżu społecznego oraz aspiracje prospołeczne.

    Społeczność – połączona ze sobą za pomocą więzi społecznych zbiorowość ludzi należących do pewnego środowiska społecznego i powiązanych ze sobą:

    Reifikacja jest to proces, w wyniku którego jednostka społeczna postrzega zjawiska i procesy społeczne, tak jakby były one pozaspołeczne, niezależne od działań społecznych. Przykładowo normy prawne mogą być postrzegane jakby nie były wytworem społecznym, lecz upatruje się w nich ingerencji sił wyższych, Boga, bogów lub innych sił. Styl życia – zakres i formy codziennych zachowań jednostek lub grup, specyficzne dla ich usytuowania społecznego, tzn. manifestujące położenie społeczne oraz postrzegane jako charakterystyczne dla tego położenia, a dzięki temu umożliwiające szeroko rozumianą społeczną lokalizację innych ludzi. Pojęcie te obejmuje nie tylko zachowania ludzkie, ale i psychofizyczne mechanizmy leżące u podstaw owych zachowań: ludzkie motywacje, potrzeby, akceptowane wartości.

    Dodano: 23.04.2010. 18:12  


    Najnowsze