• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Zadowolenie z pracy zaczyna się od szefa

    29.06.2013. 15:22
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Pracownicy fizyczni lepiej radzą sobie w pracy, gdy są pozytywnie nastawieni do życia i mają wsparcie przełożonego, który sam daje im dobry przykład – takie wnioski płyną z badania przeprowadzonego w sopockim wydziale Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej.

    Joanna Szalewska, w ramach swojej pracy magisterskiej w SWPS w Sopocie postanowiła sprawdzić wpływ środowiska pracy i stosunek do życia na stan psychiczny pracowników. Pod opieką dr Doroty Szczygieł, przebadała 122 mężczyzn pracujących w branży budowlanej na czterech gdańskich placach budowy m.in. apartamentowców, loftów i osiedli mieszkaniowych.


    Badanie dowiodło, że dwa czynniki zmniejszają odczuwalny poziom stresu pracowników: doświadczane emocje oraz wsparcie ze strony szefa. – Im częściej odczuwamy negatywne emocje, tym większy poziom stresu, i analogicznie, im więcej pozytywnych emocji, tym mniejszy stres – tłumaczy Joanna Szalewska. – Co ciekawe, ani współpracownicy, ani twarde wytyczne i zasady pracy nie grają tak ważnej roli dla dobrego samopoczucia w pracy jak wsparcie emocjonalne od przełożonego. Wsparcie emocjonalne to stopień, w jakim można liczyć, że będzie można podzielić się swoimi troskami i kłopotami z pracodawcą, lub stopień w jakim można liczyć na to, że pracodawca uzna pracownika za osobę godną zaufania i kompetentną – dodaje.


    Badanie jest jednym z niewielu tego typu przeprowadzonych w Polsce, ponieważ jak twierdzi autorka, zwykle takie badania prowadzone są wśród studentów lub pracowników umysłowych. Tym razem przebadano środowisko pracowników fizycznych, co pozwoliło na poszerzenie wiedzy płynącej z dotychczasowych badań.


    Wyniki mogą być praktyczną wskazówką dla pracodawców. – Uzyskane rezultaty mogą odegrać kluczową rolę podczas rekrutacji na stanowiska wiążące się z wysokim poziomem stresu i zagrożone szybkim wypaleniem zawodowym. Badanie pokazało, że osoby przejawiające tendencję do doświadczania pozytywnych emocji, prawdopodobnie będą sobie lepiej radzić ze stresem i będą bardziej zadowolone z pracy – argumentuje Joanna Szalewska.


    Badanie przeprowadzono w drugiej połowie 2011 roku w ramach pracy magisterskiej pt. „Wsparcie ze strony organizacji oraz dyspozycyjna afektywność jako wyznaczniki psychicznego dobrostanu pracowników” w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Sopocie.

    źródło: SWPS


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Leasing pracowniczy – wynajem pracowników, z którymi został zawarty stosunek pracy na rzecz innych podmiotów gospodarczych. Pracownicy pracują zgodnie z ustawą o pracy tymczasowej. Podmiot zatrudniający pracownika nazywany jest agencją pracy tymczasowej, pracownik oddelegowany do innego pracodawcy nazywany jest pracownikiem tymczasowym, natomiast pracodawca, na rzecz którego i pod którego kierownictwem świadczona jest praca zwany jest pracodawcą-użytkownikiem. Społeczny inspektor pracy (właśc. zakładowy społeczny inspektor pracy - zsip) - pracownik danego zakładu pracy, który jest członkiem związku zawodowego i nie zajmuje stanowiska kierownika zakładu pracy lub stanowiska kierowniczego bezpośrednio podległego kierownikowi zakładu. Zakładowe organizacje związkowe mogą postanowić, że społecznym inspektorem pracy może być również pracownik zakładu niebędący członkiem związku zawodowego. Sprawowanie funkcji społecznego inspektora pracy stanowi służbę społeczną, pełnioną przez pracowników dla zapewnienia przez zakłady pracy bezpiecznych i higienicznych warunków pracy oraz ochrony uprawnień pracowniczych określonych w przepisach prawa pracy. Umowa o pracę - jeden ze sposobów nawiązywania stosunku pracy. Czynność prawna polegająca na złożeniu zgodnych oświadczeń woli przez pracownika i pracodawcę, w których pracownik zobowiązuje się do osobistego świadczenia pracy na rzecz pracodawcy pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie przez niego określonym, a pracodawca do zapłaty umówionego wynagrodzenia.

    Prawo pracy – gałąź prawa obejmująca ogół regulacji w zakresie stosunku pracy konkretnego pracownika i pracodawcy jako stron stosunku pracy oraz regulacji dotyczących organizacji pracodawców i pracowników, układów i sporów zbiorowych, a także partycypacji pracowniczej i dialogu w zbiorowych stosunkach pracy. Świadectwo pracy jest dokumentem wydawanym pracownikowi przez pracodawcę w związku z wygaśnięciem, lub rozwiązaniem stosunku pracy. Zawiera podstawowe informacje dotyczące stosunku pracy, który ustał, między innymi na temat:

    Zakaz konkurencji – zawarte w umowie o pracę zobowiązanie pracownika do niepodejmowania działalności konkurencyjnej w stosunku do pracodawcy oraz niepodejmowania pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie w podmiotach konkurencyjnych. Umowa może również określić okres po rozwiązaniu umowy o pracę i ustaniu stosunku pracy, gdy pracownik nie może podejmować wymienionych działań. Za powyższy okres pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości minimum 25% jego wynagrodzenia. Pracownik – jedna ze stron stosunku pracy (drugą jest pracodawca); taka osoba fizyczna, która wykonuje określonego rodzaju pracę na rzecz pracodawcy, pod jego kierownictwem, w wyznaczonym przez niego miejscu i czasie, za co przysługuje mu wynagrodzenie.

    Regulamin pracy – akt normatywny ustalający wewnętrzny porządek, organizację w zakładzie pracy oraz określającym prawa i obowiązki zarówno pracownika jak i pracodawcy związane z procesem pracy. Podróż służbowa – podróż, którą pracownik odbywa na polecenie pracodawcy w ramach wykonywanej pracy poza miejscowość, w której znajduje się siedziba firmy (lub stałe miejsce pracy pracownika). Podróż służbowa związana jest z delegacją (oddelegowaniem) pracownika do wykonania pewnego zadania.

    Prace interwencyjne oznaczają wejście w stosunek prawny urzędu pracy i pracodawcy w celu utworzenia nowych miejsc pracy dla określonej w umowie grupy osób znajdujących się w niekorzystnej lub bardzo niekorzystnej sytuacji na rynku pracy. Zawarcie umowy stanowi podstawę refundacji części kosztów, które Pracodawca poniósł na skutek wynagrodzeń, nagród i obowiązkowych ubezpieczeń na rzecz zatrudnionych pracowników.

    Dobór pracowników to takie dopasowanie cech stanowiska pracy i kandydata, w których potencjał zawodowy pracownika jest jak najbardziej dopasowany do wymogów stanowiska pracy.

    Środowisko pracy (inaczej: otoczenie pracy) - tworzy je zespół czynników materialnych i społecznych, z którymi styka się pracownik podczas wykonywanej pracy. Istotne jest zakreślenie czynników mogących powodować zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia pracownika. Absencja pracownicza – usprawiedliwiona lub też nieusprawiedliwiona nieobecność w pracy. Powoduje ona zmniejszenie ilości czasu pracy. Podstawą nieobecności w pracy są urlopy oraz zwolnienia z tytułu choroby bądź opieki. Długość tej nieobecności jest unormowana przez przepisy prawne – kodeks pracy. Reguluje on zasady oraz wymiar nieobecności pracownika.

    Pracodawca reprezentuje stronę podaży na rynku pracy. Stronę popytu w tym rynku reprezentuje pracobiorca. W ujęciu formalno-prawnym, ekonomicznego pracodawcę, określa się mianem pracownika. Pracownik w ujęciu ekonomicznym to osoba świadcząca bezpośrednio pracę na rzecz innej osoby, fizycznej lub prawnej, pobierająca za to określone wynagrodzenie. Źródła prawa pracy w rozumieniu kodeksu pracy to rodzaj aktów normatywnych kształtujących prawa i obowiązki pracowników oraz pracodawców.

    Zatrudnienie (praca w sensie prawnym) – umowa między dwiema stronami, pierwszą będącą pracodawcą i drugą zwaną pracownikiem. Stosunek między obiema stronami regulowany jest Kodeksem pracy. W ujęciu ekonomicznym pracodawca układa wydajne zajęcie, przeważnie z zamiarem tworzenia zysku, a pracownik wnosi swoją pracę do tego przedsięwzięcia, zwykle w rewanżu otrzymując pensję. (praca jest odpłatna, nie ma możliwości pracy bez wynagrodzenia - Art. 22. § 1. kodeks pracy; popr. 12.11.2010 r SA) Zatrudnienie istnieje również w sektorze publicznym (państwowym), organizacjach non-profit i w sektorze gospodarstw domowych. Robotnik wykwalifikowany – tytuł pracownika wykwalifikowanego, otrzymywany najczęściej po ukończeniu 2- lub 3-letniej Zasadniczej Szkoły Zawodowej i zdaniu egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe (dawniej pracy dyplomowej). Zajęcia teoretyczne odbywają się zwykle w szkole, a doświadczenie zawodowe uczniowie zdobywają u rzemieślników i w zakładach pracy jako pracownicy młodociani.

    Kodeks pracy – akt normatywny stanowiący zbiór przepisów regulujących prawa i obowiązki objęte stosunkiem pracy w odniesieniu do wszystkich pracowników, bez względu na podstawę prawną ich zatrudnienia (w niektórych przypadkach tylko w zakresie nieuregulowanym przez ustawodawstwo szczególne, np. ustawa o służbie cywilnej) oraz pracodawców.

    Dodano: 29.06.2013. 15:22  


    Najnowsze