ktoś się z był / jest / wybiera się na ten kierunek?? co myślicie ciekawy?? jakie są jeszcze ciekawe fizyczne kierunki w Polsce? ten znalazłam na UJ ( mówie tu o wyższej fizyce)

Ja co prawda fizyki teoretycznej nie skończyłem, ale mam dość duży kontakt z fizykami teoretycznymi. Jeśli jesteś naprawdę mocna z matmy i to równania najbardziej ciebie rajcują, a nie to co jest przedmiotem ich opisu to może ci się fizyka teoretyczna spodoba. Problemem jednak po ukończeniu fizyki teoretycznej jest to, że jest to kierunek (z wszystkich fizyk) po którym najciężej znaleźć w miarę dobrą pracę. No chyba że twym szczytem marzeń miała by być kariera pedagoga. O wiele pod tym względem praktyczniejsze są: fizyka techniczna, fizyka medyczna (najlżejsza - przynajmniej na UMK w Toruniu na którym z resztą opieram tego posta), fizyka doświadczalna. Do tego ciekawą propozycją jest mikroelektronika, która na dobrą sprawę wiele od teoretycznej się nie różni, ale nauczy cię parę praktycznych rzeczy. Musisz sobie zdawać sprawę, że z fizykami teoretycznymi najczęściej bywa tak że często nie rozumieją o czym mówią. Zaraz zapewne wiele osób się oburzy, ale mogę zagwarantować, że wielu teoretyków tak ucieka w analizę matematyczną danego problemu, że zatracają to co najważniejsze w fizyce, czyli zrozumienie opisywanego zjawiska. Innym dość zbliżonym kierunkiem do fizyki teoretycznej jest fizyka komputerowa. Na tym kierunku prócz dogłębnie poznanej teorii nauczysz się praktycznego programowania, poznasz bardzo dobrze większość powszechnie używanych systemów operacyjnych oraz baz danych. Jeśli chodzi o pracę to jest to obecnie chyba najlepszy pod tym względem kierunek.
Ja osobiście kończyłem fizykę doświadczalną (obecnie jestem w trakcie doktoratu) i o tym kierunku mogę powiedzieć tyle, że jest on nastawiony na praktyczne zrozumienie fizyki. Najwięcej tu będziesz miała laboratoriów, wszelkiego rodzaju pracowni i co najważniejsze sama praca magisterska czy licencjacka będzie od ciebie wymagała czegoś więcej niż przeszukiwania książek, internetu i przepisywania czegoś co ktoś już zrobił. Będziesz musiała wykazać się bardziej praktycznie. Zrobić trochę doświadczeń, zinterpretować je (często coś policzyć) i na koniec odnieść swoje wyniki do dostępnej literatury. Jeśli trafisz na dobrego promotora to masz szansę zrobić coś zupełnie unikalnego, czasem jako pierwsza na świecie. Nie mówię, że na innych kierunkach nie będziesz mogła się wykazać, ale może to być o wiele trudniejsze.
Pozdrawiam

ciekawe to co napisał Eventin. Może ktoś jeszcze przybliży jakieś inne kierunki fizyki...
Ja też myślę nad studiowaniem w przyszłości czegoś związanego z fizyką chociaż nie wiem czy będę wstanie temu podołać. Może jakiś kierunek zbliżony do fizyki...ale też nie wiem co by to mogło być:/ może ktoś mi pomoże wybrać coś dla siebie. Tylko słabo orientuje się w tych kierunkach. Interesuje mnie oprócz tego czym zajmuje sie dany wydział jak również to, co można po ukończeniu danego typu studiów robić.
P.S. dodam, że jestem w klasie matematyczno-informatycznej;) wraz z elementami rozszerzonej fizyki

Witam. Odgrzewam troche stary temat, ale nie sposob nie wtracic cos od siebie.
Kolega mgr fizyk doswiadczalnik przesadzil w charakterystyce fizyki i fizykow teoretykow. Nie jest prawda, ze teoretycy zatracaja kontakt z fizyka siedzaca za rownaniami. Otoz wlasnie oni maja wiecej wspolnego z rzeczywista fizyka, gdyz tworza modele - ktore pozwalaja dokonywac przewidywan. Pomiar sam w sobie jest jedynie krokiem w zrozumieniu konkretnego zjawiska - pomiar nie da prawa przewidywac - po prostu wpolpraca teoretykow z doswiadczalnikami jest nierozerwalna, ich kooperacja daje wiedze.
Nastepnie - fizyka komputerowa to nie jest "teoretyczna + programowanie". Trzeba powiedziec, ze teoretycy dysponuja ogromnym aparatem matematycznym, ktory zdobywaja czesto robiac kursy u matematykow (rownolegle do swojego programu studiow) a rowniez zajmuja sie metodami numerycznymi. Fizyka komputerowa (na UJ) ma czesc zajec z informatykami oraz wszystkie male kursy (zarowno matematyczne jak i fizyczne) wiec napewno nie maja przygotowania takiego jak teoretycy.
Co do problemu kolezanki licealiski - nie zadawaj sobie pytan czy "fizyka teoretyczna po studiach" bo na to pytanie bedziesz w stanie sobie odpowiedziec po 3 latach studiow - gdzie bedziesz miec i doswiadczalne i teoretyczne przedmioty (matematyczne + kwanty + elektrodynamika + fizyka statystyczna + elektrodynamika + np. teoria grup w fizyce). Przed wyborem specjalizacji (teoria lub doswiadczanie) bedziesz wiedziala co cie bawi. Wiec jesli chcesz isc w fizyke to ucz sie matematyki i fizyki w liceum. Co prawda i tak przerazenie bedzie wyziewac z twoich oczu na pierwszym semestrze, ale kazdy tak ma ;]
Pozdrawiam

Olaf, a orientujesz się może jakie studia fizyczne są najbardziej opłacalne materialnie?

Zabrzmi to głupio ale właściwie po każdej specjalizacji można zyc niezle - pod warunkiem, ze jest sie dobrym, a nie tylko ze przepycha sie egzaminy w drugim terminie na 3.0.
Ukaze rozne opcje po kazdej ze specjalizacji:
1. Fizyka komputerowa
Przygotowanie matematyczne, fizyka no jak to fizyka + informatyczna wiedza/umiejetnosci. Np. wszystkie przedmioty informatyczne sa robione razem z informatykami (na moim wydziale). Progaramowanie, sieci, metody numeryczne (nacisk na to) etc. etc. wiedza przydatna i napewno mozliwa do wykorzystania pozniej w zawodzie. Nie ma np. takich przedmiotow jak Teoretyczne Podstawy Informatyki czy algorytmy + strukury danych, no bo to ma byc fizyka komputerowa a nie informatyka. W kazdym razie ma sie zasob wiedzy swobodnie pozwalajacy na prace gdziekolwiek pozniej. Przy wyborze zakladu i promotora do pracy magisterskiej, wiele z tematow jest poswieconych napisaniu jakiejs biblioteki symulujacej jakas konkretna fizyke, etc. etc. Wiec praca magisterska, proces jej tworzenia jest okresem w ktorym wiele mozna sie nauczyc i nabrac obtrzaskania z rozna tematyka.
2. Fizyka doswiadczalna
Fizyka doswiadczalna napewno da ci obycie z elektronika, nowoczesna aparatura pomiarowa, znajomosc konkretnych programow do zaawansowanej obrobki danych, czy np. programowanie w Maple,Mathematica itp.
Szczegolnie fizycy jadrowi maja duzo do czynienia z elektronika (detektory). Wiele prac magisterskim dotyczy wlasnie projektowania, wykonania, oprogramowania jakis detektorow. Teraz bardzo popularna jest programowalna logika, tzn. matryce logiczne FPGA, do obslugi danych wejsciowych juz na poziomie sprzetu.

Generalnie jest tak, ze kazda nowinka technologiczna albo wychodzi z rak fizykow (oczywiwcsi tez dzieki nieocenionej pomocy automatykow, robotykow, elektronikow) albo jest wdrazana w zastosowania eksperymentalne a potem idzie w innych urzadzeniach "pod strzechy"
Umiejetnosc programowania na wlasne potrzeby, analiza duzych ilosci danych, aparatura elektroniczna etc. etc. to wszystko jest w zasobie wiedzy fizyka. A na marginesie - studia fizyki sa na tyle trudne (tzn. wymagajace czasu, cierpliwosci i pracy) i na tyle wszechstronne, ze po ukonczeniu tych studiow (ale wiadomo - na dobrej uczelni, nie mowie o jakies Wyzszej szkole w pipidowie) jestes w stanie nauczyc sie wszystkiego innego nowego. Masz pojemna wiedze, dysponujesz ogromnym zasobem i potrafisz robic nowe rzeczy. Bezrobotni fizycy to sa zapewne matoły ktore cudem ukonczyly uczelnie, lub ukonczyly uczelnie watpliwego poziomu.

P.S. Kolezanka po fizyce teoretycznej pracuje jako tester oprogramowania ;]
P.S.2 Prezna dziedzina jest ekonofizyka - zastosowanie modeli i metod fizycznych do modelowania zjawisk ekonomicznych. Np. zachowan spolek na gieldach. Jednym z elementem tego jest teoria macierzy przypadkowych (hardcore, sam tego nie robilem kursu (u matematykow), lub jako fakultet, ale robil kumpel) gdzie elementami macierzy sa zachowania na spolek akcyjnych, szuka sie korelacji miedzy nimi (odszumianie ukladu) i na tej podstawie konstruuje sie portfel inwestycyjny (tzn. masz akcje roznych spolek, ale te spolki sa tak dobrane do siebe, ze jak wartosc akcji jednej spolki maleje, to rosna akcje tej drugiej). A wszystko wzielo sie z rozwazan hamiltonianow duzej ilosci czastek ;]

W kazdym razie fizyka to okno na swiat dajace duze perspektywy. Mozesz pracowac jako programista w motoroli, projektowac lasery w firmie zajmujacej sie przesylem informacji, projektowac optyke do obiektywow canona lub zostac noblista Warunek jest jeden: musisz to lubieć, nie ważne ile bedzie kosztowalo cie to pracy, wazna jest radosc z poznawania.

Cytat

Warunek jest jeden: musisz to lubieć, nie ważne ile bedzie kosztowalo cie to pracy, wazna jest radosc z poznawania.

Oczywiście lubię to, dlatego mnie ten temat interesuje

Szczerze mówiąc, to dopiero teraz, po przeczytaniu tych postów, mam jakieś klarowne pojęcie co do studiów. Brzmi ciekawie

A wiesz może coś na temat studiów inżynierii kwantowej? Jaka jest przyszłość fizyków w tej dziedzinie?

inżynieria kwantowa inżynieria kwantowa, a co to wedlug ciebie oznacza ?;] nie dostaniesz tytulu iżyniera, nie dostaniesz 5 kg kwantów o nie zrobisz z tego wykałaczek ;]
Jest to dziedzina na pograniczu nauki, rozwojowa, zanim zaczniesz myslec o czyms takim jak inzynieria kwantowa, to wybacz, ale duzo wody musi w Wisle uplynac. Teraz wydaje ci sie ciekawe, ale jak bedziesz juz na studiach to okaze sie ze cos innego cie bardzie pasjonuje. Inzynieria kwantowa to dzialka wiedzy w fazie rozwoju, wiec napewno znajdzie sie zastosowanie jej. Ale zajmowanie sie tym wiaze sie z praca naukowa, to jest nauka. napewno nie bedzie zadnego zakladu pracy, gdzie zwykli pracownicy (w sensie no nie naukowcy ;]) beda przychodzic i inżynierzyć (to nie bedzie zaklad pracy jak huta, czy stocznia ;]).
Wiec, jesli moge poradzic - zamiast myslec o inzynierii kwantowej i czytania artykulow calkowicie dla ciebie nie zrozumialych w Wiedzy i życiu oraz w swiecie nauki, ogladania debilnego programu Labolatorium i jarania sie wykladami Feynmana, solidnie zajmuj sie tym czego ucza cie w szkole na lekcjach fizyki i matematyki, naucz sie liczyc tego co cie ucza, rozwiaz wiele zadan i miej gruntowne przygotowanie. Na "wzniosle" idee i prawdziwa nauke przez duze N przyjdzie jeszcze czas. Generalnie na pierwszym roku wielu jest kozakow co prenumerowali wiedze i zycie etc. etc. ale mieli duzo w gebie, malo w glowie ;]

Na marginesie - jesli chcesz zajmowac sie fizyka, to stawianie sobie pytania - jaka specjalizacja zeby bylo duzo kasy jest zle. Bo mozesz isc w cos co cie bedzie malo interesowac, mimo ze jakas tam kasa bedzie, ale bedziesz zniechecony i praca bedzie cie meczyc (mowie juz o tym co po studiach). Trzeba isc za tym co ci sie bedzie podobac, a kasa zawsze jakos sie znajdzie. Nawet jako i naukowiec (granty, etc. etc.)

Jeżeli coś innego mnie bardziej będzie pasjonować i będzie to fizyka, to chyba nie jest to wielki problem?

Cytat

Wiec, jesli moge poradzic - zamiast myslec o inzynierii kwantowej i czytania artykulow calkowicie dla ciebie nie zrozumialych w Wiedzy i życiu oraz w swiecie nauki, ogladania debilnego programu Labolatorium i jarania sie wykladami Feynmana,

Szczerze mówiąc, to nie miałem styczności z niczym z tych rzeczy Po prostu zainteresowały mnie te skromne elementy "kwantówki" z lekcji chemii w LO i tyle, co dałem radę wyskrobać z Wikipedii. Sama praca naukowa też mnie interesuje...

I to chyba nie przeszkadza w solidnym zajęciu się tym, co jest na lekcjach fizyki i matematyki

Cytat

Na marginesie - jesli chcesz zajmowac sie fizyka, to stawianie sobie pytania - jaka specjalizacja zeby bylo duzo kasy jest zle.

Wiem, oczywiście wolę pracę z przyjemnością, po prostu trochę mnie nastraszyły posty Kaczana z tematu:

http://forum.servis.pl/viewtopic.php?p=63741#63741

no zazwyczaj tak jest, ze najwiecej pisza ci ktorzy nie maja nic do przekazania ;] nie przejmuj sie nikim i rob swoje. Nauka jest piekna, wymaga pracy i wytrwalosci ale odwzajemnia swoje uczucia. Nauka i rozwoj zawsze bedzie towarzyszyla czlowiekowi. I ostatnie najwazniejsze - gdy spotkasz sie z zagadnieniem ktorego nie rozumiesz - idz dalej, a z czasem stanie sie ono jasne ;] (vide pierwsze wyklady z mechniki kwantowej ;])