Uwięzieni w czasie - prehistoryczna jazda roztocza na grzbiecie pająka :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Debata naukowców na temat zjawiska ''selekcyjnego wymiatania'' jako czynnika napędzającego ewolucję gatunku ludzkiego

Nowy raport podkreśla nastawienie na współpracę w przyszłej polityce badań naukowych UE

Niezwykły siarczan srebra(II) zsyntezowany przez polsko-słoweński zespół badaczy

Międzynarodowy zespół naukowców odkrywa tajemnicę czerniaka

Leki przeciwnowotworowe niszczą pasożyta wywołującego malarię

Zespołowi naukowców z Niemiec i Wlk. Brytanii udało się wygenerować obrazy 3D prehistorycznego roztocza, jadącego na grzbiecie pająka, który liczy sobie 50 mln lat.

Roztocz, mierzący zaledwie 176 mikrometrów długości i ledwie widoczny gołym okiem, został uwięziony w bursztynie bałtyckim (skamieniałej żywicy drzewnej) i jest najmniejszą skamieliną stawonoga, jaką dotychczas zeskanowano za pomocą rentgenowskich technik skanowania tomografii komputerowej (CT).

W artykule opublikowanym w czasopiśmie Biology Letters zespół wyjaśnia również, że wykształcenie zachowania foretycznego zajęłoby roztoczom 50 mln lat. Zachowanie takie ma miejsce wtedy, kiedy - nie będąc pasożytem - jeden organizm przyczepia się do drugiego, aby przemieszczać się z miejsca na miejsce, niczym autostopem, tak jak dzieje się to w królestwie zwierząt.

Fakt zachowania roztocza w bursztynie znacząco wspomógł prace naukowców. Skamieniała żywica wykorzystywana powszechnie w biżuterii jest znana ze swoich właściwości, które pozwalają konserwować z realistyczną wiernością organizmy i ich zachowania w momencie śmierci. Bursztyn zasadniczo zamraża organizm "w akcji".

Ta konkretna skamielina zapewniła zespołowi unikalny wgląd w przeszłość.
"Większość bursztynów zawiera pojedyncze insekty lub kilka na raz, niemniej bez jednoznacznego i dającego się wykazać dowodu na bezpośrednią interakcję. Opisywany przez nas w tym artykule niezwykły okaz to znalezisko, które trafia się powiedzmy raz na setki tysięcy przypadków" - stwierdził z entuzjazmem współautor dr David Penney z Uniwersytetu w Manchesterze. "CT umożliwiła nam cyfrowe odizolowanie roztocza od pająka i pokazanie ważnych cech na jego spodzie, niezbędnych do identyfikacji. Okaz, który występuje niezwykle rzadko w skamielinach jest potencjalnie najstarszym zapisem żyjącej rodziny Histiostomatidae."

Kolejny współautor, dr Richard Preziosi, również z Uniwersytetu w Manchesterze, wypowiedział się na temat odkryć zespołu: "Forezja polega na wykorzystywaniu przez jeden organizm drugiego, będącego przedstawicielem innego gatunku, do zapewnienia sobie transportu do nowego środowiska. Takie zachowanie jest obecnie powszechne u kilku różnych grup. Badania skamielin, takich jak ta opisywana, mogą przynieść istotne wskazówki, na ile wcześnie w czasie geologicznym tego typu zachowania ewoluowały. Fakt, że dysponujemy obecnie technologią, która była niedostępna zaledwie kilka lat temu oznacza, że możemy teraz przyjąć podejście interdyscyplinarne do wydobywania możliwie jak największej ilości informacji z tak malutkich i niefortunnie ustawionych skamielin, które wcześniej przyniosłyby niewielką lub zerową ilość istotnych danych naukowych."

Roztocza i ich bliscy kuzyni kleszcze to małe stawonogi, które należą do rzędu roztocza i gromady pajęczaki. Wiadomo, że roztocza wywołują szereg chorób alergicznych, takich jak katar sienny, astma i egzema oraz zaostrzają atopowe zapalenie skóry. Roztocza lubią bywać w ciepłych i wilgotnych miejscach, jak np. łóżko.
Autor raportu z badań dr Jason Dunlop z Uniwersytetu Humboldta w Berlinie powiedział: "Jak wiadomo roztocza są zwykle bardzo małymi organizmami i nawet z żywymi trudno jest pracować. Skamieniałe roztocza są szczególną rzadkością, a grupa, do której przynależy ten niezwykły nowy okaz bursztynowy, została odkryta jedynie w kilku skamielinach. Jednak dzięki nowym technikom mogliśmy zidentyfikować wiele istotnych cech, tak jakbyśmy przyglądali się współczesnemu organizmowi pod skaningowym mikroskopem elektronowym."

Dr Jason Dunlop wyraził również swoje zadowolenie z faktu, iż prace pomogły w "dalszym przełamaniu barier między paleontologią a zoologią".

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Długi Goraj (391,5 m n.p.m.) najwyższy szczyt w polskiej części Roztocza. Z poziomic na mapach topograficznych wynika, że Długi Goraj jest nieco wyższy od Wielkiego Działu, wymienianego powszechnie w literaturze jako najwyższe wzniesienie polskiego Roztocza. . pełny tekst

Szczebrzeszyński Park Krajobrazowy park krajobrazowy położony na Roztoczu Zachodnim oraz Równinie Biłgorajskiej, na pograniczu Roztocza i Puszczy Solskiej. Zajmuje powierzchnię 20 109 ha, od południowego wschodu przylega do Roztoczańskiego Parku Narodowego. Większość Parku leży na terenie wschodniej części Roztocza Zachodniego zwanej również Roztoczem Szczebrzeszyńskim, w dolinie rzeki Gorajec. Jest to najwyższa część Roztocza Zachodniego, posiadająca najbardziej urozmaicone ukształtowanie terenu. pełny tekst

Szczebrzeszyński Park Krajobrazowy park krajobrazowy położony na Roztoczu Zachodnim oraz Równinie Biłgorajskiej, na pograniczu Roztocza i Puszczy Solskiej. Zajmuje powierzchnię 20 209 ha, od południowego wschodu przylega do Roztoczańskiego Parku Narodowego. Większość parku leży na terenie wschodniej części Roztocza Zachodniego zwanej również Roztoczem Szczebrzeszyńskim, w dolinie rzeki Gorajec. Jest to najwyższa część Roztocza Zachodniego, posiadająca najbardziej urozmaicone ukształtowanie terenu. pełny tekst

Roztocze Szczebrzeszyńskie - obszar wyróżniany w ramach Roztocza, położony w jego północno-zachodniej części, w województwie lubelskim. Obszar Roztocza Szczebrzeszyńskiego jest oddzielony od Roztocza Gorajskiego rzeką Gorajec; obie krainy tworzą Roztocze Zachodnie. Najwyższy punkt ma wysokość 343,8 m n.p.m. i jest nim szczyt Dąbrowa. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".