W Tatrach żyje coraz więcej kozic :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Kozice, które spadły z Giewontu, trafią do muzeum

10 najważniejszych odkryć naukowych roku 2009 według "Science"

"Leonidy - meteorowa gratka roku" - wykład w warszawskim CAMK

Około 200 kozic żyje po polskiej stronie Tatr - wynika z letniej akcji liczenia tych zwierząt. W całych Tatrach żyje około 700 kozic i liczba ta w ciągu ostatniego 10-lecia wyraźnie wzrosła. W 2000 roku kozic było zaledwie ok. 250 - po obu stronach granicy.

Po polskiej stronie Tatr jest 35 rejonów obserwacyjnych. W każdym z tych rejonów są leśnicy, którzy liczą kozice. "Liczący zaopatrzeni są w lornetki i mają łączność radiową ze sobą, aby nie policzyć dwa razy tych samych kozic" - poinformował Filip Zięba z Tatrzańskiego Parku Narodowego (TPN).

Jak powiedział Zięba, trudniej jest policzyć kozice przebywające w Tatrach Wysokich. "Tam jest więcej zakamarków, gdzie kozice mogą się schować, dlatego w te rejony kierowane są dodatkowe osoby" - dodał.

Liczenie kozic odbywa się dwa razy w roku. Letnie i jesienne liczenie kozic przeprowadzane jest jednocześnie po polskiej i słowackiej stronie Tatr, aby uniknąć podwójnego liczenia tych samych, migrujących w pasie przygranicznym, osobników. "Kozice w ciągu dnia po kilka razy przechodzą przez grań na stronę słowacką, dlatego wynik liczenia zwierząt musi być zweryfikowany z naszymi południowymi sąsiadami" - powiedział Zięba.

Słowaccy leśnicy mają bardziej skomplikowane zadanie, ponieważ obszar Tatr należący do naszych południowych sąsiadów jest dużo większy i zaangażowanych jest tam więcej zespołów liczących. Liczba kozic żyjących w Tatrach słowackich będzie znana w przyszłym tygodniu.

Gwałtowny wzrost pogłowia kozic w Tatrach nastąpił w 2007 roku, kiedy naliczono prawie 550 sztuk. Akcje liczenia kozic Polacy przeprowadzają od 1954 r., a wspólnie ze Słowakami - od 1957 r.

Kozica jest symbolem zarówno polskiego, jak i słowackiego Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jest gatunkiem chronionym, mimo to zdarza się, że kłusownicy polują na te piękne zwierzęta.

Kozice żyją w niewielkich stadach, zwanych kierdelami, które mają określoną strukturę, na czele stoi zawsze doświadczona samica z młodym, tzw. licówka. W skład kierdela wchodzą też inne samice z młodymi oraz tzw. roczniaki i dwulatki. Samce żyją najczęściej samotnie lub tworzą grupy kawalerskie, dołączając do stad jesienią, na czas godów.

Przyrodnicy przypuszczają, że przyczyną wahań liczebności tych zwierząt były m.in. wzrost liczby drapieżników, zmiany klimatyczne, kłusownictwo i nadmierny ruch turystyczny. SZB

PAP - Nauka w Polsce

kap

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Półkozic (Kozic, Oślagłowa, Ośle Uszy, Połkoza, Połkozic, Połukoza, Połukozic, Pułkoza, Żebro) - polski herb szlachecki, noszący zawołania Połkoza i Połukoza. Występował głównie w ziemi krakowskiej, lubelskiej, łęczyckiej i sieradzkiej. W wyniku unii horodelskiej w 1413 roku przeniesiony na Litwę. pełny tekst

Mikołaj Ligęza herbu Półkozic (ok. 1530-1603) syn burgrabiego krakowskiego Feliksa oraz Zofii Tęczyńskiej. Starosta biecki, kasztelan wiślicki, starosta żydaczowski, mąż Elżbiety Jordanówny córki Spytka Wawrzyńca Jordana - kasztelanki krakowskiej. Jego renesansowy nagrobek (1578) znajduje się w Kościele Bożego Ciała w Bieczu (okazała rzeźba z postacią rycerza i płaskorzeźbą konia oraz kartuszem z herbami Półkozic, Leliwa, Nieczuja, Sulima). pełny tekst

Półkozic (Kozic, Oślagłowa, Ośle Uszy, Połkoza, Połkozic, Połukoza, Połukozic, Pułkoza, Żebro) - polski herb szlachecki, noszący zawołania Połkoza i Połukoza. Występował głównie w ziemi krakowskiej, lubelskiej, łęczyckiej i sieradzkiej. W wyniku unii horodelskiej w 1413 roku przeniesiony na Litwę. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".