Warmińsko-mazurskie/ Prace archeologiczne nie opóźnią budowy DK 16 :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Średniowieczną osadę odkryto podczas budowy drogi

W Toruniu podczas prac drogowych odkryto resztki murów miejskich

Znalezisko archeologiczne na budowie drogi S8

Na budowie drogi nr 7 znaleziono fragment ciosu mamuta

Koniec badań archeologicznych w Giżycku - odkryto 352 pochówki

Nowe odkrycia na kurhanowym cmentarzysku kultury wielbarskiej

Służby konserwatorskie zdecydowały o rozszerzeniu obszaru wykopalisk archeologicznych na budowie odcinka drogi krajowej nr 16 z Biskupca do Borek Wielkich, gdzie odkryto pozostałości osady kultury wielbarskiej. Nie wpłynie to na termin zakończenia inwestycji.

Jak poinformował Karol Głębocki, rzecznik oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w Olsztynie, podczas prac archeologicznych w okolicach wsi Parleza odkryto 60 obiektów o znamionach kultury wielbarskiej, w tym fragmenty ceramiki, zarysy jam osadniczych o owalnych kształtach i paleniska.

"Ze względu na to, ze zarysy jam osadniczych są skierowane dalej, wojewódzki konserwator zabytków zalecił rozszerzenie badań na tym terenie" - powiedział Głębocki.

Prace przy budowie drogi wstrzymano również w pobliżu Niborka, gdzie w trakcie robót ziemnych odkryto obiekt o charakterze osadniczym. Znaleziono tam fragmenty ceramiki i kafla miskowego, żelazne narzędzie do drążenia pni, ułamki żarna rotacyjnego, resztki podwaliny, bruku i jamy paleniskowej.

Według drogowców, prace archeologiczne nie wpłyną na termin ukończenia budowy DK 16, przewidziany na grudzień 2012 r. Przebudowa dwujezdniowej trasy o długości 8,2 km będzie kosztować 146 mln zł.

PAP - Nauka w Polsce

mbo/ ls/ bsz

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Konserwator zabytków archeologicznych zwyczajowo przyjęty tytuł pracownika służby ochrony zabytków odpowiedzialnego za ochronę zabytków archeologicznych. Do lat 90. XX w. tytuł ten związany był z funkcją kierownika wojewódzkiego ośrodka archeologiczno-konserwatorskiego (WOAK) lub kierownika albo pracownika właściwego działu wojewódzkiego ośrodka badań i dokumentacji zabytków (WOBiDZ) (w niektórych województwach funkcje KZA wykonywały na mocy odpowiedniego porozumienia muzea archeologiczne, np. Muzeum Archeologiczne w Krakowie, Muzeum Archeologiczne w Gdańsku, Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi, Muzeum Archeologiczne w Poznaniu, Muzeum Narodowe w Szczecinie). Do połowy lat 90. XX w. KZA posiadali w stosunku do zabytków archeologicznych uprawnienia wojewódzkich konserwatorów zabytków. Od poł. lat 90. XX w. zaczął się proces "powrotu" zadań i uprawnień KZA do wojewódzkich oddziałów Państwowej Służby Ochrony Zabytków/Służby Ochrony Zabytków, a obecnie wojewódzkich urzędów ochrony zabytków (WUOZ). Obecnie tytuł KZA używany jest coraz rzadziej i raczej czysto umownie wobec kierowników inspekcji archeologicznych w WUOZ lub osób pełniących funkcje inspektorów (specjalistów, gł. specjalistów) ds. zabytków archeologicznych. pełny tekst

Konserwator zabytków archeologicznych - zwyczajowo przyjęty tytuł pracownika służby ochrony zabytków odpowiedzialnego za ochronę zabytków archeologicznych. Do lat 90. XX w. tytuł ten związany był z funkcją kierownika wojewódzkiego ośrodka archeologiczno-konserwatorskiego (WOAK) lub kierownika albo pracownika właściwego działu wojewódzkiego ośrodka badań i dokumentacji zabytków (WOBiDZ) (w niektórych województwach funkcje KZA wykonywały na mocy odpowiedniego porozumienia muzea archeologiczne, np. Muzeum Archeologiczne w Krakowie, Muzeum Archeologiczne w Gdańsku, Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi, Muzeum Archeologiczne w Poznaniu, Muzeum Narodowe w Szczecinie). Do połowy lat 90. XX w. KZA posiadali w stosunku do zabytków archeologicznych uprawnienia wojewódzkich konserwatorów zabytków. Od poł. lat 90. XX w. zaczął się proces "powrotu" zadań i uprawnień KZA do wojewódzkich oddziałów Państwowej Służby Ochrony Zabytków/Służby Ochrony Zabytków, a obecnie wojewódzkich urzędów ochrony zabytków (WUOZ). Obecnie tytuł KZA używany jest coraz rzadziej i raczej czysto umownie wobec kierowników inspekcji archeologicznych w WUOZ lub osób pełniących funkcje inspektorów (specjalistów, gł. specjalistów) ds. zabytków archeologicznych. pełny tekst

Stanowisko eponimiczne - stanowisko, na którym odkryto typowe dla jakiejś kultury źródła archeologiczne. Zazwyczaj nazwa nowo odkrytej kultury pochodzi właśnie od nazwy danego stanowiska, np. kultura rzucewska od miejscowości Rzucewo, kultura iwieńska od miejscowości Iwno. pełny tekst

Wandalin Szukiewicz (ur. 1857 r., zm. 1919 r.) - polski działacz ludowy, archeolog. Prowadził prace archeologiczne i etnograficzne na terenie Wileńszczyzny. pełny tekst

Abri Pataud - górnopaleolityczne stanowisko archeologiczne, nawis skalny położony w południowo-zachodniej Francji, w doline Vezere, w pobliżu miejscowości Les Eyzies-de-Tayac, nazywanej stolicą francuskiej prahistorii. Pierwsze badania archeologiczne prowadzone były w latach 1953-64 przez amerykańskiego prehistoryka Hallama L. Moviusa. Na terenie schronienia wciąż są prowadzone prace badawcze. Stanowisko jest obecnie udostępnione do zwiedzania. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".