Pierwszy spektakl ,,Światło i Dźwięk" w Muzeum Zamkowym w Malborku odbył się 1 lipca 1980 roku. Początkowo widowiska odbywały się tylko podczas dwóch letnich miesięcy, ale ze względu na wielkie zainteresowanie przedłużono sezon, który trwa obecnie od połowy kwietnia do połowy września. Co roku spektakl zlokalizowany w obrębie Zamku Średniego i Wysokiego podziwia około 15 tysięcy widzów. W 2005 w roku ze względu na długą eksploatację sprzętu podjęto decyzję o wymianie układów sterowniczych i przejściu z analogowego systemu odtwarzania na cyfrowy.



,,Widowisko mimo różnych zawirowań politycznych i ideologicznych, cieszy się wciąż niemałym zainteresowaniem - mówi Janusz Orłowski, który opiekuje się spektaklem na malborskim zamku. Mam nadzieję, że w niedalekiej przyszłości całe widowisko, tak w części artystycznej, jak również i technicznej zostanie wpisane na listę zabytków" - dodaje.
 
Pomysł i scenariusz widowiska powstał w 1978-9  roku w ówczesnym Ministerstwie Kultury. Wzorem dla polskich władz były spektakle typu ,,światło i dźwięk" realizowane pośród malowniczych zamków nad francuską Loarą.

Spośród wielu zamków i pałaców wybrano Malbork i Wilanów. Do prac związanych z realizacją spektakli przystąpiono z wielkim rozmachem. Zatrudniono najwybitniejszych scenarzystów - m.in. M. Konopkę, reżysera - A. Nardellę oraz wielu wówczas najbardziej znanych aktorów: m.in. Gustawa Holoubka, Romana Wilhelmiego czy Daniela Olbrychskiego.

Sprzęt do iluminacji zakupiono w firmie Philips, natomiast sterowanie całym widowiskiem oparto na urządzeniach wykonanych przez  pracowników z Politechniki Wrocławskiej i magnetofonie studyjnym 16- śladowym firmy 3M. Rozmieszczono 120 różnego typu lamp i reflektorów oraz zastosowano kilometry przewodów sterowniczych, oświetleniowych i głośnikowych. Zainstalowano trzydzieści trzy głośniki - które mają za zadanie przybliżyć słuchaczom dramaturgię i stworzyć jak najlepszą atmosferę na widowisku.

,,Obecnie widowisko nadal funkcjonuje w oparciu o technologię sprzed trzech dekad. Wymieniliśmy przede wszystkim sprzęt sterowniczy i system transmisji - z analogowego na cyfrowy. Dotychczas stosowana aparatura jest unikatowa i można śmiało zakwalifikować ją jako zabytek techniki. Najważniejsze jednak, że widowisko nadal cieszy się uznaniem i co roku gromadzi tłumy" - podsumowuje Orłowski.

PAP - Nauka w Polsce, Szymon Zdziebłowski

bsz