Przejście Merkurego na tle tarczy Słońca, tranzyt Merkurego zjawisko astronomiczne zachodzące wtedy, kiedy planeta Merkury znajduje się między Ziemią i Słońcem i jest widoczna na tle tarczy słonecznej. Tranzyty Merkurego są znacznie częstsze niż tranzyty Wenus - zdarzają się 13-14 razy na wiek. Mogą mieć miejsce w maju (w odstępach 7, 13 lub 33 lat) lub listopadzie (w odstępach 13 lub 33 lat). W maju Merkury jest bliski swojego aphelium i ma rozmiar kątowy 12°. W listopadzie jest bliski peryhelium, a jego rozmiar kątowy to 10°. Ostatnie trzy tranzyty nastąpiły w latach 1999, 2003 i 2006, następny nastąpi w 2016. pełny tekst

Kallisto (Jowisz IV) księżyc Jowisza nazwany na cześć postaci pochodzącej z mitologi greckiej. Został odkryty w 1610 roku przez Galileo Galilei (Galileusza). Jest trzecim co do wielkości księżycem Układu Słonecznego i drugim, zaraz po Ganimedesie, obiektem orbitującym wokół Jowisza. Jego średnica jest równa 99% średnicy Merkurego lecz jego masa wynosi jedynie około jednej trzeciej masy pierwszej planety Układu Słonecznego. Jest to czwarty księżyc należący do Galileuszowych księżyców Jowisza o promieniu orbity wynoszącej około 1 800 000 km. W przeciwieństwie do trzech pozostałych księżyców odkrytych przez Galileusza, Kallisto nie jest częścią rezonansu orbitalnego i tym samym nie jest w tak znacznym stopniu poddany sile pływowej. Kallisto obraca się synchronicznie i zawsze jest zwrócony do Jowisza tą samą stroną. W przeciwieństwie do wewnętrznych satelitów Jowisza, Kallisto jest mniej narażony na działanie magnetosfery gazowego giganta gdyż obiega planetę po bardziej wysuniętej orbicie . pełny tekst

HD 130322 b to planeta o masie zbliżonej do masy Jowisza. Okrąża swoją gwiazdę w odległości 1/4 odległości Merkurego od Słońca, więc jest gorącym Jowiszem. Została odkryta w 2000 roku. pełny tekst

Wulkanoidy - hipotetyczne planetoidy, które obiegają Słońce po orbitach wewnątrz trajektorii Merkurego. Nazwa pochodzi od hipotetycznej planety Wulkan, której istnieniem próbowano wyjaśnić zaburzenia w ruchu orbitalnym Merkurego. Później udało się wyjaśnić te zakłócenia teorią względności. Do dziś nie potwierdzono istnienia wulkanoidów. Hipoteza iż takie planetoidy mogą istnieć, wynika z faktu, że według obliczeń wynika, iż między 0,08 i 0,21 jednostki astronomicznej istnieje strefa, w której takie obiekty mogłyby krążyć po stabilnych orbitach. Jednak do dziś nie udało się ich odkryć, mimo wielu prób. Jeżeli więc jakieś obiekty krążą w tym obszarze to mają mniej niż 60 km średnicy, w przeciwnym wypadku zauważylibyśmy je już. Najwięcej znanych nam asteroid krąży po orbitach pomiędzy Marsem a Jowiszem. pełny tekst