Wielki galaktyczny kanibal :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Galaktyki karłowate - klucze do powstawania i ewolucji galaktyk, Lizbona, Portugalia

Pierwszy polski satelita naukowy pomoże w zrozumieniu wewnętrznej budowy największych gwiazd naszej galaktyki

Michael Hanlon: "10 pytań, na które nauka nie znalazła (jeszcze) odpowiedzi" - recenzja

"Najszybsze obiekty we Wszechświecie" - wykład w warszawskim CAMK

Ogromna galaktyka eliptyczna ESO 306-17 tkwi samotnie w przestrzeni kosmicznej, bo pochłonęła wszystkich swoich sąsiadów - wynika z analizy zdjęcia, wykonanego przez Teleskop Kosmiczny Hubble'a (HST).

Galaktyki rzadko występują samotnie. Najczęściej można je spotkać w grupach, przy czym przy największych galaktykach z danej grupy znajduje się sporo mniejszych sąsiadów. Tak jest na przykład, w naszej Grupie Lokalnej, gdzie dwie największe galaktyki - M31 i nasza Droga Mleczna, mają swoje mniejsze satelity.

Zdjęcie dużej galaktyki eliptycznej ESO 306-17, wykonane przez Teleskop Kosmiczny Hubble'a (HST), wydaje wskazywać na to, że nie należy ona do wyjątków. Oprócz jej samej, na zdjęciu widać całą masę znacznie mniejszych galaktyk. Dokładna analiza odległości, w jakich się one znajdują zaskakuje. Okazuje się bowiem, że wszystkie mniejsze obiekty, to galaktyki leżące dużo bliżej nas niż ESO 306-17. Jedynymi towarzyszami tego kosmicznego olbrzyma są więc tylko "ciemna materia" i gorący gaz.

Czy tak było od samego początku? Astronomom wydaje się, że nie.

ESO 306-17 narodziła się w grupie galaktyk, jak wiele innych obiektów jej typu. Z czasem jednak "połknęła" wszystkich swoich sąsiadów. Takie przypadki kosmicznego kanibalizmu są dość częste. Jego ślady widać nawet w naszej Drodze Mlecznej, tyle że nie są one aż tak silne. ESO 306-17, aby dokładnie wyczyścić przestrzeń wokół siebie, musiała pochłaniać mniejszych sąsiadów w bardzo dużym tempie.

Na zdjęciu z HST widać ślady tego kanibalizmu. Są nimi grupy gromad kulistych, które mogą być pozostałościami połkniętych galaktyk karłowatych.

Źródło:
PAP - Nauka w Polsce

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Rok galaktyczny okres, w ciągu którego Słońce obiega środek naszej galaktyki (Drogi Mlecznej). Rok galaktyczny trwa 240 milionów lat, a prędkość liniowa Słońca w tym ruchu wynosi 220 km/s. pełny tekst

Biegunowa galaktyka pierścieniowa rzadko spotykany typ galaktyki, której gwiazdy, gaz oraz pył rotują wokół jądra po pierścieniach rozciągających się prostopadle do płaszczyzny jej dysku. Taki układ może być spowodowany przypadkowym wychwyceniem materii przez biegunową galaktykę pierścieniową z innej galaktyki, która zbliżyła w taki sposób, że wchłonięte gwiazdy oraz gaz i pył między gwiezdny ułożyły się w rotujące pierścienie. pełny tekst

Strefa unikania efekt obserwacyjny, który powoduje, że nie można obserwować odległych i słabych obiektów w płaszczyźnie dysku galaktycznego Drogi Mlecznej. Efekt ten występuje ponieważ gaz, pył i gwiazdy należące do Naszej Galaktyki, których największe zagęszczenie występuje właśnie w tej płaszczyźnie, przesłania obraz odleglejszych i słabszych obiektów. pełny tekst

Dysk galaktyczny - gwiazdy, gromady gwiazd i materia międzygwiazdowa znajdujące się w płaszczyźnie galaktyki i obiegające centrum galaktyki w tej płaszczyźnie. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".