Wspaniały finisz kosmicznego statku transportowego Johannes Kepler :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Sympozjum nt. Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, Berlin, Niemcy

Statek naukowy "Oceania" po remoncie zyskał "drugie życie"

Oficjalne otwarcie Stacji Naziemnej dla satelitów BRITE

Warsztaty Europejskiej Agencji Kosmicznej otwarte dla nauczycieli z Polski

Międzynarodowe warsztaty na temat planowania i szeregowania zdarzeń dotyczących przestrzeni kosmicznej, Fryburg, Niemcy

Jeżeli jakimś nieprawdopodobnym trafem zdarzy się wam znaleźć gdzieś na niezamieszkałym obszarze Południowego Pacyfiku około 23:00 CEST dzisiaj (czwartek), to nie zdziwcie się, kiedy zauważycie spadające z chmur tajemnicze śmieci kosmiczne.

Jednak nie ma się czego obawiać, bo zamiast apokaliptycznej asteroidy będą to po prostu pozostałości drugiego bezzałogowego statku transportowego (ATV) Johannes Kepler Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA), który po zakończeniu udanej misji uzupełnienia zapasów Międzynarodowej Stacji Kosmicznej powraca wypełniony śmieciami ze stacji do atmosfery ziemskiej, w której ulegnie spaleniu i samozniszczeniu podczas kontrolowanego powrotu.

Zważywszy na fakt, że kilka części bezzałogowego statku kosmicznego może przetrwać spalanie i upaść na Ziemię, zespół z ESA, który zaprojektował ten transporter uzupełniający zapasy - podobnie jak jego poprzednika, statek Jules Verne w 2008 r. - dopilnował, aby wszelkie zabłąkane szczątki spadły na niezamieszkały Południowy Pacyfik, by zapobiec jakiemukolwiek wypadkowi.

Po wykonaniu zadania uzupełnienia zapasów statek Johannes Kepler, wysłany jako wsparcie dla Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, został wypełniony przez załogę stacji workami z odpadami i niepotrzebnym sprzętem o wadze około 1.200 kg i dokładnie tak jak tysiące ton naturalnych śmieci kosmicznych, które zderzają się codziennie z Ziemią, ten 10-tonowy statek ulegnie skutecznej "autodestrukcji" kiedy ponownie wejdzie na orbitę Ziemi.

Od wystrzelenia 16 lutego 2011 r. ze stacji Gujańskiego Centrum Kosmicznego w Kourou, Gujana Francuska, statek Johannes Kepler zapewnił ważne wsparcie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, dostarczając około 7 ton niezwykle potrzebnych zapasów, w tym 1.170 kg suchego ładunku, 100 kg tlenu i 851 kg paliwa rakietowego do napełnienia zbiorników stacji oraz 4.535 kg paliwa dla samego promu, aby zwiększyć wysokość i wykonać inne korekty. Statek kosmiczny pomógł również 2 kwietnia w manewrowaniu Międzynarodową Stacją Kosmiczną, którego celem było uniknięcie kolizji z kosmicznymi śmieciami. Zanim jego misja dobiegła końca, pomógł również w szeregu operacji powiększenia orbity stacji w dniach 12, 15 i 17 czerwca, co pomogło wynieść stację na około 380 km.

Jednak wszystko co dobre kiedyś się kończy i po czterech miesiącach intensywnych prac załoga Międzynarodowej Stacji Kosmicznej zamknęła śluzy między stacją a statkiem Johannes Kepler w sobotę popołudniu o godzinie 17:30 CEST i statek odcumował od stacji wczoraj (poniedziałek) około godziny 17:00 CEST.

ESA donosi również, że Johannes Kepler przeprowadził nieoczekiwany manewr uniknięcia kolizji ze śmieciami w poniedziałek o godzinie 20:30 CEST.

Jak poinformował Mike Steinkopf z ESA: "Dzisiaj obliczenia dynamiki lotu NASA przewidziały koniunkcję obiektów w odległości 50 m. Lot ATV (pracę silnika rakietowego sterującego) zaplanowano na 1,5 m/s, co wyniosło pojazd na całkowicie bezpieczną orbitę."

Na szczęście Johannes Kepler ma wystarczająco dużo zapasowego paliwa na pokładzie na wypadek innych, tego typu niespodziewanych manewrów.

Jako że wszystko idzie zgodnie z planem, w dalszej części dnia Johannes Kepler odpali swoje silniki dwukrotnie, aby zejść z orbity, pierwsze odpalenie sprowadzi statek na orbitę Ziemi około godziny 19:00 CEST, a drugie o godzinie 22:05 CEST pokieruje go w kierunku celu na Południowym Pacyfiku.

Wszelkie pozostałości po jego rozpadzie mają spaść do oceanu około godziny 22:50 CEST.

Ostatnim wkładem, jaki wniesie statek Johannes Kepler do badań kosmicznych będą dane, jakie po sobie pozostawi w prototypowym rejestratorze rozpadu przy powrocie do atmosfery, podobnym do "czarnej skrzynki" samolotu. Zważywszy na fakt, że wiele aspektów kontrolowanej destrukcji w czasie powrotu pozostaje nieznanych, rejestracja ostatnich chwil Johannesa Keplera umożliwi naukowcom z ESA zebranie pomiarów dotyczących lokalizacji, temperatury, ciśnienia i wysokości rozpadu pojazdu przed wyrzuceniem.

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Kepler-10c planeta pozasłoneczna oddalona od Ziemi o 564 (88) lat świetlnych. Orbituje ona wokół gwiazdy Kepler-10 w gwiazdozbiorze Smoka. Została odkryta w 2011 roku i jest drugą, po Kepler-10b, planetą w tym układzie. pełny tekst

Kepler-22b planeta pozasłoneczna odkryta przez Teleskop Kosmiczny Kepler (TKK) znajdująca się w ekosferze gwiazdy podobnej do Słońca. Planeta ma średnicę 2,4 razy większą od średnicy Ziemi i znajduje się ok. 600 lat świetlnych od Układu Słonecznego. Jej masa ani gęstość nie są znane, nie jest zatem wiadome, czy przypomina ona budową skalistą Ziemię. Obiega gwiazdę Kepler-22 w czasie 290 dni. pełny tekst

Automatyczny Statek Transferowy (ang. Automated Transfer Vehicle, ATV) typ kosmicznego statku transportowego zaprojektowanego i budowanego przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA), mającego zaopatrywać Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS) w paliwo, wodę, powietrze i materiały do eksperymentów. Dodatkowo, ATV może podnieść orbitę stacji, przywracając jej właściwą pozycję utraconą przez działanie szczątkowej atmosfery. Jest to pojazd bezzałogowy wynoszony rakietą Ariane 5 z kosmodromu Kourou. Po trzech dniach lotu (w przypadku pierwszej misji po trzech tygodniach lotu) statek powinien automatycznie zadokować do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (do modułu Zwiezda). pełny tekst

Kepler-20 gwiazda oddalona o około 950 lat świetlnych od Ziemi położona w gwiazdozbiorze Lutni posiadająca układ planetarny składający się z pięciu planet. Jest to pierwszy znany układ pozasłoneczny, w skład którego wchodzą planety podobne rozmiarami do Ziemi, orbitujące wokół gwiazdy podobnej do Słońca; jednak planety te - Kepler-20e i Kepler-20f - znajdują się poza ekosferą, a temperatury ich powierzchni szacowane są odpowiednio na 760 i 427 °C. Odkrycia układu dokonano dzięki Teleskopowi Kosmicznemu Keplera. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".