• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • „Chromatyna - od nukleosomów do chromosomów”, Cambridge, Zjednoczone Królestwo

    22.01.2014. 17:37
    opublikowane przez: Redakcja

    Od 30 kwietnia do 2 maja 2014 r. odbędzie się konferencja pt. &#132Chromatyna - od nukleosomów do chromosomów&#148 (Chromatin: From nucleosomes to chromosomes).

    Trzydniowe wydarzenie położy nacisk na zasadnicze aspekty biologii chromatyny. Poświęcone będzie ostatnim osiągnięciom w poznawaniu budowy i funkcji chromatyny, a w szczególności ekspresji genów i integralności genomu.

    Wydarzenie zgromadzi czołowych naukowców specjalizujących się w budowie chromatyny i chromosomów, epigenetycznej regulacji genów oraz interakcjach włókien chromosomowych, aby zbadać nowe możliwości prowadzenia prac badawczych i nawiązywania współpracy.
    Za: CORDIS


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Chromatyda – ramię chromosomu widocznego w metafazie. W wyniku replikacji każdy chromosom ma dwie chromatydy, które następnie w wyniku podziału jądra komórkowego rozchodzą się do przeciwległych biegunów komórki i stają się samodzielnymi chromosomami. Każda chromatyda zbudowana jest z pojedynczej nici DNA połączonej z białkami – chromatyny. Remodeling chromatyny nazywany także rearanżacją chromatyny stanowi proces polegający na zmianie struktury chromatyny przy pomocy określonych kompleksów białkowych, którego celem jest regulacja ekspresji genów poprzez zmianę dostępności chromatyny dla czynników transkrypcyjnych. Pierwsze białka zdolne do remodelowania struktury przestrzennej chromatyny zostały odkryte na początku lat 90. XX wieku. Do chwili obecnej udało się dość dobrze zbadać budowę i mechanizm działania niektórych czynników białkowych biorących udział w tym procesie. Chromonema - włókno będące wyższym poziomem organizacji chromatyny w strukturze chromosomu. Włókno może być obserwowane w mikroskopie świetlnym po dekondensacji chromatyny. Na początku fazy G1 ma grubość 100-130 nm. W wyniku dalszej dekondensacji we wczesnej fazie S grubość włókna maleje do 60-80 nm.

    Dyminucja chromatyny – proces eliminacji fragmentów chromatyny w komórkach. Występuje u niektórych bezkręgowców i ryb, zjawisko to prowadzi do zróżnicowania chromatyny między komórkami linii płciowej a komórkami somatycznymi. Histon H1 – jeden z 5 głównych histonów. Jednak histon H1 nie tworzy struktury nukleosomu, jest on odpowiedzialny za formowanie i stabilizację chromatosomu. Najbardziej zmienny spośród wszystkich histonów, odpowiada za kondensację włókien chromatyny i za regulację aktywności genów. Występuje zarówno w aktywnej transkrypcyjnie, jak i w nieaktywnej chromatynie. Indukuje kondensacje włókien polinukleosomowych wpływając na regulację ekspresji genów przez bezpośrednie lub pośrednie blokowanie wiązania czynników transkrypcyjnych. Wyróżnia się specyfiką gatunkową i tkankową. Białka H1 zbudowane są z trzech odrębnych strukturalnie domen pełniących różne funkcje w strukturze chromatyny. Histon ten występuje w aktywnej transkrypcyjnie, jak i w nieaktywnej chromatynie. Indukuje kondensacje włókien polinukleosomowych wpływając na regulację ekspresji genów przez bezpośrednie lub pośrednie blokowanie wiązania czynników transkrypcyjnych.

    Anomalia Pelgera-Huëta (ang. Pelger-Huët anomaly, PHA) – rzadki, łagodny defekt różnicowania neutrofili, objawiający się dwupłatowymi jądrami komórkowymi neutrofilów z nadmiernie zbitą siatką chromatyny. Oba płaty jądra komórkowego połączone są cienkimi nitkami chromatyny. U homozygot neutrofile mają małe, pojedyncze, położone mimośrodkowo okrągłe jądro komórkowe. Niekiedy dotknięte anomalią są eozynofile i bazofile. W części przypadków defekt spowodowany jest mutacją w genie LBR w locus 1q42.1 kodującym receptor laminy B. Heterozygoty mające anomalię Pelgera-Huëta stwierdza się z częstością około 1:5000. Histon H4 – jeden z 5 głównych histonów budujących nukleosomy. Uczestniczy w organizacji DNA jądrowego w wyższe struktury chromatyny w komórkach eukariotów. Najmniejszy spośród wszystkich histonów rdzeniowych, jednocześnie jest on najbardziej konserwatywny ewolucyjnie. W jego budowie można wyróżnić domenę globularną oraz długi odcinek N-końcowy. Zbudowany jest z 102 aminokwasów, w tym 11% lizyny i 4% argininy.

    Despiralizacja chromosomów - rozkondensowanie ich i odtworzenie struktury chromatyny, zachodzi w telofazie mitozy i mejozy. Euchromatyna to rozluźniona forma chromatyny. Zawiera głównie geny aktywne transkrypcyjnie. W wyniku kondensacji euchromatyny dochodzi do powstania chromatyny zwartej (heterochromatyny), która w okresach wzmożonej aktywności transkrypcyjnej może ponownie przekształcać się (dekondensować) w chromatynę luźną.

    XII Sopot TOPtrendy Festiwal odbędzie się w dniach od 30 maja do 1 czerwca 2014 roku w sopockiej Operze Leśnej. Organizatorem festiwalu jest telewizja Polsat, która będzie też transmitowała wydarzenie na swojej antenie.

    Amitoza (podział amitotyczny) − bezpośredni podział jądra komórkowego przez przewężenie i utworzenie dwóch części, zawierających niejednakową, przypadkowo rozdzieloną ilość chromatyny. W podziale tym nić DNA nie ulega replikacji, chromosomy są niewidoczne, wrzeciono podziałowe się nie wykształca, a cytoplazma nie ulega podziałowi, co prowadzi do powstania komórki dwujądrowej.

    Jąderko – ultraelement jądra komórkowego odpowiedzialny za syntezę RNA, głównie rRNA. Jakościowo stanowi zagęszczenie chromatyny. W trakcie podziału komórkowego jąderko zanika. Można to uzasadnić zablokowaniem transkrypcji genów kodujących rRNA, ponieważ wtedy chromosomy ulegają kondensacji. Chromatyna (chromatinum) – włóknista substancja występująca w jądrze komórkowym, zbudowana z DNA, histonów i niehistonowych białek. Stanowi główny składnik chromosomów. U bakterii również występuje chromatyna.

    Nukleosom – jednostka strukturalna chromatyny składająca się z odcinka DNA o długości ok. 200 par zasad, z których 146 nawiniętych jest na 8 histonów rdzeniowych (po dwa histony H2A, H2B, H3 i H4 - tzw. oktamer histonowy) i tworzy tzw. cząstkę rdzeniową lub rdzeń nukleosomu. 71. ceremonia wręczenia Złotych Globów za rok 2013, nagród przyznawanych przez Hollywoodzkie Stowarzyszenie Prasy Zagranicznej (HFPA) odbędzie się 12 stycznia 2014 roku w Beverly Hilton Hotel w Hollywood. Ceremonię na terenie USA transmitować będzie stacja NBC. Wydarzenie to będzie transmitowane w ponad 160 krajach.

    Dodano: 22.01.2014. 17:37  


    Najnowsze