• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • III Jesienne Spotkanie Kardiologów

    23.10.2010. 00:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Upowszechnienie nowej metody leczenia zawału abordowanego i wprowadzenie odpowiednich procedur w tej sprawie postuluje prof. Stefan Grajek z Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu biorący udział w rozpoczętym w piątek w Poznaniu III Jesiennym Spotkaniu Kardiologów.

    Temat zawału abordowanego jest jednym z kilkudziesięciu poruszanych podczas poznańskiego spotkania. W dwudniowym Jesiennym Spotkaniu Kardiologów w Poznaniu bierze udział ponad 600 lekarzy tej specjalności z całego kraju.

    Zawał abordowany to zawał przerwany. W tej metodzie leczenia chodzi o to, aby pacjent w ciągu dwóch godzin dotarł do specjalistycznego szpitala, a jak nie jest to możliwe to należy mu podać odpowiednie leki antyzakrzepowe, które obumieranie mięśnia sercowego powstrzymają do czasu dostarczenia pacjenta do szpitala.

    "Każdy zawał zaczyna się okolicy podsierdziowej serca i martwica mięśnia +pełza+ do nasierdzia. Proces ten trwa około dwóch godzin i wtedy dochodzi do zawału na całej grubości mięśnia sercowego. Przerwanie tego +pełzania+ daje szanse na szybsze wyleczenie pacjenta" - wyjaśnił PAP prof. Grajek.

    Według niego, aby system leczenia zawałów serca działał sprawnie, odsetek zawałów abordowanych w całej liczbie tych zdarzeń powinien wynosić około 20 procent. W Polsce odsetek ten jest znacznie mniejszy.

    Pacjent, który trafi odpowiednio szybko do kliniki lub otrzyma lek antyzakrzepowy, przechodzi zabieg udrażniania żyły tzw. angioplastkę.

    Według badań, w Polsce średni czas dowozu pacjenta do kliniki od momentu wystąpienia pierwszego bólu zawałowego wynosi 5 godzin, Po tym czasie nie ma szans na powstrzymanie zawału.

    "Tylko w pierwszych dwóch godzinach jest szansa na przerwanie +pełzania+ martwicy mięśnia sercowego, czyli doprowadzenie do zawału abordowanego, przerywanego. Jeżeli w ogólnej świadomości zarówno pacjentów, jak lekarzy i decydentów zacznie funkcjonować pojęcie zawału abordowanego to będzie to korzystne dla całego systemu" - przekonuje prof. Grajek.

    Jednym ze sposobów powstrzymywania zawału jest podawanie leków antyzakrzepowych, czyli leczenie trombolityczne, które ma na celu przywrócenie przepływu krwi w naczyniu krwionośnym.

    "Niestety, w polskich karetkach nie ma takich leków. Decyzje o ich wprowadzeniu musi podjąć Narodowy Fundusz Zdrowia i chcemy go do tego przekonać" - mówił prof. Grajek.

    Jesienne Spotkania Kardiologów w Poznaniu są miejscem wymiany opinii między specjalistami. Spotkania organizuje Polskie Towarzystwo Kardiologiczne Oddział w Poznaniu, Klinika Kardiologii i Katedra Kardiologii Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu oraz Stowarzyszenie "Serce dla Serca". Spotkanie zakończy się w sobotę. KPR

    PAP - Nauka w Polsce

    hes/ mow/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Zawał mięśnia sercowego (łac. infarctus myocardii), nazywany też zawałem serca i atakiem serca – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem na skutek zamknięcia tętnicy wieńcowej doprowadzającej krew do obszaru serca. Zawał Zahna – pseudozawał wątroby. W obszarze, w którym on wystąpił, dochodzi do atrofii komórek, ale nie do nekrozy, jak to się dzieje w przypadku zawału. Zawał Zahna może powstać w wyniku niedrożności żyły wrotnej. Opisany po raz pierwszy przez Zahna w 1898. Tętniak serca – uwypuklenie ściany serca, zmienionej bliznowato najczęściej w wyniku zawału. Blizna zawałowa nie ma zdolności kurczenia się. Podczas pracy serca obszar blizny ulega rozciąganiu, co doprowadza do patologii ściany serca, a w konsekwencji do tętniaka.

    Koronaroplastyka - technika przezskórnych interwencji w tętnicach wieńcowych serca. Służy jako zabiegowa metoda leczenia choroby niedokrwiennej serca. Jest podstawowym sposobem leczenia ostrego zawału mięśnia sercowego. Scyntygrafia ogniska zawału – metoda diagnostyczna stosowana niekiedy (obecnie bardzo rzadko) w diagnostyce zawału serca. Metoda polega na podaniu radioaktywnego znacznika (pirofosforanu cynawego znakowanego Tc lub przeciwciał antymiozynowych znakowanych In) i ocenie jego przepływu oraz wychwytu przez zmienioną tkankę mięśnia sercowego.

    Fala Pardeego (tzw. prąd uszkodzenia) uniesienie odcinka ST elektrokardiogramu wypukłością skierowane ku górze występujące w świeżym zawale serca (STEMI). Fala występuje zazwyczaj w ciągu kilku godzin od momentu rozpoczęcia bólu wieńcowego. Czasami współistnieje lustrzane obniżenie odcinków ST w odprowadzeniach przeciwstawnych. Odcinki ST normalizują się (obniżają do linii izoelektrycznej) w różnym czasie od wystąpienia zawału (od kilku godzin do kilku tygodni). Skala Antmana (ang. TIMI Risk Score for Unstable Angina/NON-ST Elevation Myocardial Infarct) – stosowana w kardiologii siedmiostopniowa skala określająca ryzyko związane z niestabilną chorobą wieńcową lub zawałem serca bez uniesienia odcinka ST.

    Czasowa elektrostymulacja serca – to rodzaj elektrostymulacji serca, którą stosuje się u osób zagrożonych nagłym zgonem sercowym, wskutek zaburzeń tworzenia bodźców lub ich przewodzenia, do czasu usunięcia ich przyczyny lub wdrożenia stałej elektrostymulacji serca. Najczęstszym wskazaniem do jej stosowania są zaburzenia przewodnictwa w przebiegu zawału mięśnia serca. Gmina Zawałów – dawna gmina wiejska w powiecie podhajeckim województwa tarnopolskiego II Rzeczypospolitej. Siedzibą gminy był Zawałów.

    Zawał (łac. infarctus, ang. infarct) jako ogólne pojęcie patomorfologiczne oznacza rodzaj martwicy spowodowanej skrajnym ograniczeniem perfuzji (przepływu) krwi przez obszar tkankowy danego narządu. Obszar martwicy powstałej w wyniku zawału może mieć charakter martwicy skrzepowej (necrosis coagulativa, necrosis denaturativa) lub rozpływnej (necrosis colliquativa).

    Atenolol – organiczny związek chemiczny, lek, należący do selektywnych leków beta-adrenolitycznych, bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i działania stabilizującego błonę komórkową. Atenolol jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, zaburzenia rytmu serca, w ostrej fazie zawału serca oraz w profilaktyce wtórnej zawału.

    Tirofiban (ATC B01AC) – organiczny związek chemiczny, lek przeciwpłytkowy należący do niepeptydowych odwracalnych antagonistów receptorów GPIIb/IIIa. Działanie tirofibanu polega na zapobieganiu wiązania się cząsteczek fibrynogenu do receptorów GPIIb/IIIa, co hamuje agregację trombocytów i wydłuża czas krwawienia. Wskazaniem do podawania leku jest prewencja zawału serca u chorych z niestabilną chorobą wieńcową lub zawałem bez załamka Q, z wystąpieniem epizodu bólu stenokardialnego w okresie ostatnich 12 godzin, nieprawidłowości w EKG i (lub) zwiększeniem aktywności enzymów wskaźnikowych uszkodzenia mięśnia sercowego. Tirofiban podawany jest jednocześnie z niefrakcjonowaną heparyną i kwasem acetylosalicylowym. Nazwa handlowa preparatu to Aggrastat (Merck & Co.).

    Dodano: 23.10.2010. 00:04  


    Najnowsze