• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 17. międzynarodowe sympozjum Argospine, Paryż, Francja

    06.11.2012. 16:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 31 stycznia - 1 lutego 2013 r. w Paryżu, Francja, odbędzie się 17. międzynarodowe sympozjum Argospine (17th International Argospine Symposium).

    W zależności od tego, gdzie nastąpiło uszkodzenie rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych, objawy lezji rdzenia kręgowego mogą być niezwykle zróżnicowane, od bólu po paraliż i niewydolność. W wielu przypadkach uszkodzenia rdzenia kręgowego wymagają poważnej fizykoterapii, zwłaszcza kiedy uniemożliwiają choremu wykonywanie codziennych czynności. Badania nad metodami leczenia obejmują hipotermię kontrolowaną i komórki macierzyste, chociaż wiele terapii nie zostało poddanych gruntownej analizie i niewiele nowych badań przeprowadzono w zakresie opieki podstawowej.

    Konferencja posłuży za forum dla chirurgów, mające zachęcić do badań stosowanych w chirurgii kręgosłupa z naciskiem na biomateriały, infekcje i sprzęt, substytuty przeszczepów kostnych, komórki macierzyste, obrazowanie 3D i nawigację, monitoring śródoperacyjny i neuromonitoring.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Ogon koński (łac. cauda equina) – ostatnie nerwy odchodzące od rdzenia kręgowego wraz z nicią końcową i stożkiem rdzeniowym. Powstaje w efekcie nienadążania rozwoju rdzenia kręgowego za rozwojem kręgosłupa (rzekomego wstępowania rdzenia kręgowego). Nerwy należące do ogona końskiego odchodzą od rdzenia ukośnie lub prawie równolegle do niego (nerwy z odcinka szyjnego oraz częściowo z odcinka piersiowego odchodzą od rdzenia pod kątem prostym). Długość ogona końskiego zależy od zasięgu rdzenia kręgowego, np. u człowieka (u którego rdzeń dochodzi do 2 kręgu lędźwiowego) jest większa niż u nieparzystokopytnych (u których rdzeń dochodzi do 1-2 kręgu krzyżowego). Zakotwiczenie rdzenia kręgowego (ang. tethered spinal cord syndrome) – rzadkie schorzenie neurologiczne, polegające na ograniczeniu ruchomości rdzenia kręgowego w obrębie kanału rdzenia kręgowego kręgosłupa. Najczęstszą przyczyną jest pogrubienie nici końcowej rdzenia (nacieczenie jej przez tkankę tłuszczową). Może występować równocześnie z wadami wrodzonymi kanału kręgowego lub niezależnie od nich. Początkowo jest bezobjawowe. U dzieci okres wzrostu lub w każdej grupie wiekowej rozwijająca się otyłość mogą spowodować ujawnienie się kliniczne wady. Początkowo objawem jest ból nasilający się przy schylaniu, zginaniu ciała, z czasem dołączają się zaburzenia czynności zwieraczy pęcherza i odbytu, ubytki czucia na odsiebnych odcinkach kończyn dolnych i dysfunkcja ruchowa odcinka lędźwiowo-krzyżowego. Leczenie jest chirurgiczne i polega na uwolnieniu miejsca zakotwiczenia rdzenia. Zwyrodnienie powrózkowe rdzenia kręgowego (choroba Lichtheima, podostre złożone zwyrodnienie rdzenia kręgowego, ang. subacute combined degeneration of spinal cord, łac. myelosis funicularis) – zespół objawów neurologicznych spowodowanych uszkodzeniem sznurów tylnych i sznurów bocznych rdzenia kręgowego. Zazwyczaj występuje w przebiegu choroby Addissona-Biermera. Suplementacja witaminy B12 daje w tym przypadku całkowite wycofanie się objawów.

    Rozdwojenie rdzenia kręgowego (łac. diastematomyelia, ang. diastematomyelia) – wada wrodzona z grupy dysrafii, polegająca na podziale rdzenia kręgowego na symetryczne połowy wzdłuż jego osi długiej. Połowy rdzenia znajdują się w pojedynczym lub w oddzielnych workach opony twardej. Podział zwykle jest dokonany na odcinku lędźwiowym, rzadziej na odcinku piersiowym rdzenia. Między połowami podzielonego rdzenia znajduje się przegroda kostna lub łącznotkankowa. Wada może być bezobjawowa, niekiedy obecne są jednak objawy ogniskowe. Zbliżoną wadą jest zdwojenie rdzenia (diplomyelia), polegające na obecności dwóch oddzielnych rdzeni. W przebiegu badania neurologicznego próba Romberga służy do badania zborności ruchów zwłaszcza gdy zachodzi podejrzenie uszkodzenia móżdżku bądź sznurów tylnych rdzenia kręgowego.

    Droga rdzeniowo-móżdżkowa przednia (szlak Gowersa, łac. tractus spinocerebellaris anterior) – droga nerwowa rdzenia kręgowego, biegnie w sznurze bocznym rdzenia kręgowego, odpowiedzialna za przewodzenie informacji proprioceptywnej z ciałek Golgiego do móżdżku. Jądro pośrednio-boczne (jądro współczulne Jacobsohna, łac. nucleus intermediolateralis, ang. intermediolateral nucleus) – zgromadzenie istoty szarej rdzenia kręgowego, znajdujące się w jego odcinku piersiowym i przylegających segmentach odcinka szyjnego i lędźwiowego. Stanowi ośrodek współczulny rdzenia kręgowego.

    Zwężenie kanału kręgowego (ciasnota kanału kręgowego)- stan w którym kanał kręgowy lub otwory międzykręgowe ulegają zwężeniu, co doprowadza do ucisku rdzenia kręgowego i nerwów. Główną przyczyną jest proces degeneracji kręgosłupa związany z wiekiem. W rzadkich przypadkach spowodowany jest dyskopatią (traktowana jako szczególny przypadek), osteoporozą lub guzem. Tetraplegia (z gr. tetra - cztery, plege - cios, rana) - to paraliż czterokończynowy. Powstaje na skutek uszkodzenia rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym.

    Zespół wewnątrzrdzeniowy (ang. central cord syndrome) – zespół neurologiczny spowodowany uszkodzeniem środkowej części rdzenia kręgowego. Składają się nań obustronnie osłabione lub zniesione czucie bólu i temperatury na poziomie uszkodzonych segmentów rdzenia, przy zachowanych modalnościach czucia przewodzonych w oszczędzonych sznurach tylnych rdzenia (określa się to jako rozszczepienne zaburzenia czucia).

    Korzenie nerwowe (radix nervi spinalis), potocznie określane czasem jako "korzonki nerwowe" – wiązki włókien nerwowych odchodzących od rdzenia kręgowego jako nici korzeniowe i tworzące po połączeniu pień nerwu rdzeniowego. Na wysokości każdej przestrzeni międzykręgowej od rdzenia odchodzą cztery korzenie – dwa korzenie brzuszne i dwa korzenie grzbietowe, po jednej parze z prawej i lewej strony rdzenia. Korzeń nerwowy grzbietowy zawiera włókna nerwowe czuciowe, brzuszny – włókna ruchowe.

    Terapia komórkowa - rozwijająca się w medycynie gałąź terapii, polegająca na wykorzystaniu ludzkich komórek do regeneracji uszkodzonych tkanek lub narządów pacjenta. Komórki te mogą pochodzić z tego samego pacjenta, lub od dawcy. Metoda ta różni się od przeszczepów tym, że korzysta się w niej nie z całych narządów lub tkanek, ale z wyizolowanych, oczyszczonych i czasem zmodyfikowanych komórek. Do terapii komórkowej często stosuje się komórki macierzyste lub progenitorowe, które posiadają wewnętrzny potencjał regeneracji uszkodzonych tkanek. Przykładowo, ostatnio pojawia się coraz więcej doniesień o skutecznym wykorzystaniu komórek macierzystych pochodzących ze szpiku kostnego do regeneracji mięśnia sercowego po zawale. Ból pleców (łac. dorsalgia) – rodzaj bólu odczuwanego po stronie grzbietowej, wzdłuż osi pionowej ciała. Objaw bardzo niespecyficzny, związany ze schorzeniami kręgosłupa i rdzenia kręgowego lub elementów aparatu kostno-mięśniowego razem z towarzyszącymi nerwami.

    Dodano: 06.11.2012. 16:17  


    Najnowsze