• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 40. sympozjum nt. zasad języków programowania, Rzym, Włochy

    07.02.2012. 16:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 23 - 25 stycznia 2013 r. w Rzymie, Włochy, odbędzie się 40. sympozjum nt. zasad języków programowania.

    Język programowania to sztuczny język opracowany w celu przekazywania instrukcji maszynie. Większość języków programowania opisuje obliczenia jako serie poleceń, aczkolwiek niektóre, takie jak te wspomagające programowanie funkcjonalne czy programowanie logiczne, wykorzystują alternatywne formy opisu. Opis języka programowania jest zazwyczaj podzielony na dwa komponenty składni (formę) i semantykę (znaczenie).

    Wydarzenie posłuży za forum do dyskusji nad wszystkimi aspektami języków i systemów programowania z naciskiem na sposób, w jaki reguły stanowią podbudowę praktyki.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Prolog (od francuskiego Programmation en Logique) jest to jeden z najpopularniejszych języków programowania logicznego. Prolog powstał jako język programowania służący do automatycznej analizy języków naturalnych, jest jednak językiem ogólnego zastosowania, szczególnie dobrze sprawdzającym się w programach związanych ze sztuczną inteligencją. Prolog w przeciwieństwie do większości popularnych języków jest językiem deklaratywnym. Ezoteryczny język programowania – język programowania tworzony w celu badania i demonstracji niekonwencjonalnych technik programistycznych oraz metod programowania. Zazwyczaj nie jest on przeznaczony do pisania rzeczywistych aplikacji. Języki tego typu są popularne wśród hackerów oraz entuzjastów programowania. Termin ezoteryczny służy do odróżnienia ich od pozostałych języków. Programista, zwany też potocznie koderem to osoba, która tworzy programy komputerowe w pewnym języku programowania. Termin ten może odnosić się także do specjalisty w jednej dziedzinie programowania. Większość programistów zna co najmniej kilka języków programowania (np. C, C++, Java), lecz specjalizuje się tylko w wybranych z nich. Nazwa głównego języka jest często dodawana do nazwy stanowiska, np. programista C++, aby podkreślić specjalizację.

    Smalltalk jest w pełni obiektowym, reflektywnym językiem programowania z dynamicznym typowaniem. Umożliwia to w praktyce zupełnie inny sposób programowania od tego, do jakiego są przyzwyczajeni programiści używający współczesnych języków obiektowych (np. Java), które rozwinęły się z wcześniejszych języków proceduralnych takich jak C, czy Pascal. Programowanie uogólnione (lub generyczne, z ang. generic programming) – jeden z paradygmatów programowania. Programowanie uogólnione pozwala na pisanie kodu programu bez wcześniejszej znajomości typów danych, na których kod ten będzie pracował. Obecnie wiele języków programowania ma możliwość wykorzystywania uogólnień, np. C++, D, Java oraz Haskell.

    ML (ang. Meta Language) jest rodziną funkcyjnych języków programowania, które charakteryzuje się statycznym, silnym typowaniem. Jako jeden z pierwszych języków udostępniał typy polimorficzne. Snobol (String Oriented Symbolic Language) to język programowania zaprojektowany specjalnie do przetwarzania napisów. Obecnie pojęcie Snobol obejmuje rodzinę języków programowania, wśród których wyróżnia się język Snobol4 (number 4).

    Programowanie hybrydowe – programowanie mieszane – programowanie wielojęzykowe – to kodowanie (programowanie) określonego algorytmu w dwóch lub większej liczbie języków programowania. Programowanie logiczne (nazywane także programowaniem w logice lub programowaniem w języku logiki) to będąca odmianą programowania deklaratywnego metoda programowania, w której program podawany jest jako pewien zestaw zależności, a obliczenia są dowodem pewnego twierdzenia w oparciu o te zależności.

    Programowanie wieloparadygmatowe - paradygmat programowania a w szczególności tworzenia języków programowania, który mówi że jeden paradygmat nadaje się lepiej do pewnych typów zadań, inny zaś do innych, lepiej jest przyzwoicie zaimplementować kilka różnych paradygmatów i dowolnie je mieszać w użyciu, niż zaimplementować tylko jeden (choć lepiej niż robiłby to język wieloparadygmatowy), i próbować go narzucać.

    Lush jest obiektowym językiem programowania, przeznaczonym głównie dla naukowców i inżynierów tworzących duże aplikacje numeryczne lub graficzne. Dużym atutem tego języka jest jego elastyczność i możliwość używania w nim fragmentów kodu czy funkcji napisanych w innych językach (C, C++). Łączy w sobie elastyczność języków skryptowych wysokiego poziomu z szybkością działania silnie typowanych języków kompilowanych (np. C).

    Atrybut – element składni języka programowania, który określa konkretną właściwość (znaczenie), nadaną wybranemu elementowi (obiektowi). Pętla ogólna to konstrukcja programistyczna stanowiąca jeden z rodzajów pętli, dostępna w niektórych językach programowania. Pętla ta umożliwia między innymi definiowanie pętli iteracyjnych. Jednak składnia tego rodzaju pętli zdefiniowana jest na niższym poziomie abstrakcji od pętli iteracyjnych, co oznacza, iż programista, który definiuje w kodzie źródłowym określony algorytm z użyciem takiej pętli, musi jawnie, wprost, definiować warunek zakończenia takiej pętli oraz jawnie modyfikować wartość zmiennej sterującej (o ile występuje). Pętle tego typu dostępne są w grupie języków określanych w literaturze przedmiotu jako rodzina języka C oraz języków C-podobnych (także: C-pochodnych). Obejmuje ona między innymi takie języki jak: C, C++, C#, Java, JavaScript, D, C--, i inne, a także języki których składnia była przez autorów tych języków choć częściowo wzorowana na składni języka C, np. Perl.

    Nawias syntaktyczny – w programowaniu, to element składni określonego języka programowania służący definiowaniu strukturalnych elementów kodu źródłowego, takich jak bloki czy instrukcje strukturalne. Nawiasami syntaktycznymi w językach programowania są wybrane przez autorów konkretnego języka programowania słowa kluczowe, lub znaki nawiasów (symbole). Zarówno w przypadku słów kluczowych, jak i symboli, para nawiasów dla konkretnej konstrukcji, obejmuje słowo (lub symbol) otwierające oraz słowo (lub symbol) zamykające strukturę programową. Nawiasy syntaktyczne definiują takie elementy w kodzie źródłowym, jak np. instrukcje strukturalne, podprogramy, moduły, definicje typów strukturalnych (struktury, unie, rekordy, klasy itp.). Pośród języków programowania można wyróżnić języki, w których Programowanie komputerów to proces projektowania, tworzenia, testowania i utrzymywania kodu źródłowego programów komputerowych lub urządzeń mikroprocesorowych (mikrokontrolery). Kod źródłowy jest napisany w języku programowania, z użyciem określonych reguł, może on być modyfikacją istniejącego programu lub czymś zupełnie nowym. Programowanie wymaga dużej wiedzy i doświadczenia w wielu różnych dziedzinach, jak projektowanie aplikacji, algorytmika, struktury danych, znajomość języków programowania i narzędzi programistycznych, wiedza nt. kompilatorów, czy sposób działania podzespołów komputera. W inżynierii oprogramowania, programowanie (implementacja) jest tylko jednym z etapów powstawania programu.

    BeFunge – ezoteryczny język programowania. Programy w nim, w odróżnieniu od większości języków programowania, są zorganizowane w dwuwymiarowej tablicy. Instrukcje "strzałkowe" ( < > ^ v ) powodują przeniesienia sterowania, a pętle są tworzone poprzez zorganizowanie sterowania "w kółko". Każda instrukcja w BeFunge jest oznaczana pojedynczym znakiem.

    Dodano: 07.02.2012. 16:49  


    Najnowsze