• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Atomowy Autobus będzie propagował wiedzę o energetyce jądrowej

    27.10.2010. 00:25
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    "Atomowy Autobus - Mobilne Laboratorium" wyruszy 26 listopada Warszawy w dwutygodniową trasę objazdową po 12 największych ośrodkach akademickich w Polsce. Celem projektu Fundacji FORUM ATOMOWE jest przekazywanie wiedzy z dziedziny energetyki jądrowej i uświadamianie społeczeństwu, że energia jądrowa jest ekologiczna i bezpieczna

    Jednym z patronów medialnych wydarzenia jest serwis PAP - Nauka w Polsce.

    Najważniejszym elementem projektu będzie stoisko dydaktyczno-informacyjne prezentowane na każdej odwiedzanej uczelni, na którym pracownicy Fundacji przedstawią doświadczenia i odpowiedzą na pytania z dziedziny energetyki jądrowej i ochrony radiologicznej.

    Stoisko będzie podzielone na dwie przestrzenie. Tematem pierwszej będzie "Promieniotwórczość i ochrona radiologiczna". Zostaną tam przedstawione m.in. zasady ochrony radiologicznej, własności promieniowania jonizującego i niejonizującego, zagadnienia dozymetrii biologicznej oraz wpływu promieniowania jonizującego na organizm człowieka i środowisko.

    Pracownicy Fundacji podczas pokazów przeprowadzą m.in. pomiary promieniowania jonizującego emitowanego przez przedmioty codziennego użytku, np. sól dietetyczną, nawóz sztuczny czy materiały budowlane. Ponadto będzie można także dowiedzieć się o najnowszych badaniach prowadzonych w dziedzinie radiobiologii.

    Drugie stoisko będzie dotyczyć już ściśle energetyki jądrowej. Zaprezentowana zostanie makieta elektrowni jądrowej. Będzie można prześledzić jej działanie rozpoczynając od pojedynczego rozszczepienia jądra uranu do generowanie prądu przez turbiny. Autorzy projektu zapowiadają, że postarają się odpowiedzieć m.in. na pytania, czy elektrownia jądrowa jest bezpieczna i dlaczego istnieje konieczność rozpoczęcia programu energetyki jądrowej w Polsce. W symboliczny sposób, za pomocą miniaturowych makiet pociągu z transportem węgla i cysterny z paliwem jądrowym, zostanie pokazana dysproporcja w zużyciu paliwa niezbędnego do pracy elektrowni jądrowej i węglowej o mocy 1000 MW.

    Oprócz pokazów zaplanowane są także seminaria prowadzone przez pracowników Fundacji o tematyce naukowej i społecznej. Seminaria w zależności od zapotrzebowania odwiedzanej uczelni dotyczyć będą tematów: budowy, zasad działania i eksploatacji energetycznych reaktorów jądrowych; biologicznych skutków promieniowania jonizującego; obaw społecznych związanych ze skutkami promieniowania oraz kształcenia kadr niezbędnych dla wdrożenia programu energetyki jądrowej w Polsce. Wolontariusze postarają się odpowiedzieć również na pytanie, czy awaria taka jak w Czarnobylu może się powtórzyć.

    "Chcielibyśmy +przetrzeć szlaki+ dla rozpoczęcia dyskusji społecznej wokół budowy elektrowni jądrowej w Polsce. Dla debaty, która, mam nadzieję, że również i za naszą sprawą, będzie dyskusją opartą na racjonalnych argumentach i naukowych podstawach, a nie na stereotypach i sloganach bazujących na strachu, który zwykle wynika z niewiedzy" - mówi o założeniach akcji Łukasz Koszuk, prezes Fundacji FORUM ATOMOWE. "Atomowy Autobus - Mobilne Laboratorium" będzie pierwszym projektem o zasięgu ogólnopolskim, który zrealizuje Fundacja.

    Mimo że do wyjazdu Atomowego Autobusu został jeszcze ponad miesiąc, to wolontariusze już prowadzą wzmożone prace nad projektem. Podpisano umowę wynajmu autobusu, który ma wozić młodych naukowców. Projektowane są również logo i strona projektu.

    Poza tym, w tym tygodniu, wolontariusze są uczestnikami Trzeciej Szkoły Energetyki Jądrowej w Gdańsku. Jest to kolejna edycja projektu realizowanego przez Instytutu Energii Atomowej POLATOM, którego celem będzie dostarczenie słuchaczom rzetelnej informacji o jądrowych źródłach energii, aspektach bezpieczeństwa jądrowego, ekonomiki i roli energetyki jądrowej w zapewnieniu ochrony środowiska i bezpieczeństwa energetycznego Polski.

    Informacje o projekcie można znaleźć na stronie Fundacji: http://www.forumatomowe.org/index.htm

    PAP - Nauka w Polsce

    lt/ agt/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Awaria w elektrowni jądrowej Lucens – jedna z czterech najpoważniejszych awarii elektrowni jądrowej w historii. Miała miejsce 21 stycznia 1969 roku w eksperymentalnej elektrowni jądrowej małej mocy koło Lucens w Szwajcarii. W awarii nikt nie został ranny, ani nie otrzymał dużych dawek promieniowania jonizującego. Analizy i badania związane z awarią zakończono w 1980. Dozymetria - dział fizyki jądrowej obejmujący zagadnienia pomiarów i obliczeń dawek promieniowania jonizującego oraz innych wielkości związanych z oddziaływaniem promieniowania jonizującego z materią (zwłaszcza ożywioną). Detektory promieniowania jonizującego - urządzenia do rejestracji promieniowania jonizującego przez przetworzenie pierwotnych skutków oddziaływań promieniowania z materią na sygnały obserwowalne; są stosowane w fizyce wysokich energii i fizyce jądrowej, astrofizyce oraz w diagnostyce medycznej, biologii, energetyce jądrowej, badaniach materiałowych i innych; proste stanowią zasadniczą część dawkomierzy. Do detekcji wykorzystuje się głównie zdolność cząstek do jonizacji atomów ośrodkowych, przez który przechodzą, a także zdolność do wywoływania emisji promieniowania elektromagnetycznego, reakcji chemicznej i jądrowej, wytwarzania nośników prądu elektrycznego. Ośrodkiem czynnym detektorów promieniowania jonizującego bywają zazwyczaj specjalnie dobrane gazy, ciecze bądź ciała stałe. Istnieje wiele typów detektorów promieniowania jonizującego o różnym przeznaczeniu, dostosowanych do detekcji różnych cząstek w różnych zakresach energii.
    Liczniki cząstek rejestrują jedynie fakt przejścia cząstek przez ośrodek czynny detektora, detektory śladowe pozwalają na rekonstrukcję torów cząstek na podstawie śladów, np. jonów lub związków chemicznych, pozostawionych w ośrodku detektora (umieszczone w polu magnetycznym umożliwiają — poprzez pomiar krzywizny toru — wyznaczenie znaku ładunku oraz pędu cząstki).

    Sarkofag elektrowni jądrowej w Czarnobylu (ukr. Чорнобильський саркофаг) – masywna betonowa powłoka ochronna reaktora jądrowego nr 4 w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, zbudowana po katastrofie w 1986 w celu zabezpieczenia atmosfery przed promieniowaniem jonizującym. Oficjalną rosyjską nazwą jest „№ 4 укрытие” czyli „schronienie nr 4”. Sarkofag leży na 200 tonach radioaktywnego korium, 30 tonach pyłu i 16 tonach uranu i plutonu. Przeprowadzone w 1996 roku badania wykazały, że siła promieniowania wewnątrz konstrukcji wynosi 10 000 rentgenów na godzinę (normalne promieniowanie naturalne w miastach wynosi 20–50 mikrorentgenów na godzinę). Podczas budowy sarkofagu zużyto ponad 400 000 betonu i 7300 ton metalowych elementów. Katastrofa elektrowni jądrowej Fukushima I (jap. 福島第一原子力発電所事故 Fukushima Dai-Ichi Genshiryoku Hatsudensho Jiko) – seria wypadków jądrowych w elektrowni jądrowej Fukushima I w Japonii, do których doszło w 2011 roku w wyniku tsunami spowodowanego przez trzęsienie ziemi u wybrzeży Honsiu, w tym jedna awaria stopnia 7. w siedmiostopniowej międzynarodowej skali INES (łącznie sklasyfikowane awarie reaktorów jądrowych nr 1, 2 i 3), połączona z emisją substancji promieniotwórczych do środowiska, związaną m.in. z przedostaniem się do środowiska skażonej wody morskiej stosowanej do chłodzenia reaktorów. W reaktorach nr 1, 2 i 3 doszło do stopienia rdzeni. Z powodu obaw o bezpieczeństwo elektrowni jądrowych starszego typu, 8 z nich zamknięto w Niemczech. Wiele społeczeństw nastawiło się negatywnie do energetyki jądrowej. 14 kwietnia 2011 roku Junichi Matsumoto, pełniący obowiązki prezesa firmy TEPCO, właściciela elektrowni Fukushima I, stwierdził na konferencji prasowej, że z punktu widzenia emisji materiałów radioaktywnych katastrofa była równa katastrofie jądrowej w Czarnobylu lub od niej większa; jednocześnie Japońska Komisja Bezpieczeństwa Nuklearnego oceniała, że ilość uwolnionego materiału promieniotwórczego wynosiła ok. 10 procent tego, co zostało uwolnione w trakcie katastrofy w Czarnobylu.

    Elektrownia jądrowa w Galenie jest proponowaną lokalizacją elektrowni jądrowej nad rzeką Yukon w wiosce Galena w stanie Alaska USA. Jeśli zostanie wybudowany, będzie pierwszym nie-militarnym reaktorem na Alasce, który będzie służył dla celów bytowych ludności. Centrum Badań Nuklearnych Soreq (hebr. המרכז למחקר גרעיני) w pobliżu miasta Jawne jest tajnym rządowym ośrodkiem naukowym w Izraelu, rozwijającym technologie w dziedzinie energetyki jądrowej. Funkcjonuje pod auspicjami Izraelskiej Komisji Energii Jądrowej (IAEC).

    Areva – francuski koncern z branży energetyki jądrowej, którego działalność obejmuje produkcję reaktorów, jak również wydobycie, przeróbkę, wzbogacanie i transport uranu oraz przetwarzanie wykorzystanego paliwa do reaktorów. Areva jest największym na świecie producentem reaktorów jądrowych. Rosatom (ros Росатом) - Rosyjska Państwowa Korporacja Energii Jądrowej zrzesza przedsiębiorstwa i instytucje naukowe, w tym wszystkie nie związane z wojskiem spółki zajmujące się energią jądrową w Rosji, przemysłowy kompleks broni jądrowej, instytucje naukowo-badawcze oraz rosyjską flotę lodołamaczy o napędzie atomowym.


    Instytut Badań Energii Jądrowej (ang. Atomic Energy Reaearch Establishment, AERE) – brytyjski ośrodek badań energii jądrowej, działający w latach 1946-1954 i mieszczący się w Harwell.

    Gieorgij Florow (wcześniejsze polskie tłumaczenia - Gieorgij Flerow) (ros. Георгий Николаевич Флёров) (ur. 2 marca 1913 w Rostowie n. Donem, zm. 19 listopada 1990 w Moskwie) – fizyk rosyjski, członek Rosyjskiej Akademii Nauk. Ukończył Państwowy Uniwersytet Politechniczny w Sankt Petersburgu, początkowo prowadził prace w dziedzinie fizyki jądrowej, uzyskując w 1940 r. poważny sukces, gdy wspólnie z K. A. Pietrzakiem stwierdził samorzutne rozszczepienie jąder uranu. Jego list do Stalina miał przekonać dyktatora do potrzeby podjęcia badań nad bombą atomową. W 1943 r. Florow stał się członkiem grupy sowieckich fizyków pracujących nad tą bronią. Był pracownikiem Instytutu Energii Atomowej im. I. Kurczatowa i wieloletnim dyrektorem Laboratorium Reakcji Jądrowych Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej. Jego prace obejmowały również zagadnienia z dziedziny energetyki jądrowej, promieniowania kosmicznego, syntezy ciężkich pierwiastków.

    Czarnobylski szlak (biał. Чарнобыльскі шлях) - coroczny marsz opozycji białoruskiej, który odbywa się 26 kwietnia, w rocznicę katastrofy elektrowni jądrowej w Czarnobylu. Po raz pierwszy odbył się w roku 1989. Dawka indywidualna - jest to dawka pochłonięta przez jeden organizm poddany działaniu promieniowania jonizującego w określonym czasie. Podstawowa dawka mierzona w ochronie radiologicznej pracownika obsługującego źródła promieniowania jonizującego m.in. technika elektroradiologa. Pomiar tych dawek najczęściej odbywa się przy pomocy tzw. detektorów fotometrycznych (błon dozymetrycznych).

    Nikołaj Melnik ros. Мельник Николай Николаевич (ur. 17 grudnia 1953, zm. 28 lipca 2013 w Alicante) – radziecki pilot, który założył licznik promieniowania na reaktorze nr 4 w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej po awarii w 1986. Za tę pracę został odznaczony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego. W 1990 odznaczony przez Helicopter Association International nagrodą The Igor Sikorsky Award for Humanitarian Service jako reprezentant wszystkich lotników biorących udział w akcji w Czernobylu. Układ o nieproliferacji broni jądrowej (ang. Nuclear Non-Proliferation Treaty, NPT) – międzynarodowy traktat zabraniający państwom posiadającym technologię budowy broni jądrowej sprzedaży jej do krajów, które tej technologii nie posiadają i jednocześnie zobowiązanie państw, które jej nie posiadają do zaprzestania prób jej rozwoju. Jest także, w Artykule VI, obowiązek rozbrojenia jądrowego. Układ ten został przedłożony do ratyfikacji 1 lipca 1968. Do końca 2003 roku ratyfikowało go 189 państw – więcej niż jakikolwiek inny traktat.

    Promieniowanie beta (promieniowanie β) – rodzaj promieniowania jonizującego wysyłanego przez promieniotwórcze jądra atomowe podczas przemiany jądrowej. Nazwa ma znaczenie historyczne – powstała, by odróżnić to promieniowanie od mniej przenikliwego promieniowania alfa. Promieniowanie beta i alfa zarejestrowane były po raz pierwszy przez Becquerela, który opisał swoje wyniki w serii publikacji w latach 1896–1897. Oba rodzaje promieniowania badał następnie Rutherford i w roku 1899 opisał ich różny charakter. Promieniowanie beta powstaje podczas rozpadu β. W zależności od rodzaju tego rozpadu, jest ono strumieniem elektronów (z rozpadu β) lub pozytonów (z rozpadu β) poruszających się z prędkością porównywalną z prędkością światła. Promieniowanie to jest silnie pochłaniane przez materię.

    Dodano: 27.10.2010. 00:25  


    Najnowsze