• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Broń i wojna w dziejach człowieka - konferencja naukowa w Łodzi

    18.02.2010. 19:34
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Do końca lutego można zgłaszać tematy wystąpień na jubileuszową konferencję "Broń i wojna w dziejach człowieka" poświęconą upamiętnieniu 600-lecia bitwy pod Grunwaldem. Sesja odbędzie się w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego 16 i 17 kwietnia 2010 roku. Sympozjum otwarte jest dla naukowców, studentów, doktorantów i niezrzeszonych badaczy.

    Organizatorami spotkania są Bronioznawcze Koło Naukowe Studentów Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego "Szare Banderia" i Studenckie Koło Naukowe Epoki Kamienia Instytutu Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego "Bifas".

    Organizatorzy chcą nawiązywać do najlepszych tradycji polskiego bronioznawstwa i zapewnić wymianę myśli między osobami badającymi różne aspekty dziedzin życia związanych z uzbrojeniem.

    Zdaniem inicjatorów konferencji, tradycja broni jest jedną z tych dziedzin, w których Polska myśl techniczna i estetyczna potrafiła wielokrotnie wnieść wiele nowego. Uczestniczyła w złożonym procesie przenoszenia i wzbogacania wielu wzorów.

    "Wzbogacanie i rozwijanie wiedzy bronioznawczej służy zaś nie tylko poznawaniu samej historii broni, ale ma swój niebagatelny wkład w rozwój sztuki, czy wiedzy na temat kształtowania się technologii i organizacji społecznej. Broń jest bowiem zjawiskiem nierozłącznie i wprost związanym z życiem ludzkim. Nic też nie wskazuje na to, by kiedykolwiek przestała być elementem ludzkiej cywilizacji" - przekonują organizatorzy.

    Podczas konferencji odbędą się sesje dotyczące różnych aspektów badań nad bronią i jej produkcją, nad zagadnieniami taktycznymi, strategicznymi, kontekstem politycznym oraz społecznym Wielkiej Wojny z Zakonem w latach 1409-1411. Organizatorzy przewidują również prezentację wyników badań nad traktatami dotyczącymi szermierki średniowiecznej, wystawę rekonstrukcji uzbrojenia, miniatur i grafik popularyzujących historię uzbrojenia (m. in. prace Andrzeja Kleina).

    "Kładziemy nacisk na realną interdyscyplinarność przedsięwzięcia. Biorą w nim udział nie tylko studenci i doktoranci kierunków historycznych, takich jak archeologia czy historia, ale także badacze amatorzy i przedstawiciele instytucji państwowych. Sięgamy po eksperymentalne metody badań i prezentacji oraz popularyzacji osiągnięć naukowych" - podkreślają organizatorzy.

    Podobnie jak w poprzednich latach zaplanowano sesje poświęcone różnym okresom w historii uzbrojenia - od czasów pierwszych ludzi po współczesność. Część konferencji będzie poświęcona metodom eksperymentalnym epoki kamienia.

    Organizatorzy zamierzają wydać zaprezentowane referaty w tomie pokonferencyjnym.

    Więcej informacji na temat konferencji i szczegółowe informacje dotyczące zgłoszeń znajdują się na stronie: http://www.szarebanderia.blogspot.com

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Konferencja naukowa – spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki. W ramach spotkania referowane są wyniki badań naukowych lub odbywa się seria krótkich wykładów monograficznych i dyskusji na określony temat. Konferencje, obok publikacji, są jedną z dwóch podstawowych form prezentowania i dyskutowania wyników badań naukowych. Wystąpienia na konferencjach naukowych, w których prezentuje się swoje wyniki badań są nazywane prezentacjami, komunikatami, doniesieniami wstępnymi, referatami. Materiały konferencji mogą być publikowane. Sesja plakatowa (sesja posterowa) – element konferencji naukowej polegający na dyskusji przy publicznie rozwieszonych plakatach naukowych. Sesje posterowe są zwykle planowane w programach konferencji naukowych w taki sposób, aby nie kolidowały z innymi formami prezentacji (na przykład sesjami wykładowymi). Piotr Dyczek (ur. w 1956 r.) - polski archeolog, doktor hab. nauk historycznych, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, pracownik naukowy Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jest kierownikiem Zakładu Kultury Materialnej Antyku w tymże Instytucie oraz kierownikiem Ośrodka Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego. Prowadził liczne archeologiczne misje badawcze (m.in. w Egipcie, Sudanie, Bułgarii).

    Katedra Badań Niemcoznawczych Uniwersytetu Łódzkiego: Powołana do życia 15 lutego 1993 roku Katedra Badań Niemcoznawczych jest samodzielną jednostką naukowo-dydaktyczną, działającą przy Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politologicznych Uniwersytetu Łódzkiego, która specjalizuje się zarówno w analizie zagadnień dotyczących polityki, historii, kultury, geografii, gospodarki Niemiec, Austrii i Szwajcarii, jak i w nauczaniu języka niemieckiego, postrzeganego jako narzędzie w poznawaniu, zrozumieniu i badaniu szeroko pojętych procesów politycznych, społeczno-kulturowych dokonujących się w krajach niemieckiego obszaru językowego w skali globalnej, państwowej oraz lokalnej. Instytut Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego (IA UŁ) - funkcjonujący w ramach Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego.

    Bronioznawstwo - nauka pomocnicza historii, a także archeologii zajmująca się badaniem broni i uzbrojenia na przestrzeni dziejów. Historia kultury materialnej - dziedzina badań historycznych zajmująca się dziejami przedmiotów codziennego użytku i narzędzi ich produkcji. Bliskie związki łączą ją z archeologią, etnografią, historią techniki oraz historią gospodarczą i społeczną. W Polsce uprawiana szczególnie intensywnie w okresie PRL, gdy była traktowana jako jedna z polskich specjalności badawczych. W roku 1953 powstał Instytut Historii Kultury Materialnej (obecnie Instytut Archeologii i Etnologii PAN) i rozpoczęto wydawanie Kwartalnika Historii Kultury Materialnej.

    Polityka naukowa definiowana jest jako działalność państwa oraz innych instytucji publicznych mająca na celu takie wpływanie na naukę, które w sposób optymalny przyczyni się do wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego przy jak najlepszym wykorzystaniu środków na badania naukowe. Często do szeroko rozumianej polityki naukowej zalicza się także politykę innowacyjną, której zadaniem jest wprowadzanie wyników badań naukowych, wynalazków i usprawnień do praktyki gospodarczej. Jest to jedna z najmłodszych dziedzin polityki gospodarczej, ukształtowała się dopiero w latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Przełomową datą jest rok 1935, kiedy to wydano pracę J.D.Bernala pt. "The Social Function of Science"("Społeczna funkcja nauki"), ujmującą całościowo problemy nauki we współczesnym świecie. W 1967r. we Frascati(Włochy) odbyła się konferencja przedstawicieli krajów skupionych w OECD, w trakcie której wypracowano wiele zaleceń i definicji dotyczących polityki naukowej, będących podstawą obecnego rozwoju tej dziedziny. Dzięki ustaleniom z 1967r. w wielu krajach, także w krajach rozwijających się, utworzono organy decyzyjne a szczeblu rządowym odpowiedzialne za politykę naukową. Marian Głosek (ur 29 maja 1941 w Rząśniku w woj. mazowieckim) – polski archeolog, profesor doktor habilitowany nauk historycznych, specjalista w zakresie archeologii średniowiecza, historii wojskowości w starożytności i średniowieczu, kierownik Katedry Bronioznawstwa Instytutu Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego.

    Prezentacja naukowa - ogólna nazwa wszelkich wystąpień na konferencjach naukowych, których celem jest prezentacja wyników swoich lub cudzych badań. Publikacje oparte na prezentacjach naukowych nie są zazwyczaj recenzowane i są naukowym źródłem wtórnym.

    Sopockie Towarzystwo Naukowe (STN) – polskie towarzystwo naukowe z siedzibą w Sopocie. Celem STN jest zapoczątkowywanie, organizowanie i popieranie badań naukowych bez względu na dziedzinę, upowszechnianie wyników badań naukowych i wiedzy, przedstawianie władzom potrzeb i inicjatyw naukowych, rozwijanie życia naukowego regionu, działanie na rzecz wiązania nauki z potrzebami gospodarczymi i społecznymi. Obecnie składa się z trzech sekcji: Nauk Humanistycznych i Społecznych, Nauk Przyrodniczych i Nauk Ścisłych.

    Mediewistyka – dyscyplina historyczna zajmująca się różnymi zagadnieniami epoki średniowiecza (m.in. społeczno-gospodarczymi, wojskowo-politycznymi). Współcześnie sięga także do rezultatów badań archeologii i etnografii. Polskie Towarzystwo Gleboznawcze (PTG) – organizacja propagująca osiągnięcia naukowe z zakresu badań środowiska glebowego oraz stymulująca rozwój gleboznawstwa, chemii rolnej i mikrobiologii rolniczej. Jej celem są również starania przyczyniające się do ochrony i racjonalnego gospodarowania gruntami. Towarzystwo realizuje swoje zadania poprzez organizowanie zjazdów i konferencji naukowych, zacieśnianie współpracy międzynarodowej, prowadzenie działalności wydawniczej, popularyzatorskiej i edukacyjnej oraz inicjowanie badań naukowych i współdziałanie w ich prowadzeniu.

    Leszek (Lech) Jerzy Kajzer (ur. 11 sierpnia 1944 w Milanówku) – profesor archeologii, specjalista w dziedzinie budownictwa i architektury obronnej i rezydencjonalnej na ziemiach polskich w okresie średniowiecza i nowożytności. Przez wiele lat dyrektor Instytutu Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego. Kierownik Katedry Archeologii Historycznej na Uniwersytecie Łódzkim. Autor wielu publikacji o polskich zamkach i dworach. Studencki Biuletyn Historyczny - periodyk wydawany nieregularnie od 1999 roku. Wydawcą jest Studenckie Koło Naukowe Historyków Uniwersytetu Łódzkiego. Publikowane są w nim artykuły naukowe i recenzje studentów historii UŁ.

    Archeologia eksperymentalna (inaczej: archeologia doświadczalna), to jedna z metod badawczych z dziedziny archeologii. Jej kolebką są kraje anglosaskie, tam też doczekała się największej liczby opracowań naukowych i podzieliła się na rodzaje w ramach klasycznego Thomsenowskiego podziału epok w archeologii. Jej celem jest stworzenie materiału porównawczego pomocnego w interpretowaniu materiału źródłowego pozyskanego w toku badań przeprowadzonych metodą wykopaliskową. Błędnie utożsamiana z działalnością stowarzyszeń "historii żywej", archeologia eksperymentalna zajmuje się badaniem technologii wymarłych cywilizacji, próbując rekonstruować przedmioty i techniki rzemieślnicze. Podczas doświadczenia istotne są czerpane z niego informacje, nie zaś wykonane obiekty czy artefakty. Metody tej używa się głównie podczas prac nad oszacowaniem nakładu pracy, rekonstrukcją narzędzi na podstawie np. śladów przez nie pozostawionych, oraz próbami przypisania funkcji nieznanym przedmiotom. Bardzo modna w latach 60., obecnie, po latach zastoju, przeżywa renesans dzięki zastosowaniu najnowszych technik badawczych wraz z rozwojem archeologii jako nauki przyrodniczo-humanistycznej o charakterze interdyscyplinarnym. W Polsce, z powodu braku zainteresowania ze strony środowiska naukowego oraz w związku z atakami metodologów archeologii na podstawy koncepcji tej metody, archeologia eksperymentalna nie jest uznawana za metodę naukową, a wnioski są traktowane jako niczym niepoparte spekulacje o charakterze popularyzatorskim. Odbiciem tego stosunku są imprezy masowe organizowane przez polskie muzea, zresztą festyniarski charakter działania połączony ze sporadycznie prowadzonymi pracami naukowymi przez kadrę o niewielkich z reguły praktycznych podstawach jest najsłabszym ogniwem archeologii eksperymentu i podstawową płaszczyzną, na której podważa się jej naukowość.

    Dodano: 18.02.2010. 19:34  


    Najnowsze