• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Czwarty kongres bałtycki nt. osteoporozy (BCO 2012), Wilno, Litwa

    22.08.2012. 17:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 13 - 15 września 2012 r. w Wilnie, Litwa, odbędzie się czwarty kongres bałtycki nt. osteoporozy (The 4th Baltic Congress of Osteoporosis).

    Osteoporoza - jedna z głównych przyczyn śmierci wśród starszych osób, to choroba prowadząca do niskiej masy kości i ich podwyższonej łamliwości, co naraża chorych na ryzyko złamań. Chorobę tę łączy się obecnie z rozmaitymi czynnikami endokrynologicznymi, metabolicznymi i mechanicznymi, a nowe dowody kliniczne i molekularne sugerują, że istotny wpływ na proces metaboliczny kości wywiera również zapalenie wywołujące osteoporozę. Ponadto wydłużanie się średniej życia oznacza, że naukowcy muszą coraz szerzej zajmować się opieką zdrowotną dostosowaną do coraz starszej populacji. Jako takie, starzenie się może być siłą napędową nowych terapii przeciw osteoporozie.

    Konferencja zgromadzi specjalistów zajmujących się osteoporozą, lekarzy ogólnych i innych profesjonalistów z branży opieki zdrowotnej w celu wymiany opinii i przeglądu najnowszych osiągnięć klinicznych w zakresie profilaktyki, diagnostyki i terapii osteoporozy w różnych krajach.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Osteopenia - stan, w którym mineralna gęstość kości jest niższa niż normalnie. Przez wielu lekarzy jest uznawana za początek osteoporozy. Jednak nie u każdej osoby z osteopenią rozwinie się osteoporoza. Chorobę tę rozpoznaje się, gdy T-Score wynosi od -1.0 do -2.5. Kwas zoledronowy – fosforoorganiczny związek chemiczny z grupy bisfosfonianów. Sole kwasu zoledronowego to zoledroniany. Stosowany jako lek (Aclasta firmy Novartis) w terapii osteoporozy u kobiet po menopauzie oraz u mężczyzn, u których występuje zwiększone ryzyko złamań kości. Coroczna dawka kwasu zoledronowego może również zapobiegać nawracającym złamaniom u pacjentów po złamaniu kości biodrowej. Osteoporoza (łac. osteoporosis, dawna nazwa zrzeszotnienie kości) – stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury przestrzennej kości oraz zwiększoną podatnością na złamania. Osteoporoza występuje najczęściej u kobiet po menopauzie (osteoporoza pomenopauzalna). Osteoporoza jest uogólnioną chorobą metaboliczną kości, charakteryzującą się niską masą kostną, upośledzoną mikroarchitekturą tkanki kostnej, a w konsekwencji zwiększoną jej łamliwością i podatnością na złamania.

    Bisfosfoniany – fosforoorganiczne związki chemiczne z grupy fosfonianów, charakteryzujące się występowaniem układu PC−P. Są czynnikami chelatującymi, podobnymi w działaniu do NTA lub EDTA. Są wykorzystywane jako leki hamujące resorpcję kości. Są stosowane w terapii osteoporozy, choroby Pageta, przerzutów nowotworowych do kości, szpiczaka mnogiego i in. Selektywne modulatory receptora estrogenowego (ang. Selective Estrogen Receptor Modulators, SERM) – grupa leków działających za pośrednictwem receptorów estrogenowych, charakteryzujących się zróżnicowanym działaniem agonistycznym lub antagonistycznym w zależności od tkanki docelowej. Znajdują zastosowanie w leczeniu osteoporozy, raka sutka, w antykoncepcji, hormonalnej terapii zastępczej, braku owulacji.

    Densytometria kostna – metoda obrazowania gęstości kości wykorzystująca zasadniczo trzy różne techniki otrzymywania obrazu anatomii pacjenta: • podwójną wiązkę promieniowania rentgenowskiego, • ultrasonografię, • tomografię komputerową. Badanie to pozwala na postawienie rozpoznania m.in. osteoporozy, osteopenii, ogniska kalcyfikacji. Mineralizacja - w fizjologii oznacza zawartość substancji mineralnych w tkankach (np. mineralizacja kości, zębów) i płynach ustrojowych (np. mineralizacja krwi). Brak odpowiedniej mineralizacji krwi może powodować poważne choroby układu krwionośnego. Podobnie deficyt jonów wapniowych w kościach i zębach skutkuje osłabieniem ich struktury, co często jest jedną z faz osteoporozy. Stwierdzenie takiego deficytu wymaga zwykle interwencji w postaci podawania sztucznych preparatów wspomagających odpowiednią mineralizację tych tkanek.

    Kwas alendronowy (ATC, M05 BA04, łac. Acidum alendronicum) – organiczny związek chemiczny, wykorzystywany w leczeniu osteoporozy. Lazofoksyfen (łac. lasofoxifenum) – selektywny modulator receptora estrogenowego (SERM) IV generacji o budowie niesteroidowej, stosowany w leczeniu pomenopauzalnej osteoporozy.

    Teryparatyd, teriparatide (ATC H 05 AA 02) – lek stosowany w leczeniu osteoporozy. Jest to aktywny fragment ludzkiego parathormonu wytwarzany metodą biotechnologiczną z wykorzystaniem hodowli bakterii E. coli.

    Osteonekroza szczęki (ang. osteonecrosis of the jaw, ONj) – rzadkie schorzenie charakteryzujące się klinicznie odsłonięciem obszaru kości żuchwy, szczęki lub podniebienia, niegojącym się lub gojącym się źle przez okres 6–8 tygodni. Postuluje się związek schorzenia ze stosowaniem bisfosfonianów, grupy leków używanych w prewencji i leczeniu osteoporozy, leczeniu rozsianej choroby nowotworowej z przerzutami do kości i choroby Pageta.

    Z-score – jeden ze wskaźników mineralnej gęstości kości, zwykle stosowany w zaawansowanej osteoporozie. Z-score jest ilością standardowych odchyleń mineralnej gęstości kości (BMD) osoby badanej w populacji osób tej samej płci i w tym samym wieku, czasem również tej samej wagi i pochodzenia etnicznego. Opieka zdrowotna – ogół środków mających na celu zapobieganie i leczenie chorób. Realizowana jest za pomocą systemu opieki zdrowotnej.

    Ranelinian strontu (Strontium ranelate, ATC M05BX) – organiczny związek chemiczny, lek stosowany w leczeniu osteoporozy, o podwójnym działaniu: pobudzający kościotworzenie przez bezpośredni wpływ na osteoblasty (pobudza replikację preosteoblastów i wytwarzanie kolagenu przez dojrzałe osteoblasty) i jednocześnie hamujący niszczenie kości przez osteoklasty (hamuje różnicowanie i aktywność komórek kościogubnych). Badania na hodowlach tkankowych, na zwierzętach i badania kliniczne u ludzi potwierdziły anaboliczny wpływ strontu na tkankę kostną i efekt przeciwzłamaniowy leku. Zwężenie kanału kręgowego (ciasnota kanału kręgowego)- stan w którym kanał kręgowy lub otwory międzykręgowe ulegają zwężeniu, co doprowadza do ucisku rdzenia kręgowego i nerwów. Główną przyczyną jest proces degeneracji kręgosłupa związany z wiekiem. W rzadkich przypadkach spowodowany jest dyskopatią (traktowana jako szczególny przypadek), osteoporozą lub guzem.

    Kompleksowy zespół bólu regionalnego (ang. complex regional pain syndrome. Inne nazwy to: zespół Sudecka, zespół algodystroficzny, zespół odruchowej dystrofii współczulnej, zespół ramię-ręka, kauzalgia) – rzadki zespół chorobowy, charakteryzujący się bólem i obrzękiem kończyny połączony z zaburzeniami krążenia w obrębie tejże kończyny, zmianami troficznymi skóry i osteoporozą w obrębie zajętej kończyny.

    Dodano: 22.08.2012. 17:49  


    Najnowsze