• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Drugie międzynarodowe warsztaty nt. protokołów i aplikacji ze wsparciem multi-homing, Fukuoka, Japonia

    04.11.2011. 10:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 26 - 29 marca 2012 r. w Fukuoce, Japonia, odbędą się drugie międzynarodowe warsztaty nt. protokołów i aplikacji ze wsparciem multi-homing.

    Internetowe protokoły sieciowe, jak np. TCP/IP, zostały zaprojektowane przy założeniu, że punkt końcowy jest podłączony do jednej sieci i ma jeden adres. Wraz z pojawieniem się aplikacji takich jak e-handel, e-zdrowie czy serwisy pomocy doraźnej, rośnie zapotrzebowanie na wiele punktów końcowych. To oznacza, że systemy są połączone z kilkoma sieciami, które zapewniają ogólną niezawodność.

    Przygotowanie tego typu systemu stanowi wyzwanie pod względem technicznym, zarówno pod kątem aplikacji, jak i protokołów, na których bazuje. Ostatnie badania doprowadziły do takich przełomów jak choćby Multi-Path TCP (MPTCP), który uzupełnia standardowy protokół TCP o funkcjonalności multi-homing.

    Wydarzenie zgromadzi interesariuszy z sektora nauki i przemysłu, zapewniając forum do dyskusji nad tematami związanymi z zagadnieniem multi-homingu w warstwie sieciowej, przesyłowej, sesyjnej oraz aplikacyjnej.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Wireless Application Protocol (WAP) – zbiór otwartych, międzynarodowych standardów definiujących protokół aplikacji bezprzewodowych. Rozwijaniem protokołu zajmuje się organizacja WAP Forum, będąca obecnie częścią Open Mobile Alliance (OMA). Wersja 1.0 protokołu powstała w 1998, 1.1 w 1999, a 2.0 w 2001 roku. TCAP (Transaction Capabilities Application Part) – protokół warstwy aplikacji w Systemie Sygnalizacji Nr 7. Umożliwia ustanawianie połączeń end-to-end pomiędzy aplikacjami TCAP. Pozwala na wymianę komunikatów pomiędzy punktami końcowymi. Korzysta z protokołów warstwy sieci SS7 MTP i SCCP. Protokoły przesyłania plików – jedne z najpopularniejszych protokołów wykorzystywanych do przenoszenia plików pomiędzy stacjami w sieci TCP/IP. Główną jego zaletą jest oparcie funkcjonowania na protokole transportu TCP, co zapewnia niezawodne, wymagające ustanowienia sesji połączeniowej przesyłanie.

    CyanogenMod – oprogramowanie open source dla smartfonów opartych na systemie operacyjnym Android. Oferuje ono funkcje nieobecne w oficjalnym oprogramowaniu udostępnianym przez producentów urządzeń, takie jak natywne wsparcie dla motywów, odtwarzanie muzyki w formacie FLAC, Multi-Touch, możliwość instalowania aplikacji na zewnętrznej karcie pamięci, klient OpenVPN, tethering Wi-Fi, Bluetooth i USB, overclocking CPU, menedżer uprawnień aplikacji, przełączniki w obszarze powiadomień, przyciski ekranowe, a także inne ulepszenia interfejsu. Jednocześnie jest to źródło aktualizacji systemu dla osób, których urządzenia nie są już wspierane przez producenta. H.323 – obecnie standard w multimedialnej komunikacji (głos, obraz, wiadomości tekstowe). Protokół ten przesyła dane w czasie rzeczywistym, dzięki czemu możemy kontrolować opóźnienia. Standard stworzony do wideokonferencji ma także pewne wady. Dane przesyłane są pakietowo, korzystając zarówno z TCP zapewniającego dostarczenie każdego pakietu, jak i UDP, który tego nie gwarantuje. Głównym konkurentem tego protokołu jest standard SIP (Session Initiation Protocol), mający rozszerzoną funkcjonalność względem opisywanego protokołu.

    UDP (ang. User Datagram Protocol – protokół pakietów użytkownika) – jeden z protokołów internetowych. UDP stosowany jest w warstwie transportowej modelu OSI. Fast Local Internet Protocol (ang.), FLIP - "szybki, lokalny protokół (między)sieciowy". Stworzony na potrzeby rozproszonego systemu operacyjnego Amoeba pakietowy (bezpołączeniowy) protokół komunikacyjny. Obsługuje komunikację grupową oraz zdalne wywołania procedur. Adresy protokołu FLIP identyfikują jednoznacznie procesy, a nie komputery. Skutkuje to brakiem wrażliwości tego protokołu na zmiany topologii sieciowej i bezproblemową (przezroczystą) migracją procesów między komputerami (jeśli zachodzi taka potrzeba). FLIP, w modelu OSI, jest protokołem warstwy sieciowej, podobnie jak IP.

    Sieciowy system operacyjny (ang. Network Operating System) – jest to rodzaj systemu operacyjnego (wykorzystującego niektóre protokoły internetowe np. TCP/IP), pozwalającego na pracę w sieci komputerowej. TinyTP (ang. Tiny Transport Protocol) - protokół transportowy w IrDA obsługujący kontrolę przepływu strumienia danych w kanale. TinyTP można określić jako prostszą wersję protokołu TCP. Działa on przy współpracy z innym protokołem niższej warstwy, mianowicie z IrLMP, który jest odpowiedzialny za nadzorowanie łącza i zapewnianie funkcji multipleksowania. TinyTP jest opcjonalnym protokołem IrDA, jednakże jest tak ważny oraz tak szeroko implementowany, że generalnie jest postrzegany jako wymagany. I pomimo iż, IrLAP (protokół niższej warstwy implementowany obowiązkowo) zapewnia rzetelny i niezawodny transfer danych, TinyTP jest wręcz wymagany, by zapewnić aplikacji poprawną od początku do końca transmisję i dostarczenie danych. W TinyTP sterowanie strumieniem jest wysoko-poziomowe, natomiast w IrLAP niskopoziomowe. Ponadto TinyTP doskonale radzi sobie z problemem blokady kanałów obsługiwanych przez multiplekser IrLMP (LM-MUX). W przypadku IrLAP występowanie tych błędów jest możliwe mimo że protokół ten zapewnia wysokiej jakości sterowanie przepływem multipleksowanego kanału.
    Stos protokołów IrDA przedstawia się następująco:

    IPX/SPX (ang. Internetwork Packet EXchange/Sequential Packet EXchange) – zestaw protokołów sieciowych firmy Novell (protokół warstwy sieciowej IPX i warstwy transportowej SPX). Użytkowany w różnych sieciach lokalnych (od PC LAN do sieci branżowych). Rozwiązanie to jako implementacja protokołów XNS (ang. Xerox Network Service) warstwy transportu i sieciowej dostępne jest w systemach: NetWare, MS-DOS, MS Windows i OS/2. Obecnie protokoły te są wycofywane i zastępowane zestawem protokołów TCP/IP.

    Maszyna losująca – automat zawierający charakterystyczne kolorowe kulki z nadrukowanymi liczbami. Stosowany jest w większości gier Totalizatora Sportowego, obecnie w: Lotto, Mini Lotto, Multi Multi, Jokerze oraz Kaskadzie. Zadaniem maszyny losującej jest wybór ściśle określonej ilości kul z przypadkowymi liczbami, które mieszczą się w konkretnym zakresie, a więc w: Multi Multi - od 1 do 80, Lotto - od 1 do 49, Mini Lotto - od 1 do 42, Kaskadzie - od 1 do 24. Praca maszyny losującej jest zawsze obowiązkowo prezentowana podczas transmisji Studia Lotto, na antenie telewizyjnej.

    SCTP (ang. Stream Control Transmission Protocol) - protokół internetowy działający w warstwie transportowej, zdefiniowany w 2000 roku przez grupę roboczą SIGTRAN (Signaling Transport working group) IETF i opisany w dokumencie RFC 2960. SCTP jest protokołem podobnym do protokołów TCP i UDP.

    Dodano: 04.11.2011. 10:37  


    Najnowsze