• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dziewiętnaste sympozjum EuroQSAR nt. projektowania ligand opartego na wiedzy

    09.08.2012. 15:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Dziewiętnaste sympozjum EuroQSAR nt. projektowania ligand opartego na wiedzy (19th EuroQSAR Knowledge Enabled Ligand Design). Wydarzenie odbędzie się w dniach 26 - 30 sierpnia 2012 r. w Wiedniu, Austria.

    Ogólnie rzecz biorąc leki są molekułami organicznymi, które aktywują lub hamują funkcję biomolekuły, takiej jak białko, co przynosi korzyści terapeutyczne pacjentom. Projektowanie leków ma zatem niezwykle istotne znaczenie, gdyż polega na tworzeniu małych molekuł, które uzupełniają pod względem kształtu i ładunku swoje biomolekularne cele. Proces ten, który często opiera się na technikach modelowania komputerowego, jest zazwyczaj nazywany wspomaganym komputerowo projektowaniem leków.

    Konferencja poświęcona będzie dyskusji nad komputerowym projektowaniem leków w naukach rolniczych i środowiskowych. Zgromadzi naukowców w celu podjęcia dyskusji i wymiany opinii na temat najnowszych osiągnięć przełomowych, takich jak zintegrowane podejścia i otwarte strategie innowacyjne w odkrywaniu leków. Przykładowe tematy sesji:
    - podejścia integrujące: przewidywanie danych in vivo;
    - otwarty kod źródłowy, otwarty dostęp, otwarte dane;
    - białka: budowa, funkcja, modulacja, interakcja;
    - profilowanie on silico: "fiz-chem spotyka biologię";
    - informatyka translacyjna;
    - sondowanie systemów biologicznych.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Podejście SOSA (ang. selective optimization of side activities, SOSA approach) – selektywna optymalizacja działań ubocznych – podejście w projektowaniu i odkrywaniu leków polegające na wykorzystaniu zatwierdzonych już leków jako punktu wyjściowego do pracy nad lekami na zupełnie inne choroby. Pozarejestracyjne stosowanie leków(ang. off-label use) – praktyka przepisywania pacjentom leków na schorzenia inne niż przewidziane w procesie autoryzacji rynkowej. Sytuacja dotyczy często leków stosowanych w psychiatrii, onkologii i pediatrii. Przykładem zastosowania tej praktyki jest m. in zapisywanie leków z grupy SSRI (stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych) w celu leczenia przedwczesnego wytrysku. Pozarejestracyjne stosowanie leków ma istotne implikacje ekonomiczne, etyczne i prawne. Receptor witaminy D (ang. Vitamin D Receptor, VDR) - receptor, należący do rodziny receptorów jądrowych (NR1I1) i spełniający funkcję czynnika transkrypcyjnego. Po aktywacji ligandem, którym jest kalcytriol – aktywna postać witaminy D3, receptor witaminy D ulega heterodimeryzacji z receptorem RXR, co powoduje zmianę jego konformacji przestrzennej. Następnie heterodimer wiąże się odpowiednimi miejscami promotorowymi zależnych od witaminy D genów. Dołączające się jądrowe białka koregulatorowe powodują aktywują lub hamują transkrypcję genów.

    Białka receptorowe (receptory) – białka łączące się z określoną inną substancją (ligandem), taką jak np. neuroprzekaźnik albo hormon, i inicjujące kaskadę przewodzenia sygnału i reakcji komórki w odpowiedzi na ligand. W zasadzie ligand pasuje do receptora jak klucz do zamka, jednak jeden ligand może wiązać się z różnymi receptorami oraz jeden receptor może być pobudzany przez jeden lub więcej ligandów. Receptory mają ogromne znaczenie w biotechnologii i medycynie: badania nad nowymi lekami koncentrują się na znalezieniu substancji chemicznych blokujących lub pobudzających receptory. Leki ototoksyczne to niejednorodna grupa leków, które podane ogólnie lub miejscowo, wywierają niepożądane, toksyczne i uszkadzające działanie na narząd słuchu. Różnią się między sobą pod względem farmakologicznym i wskazań terapeutycznych. Ototoksyczne działanie leków może ujawnić się na każdym odcinku drogi słuchowej, jednak najbardziej podatny na ich toksyczne działanie jest ślimak.

    Postacie leków dermatologicznych czyli postacie leków do stosowania miejscowego – formy leków przepisywanych do stosowania zewnętrznego, przygotowywane przez farmaceutę. Aktywność konstytutywna receptora - zjawisko charakterystyczne dla niektórych receptorów polegające na tym, że receptor może znaleźć się w stanie aktywnym (zaktywowanym) bez obecnośći liganda aktywującego.

    Farmakopea (kodeks apteczny) – urzędowy spis leków dopuszczonych w danym kraju lub na danym terenie do obrotu, oraz obwarowany tymi samymi zastrzeżeniami spis surowców służących do ręcznego sporządzania niektórych z tych leków w aptece (leków recepturowych). Zawiera opis wszystkich tych substancji, sposoby ich przechowywania oraz dostępu do nich osób powołanych, rodzaje opakowań, dozwolone metody dystrybucji, dawkowanie, sposoby kontroli jakości, a w przypadku leków robionych w aptece, także metody ich przygotowywania. Opisuje też metody identyfikacji leków, ich standaryzację, sposoby nazewnictwa i możliwe zamienniki. Metodyki projektowania systemów wieloagentowych – systemy wieloagentowe poprzez złożoną budowę oraz różnorodność architektury agentów wymagają zastosowania określonych metodyk projektowych. Nurtem stanowiącym bazę dla różnych podejść metodycznych jest zorientowanie obiektowe (ang. Object Orientation) wynikające z pierwotnego nurtu postrzegania agentów w kategoriach oprogramowania obiektowego. Mimo rozwoju koncepcji systemów wieloagentowych w ostatnich latach nadal nie określono głównego standardu projektowania takich rozwiązań w przeciwieństwie do podejścia obiektowego w procesie projektowania systemów informatycznych i zastosowania w nim języka UML.

    Farmakologia (gr. φάρμακον (phármakon) - lekarstwo, lógos - słowo, nauka) – dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków, czyli mechanizmach ich działania na organizm oraz skutkach tego działania. Jako nauka zajmującą się najważniejszym aspektem leków, bywa czasami mylona z samą farmacją – czyli dziedziną wiedzy nadrzędną w stosunku do wszystkich zagadnień dotyczących leków.

    Polipragmazja – termin medyczny określający sytuację, w której chory przyjmuje więcej niż kilka leków jednocześnie. Jest to jeden z częstszych błędów w leczeniu, prowadzący m.in. do znacznego zwiększenia występowania niezamierzonych interakcji lek–lek lub lek–pożywienie. Najczęściej jest to zażywanie przez chorego wielu leków równocześnie bez znajomości mechanizmów ich działania i występujących między nimi interakcji, albo przepisywanie nadmiernej liczby leków bez wyraźnej potrzeby.

    Karboplatyna (ATC: L 01 XA 02) – organiczny związek chemiczny z grupy związków kompleksowych, w którym atomem centralnym jest platyna na II stopniu utlenienia, a ligandami są dwie cząsteczki amoniaku i kleszczowa reszta kwasu cyklobutano-1,1-dikarboksylowego. Stosowana jest jako lek cytostatyczny. Sposób działania na DNA jest taki sam, jak cisplatyny (PtCl2(NH3)2) i innych leków alkilujących. Receptor jonotropowy (kanał jonowy bramkowany przekaźnikiem) - rodzaj receptora błonowego hormonalnego sprzężonego z kanałem jonowym działającym na zasadzie transportu biernego. W części zewnątrzkomórkowej receptora znajduje się miejsce wiążące cząsteczkę sygnałową (ligand), w efekcie związania dochodzi do zmiany konformacji białek tworzących kanał jonowy. Przez otwarty kanał przenikają jony zgodnie z gradientem stężeń.

    Farmakogenetyka - dział nauki z pogranicza farmakologii i genetyki zajmujący się badaniem wpływu pojedynczych genów na reakcję organizmu na podanie określonych leków.
    Badania farmakogenetyczne mają istotne znaczenie dla prowadzenia prawidłowej i bezpiecznej farmakoterapii. W tych badaniach ocenia się: skuteczność, bezpieczeństwo leków (działania niepożądane), a także interakcje lekowe. Projektowanie zorientowane na użytkownika (ang. User-centered design) to podejście do projektowania interakcji człowieka z komputerem w którym potrzeby, wymagania i ograniczenia końcowego użytkownika są szczegółowo badane na każdym etapie procesu projektowego. Jest jedną z podstawowych metod użyteczności.

    Niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ, NSLPZ (ang. Non-Steroidal Anti-Inflammatory Drugs, NSAIDs) – to szeroka, niejednorodna grupa leków przeciwzapalnych, przeciwbólowych i przeciwgorączkowych. Ich działanie polega na hamowaniu cyklooksygenazy prostaglandynowej (COX). Nazywane są niesteroidowymi ze względu na strukturę, odmienną od innych leków mających właściwości przeciwzapalne – kortykosteroidów.

    Dodano: 09.08.2012. 15:37  


    Najnowsze