• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Filozofia w służbie polityki - konferencja w Poznaniu

    23.11.2009. 21:56
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Środowisko filozoficzne powinno odegrać istotną rolę w kształtowaniu światłej kultury politycznej na miarę obecnych i przyszłych wyzwań - uważają pracownicy Zakładu Filozofii, Socjologii i Psychologii Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu. W związku z tym, w dniach 4-5 grudnia w Chorzowie zorganizują konferencję naukową pt. "Filozofia w służbie polityki".

    "Uważamy, że środowisko filozoficzne może i powinno odegrać istotną rolę w kształtowaniu światłej kultury politycznej na miarę wyzwań niesionych przez obecne i nadchodzące czasy. W poczuciu troski i odpowiedzialności za wysoki poziom życia publicznego pragniemy zaprosić wszystkich zainteresowanych do przedstawienia swoich przemyśleń i wymiany poglądów w ramach organizowanej przez nas konferencji naukowej" - deklaruje prof. Krzysztof Wieczorek, przewodniczący Komitetu Organizacyjnego konferencji.
    Jego zdaniem, przesłanki te skłaniają do podjęcia refleksji nad skomplikowaną sferą wpływów i oddziaływań pomiędzy rozmaitymi podmiotami światowej polityki.

    "+Jak długo królowie i władcy nie zaczną się w mądrości kochać uczciwie i należycie, i pokąd się w jedno nie zleje wpływ polityczny i umiłowanie mądrości, tak długo nie ma sposobu, żeby zło nie ustało, kochany Glaukonie, nie ma ratunku dla państw, a uważam, że i dla rodu ludzkiego+ - pisał Platon w dialogu Państwo. Dziś wiele oznak wskazuje na to, że jesteśmy coraz bliżej ziszczenia się platońskich marzeń o mądrych rządach. Jednym z najczęściej cytowanych zdań w publicznych debatach jest prognoza Andr, Malraux: +Wiek XXI będzie wiekiem religii albo nie będzie go wcale+. Równie prawdziwa wydaje się następująca parafraza tego zdania: +Wiek XXI będzie wiekiem mądrej polityki albo nie będzie go wcale+. Człowiek dysponuje dziś ogromnymi zasobami energii i środków, które może wykorzystać w dobrym lub złym celu; skuteczna kontrola nad nimi stała się więc pilną potrzebą" - dodaje prof. Wieczorek.

    W programie spotkania znalazło się kilka wykładów plenarnych, dyskusja panelowa na zakończenie konferencji oraz dyskusje w grupach tematycznych (paradoksy demokracji, źródła i formy ładu społecznego, zderzenia cywilizacji (zagrożenia perspektywy współpracy), czy warto się angażować w politykę?, wybory polityczne a wybory moralne, filozofia kłamstwa politycznego, płeć a polityka).

    Konferencja odbędzie się w budynku Wydziału Zamiejscowego Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu położonym w Chorzowie przy ul. Sportowej 29.

    Osoby, które chcą wziąć udział w spotkaniu powinny wypełnić i odesłać na adres organizatorów kartę zgłoszeniową dostępną na stronie internetowej: http://www.chorzow.wsb.pl/wwwChorzow/4635279.xml

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce, Katarzyna Czechowicz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Polityka współpracy gospodarczej, zwana również polityką współpracy z zagranicą polega na kształtowaniu, za pomocą środków pośrednich i bezpośrednich, stosunków ekonomicznych z zagranicą. W ramach tej polityki dokonywana jest wymiana towarowa, wymiana usług oraz obroty kapitałowe. Polityka współpracy z zagranicą może być realizowana pod różnymi postaciami: polityki autonomicznej (bazującej na samodzielności, kraj sam określa cele i narzędzia jej osiągania ) polityki konwencyjnej ( opierającej się na porozumieniach z innymi krajami ) polityki wolnego handlu oraz polityki protekcyjnej. Polityka naukowa definiowana jest jako działalność państwa oraz innych instytucji publicznych mająca na celu takie wpływanie na naukę, które w sposób optymalny przyczyni się do wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego przy jak najlepszym wykorzystaniu środków na badania naukowe. Często do szeroko rozumianej polityki naukowej zalicza się także politykę innowacyjną, której zadaniem jest wprowadzanie wyników badań naukowych, wynalazków i usprawnień do praktyki gospodarczej. Jest to jedna z najmłodszych dziedzin polityki gospodarczej, ukształtowała się dopiero w latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Przełomową datą jest rok 1935, kiedy to wydano pracę J.D.Bernala pt. "The Social Function of Science"("Społeczna funkcja nauki"), ujmującą całościowo problemy nauki we współczesnym świecie. W 1967r. we Frascati(Włochy) odbyła się konferencja przedstawicieli krajów skupionych w OECD, w trakcie której wypracowano wiele zaleceń i definicji dotyczących polityki naukowej, będących podstawą obecnego rozwoju tej dziedziny. Dzięki ustaleniom z 1967r. w wielu krajach, także w krajach rozwijających się, utworzono organy decyzyjne a szczeblu rządowym odpowiedzialne za politykę naukową. Wyższa Szkoła Bankowa w Poznaniu Wydział Zamiejscowy w Chorzowie – jednostka dydaktyczno-naukowa poznańskiej Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu, funkcjonująca w Chorzowie od 1998 roku.

    Państwo – dzieło filozoficzno-polityczne filozofa greckiego Platona powstałe ok. 360 roku p.n.e., napisane w formie dialogu. Platon przedstawia w nim syntezę swoich poglądów na temat funkcjonowania społeczeństwa i ogólnie tego, co nazywa φιλοσοφία περὶ τὰ ἀνθρώπινα (philosophia peri ta anthropina) – "filozofią rzeczy ludzkich". Porusza szereg zagadnień dotyczących etyki, filozofii politycznej, epistemologii, ontologii i etyki medycyny. Można w tym dziele odnaleźć także zalążki idei, które dzisiaj nazwalibyśmy komunistycznymi oraz teorii ekonomicznej. Platon zadawał sobie w tym dialogu pytanie Co to jest sprawiedliwość?; poszukując idealnego wzorca państwa i sprawiedliwości. Oryginalny tytuł to Πολιτεία (Politeia). Filozofia polityczna, filozofia państwa, filozofia polityki – dział filozofii praktycznej stanowiący krytyczną refleksję nad życiem politycznym i państwem: zwłaszcza istotą polityki, naturą, pochodzeniem i prawomocnością władzy, pochodzeniem, zmiennością i wartością moralną ustrojów państwowych. Jako refleksja krytyczna filozofia polityczna analizuje podstawowe pojęcia związane z życiem politycznym, takie jak pokój, wolność, sprawiedliwość czy postęp. Jako refleksja twórcza zmierza do oceny życia politycznego i budowy postulatów ustrojowych: dlatego też niejednokrotnie miała znaczny wpływ na historyczny rozwój życia politycznego i społecznego.

    Działania polityczne – takim mianem można określić działania ludzi w polityce. Za działania polityczne uważa się racjonalne, kontrolowane i dobrowolne czynności podmiotu realizującego swoje potrzeby i interesy związane w sposób bezpośredni lub pośredni z władzą polityczną. Działania polityczne charakteryzują się tym, że podmiot może świadomie i samodzielnie wybrać czas, miejsce i sposób postępowania. Istotą działań politycznych podmiotu polityki (np. partii politycznej) jest sprawowanie (samodzielnie lub w koalicji) władzy politycznej albo też wywieranie wpływu na ośrodki decyzji politycznych (np. rząd, parlament) w warunkach walki, kompromisów lub współpracy. Działania polityczne są podejmowane przede wszystkim z zamiarem osiągnięcia korzystnych dla danego podmiotu stanów (skutków) w sferze politycznej, ekonomicznej, socjalnej, kulturowej. Działania polityczne mają wiele przejawów w życiu politycznym. Podmiot polityki – w taki sposób określamy zbiorowego lub indywidualnego uczestnika życia politycznego, podejmującego w sposób względnie trwały świadome, suwerenne i zaplanowane działania. Jego celem jest zmierzanie poprzez bezpośrednie sprawowanie lub współuczestnictwo we władzy politycznej do realizacji określonych potrzeb i interesów, wartości i idei. Podmiot polityki może także wpływać na proces podejmowania decyzji politycznych w sposób formalny (zgodny z normami obowiązującymi w systemie politycznym lun nieformalny (niezgodny z normami obowiązującymi w systemie politycznym). Podstawowym celem podmiotu polityki jest utrwalenie lub zmiana istniejących stosunków politycznych. Z formalnego punktu widzenia podmiotem polityki jest każdy pełnoletni obywatel o czym świadczy czynne i bierne prawo wyborcze. Podejście realistyczne wskazuje na podmiot polityki jedynie te jednostki, które w sposób stały i aktywny podejmują działania polityczne np. zawodowi politycy, organizacje polityczne, funkcjonariusze administracji państwowej itp.

    Podmioty polityki są to osoby, które w sposób czynny biorą udział w życiu politycznym. Starają się wpływać na władzę lub być blisko niej, dążą one do bezpośredniej lub pośredniej możliwości wpływania na decyzje polityczne. Możemy wyróżnić dwa rodzaje owego wpływu, formalny i nieformalny. Formalny jest zgodny z normami w polityce, nieformalny natomiast nie mieści się w kanonach "oficjalnych norm postępowania". Najlepiej obrazuje to istnienie nielegalnych organizacji politycznych. Podmioty polityki przede wszystkim dzieli się na pierwotne i wtórne. Pierwotne to bardzo liczebne grupy społeczne i wspólnoty narodowe, podmioty wtórne są to instytucje polityczne oraz inne siły polityczne, które przedstawiają interesy grup społecznych. Istnieje także inne kryterium podziału podmiotów polityki tj. liczebności, miejsca w strukturze politycznej i funcji. Konferencja internetowa jest wykorzystywana do odbycia spotkania, przeprowadzenia szkolenia lub przedstawienia prezentacji na żywo poprzez internet. W przypadku konferencji internetowej każdy uczestnik siedzi przed swoim własnym komputerem i ma kontakt z innymi uczestnikami przez internet. Wzięcie udziału w konferencji jest możliwe, jeśli uczestnicy na swoich komputerach mają zainstalowane odpowiednie aplikacje. Może to być także aplikacja sieciowa, gdzie uczestnicy mają możliwość wzięcia udziału w spotkaniu po naciśnięciu linku rozprowadzanego pocztą e-mail (zaproszenie na spotkanie).

    Zasady polityki gospodarczej – uniwersalne, niezmienne sposoby postępowania w polityce gospodarczej, których zaniedbanie uniemożliwia jej optymalne prowadzenie. Ich porównanie i zgodność z realnie prowadzoną polityką stanowi użyteczne narzędzie oceny procesu polityki gospodarczej.

    Neutralna polityka ludnościowa: W przeciwieństwie do dwóch skrajnych typów polityki ludnościowej: polityka pronatalistyczna i polityka antynatalistyczna , neutralna polityka ludnościowa zakłada, że państwo powinno pozostawić sprawę prokreację do indywidualnego, swobodnego rozważenia jednostek w społeczeństwie. Polityka ta odrzuca wszelkie formy wpływania na kształtowanie się przyrostu naturalnego, zarówno w stronę jego zwiększania jak i obniżania zakładając że powinien mieć on charakter samoistny.

    Przywództwo polityczne − pojęcie z zakresu politologii oraz socjologii polityki. Oznacza relację pomiędzy przywódcą politycznym a jego (jej) zwolennikami, zachodzącą w określonym otoczeniu, zaś głównym polem działań jest sfera polityki. Przywódca polityczny oznacza osobę, który dzięki specyficznym cechom osobowości lub dzięki zajmowanemu stanowisku inicjuje, kieruje, zespala działalność tej grupy. Przywódcą politycznym można zostać poprzez wpływ autorytetu osobistego lub instytucjonalnego.

    Dodano: 23.11.2009. 21:56  


    Najnowsze