• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Galaktyki karłowate - klucze do powstawania i ewolucji galaktyk, Lizbona, Portugalia

    12.07.2010. 17:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 9-10 września 2010 r. w Lizbonie, Portugalia, odbędą się warsztaty pt. "Galaktyki karłowate - klucze do powstawania i ewolucji galaktyk".

    Podczas gdy wiele dowodów wskazuje na rolę galaktyk karłowatych w kosmicznej scenerii jako potencjalnego budulca galaktyk Hubble'a oraz ich istotny wkład w chemiczne wzbogacanie wszechświata, powstawanie i ewolucja tych systemów poznane zostały dopiero w nieznacznym stopniu. Pobliski wszechświat ujawnia bogactwo galaktyk karłowatych, zróżnicowanych pod względem właściwości fotometrycznych, morfologicznych i chemicznych.

    Sympozjum ma na celu stworzenie forum wymiany pomysłów i nowych wyników dla obserwatorów i teoretyków na temat wielu ewolucyjnych aspektów pobliskich i dalekich galaktyk karłowatych - co udało się do tej pory ustalić oraz jakie są główne szanse i wyzwania w najbliższej przyszłości.

    Omówione zostaną między innymi następujące zagadnienia:
    - narodziny galaktyk karłowatych: koncepcje teoretyczne i obserwowalne pozostałości na różnych falach i przestrzeni czasu;
    - ewolucja morfologiczna, strukturalna i chemiczna galaktyk karłowatych;
    - ewolucyjne powiązania między karłami wczesnego i późnego typu;
    - historia powstawania gwiazd w galaktykach karłowatych i jej uzależnienie od właściwości wewnętrznych i środowiskowych;
    - źródło i konsekwencje wybuchów gwiazd w galaktykach karłowatych;
    - los systemów o karłowatym charakterze powstałych z pływowo wyrzucanej materii w zderzeniach galaktyk.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Katalog galaktyk karłowatych (ang. A Catalogue of Dwarf Galaxies oraz David Dunlap Observatory Catalogue, skrót DDO) – katalog astronomiczny galaktyk karłowatych opublikowany w 1959 roku oraz uzupełniony w 1966 przez kanadyjskiego astronoma Sidneya van den Bergha. Katalog ten zawiera 243 obiekty. Galaktyka karłowata – mała galaktyka zawierająca, zazwyczaj, od miliona do kilku miliardów gwiazd. Nie ma ściśle określonych rozmiarów, wyznaczających górną granicę dla galaktyk karłowatych, ale galaktyka o średnicy poniżej 40 000 lat świetlnych może być uważana za karłowatą. Do tej klasy galaktyk zaliczane są m.in. Mały Obłok Magellana i Wielki Obłok Magellana. Obłoki Magellana – dwie nieregularne, karłowate galaktyki orbitujące wokół Drogi Mlecznej, należące do Grupy Lokalnej Galaktyk.

    Bantamka – popularna rasa kury domowej z grupy ozdobnych kur karłowatych, hodowana jako ptak ozdobny. Nazwą bantamki lub karzełki określane są również niektóre inne rasy kur karłowatych, a także miniaturowe odmiany innych ras. Galaktyka satelitarna, galaktyka satelicka – galaktyka krążąca wokół innej, większej galaktyki. Duże galaktyki posiadają często bardzo wiele satelitarnych galaktyk karłowatych (Droga Mleczna ma ich ok. 20), ale mogą im towarzyszyć także większe obiekty - np. Galaktyka Trójkąta może być satelitą Galaktyki Andromedy.

    Karłowata galaktyka eliptyczna (typ dE z ang. dwarf elliptical) – galaktyka karłowata należąca do podgrupy galaktyk eliptycznych. Powstawanie galaktyk i ich późniejsza ewolucja jest dziś tematem wielu konkurujących hipotez, w których próbuje się połączyć znane z nocnego nieba typy morfologiczne galaktyk w spójne "scenariusze" uwzględniające całą ich różnorodność. Tematami ściśle związanymi z tym zagadnieniem są m.in.: powstawanie gwiazd, scenariusz Wielkiego Wybuchu oraz wielkoskalowa struktura Kosmosu (np. gromady galaktyk).

    Galaktyka gwiazdotwórcza (ang. Starburst galaxy) – galaktyka, w której zachodzi wyjątkowo intensywny proces formowania nowych gwiazd w porównaniu z procesem powstawania gwiazd obserwowanym w większości galaktyk. Proces ten jest zwykle skutkiem kolizji lub bliskiego spotkania dwóch galaktyk. Przykładami galaktyk, w których występują niezwykle intensywne procesy powstawania gwiazd, są Galaktyka Cygaro, Galaktyki Czułki, IC 10 czy Haro 11. Gromada galaktyk – skupisko od kilkudziesięciu do kilku tysięcy galaktyk tworzących układ związany grawitacyjnie. Mniejsze ugrupowania nazywane są grupami. Galaktyki w gromadzie galaktyk poruszają się po skomplikowanych torach wokół środka masy gromady, zazwyczaj znajdującego się w pobliżu największych galaktyk w gromadzie. Prędkości galaktyk w małych grupach galaktyk są rzędu 200 km/s, ale rosną do prędkości rzędu 800 km/s w dużych gromadach galaktyk.

    EXOSAT – europejskie kosmiczne obserwatorium rentgenowskie. Pracowało od maja 1983 do kwietnia 1986. W tym czasie EXOSAT wykonał 1780 obserwacji wielu różnorodnych obiektów, włączając w to jądra aktywnych galaktyk, mgławice gwiazdowe, białe karły, podwójne układy rentgenowskie, gromady galaktyk i pozostałości po supernowych.

    Supergromada – zgrupowanie setek lub tysięcy grup i gromad galaktyk. Supergromady są jednymi z największych znanych struktur we Wszechświecie. Istnienie supergromad wskazuje na to, że galaktyki są rozłożone we Wszechświecie nierównomiernie, nawet w dużych skalach. Większość z nich łączy się w grupy i gromady, przy czym grupy zawierają do 50 galaktyk, a gromady do kilku tysięcy. Te grupy i gromady, a także dodatkowe odizolowane galaktyki, tworzą razem większe struktury zwane właśnie supergromadami.

    Dodano: 12.07.2010. 17:12  


    Najnowsze