• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Inscenizacja Święta Przodków w Gieczu

    03.11.2011. 00:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Spektaklem ukazującym Święto Przodków, czyli tzw. Dziadów, który odbędzie się w Rezerwacie Archeologicznym w Gieczu (woj. wielkopolskie) 5 listopada placówka zakończy tegoroczny sezon imprez plenerowych.

    Obrzęd Dziadów odprawi Sławomir "Radbor" Uta z Muzycznego Projektu "Słowiański Mit o Stworzeniu Świata". Oprawę uroczystości będzie stanowiła słowiańska muzyka grana na żywo na replikach dawnych instrumentów w wykonaniu "Radbora" i zespołu "Percival".

     

    "Oprócz inscenizacji obrzędów związanych z pogańskim świętem zmarłych, na uczestników czeka wiele owianych tajemnicą niespodzianek" - zapowiadają organizatorzy. Spektakl rozpocznie się o godz. 17.00.

    Dziady to wywodzący się z czasów przedchrześcijańskich ludowy zwyczaj praktykowany wśród Słowian i Bałtów. Mianem Dziadów określano duchy zmarłych przodków. Poświęcone im obrzędy odprawiano w miejscach uznanych za magiczne. Często bywało to miejscowe uroczysko, na którym według tradycji w dawnych czasach znajdowało się miejsce cmentarne.

    Dziady obchodzono dwa razy w roku - wiosną i jesienią. W czasie obrzędu, któremu przewodził guślarz, przywoływano duchy zmarłych, palono dla ich ogrzania ognie oraz składano pokarmy. Zasadniczym celem przeprowadzenia tego obrzędu było nawiązanie kontaktu z duszami zmarłych i pozyskanie ich przychylności, a także zapewnienia im spokoju w zaświatach.

    Dodatkowe informacje można uzyskać pod numerem telefonu: 61 285-92-22 lub pisząc na adres e-mail: promocja@giecz.pl. Kartę wstępu będzie stanowił bilet rodzinny w cenie 12 zł.

    Wcześniej w Gieczu, w ramach cyklu "Niedziela w Muzeum", odbyło się wiele innych imprez, m.in.: "Postrzyżyny słowiańskie", "Gdzie jest kwiat paproci", "Tajemnice, które skrywa ziemia", "Posadził dziadek rzepkę, czyli wojna światów", Skarbnica bajek", "Święto plonów" oraz "Kupcy, rabusie i wojowie".

    PAP - Nauka w Polsce

    szz/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Guślarz – osoba zajmująca się gusłami, czarami; znachor. Osoba, mogąca m.in. przewodniczyć obrzędowi dziadów. Jej zadaniem podczas obrzędu było przywoływanie oraz odpędzanie dusz zmarłych. Wykazywała się szczególną mądrością, a także znajomością wierzeń ludowych. Obrzędowość - zbiór zwyczajów, symboli i obrzędów, stanowiących część tradycji oraz odrębności, wprowadzających specyficzny nastrój oraz integrujących harcerzy. Stanowią oprawę zajęć i imprez harcerskich. Dziady – określenie używane powszechnie w wielu rejonach Polski (a także w innych krajach słowiańskich) w stosunku do wędrownych żebraków. Nazywanie żebraków dziadami związane było z wyobrażeniem, iż posiadają oni cechy mediacyjne, są swego rodzaju łącznikami z "tamtym światem" oraz przedstawicielami zmarłych (dziadów-przodków).

    Many w mitologii rzymskiej były to duchy przodków. Wyobrażenie bogów przodków (Di Manes) powstało w okresie cesarstwa. Znacznie wcześniej powstało pojęcie Lemurów, złych duchów zmarłych, upiorów. Ojciec rodziny specjalnymi obrzędami magicznymi musiał chronić swój dom w czasie nocnego święta Lemuraliów, organizowanego w dniach 9, 11 i 13 maja. Dziady – zwyczaj ludowy Słowian i Bałtów, wywodzący się z przedchrześcijańskich obrzędów słowiańskich. Niegdyś święto w ludowych kalendarzach Białorusinów i Ukraińców, obchodzone również przez ludność zamieszkującą Polskę w pobliżu granicy z Białorusią (Podlasie, Obwód smoleński, Auksztota). Analogiczne święto do katolickich Zaduszek.

    Zaduszki – polski współczesny odpowiednik pogańskiego święta Dziadów. W Kościele katolickim Dzień Zaduszny (tzw. Zaduszki), jest dniem modlitw za dusze zmarłych, przypada ono 2 listopada, po dniu Wszystkich Świętych. Dożynki, Święto Plonów, Wieńce – ludowe święto połączone z obrzędami dziękczynnymi za ukończenie żniw i prac polowych. W czasach przedchrześcijańskich – etniczne święto słowiańskie, przypadające w okresie równonocy jesiennej (23 września). Współcześnie obchodzone zwykle w jedną z niedziel września po zakończeniu żniw, natomiast przez formalne zarejestrowane związki wyznaniowe, odwołujące się do etnicznej wiary Słowian, nadal w okresie najbliższym równonocy.

    Egungun (czyt. e-gugu) – tradycja obrzędowa nigeryjskiego plemienia Joruba polegająca na komunikowaniu woli zmarłych przodków (tzw. "żywych zmarłych") żyjącym członkom plemienia za pomocą zamaskowanej postaci. Obrzędowość doroczna (ang. yearly rituals) — termin używany do określenia wszelkich nieinstyktownych, prowadzonych w sposób nieracjonalny (w znaczeniu trybu działań dążących do określonego celu) ludzkich, indywidualnych bądź zbiorowych działań lub serii działań, związanych z jakimś dniem lub okresem roku, które związane są zachowaniami ukształtowanymi przez obowiązujące wartości i normy. Do obrzędów dorocznych możemy więc zaliczyć tradycje, obrzędy, zwyczaje a także wierzenia, zabiegi magiczne itp. związane z obchodami świąt kościelnych, narodowych, szkolnych, obyczajowych.

    Festiwal Kultury Słowiańskiej i Cysterskiej w Lądzie - festiwal, który co roku odbywa się w Lądzie, przy zrekonstruowanym grodzie wczesnośredniowiecznym oraz w lądzkim klasztorze. Teren oraz najbliższe otoczenie grodu stanowią scenerię, w której organizatorzy przybliżają dorobek wczesnośredniowiecznej Polski i Słowiańszczyzny. W ciągu dwóch dni prezentowane są dawne rzemiosła, pokazy uzbrojenia i walk, inscenizacje historyczne, sceny z życia codziennego dawnych Słowian oraz zajęcia edukacyjne dla dzieci. Podczas IV już festiwalu odbywały się także koncerty muzyki dawnej (koncert zespołu „Kwartet Jorgi”, zespołu „Abalienatus”, koncert międzynarodowej grupy "Schola Teatru Węgajty”, koncert zespołu „Percival” z Lubina, zespołu „Redlin" z Jastrzębiej Góry, a także występ „Swarzęckiej Orkiestry Flażoletowej Muzyka i Taniec”).

    Obrzęk naczynioruchowy (obrzęk angioneurotyczny, obrzęk Quinckego, ang. angioedema) – choroba skóry i błon śluzowych, charakteryzująca się występowaniem ograniczonych obrzęków.

    Ceremonia – termin z obszaru nauk o kulturze związany z takimi pojęciami, jak rytuał i obrzęd. Ceremonia stanowi skrajnie skonwencjonalizowany rytuał bądź obrzęd. Do przeobrażenia w ceremonię dochodzi w momencie, w którym pierwotne czynności rytualne/obrzędowe przestają stanowić dla ich uczestników jasny komunikat światopoglądowy (np. religijny); zaciera się sens działań, a najważniejsza staje się forma. Ceremonia koncentruje się wokół warstwy performatywnej – istotny jest wygląd uczestników, oprawa, okazałość dekoracji, odpowiednie gesty, wyważone słowa, ogólna elegancja itp. W przeciwieństwie do rytuału bądź obrzędu, ceremonia nie posiada mocy sprawczej, tzn. człowiek, który ją przejdzie, nie zostaje postrzegany przez członków społeczności jako ktoś, kto nabył odmienny status (np. status osoby dorosłej, ucznia). Umywanie nóg, obrzęd pokory, mandatum – obrzęd chrześcijański praktykowany w części Kościołów chrześcijańskich. W niektórych wyznaniach zaliczany bywa do sakramentów.

    Dodano: 03.11.2011. 00:04  


    Najnowsze