• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Klub Młodego Archeologa działa w internecie

    11.10.2009. 11:20
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Chcesz się zmierzyć z krwiożerczym bogiem egipskim Anubisem, sprawdzić swoją wiedzę o zaginionych cywilizacjach, a może dowiedzieć gdzie znajdują się ciekawe muzea w Twojej okolicy? Jeśli tak, warto odwiedzić witrynę internetową - Klub Młodego Archeologa, którą przygotowała dla dzieci Fundacja Przyjaciół Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego.

    Na najmłodszych czekają m.in. interaktywne kolorowanki, ukazujące przedstawicieli różnych wczesnych cywilizacji; puzzle przedstawiające zabytki oraz quiz sprawdzający wiedzę.

    Do nieco starszych dzieci są adresowane materiały umieszczone w zakładce "Młody archeolog". Wśród nich znajdują się przesuwanki, odkrywanki, puzzle, krzyżówki i gra zręcznościowa - "Klątwa Anubisa".

    Szczególnie interesująca jest część witryny skierowana do rodziców i nauczycieli. Znajduje się tutaj dokładny spis muzeów w poszczególnych województwach, wraz z krótką charakterystyką. Można również obejrzeć i ściągnąć pakiety edukacyjne w formacie PDF, które będą pomocne nauczycielom w przeprowadzeniu zajęć poświęconych Rzymianom i barbarzyńcom, Celtom, Egipcjanom czy starożytnym wynalazkom. W tym dziale zamieszczono także zwięzły opis prawnych aspektów związanych z odnalezieniem zabytku i procedur, wedle których ma postępować przypadkowy znalazca. Internauci mogą też wybierać i ściągać tapety na pulpit, nawiązujące tematycznie do archeologii.

    Redaktorzy strony zachęcają do udziału w konkursie z atrakcyjnymi nagrodami. Należy interesująco przedstawić swoje wspomnienia związane z wizytą w Biskupinie. Dopuszczalne są różnorodne techniki - od opisu, przez rysunek a nawet fotografię. Zgłoszenia można przesyłać do końca grudnia. Szczegóły dotyczące konkursu można znaleźć na stronie.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce, Szymon Zdziebłowski

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Business Intelligence (analityka biznesowa) jest pojęciem o bardzo szerokim znaczeniu. Najbardziej ogólnie można przedstawić je jako proces przekształcania danych w informacje, a informacji w wiedzę, która może być wykorzystana do zwiększenia konkurencyjności przedsiębiorstwa. Muzea o tematyce seksualnej – to muzea tematyczne skupiające się na gromadzeniu, badaniu, opiece i prezentowaniu sztuki erotycznej, akcesoriów erotycznych o historycznej wartości, dokumentów dotyczących historii seksualności. Zaliczyć do nich można muzea seksu, muzea erotyki, muzea erotyzmu, muzea związków, muzea pornografii itp. Najstarszym i działającym do dziś muzeum o tematyce seksualnej jest Sex Museum w Amsterdamie (1985). Puzzle PostCards to kombinacja kartki pocztowej i puzzli. Sam pomysł ma wiele realizacji na świecie. Firma Puzzle PostCards Publishing opatentowała metodę produkcji oraz materiały używane przy wyrobie puzzle PostCards, tak aby gotowy produkt nie był zwykłą kartką.

    Madurodam to interaktywny park miniatur nazywany też Holandią w miniaturze mieszczący się w Hadze, a właściwie w Scheveningen, nadmorskiej dzielnicy Hagi. Najważniejsze zabytki i najciekawsze budowle z całego kraju można zobaczyć tutaj odtworzone w najdrobniejszych szczegółach w skali 1:25, w otoczeniu zieleni i kwiatów. Z okazji obchodzonej w 2012 roku 60. rocznicy swego istnienia, Madurodam poddane zostało gruntownej rekonstrukcji. Po przebudowie nadal jest miejscem, gdzie można zobaczyć wszystko to z czego słynie Holandia i doskonałym punktem startowym do podróży po tym kraju. Zmienił się tylko sposób zwiedzania – z biernego na interaktywny oraz sposób przekazywania informacji. Informacje można znaleźć korzystając z punktów info przy miniaturach i na ekranach, na których można obejrzeć filmy. Można spróbować załadować kontenerowiec w porcie w Rotterdamie, wziąć udział w aukcji kwiatów, popróbować sił, jako realizator świateł czy przekonać się, które wiatraki są wydajniejsze, z jaką siłą napiera woda czy ile waży holenderski ser. W nowym Madurodam pojawiły się też nowe miniaturowe postacie, tzw. Madurodammertjes wzięte prosto z życia, które opowiadają własne holenderskie historie. Są tu: stewardessa, realizator świateł, robotnicy portowi, pilot, surferzy i wiele innych. Są też postacie związane z bogatą historią Holandii. Charakterystyczne miniaturowe budowle pozostały sercem Madurodam. Prezentowane są w trzech nowych tematycznych częściach:
    Stare Miasto – historia, kultura, architektura, rodzina królewska, sztuka i wielcy Holendrzy.
    Kraj Wody – walka z wodą, woda jako przyjaciel, „budowanie” Holandii, morze, porty, poldery.
    Wyspa Innowacji – handel, transport, rolnictwo, współczesna architektura i znane holenderskie projekty na świecie. Renata Ciołek (ur. 1972) - archeolog, numizmatyk, doktor habilitowana nauk humanistycznych, pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego. W 1996 ukończyła archeologię na UW (habilitacja 2011 r.) Od początku działalności naukowo-dydaktycznej związana z Instytutem Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Kierownik Pracowni Numizmatycznej Wydziału Historycznego. Główny wykonawca międzynarodowego projektu korpusu znalezisk monet antycznych na ziemiach Polski Fundmünzen der römischen Zeit in Polen] (FMRPL). Specjalność: archeologia okresu rzymskiego, numizmatyka rzymska i grecka, w tym szczególnie mennictwo antyczne na Półwyspie Bałkańskim.

    Porównanie komunikatorów internetowych: Poniższe tabele porównują ogólne opcje i techniczne szczegóły różnych komunikatorów internetowych. Więcej szczegółów można znaleźć w artykułach dotyczących poszczególnych komunikatorów. Archeologia eksperymentalna (inaczej: archeologia doświadczalna), to jedna z metod badawczych z dziedziny archeologii. Jej kolebką są kraje anglosaskie, tam też doczekała się największej liczby opracowań naukowych i podzieliła się na rodzaje w ramach klasycznego Thomsenowskiego podziału epok w archeologii. Jej celem jest stworzenie materiału porównawczego pomocnego w interpretowaniu materiału źródłowego pozyskanego w toku badań przeprowadzonych metodą wykopaliskową. Błędnie utożsamiana z działalnością stowarzyszeń "historii żywej", archeologia eksperymentalna zajmuje się badaniem technologii wymarłych cywilizacji, próbując rekonstruować przedmioty i techniki rzemieślnicze. Podczas doświadczenia istotne są czerpane z niego informacje, nie zaś wykonane obiekty czy artefakty. Metody tej używa się głównie podczas prac nad oszacowaniem nakładu pracy, rekonstrukcją narzędzi na podstawie np. śladów przez nie pozostawionych, oraz próbami przypisania funkcji nieznanym przedmiotom. Bardzo modna w latach 60., obecnie, po latach zastoju, przeżywa renesans dzięki zastosowaniu najnowszych technik badawczych wraz z rozwojem archeologii jako nauki przyrodniczo-humanistycznej o charakterze interdyscyplinarnym. W Polsce, z powodu braku zainteresowania ze strony środowiska naukowego oraz w związku z atakami metodologów archeologii na podstawy koncepcji tej metody, archeologia eksperymentalna nie jest uznawana za metodę naukową, a wnioski są traktowane jako niczym niepoparte spekulacje o charakterze popularyzatorskim. Odbiciem tego stosunku są imprezy masowe organizowane przez polskie muzea, zresztą festyniarski charakter działania połączony ze sporadycznie prowadzonymi pracami naukowymi przez kadrę o niewielkich z reguły praktycznych podstawach jest najsłabszym ogniwem archeologii eksperymentu i podstawową płaszczyzną, na której podważa się jej naukowość.

    Edukacja wczesnoszkolna – w obowiązującym w Polsce systemie edukacji pierwszy (młodszy) etap szkoły podstawowej. Obejmuje dzieci z klas 1-3, a więc dzieci w wieku 7-10 lat. Na tym etapie edukacji zajęcia przeprowadzane są głównie przez jednego nauczyciela, który pełni funkcję również wychowawcy. W nauczaniu początkowym nauczyciele nie wystawiają ocen punktowych (wyjątek stanowi religia), a lekcje nie dzielą się na przedmioty (tzw. nauczanie zintegrowane). Na świadectwie, zamiast ocen punktowych, znajduje się słowny opis m.in. postępów, aktywności, zachowania i zaangażowania ucznia. Na zakończeniu 3 klasy uczniowie piszą test sprawdzający wiedzę zdobytą w ciągu trzech lat. Kamil Omar Kuraszkiewicz - polski archeolog, jeden z laureatów pierwszej edycji Stypendiów Polityki - "Zostańcie z nami". Od 1996 roku stały członek misji archeologicznej w Sakkarze. Obecnie adiunkt w Zakładzie Archeologii Egiptu Instytutu Archeologii UW.

    Piotr Dyczek (ur. w 1956 r.) - polski archeolog, doktor hab. nauk historycznych, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, pracownik naukowy Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jest kierownikiem Zakładu Kultury Materialnej Antyku w tymże Instytucie oraz kierownikiem Ośrodka Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego. Prowadził liczne archeologiczne misje badawcze (m.in. w Egipcie, Sudanie, Bułgarii).

    Telekomunikacja i Techniki Informacyjne – Czasopismo naukowo-techniczne wydawane co kwartał przez Instytut Łączności. Poświęcone jest nowym osiągnięciom naukowym w zakresie techniki, ekonomiki a także organizacji w dziedzinie telekomunikacji w technikach informacyjnych. W czasopiśmie można również znaleźć problemy naukowo-techniczne z problematyką społeczeństwa informacyjnego. Zamieszczone są także materiały informujące o kierunkach rozwojowych, zagadnienia związane z kształceniem i sposoby podwyższania kwalifikacji w wybranych dziedzinach.

    Psychologia poznawcza, nazywana niekiedy kognitywną (ang. cognitive psychology) – dziedzina psychologii zajmująca się problematyką poznawania przez człowieka otoczenia - tworzenia wiedzy o otoczeniu, która może być następnie wykorzystana w zachowaniu. Wiedzę przedstawia się jako struktury (reprezentacje umysłowe), a mechanizmy jej tworzenia jako procesy (procesy poznawcze), a całość zagadnienia - jako tworzenie i przekształcanie struktur poprzez procesy. Stąd też można stwierdzić, że psychologia poznawcza zajmuje się badaniem struktur i procesów poznawczych. Aktywność poznawczą opisuje się także jako przetwarzanie informacji przez system poznawczy (umysł) i stąd też można powiedzieć, że psychologia poznawcza zajmuje się badaniem organizacji i funkcjonowania umysłu. Zagadnieniami podstawowymi dla psychologii poznawczej zajmuje się również kognitywistyka (ang. cognitive science). Imperatyw kategoryczny – zasada etyczna, którą można sformułować m.in. w sposób następujący: "należy postępować zawsze wedle takich reguł, co do których chcielibyśmy, aby były one stosowane przez każdego i zawsze". Termin filozoficzny utworzony przez Immanuela Kanta jako skutek poszukiwań bezwzględnie ważnego prawa, dotyczącego każdej osoby, które nie musiałoby być usprawiedliwione przekonaniami religijnymi.

    Afikoman – deser, kawałek macy, którą przewodniczący uroczystości sederowej na jej początku oddziela od reszty i ukrywa między poduszkami laan. Pod koniec posiłku jest wyjmowana i rozdzielana wśród siedzących przy stole. Jeśli jednak nie można jej znaleźć może okazać się, że została wcześniej wykradziona przez jedno z najmłodszych dzieci. W tym wypadku zostaje ona w rękach znalazcy jako nagroda, a ojciec musi swój "błąd" odpokutować. Stowarzyszenie Misie Ratują Dzieci - działająca od 1999 roku organizacja humanitarna, której głównym celem statutowym jest działalność profilaktyczna zmierzająca do zmniejszenia liczby wypadków komunikacyjnych, zwłaszcza tych z udziałem dzieci oraz praktyczna pomoc psychologiczna dla ofiar tragicznych zdarzeń. Pomoc tą Stowarzyszenie kieruje głównie do najmłodszych uczestników wypadków, ale również do ich rodzin oraz do pracowników służb ratownictwa - grupy zawodowej najsilniej narażonej na psychologiczne konsekwencje związane z interwencjami kryzysowymi.

    Puzzle – forma rozrywki polegająca na składaniu dużego obrazka z małych fragmentów o charakterystycznych kształtach. Za twórcę pierwszych puzzli uważany jest John Spilsbury, londyński grawer i kartograf (1763 rok). W celu ułatwienia nauki geografii naklejał drukowane mapy na cienkie deski z mahoniu i rozcinał całość wzdłuż granic państw. Ta forma pomocy naukowych rozprzestrzeniła się w całej Anglii i była stosowana także do nauczania innych przedmiotów. Oprócz układanek dla dzieci tworzono również puzzle dla dorosłych, które miały odpowiednią dla nich tematykę, np. przedstawiały wydarzenia lub ówczesne osobistości. Poza Anglią puzzle rozprzestrzeniły się w drugiej połowie XIX wieku, a zastosowanie pił włośnicowych do wycinania puzzli pozwoliło uzyskiwać dokładniejsze elementy. Ponadto zaczęto również ciąć obrazki na elementy, które nie miały kształtów przyjętych na rysunkach. Natomiast wymyślne kształty powodowały, że puzzle były trudniejsze do ułożenia. Na początku XX wieku rozpoczęto maszynowo wykrawać elementy, co pozwoliło obniżyć koszty i spopularyzować tę formę rozrywki.

    Dodano: 11.10.2009. 11:20  


    Najnowsze