• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konferencja Nowa ocena obywatelstwa europejskiego: prawa i działania obywateli, Bruksela, Belgia

    13.04.2010. 10:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Konferencja "Nowa ocena obywatelstwa europejskiego: prawa i działania obywateli" odbędzie się dnia 27 kwietnia 2010 roku w Brukseli.

    Podczas konferencji zostaną zaprezentowane główne wyniki projektu ENACT ("Rola obywatelstwa europejskiego"), finansowanego ze środków Siódmego Programu Ramowego (FP7). W projekcie brali udział badacze z trzech wieloletnich krajów członkowskich UE (Wielkiej Brytanii, Belgii i Holandii), dwóch nowych krajów członkowskich (Węgier i Łotwy) oraz kraju kandydującego (Turcji), aby dokonać szczegółowej analizy sposobu otrzymywania, dyskusji, wypracowywania oraz roli obywatelstwa europejskiego.

    Zazwyczaj obywatelstwo europejskie jest rozpatrywane pod kątem interpretacji praw dokonywanych przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości. Konferencja ta umożliwia nowe spojrzenie. W celu wzbogacenia wiedzy skoncentrowano się na działaniach związanych z obywatelstwem europejskim. Obywatelstwo europejskie to coś więcej niż tylko status i prawa pobytu. W jaki sposób wykorzystywane jest obywatelstwo i mobilność oraz prawa europejskie? W ramach prezentacji zostanie przedstawione europejskie obywatelstwo nie tylko w kontekście prawnym. Zostanie omówiona seria działań podmiotów roszczących sobie prawa europejskie niezależnie od ich statusu prawnego. W grę wchodzą ważne kwestie tożsamości, przynależności i znaczenia Europy.

    W ramach wydarzenia zostaną zorganizowane następujące sesje:
    - "Przyszłość obywatelstwa europejskiego",
    - "Rola obywatelstwa europejskiego w Turcji",
    - "Pozbawienie praw obywatelskich w UE",
    - "Mobilność, pracownicy seksualni oraz obywatelstwo europejskie",
    - "Wyzwania obywatelstwa europejskiego: Romowie i Sinti we Włoszech i Niemczech",
    - "Ocena obywatelstwa europejskiego: pomiędzy prawem i polityką".

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Prawo opcji (opcja) – w przepisach dotyczących obywatelstwa polskiego jest to swoisty sposób zrzeczenia się obywatelstwa dla dziecka (art. 6 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim) oraz forma uproszczona nabycia obywatelstwa (art. 6 ust. 3 ustawy). Wyborca - osoba uprawniona do głosowania; prawo do głosowania (czynne prawo wyborcze) w wyborach organów przedstawicielskich jest na ogół uzależnione od posiadania obywatelstwa danego państwa. Prawo Unii Europejskiej dopuszcza głosowanie obywateli państw członkowskich w wyborach posłów (deputowanych) do Parlamentu Europejskiego oraz w wyborach municypalnych. Obywatelstwo polskie – w myśl prawa polskiego, obywatelami polskimi są osoby, które posiadają obywatelstwo polskie. Będąc obywatelem polskim i równocześnie obywatelem innego państwa, nie można powoływać się na to inne obywatelstwo przed polskimi organami władzy państwowej. Wejście w związek małżeński z obywatelem innego kraju nie powoduje automatycznie zmiany obywatelstwa współmałżonka.

    Obywatelstwo – więź prawna łącząca jednostkę (osobę fizyczną) z państwem, na mocy której jednostka ma określone prawa i obowiązki wobec państwa, a państwo – analogicznie – ma obowiązki i prawa wobec jednostki. Określenie spraw związanych z obywatelstwem, a w szczególności sposobów jego nabycia i ewentualnie także utraty, należy do samego państwa – jest to jego kompetencja wyłączna. Istnieją także regulacje prawa międzynarodowego dotyczące spraw związanych z obywatelstwem, a w szczególności unikania sytuacji bezpaństwowości i wielokrotnego obywatelstwa. Ius sanguinis (czyt. jus sangwin-is; dosłownie: prawo krwi) – jeden z dwóch sposobów wyznaczania obywatelstwa z mocy prawa. W tym przypadku dziecko nabywa obywatelstwo tego państwa, którego obywatelem jest przynajmniej jedno z rodziców. Przeciwieństwem ius sanguinis jest ius soli.

    Obywatelstwo Unii Europejskiej – więź prawna łącząca osobę fizyczną z Unią Europejską oraz dającą tej osobie określone prawa i nakładającą na nią określone obowiązki. Obywatelstwo jest zapisane w artykule 9 Traktatu o Unii Europejskiej, zgodnie z którym obywatelem Unii jest każda osoba mająca obywatelstwo Państwa Członkowskiego. Obywatelstwo ma charakter dodatkowy w stosunku do obywatelstwa krajowego i nie zastępuje go. Cudzoziemiec (łac. peregrinus - osoba pochodząca z innego kraju )- osoba nie posiadająca obywatelstwa kraju w którym przebywa

    Municipium (łac.) - gmina italska, mająca z Rzymem traktat o przymierzu i zobowiązana do wypełniania zadań wskazanych przez Rzym. Jej mieszkańcy nie posiadali pełni praw obywatelstwa rzymskiego, mieli bowiem ograniczone prawo obywatelstwa rzymskiego. Nie wolno im było głosować ani kandydować na urzędy. Z czasem jednak uzyskali pełnię praw obywatelskich rzymskich. Dziś mianem municypium określa się - ograniczone prawa obywatelskie w okresie średniowiecza i epoki wczesnonowożytnej, szczególnie w miastach na prawie niemieckim. Montserrat a Unia Europejska: Montserrat jest brytyjska kolonią o statusie terytorium zamorskiego (overseas territory). Nie jest częścią Unii Europejskiej i tylko w minimalnym stopniu respektuje prawo wspólnotowe. Wspólne relacje dwustronne zostały ustanowione specjalną decyzją Rady 76/568/EWG. W latach 2000- 2007 otrzymała 11 mln euro z Europejskiego Funduszu Rozwoju, w latach 2008- 2013 przyznano kwotę w wysokości 15,6 mln euro. Mimo posiadania obywatelstwa brytyjskiego, a co za tym idzie obywatelstwa Unii Europejskiej- na wyspie Montserrat nie odbywają się wybory do Parlamentu Europejskiego.

    Apatryda (łac. ápatris – pozbawiony ojczyzny), bezpaństwowiec – osoba, której żadne państwo nie uznaje za swojego obywatela, czyli osoba nie posiadająca żadnego obywatelstwa.

    Ius soli (dosłownie: prawo ziemi) – sposób nabycia obywatelstwa, w którym dziecko uzyskuje obywatelstwo państwa, na którego terytorium (rozumiane także jako statek powietrzny, morski bądź przedstawicielstwo dyplomatyczne) następują narodziny, przy czym bez znaczenia jest obywatelstwo rodziców. Ius soli właściwe jest przede wszystkim dla anglosaskiego porządku prawnego, przez jakiś czas funkcjonowało także w Konfederacji Szwajcarskiej.

    Naturalizacja (fr. naturalisation) – nadanie cudzoziemcowi obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił. Naturalizacja najczęściej dotyczy imigrantów przybywających z przyczyn ekonomicznych, ale także uchodźców uciekających ze swojego kraju w obawie przed prześladowaniem oraz współmałżonków. Naturalizacja jest dobrowolna, a proces naturalizacyjny wszczynany na wniosek osoby zainteresowanej uzyskaniem obywatelstwa.

    Dodano: 13.04.2010. 10:12  


    Najnowsze