• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konferencja nt. efektów I etapu konserwacji katedry

    09.04.2011. 23:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Bizantyjsko-ruskie malowidła ufundowane na początku XV w. przez króla Władysława Jagiełłę dla katedry sandomierskiej są świadectwem unii sztuki wschodniej z architekturą i liturgią obrządku łacińskiego - ocenili historycy sztuki na konferencji podsumowującej odnowienie wschodniej części świątyni.

    Ufundowane przez króla Władysława Jagiełłę polichromie, wykonane około 1421 roku przez warsztat ruski mistrza Hayla z Przemyśla, przedstawiają sceny z życia Jezusa Chrystusa i Marii. Największa ukazuje zaśnięcie NMP.

    Prof. Władysław Zalewski z Międzyuczelnianego Instytutu Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki w Krakowie poinformował, że przeprowadzona konserwacja pozwoliła na pełne ujawnienie autentyczności XV-wiecznego malowidła bizantyjskiego.

    Wszystkie freski wykonane zostały według tradycji artystycznej wschodniego malarstwa sakralnego, zgodnie z ukształtowaną w świecie kultury bizantyńskiej zasadą ideowego zespolenia treści przedstawień z symboliką i liturgiczną funkcją poszczególnych części wnętrza świątyni. ,,Wszelako dostosowaną do doktrynalnej wykładni prawd wiary i liturgii obrządku rzymsko-katolickiego" - zaznaczyła dr Małgorzata Smorąg-Różycka - historyk sztuki z Uniwersytetu Jagiellońskiego.

    Biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz - patron spotkania - dodał, że sztuka bizantyjska przepełniona jest misterium paschalnym. ,,Te malowidła nasycone są niezwykłym światłem z Góry Tabor i z poranka zmartwychwstania. W Kościele Wschodnim cała liturgia, sakramenty, nabożeństwa, poświęcenia, śpiewy, malowidła, stanowią jedną całość" - tłumaczył.

    Koszty pierwszego etapu odnowy katedry sandomierskiej - rozpoczętego w 2008 roku - sfinansował Norweski Mechanizm Finansowy (3 mln euro) oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego (1,4 mln zł). Dołożyło pieniędzy miasto, parafia katedralna i diecezja.

    Katedra w Sandomierzu - reprezentacyjny kościół diecezji, zaliczany do najcenniejszych zabytków miasta i województwa świętokrzyskiego - została wzniesiona w miejscu kolegiaty romańskiej, zniszczonej podczas najazdów Tatarów w XIII wieku i Litwinów w 1349 roku. MCH

    PAP - Nauka w Polsce

    ls/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Anna Różycka-Bryzek (ur. 1928, zm. 2005) – prof. dr hab., historyk sztuki bizantyńskiej. Była uczennicą Vojeslava Molè. W 1961 roku otrzymała stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy Bizantyjsko-ruskie malowidła Ścienne w kaplicy Świętokrzyskiej Wawelu. Do 1978 roku pracowała w Muzeum Narodowym w Krakowie. W 1983 opublikowała rozprawę habilitacyjną Bizantynsko-ruskie malowidla kaplicy Zamku lubelskiego. Do 2005 kierownik Zakładu Historii Sztuki Bizancjum w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek-korespondent PAU. Przed doktoratem zajmowała się malowidłami bizantyńskimi w Wiślicy. Opublikowała kilka prac o freskach w kaplicy Świętej Trójcy na zamku lubelskim. Zajmowała się malowidłami w dawnej kolegiacie, obecnie katedrze, sandomierskiej i w cerkwi św. Onufrego w Posadzie Rybotyckiej. "Przegląd Prawosławny" przyznał w 1999 roku Annie Różyckiej-Bryzek nagrodę im. Księcia Konstantego Ostrogskiego.

    Małgorzata Smorąg-Różycka – historyk sztuki, bizantynolog. Uczennica Anny Różyckiej-Bryzek. Doktorat uzyskała w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1999 r., habilitację – w 2004 r. tamże. Kierownik Zakładu Historii Sztuki Bizancjum IHS UJ. Aktualnie prodziekan Wydziału Historycznego UJ.

    Instytut Historii Sztuki powstał na bazie utworzonej w 1954 roku na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie Katedry Historii Sztuki Sakralnej, której kierownikiem był historyk sztuki ks. prof. dr hab. Janusz Stanisław Pasierb.

    Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej – seria publikacji Pracowni Badań nad Sztuką Ziem Wschodnich Dawnej Rzeczypospolitej Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego pod redakcją naukową prof. Jana K. Ostrowskiego. Dotychczas ukazały się tomy części 1: Dawne Województwo Ruskie oraz tomy części 2: Dawne Województwo Nowogródzkie i części 3: Dawne Województwo Wileńskie. Na stronie Instytutu jest dostępny wykaz obiektów opisanych w tomach 1-17 części 1 . Wydawcą serii jest Międzynarodowe Centrum Kultury w Krakowie .

    Kwartalnik Artystyczny. Kujawy i Pomorze. – periodyk wydawany przez Wojewódzki Ośrodek Kultury i Sztuki w Bydgoszczy przy pomocy finansowej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego, Urzędu Miasta Bydgoszczy, Urzędu Miasta Torunia. Ukazuje się od 1993 roku. Został założony przez redaktorów Krystynę Starczak-Kozłowską, Ryszarda Częstochowskiego i prof. Roberta Mielhorskiego.

    Instytut Liturgiki, Muzyki i Sztuki Sakralnej Uniwersytetu Opolskiego (ILMSS UO) - jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego. Dzieli się na 4 katedry. Prowadzi działalność dydaktyczną i badawczą związaną z teologiczno-pastoralnymi treściami liturgii, rozwojem form liturgii rzymskiej i ich wpływem na kulturę w Polsce, dziejami kultu świętych, reformą liturgii, obrzędowością liturgiczną i rodzinną, wychowaniem liturgicznym, teologią słowa Bożego, współczesnymi formami przekazu wiary, biblijnym przekazem wiary, dziejami kaznodziejstwa, homilią w liturgii, rzeźbą gotycką na Śląsku, złotnictwem nyskie w XVII i XVIII wieku, dokumentacją naukową zabytków sakralnych w diecezji gliwickiej i opolskiej, ochroną zabytków sakralnych, dziejami muzyki kościelnej na Śląsku, dokumentacja zbiorów muzyki dawnej, organoznawstwem, rozwojem współczesnej muzyki kościelnej. Siedzibą instytutu jest gmach, położony przy ulicy Drzymały 1a w Opolu.

    Inwestytura Zimri-Lima – malowidło ścienne z pałacu Zimri-Lima w Mari. Pochodzi z XVIII wieku p.n.e. Znajduje się w Luwrze. Nazwa malowidła Inwestytura Zimri-Lima nawiązuje do przyjęcia władzy królewskiej w Mari przez Zimri-Lima około 1780 roku p.n.e. W dużym stopniu malowidło ma charakter symboliczno-historyczny, niemniej artysta zastosował w nim kilka nowatorskich rozwiązań artystycznych, niespotykanych na odkrytych dotąd mezopotamskich dziełach sztuki.

    Dodano: 09.04.2011. 23:04  


    Najnowsze