• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konferencja nt. materiałów kompozytowych w zwiększaniu sprawności strukturalnej - w stronę wyższych wartości granicznych, Roskilde, Dania

    30.06.2011. 15:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 5 - 9 września 2011 r. w Roskilde, Dania, odbędzie się konferencja nt. materiałów kompozytowych w zwiększaniu sprawności strukturalnej - w stronę wyższych wartości granicznych.
    Obecnie większość skrzydeł turbin wiatrowych jest wykonywana z materiałów kompozytowych. Materiały kompozytowe opierają się na tworzywie sztucznym wzmacnianym długimi, wyrównanymi włóknami ze szkła, węgla, kevlaru lub innych wytrzymałych materiałów. Włókna są ułożone warstwami jedna na drugiej i utrzymywane razem za pomocą tworzywa sztucznego, zwanego również matrycą. Wytrzymałość i trwałość komponentów zależy od właściwości materiałów, metod projektowania i kryteriów zastosowanych przy projektowaniu komponentów. Podobnie, materiały kompozytowe są również wykorzystywane w innych dużych konstrukcjach, takich jak statki czy samoloty.

    W przemyśle istnieje duże zapotrzebowanie na doskonalenie parametrów materiałów kompozytowych, tj. na opracowywanie materiałów równie wytrzymałych, ale znacznie lżejszych, aby oszczędzać energię i zwiększać rentowność. Ograniczenia projektowe, np. kryteria zniszczenia materiałów czy przewidywania okresu trwałości można rozszerzyć poprzez opracowywanie i zatwierdzanie udoskonalonych modeli krytycznych stanów granicznych, np. początek pęknięcia zmęczeniowego z powodu wieloosiowego naprężenia, zastosowanie podejścia projektowania z tolerancją na uszkodzenie i zastosowanie bardziej zaawansowanych narzędzi modelowania, takich jak strefowe modelowanie kohezji.

    Konferencja poświęcona będzie wytrzymałości i trwałości materiałów kompozytowych poprzez zapewnienie lepszego poznania ich właściwości, aż do skali mikro.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Dekohezja - termin używany w inżynierii materiałowej, przy badaniach wytrzymałościowych na określenie zniszczenia. Dany materiał podczas badań (np. wytrzymałości na ściskanie, wytrzymałości na rozciąganie) ulega dekohezji (zniszczeniu) pod wpływem działających na niego sił, w momencie osiągnięcia maksymalnych wartości naprężenia dla danego materiału. Oznacza to, że zerwaniu ulegają wiązania wewnętrzne substancji materiału wynikające z oddziaływań międzycząsteczkowych. Podatność na rozmiękanie – spadek wytrzymałości materiału pod wpływem wody. Cecha ta wyrażona jest bezwymiarowym współczynnikiem rozmiękania k. Największy spadek wytrzymałości wykazują materiały na bazie spoiw gipsowych (od 30% do 70%), materiały nienasiąkliwe, takie jak szkło i stal mają współczynnik bliski 1, co oznacza, że wilgotność nie ma wpływu na ich wytrzymałość. Właściwości materiałowe – cecha każdego materiału zdefiniowanego jako kompozycja chemiczna w określonych warunkach fizycznych. Zależnie od warunków fizycznych, wartości właściwości materiałowych dla pojedynczego materiału mogą być różne. Nie są to więc właściwości materiału takie, jak np. skład chemiczny.

    Zginanie – w wytrzymałości materiałów stan deformacji, przy którym prosty w stanie niezdeformowanym pręt, po deformacji jest zakrzywiony (wykazuje różną od zera krzywiznę). Wytężenie materiału – w wytrzymałości materiałów stan materiału obciążonego siłami zewnętrznymi, w którym istnieje niebezpieczeństwo przejścia w stan plastyczny – przekroczenie granicy sprężystości, jeśli materiał taką posiada – lub utrata spójności (pękniecie, przełom, dekohezja).

    Materiały funkcjonalne – materiały zmieniające kształt i właściwości fizyczne pod działaniem pól zewnętrznych: Teoria Coulomba-Mohra jest modelem matematycznym opisującym zachowanie sztywnych materiałów takich, jak beton lub nasypy gruzu pod naprężeniem normalnym i ścinającym. Obwiednia zniszczenia ścinającego większości materiałów budowlanych przynajmniej do pewnego stopnia jest opisywana przez tą regułę. Ogólnie teoria znajduje zastosowanie w przypadku materiałów, których wytrzymałość na ściskanie znacznie przekracza wytrzymałość na rozciąganie. W geotechnice i geologii inżynierskiej jest ona stosowana do opisu wytrzymałości na ścinanie gruntów luźnych i skalistych.

    Wytrzymałość materiałów – dziedzina wiedzy inżynierskiej, część inżynierii mechanicznej zajmująca się opisem zjawisk zachodzących w materiałach konstrukcyjnych i konstrukcjach poddanych zewnętrznym obciążeniom. Mrozoodporność – odporność materiału na cykliczne zamrażanie i odmrażanie. Stopień mrozoodporności przyjmuje się na podstawie wskaźnika N, oznaczającego liczbę cykli zamrażania i rozmrażania. Jest on spełniony, jeśli po odpowiedniej liczbie cykli próbka nie wykazuje pęknięć, masa ubytków (zniszczone krawędzie, odpryski) nie przekracza 5%, a obniżenie wytrzymałości na ściskanie w stosunku do próbek niezamrażanych jest nie większe niż 20%.

    Nośność jest to pojęcie odnoszące się do możliwości przejęcia przez materiał, złącze lub konstrukcję obciążeń zewnętrznych - wytrzymałość materiałów, używane także dla określenia parametrów dopuszczalnego obciążenia (nośność wiaduktu lub mostu).

    Skręcanie - w wytrzymałości materiałów stan obciążenia materiału, w którym na materiał działa moment, nazwany momentem skręcającym, działający w płaszczyźnie przekroju poprzecznego materiału. Powoduje on występowanie naprężeń ścinających w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny działania momentu. Skręcanie występuje w prętach, którymi najczęściej są wały. Wyróżniamy 2 podstawowe przypadki skręcania:

    Materiał odniesienia – materiał lub substancja, których jedna lub więcej wartości ich właściwości są dostatecznie jednorodne i określone w stopniu umożliwiającym stosowanie do wzorcowania przyrządu pomiarowego, oceny metody pomiarowej lub przypisania wartości właściwościom innych materiałów. Siły zewnętrzne – w wytrzymałości materiałów to siły działające na ciało - konstrukcje lub jej element. Siły zewnętrzne dzieli się na:

    Dodano: 30.06.2011. 15:37  


    Najnowsze