• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konferencja nt. obserwacji Ziemi na potrzeby nauki o interakcjach ląd-atmosfera, Frascati, Włochy

    18.10.2010. 10:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 3-5 listopada we Frascati, Włochy, odbędzie konferencja nt. obserwacji Ziemi na potrzeby nauki o interakcjach ląd-atmosfera.

    Interakcje między lądem a atmosferą obejmują szereg ważnych sprzężeń zwrotnych między procesami radiacyjnymi, hydrologicznymi i biogeochemicznymi, prowadzących do złożonej wymiany energii i materii, która wywiera wpływ na cały system ziemski i klimat planety. Obserwowanie, interpretowanie i przewidywanie tych procesów oraz ich skutków były wcześniej utrudnione z powodu braku odpowiednich danych w wymaganych skalach przestrzennych i czasowych. W ciągu ostatnich kilku lat dane pochodzące z obserwacji Ziemi, połączone z sieciami na miejscu w ramach odpowiednich modeli, okazały się wydajnym narzędziem w obserwacji kluczowych zmiennych i charakteryzacji najważniejszych procesów rządzących interakcjami ląd-atmosfera tak w skali globalnej, jak i lokalnej.

    W ciągu następnych kilku lat możliwości monitorowania powierzchni lądu i atmosfery poprawią się jeszcze bardziej dzięki zwiększeniu liczby zaawansowanych misji obserwacyjnych, jakie mają zostać uruchomione przez agencje przestrzeni powietrznej. Pełne wykorzystanie owych rosnących, multimisyjnych możliwości obserwacyjnych wymaga zharmonizowanych działań naukowców, specjalistów od modelowania i instytucji zarówno zajmujących się obserwacjami z powietrza, jak i systemami naziemnymi w celu wypracowania innowacyjnych sposobów obserwacji i wydajnych produktów biofizycznych, które będzie można skutecznie zintegrować z danymi in situ w ramach prawidłowo skojarzonych modeli.

    W tym kontekście celem konferencji jest zgromadzenie razem społeczności zajmującej się obserwacjami z powietrza oraz z ziemi, jak również przedstawicieli instytucji naukowych i agencji przestrzeni powietrznej uczestniczących w obserwowaniu, charakteryzowaniu i prognozowaniu interakcji ląd-atmosfera oraz ich skutków. Wydarzenie stwarza szczególną okazję do porozumienia i wymiany między tymi różnymi społecznościami z myślą o umocnieniu koordynacji poszczególnych projektów naukowych i promowaniu wspólnego punktu widzenia na najważniejsze potrzeby naukowe oraz priorytetowe obszary w przyszłości.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Nauki o atmosferze - to całość nauk zajmujących się badaniem atmosfery Ziemi i planet, procesów wpływających na atmosferę i to jak atmosfera wpływa na otaczający świat. Astronautyka (gr. kosmonautyka) - zespół dziedzin nauk ścisłych, technicznych, biologiczno-medycznych oraz humanistycznych, które zajmują się lotami (gr. nautike - żegluga) poza atmosferę Ziemi oraz poznawaniem przestrzeni kosmicznej jak również znajdujących się w niej obiektów. Teleskop kosmiczny – teleskop wyniesiony w przestrzeń kosmiczną w celu zwiększenia precyzji lub umożliwienia obserwacji w zakresie widma promieniowania zatrzymywanego przez atmosferę Ziemi. Ze względu na umiejscowienie można teleskopy te podzielić na:

    Climateprediction.net – jeden z projektów naukowych, wykorzystujących możliwości technik przetwarzania rozproszonego. Jego celem jest przewidywanie zmian klimatycznych zachodzących na Ziemi. Eksperyment ma również na celu stworzenie lepszych, bardziej niezawodnych modeli matematycznych, które umożliwią w przyszłości długoterminowe prognozowanie pogody, z większą dokładnością. Jest to największy z dotychczas przeprowadzonych eksperymentów tego typu. Do marca 2005 roku, przetestowano ponad 70 tysięcy modeli klimatycznych. Geozagrożenia - zjawiska wynikające z dynamicznych procesów zachodzących w obrębie atmosfery, litosfery - płaszcza ziemi, hydrosfery. Najczęściej wymieniane geozagrożenia to: osuwiska, powodzie - podtopienia, naturalne i antropogeniczne skażenia terenu, erozje skalne, wstrząsy sejsmiczne i ich następstwa. Niemniej jednak, nie są to geozagrożenia tylko procesy geodynamiczne i tak naprawdę geozagrożeniem należy nazywać każdorazowe, niedostateczne rozpoznanie planety Ziemi oraz prowadzenie w jej obszarze jakiejkolwiek działalności lub inwestycji która podczas swojej egzystencji może zostać poddana procesom geodynamicznym.

    Aerologia – jest to dział meteorologii zajmujący się badaniem procesów i zjawisk zachodzących w górnych warstwach atmosfery. Obejmuje badania przestrzennego rozkładu: Gaz cieplarniany (szklarniowy, z ang. GHG – greenhouse gas) – gazowy składnik atmosfery będący przyczyną efektu cieplarnianego. Gazy cieplarniane zapobiegają wydostawaniu się promieniowania podczerwonego z Ziemi, pochłaniając je i oddając do atmosfery, w wyniku czego następuje zwiększenie temperatury powierzchni Ziemi. W atmosferze występują zarówno w wyniku naturalnych procesów, jak i na skutek działalności człowieka.

    Okno atmosferyczne – zakres spektralny promieniowania elektromagnetycznego słabo pochłaniany przez atmosferę. Dla atmosfery ziemskiej przypada on dla fal o długości 8 – 14 μm (w zakresie promieniowania podczerwonego). Okno atmosferyczne umożliwia emisję promieniowania cieplnego z powierzchni i atmosfery Ziemi w przestrzeń kosmiczną na poziomie ok. 100 W/m². W zakresach fal słabo pochłanianych przez atmosferę możliwa jest obserwacja powierzchni Ziemi z kosmosu (np. za pomocą kamer IR umieszczonych na satelitach). Lista obserwatoriów astronomicznych: Lista zawiera grupy wybranych obserwatoriów astronomicznych, które można sortować według nazwy, roku założenia, położenia geograficznego oraz międzynarodowego kodu obserwatorium. Wykorzystano w tym celu dane m.in. z Wikipedii angielskojęzycznej. Główny podział obserwatoriów astronomicznych specyfikują następujące kategorie: kosmiczne, atmosferyczne, naziemne i podziemne. Ponadto wiele nowoczesnych teleskopów to urządzenia bardzo precyzyjne, a co za tym idzie zdolne do selektywnych obserwacji. Dlatego można też mówić o obserwatoriach nastawionych na zbieranie danych astronomicznych pochodzących z różnych części widma elektromagnetycznego (np. obserwacje w ultrafiolecie, radiowe, rentgenowskie, w obszarze promieni gamma itp.). Obserwacje kosmiczne, dokonywane przez teleskopy poza atmosferą Ziemi, cechują się niespotykaną dotąd dokładnością. Postęp nowej generacji tzw. optyki adaptatywnej pozwala także teleskopom naziemnym znacznie poszerzyć swoją precyzję.

    Prognoza pogody - przewidywanie czasowych i przestrzennych zmian stanu atmosfery. Prognozy pogody można sklasyfikować w zależności od czasu prognozy, obszaru, i sposobu prognozy.

    Planetarna warstwa graniczna (ang. planetary boundary layer, w skrócie PBL) lub atmosferyczna warstwa graniczna, jest dolną częścią atmosfery będącą pod bezpośrednim wpływem powierzchni ziemi. Wysokość i dynamika warstwy granicznej zależy od wymiany turbulencyjnej ciepła i momentu pędu, oraz od czynników wielkoskalowych takich jak prędkość osiadania w atmosferze. Istotnym czynnikiem jest również ukształtowanie terenu.

    Aktynometria – nauka o promieniowaniu Słońca, Ziemi i atmosfery. Zajmuje się pomiarami promieniowania bezpośredniego, rozproszonego i pochłoniętego w atmosferze, a także wyznaczaniem promieniowania efektywnego oraz bilansu promieniowania Ziemi i atmosfery. Promieniowanie bezpośrednie – część promieniowania słonecznego dochodzącego do danej powierzchni (w szczególności do powierzchni ziemi), która przechodzi przez atmosferę bez oddziaływania.

    Metasfera - warstwa atmosfery ziemskiej rozciągająca się między termosferą, a protonosferą, na wys. ok. 500 - 1500 km. Procesy zachodzące w tej warstwie mają odmienny charakter od procesów zachodzących w niższych warstwach atmosfery ziemskiej, chociaż środowisko nie jest jeszcze w pełni zjonizowane. W badaniach metasfery dużą rolę odgrywają sztuczne satelity Ziemi. Globalne ocieplenie – obserwowane od połowy XX wieku podwyższenie średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów oraz przewidywane ocieplenie w przyszłości.

    Obieg węgla w przyrodzie – biologiczne, chemiczne i fizyczne procesy zachodzące na Ziemi, w wyniku których następuje ciągły cykl wymiany węgla znajdującego się w atmosferze, w wodzie, organizmach żywych ich szczątkach oraz w skorupie ziemskiej. Nauka o promieniowaniu atmosferycznym jest działem fizyki atmosfery zajmującym się całością zjawisk oddziaływania promieniowania elektromagnetycznego w atmosferze: m.in. optyki atmosferycznej, optyki warstwy ocean-atmosfera, równaniem transferu promieniowania, rozpraszaniem na hydrometeorach i molekułach powietrza, zjawiskami optycznymi w atmosferze. Nauka o promieniowaniu atmosferycznym stanowi podstawę zrozumienia widzialności w atmosferze, oddziaływania promieniowania słonecznego z chmurami i aerozolami, obserwacji satelitarnych, aktywnej i pasywnej teledetekcji, oraz zrozumienia bilansu energetycznego ziemi. Mimo że operuje klasycznymi metodami fizyki, rozwinęła specjalistyczne metody pomiarowe i teoretyczne.

    Dodano: 18.10.2010. 10:17  


    Najnowsze