• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konferencja nt. ochrony zabytków UNESCO

    05.09.2011. 13:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    "Wyjątkowa Uniwersalna Wartość a monitoring dóbr Światowego Dziedzictwa" to tytuł konferencji, która odbędzie w dniach 7-8 września, w kopalni soli w Wieliczce. Jej celem jest podsumowanie projektu "Doskonalenie systemów ochrony i zarządzania dóbr wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO", realizowanego przez Polski Komitet Narodowy Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków ICOMOS we współpracy z Narodowym Instytutem Dziedzictwa (NID), Norweskim Komitetem Narodowym ICOMOS oraz Małopolskim Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków.

    Na konferencji wystąpienia wygłoszą polscy i zagraniczni przedstawiciele organizacji, ośrodków naukowych i zarządcy obiektów wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa.

     

    Zaplanowano dyskusję na temat poszukiwań efektywnych metod monitoringu miejsc Światowego Dziedzictwa. Eksperci omówią przykłady monitoringu prowadzonego na wybranych dobrach Światowego Dziedzictwa i poruszą zagadnienia dotyczące aspektów prawnych gromadzenia i udostępniania informacji o tych obiektach. Niedostateczna, a czasami niewłaściwa ochrona dziedzictwa stanowi obecnie jeden z najistotniejszych problemów dla państw - sygnatariuszy Konwencji w sprawie ochrony Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego.

    Program, którego inicjatorem był PKN ICOMOS i NID, stanowi odpowiedź na zalecenia zawarte w podsumowaniu raportów i decyzje Komitetu Światowego Dziedzictwa. Jego głównym celem jest poprawa systemu ochrony obiektów Światowego Dziedzictwa w Polsce i Norwegii, zgodnie z aktualnymi wymogami Komitetu Światowego Dziedzictwa oraz zdefiniowanie "Wyjątkowej Uniwersalnej Wartości" i określenie wskaźników monitoringu dla poszczególnych dóbr i ich grup. Projekt jest także częścią szerszej koncepcji systemowego monitorowania miejsc Światowego Dziedzictwa, opracowywanej przez Narodowy Instytut Dziedzictwa oraz Polski Komitet Narodowy ICOMOS.

    Polska jest jednym z pierwszych sygnatariuszy Konwencji w sprawie ochrony Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego. Szczególnie w ostatnich latach aktywnie włącza się w działania zmierzające do wypracowywania sposobów ochrony i monitoringu miejsc wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa.

    Narodowy Instytut Dziedzictwa realizuje część zadań Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, wynikających z przystąpienia Polski do Konwencji Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO z 1972 r. Aktualnie na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO znajduje się 13 miejsc z terenu Polski.

    PAP - Nauka w Polsce

    szz/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Międzynarodowa Rada Ochrony Zabytków i Miejsc Historycznych, ang. International Council on Monuments and Sites, w skrócie ICOMOS – pozarządowa ekspercka organizacja międzynarodowa utworzona w Warszawie w 1965 z siedzibą zarządu w Paryżu. Doradza UNESCO m.in. w sprawie wpisu obiektów na Listę Światowego Dziedzictwa. W ramach ICOMOS działają komitety narodowe w poszczególnych krajach oraz komitety specjalistyczne, np. komitet ds. podwodnego dziedzictwa kulturowego czy komitet ds. zarządzania dziedzictwem archeologicznym. Narodowy Instytut Dziedzictwa (NID) – narodowa instytucja kultury podległa Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Misją NID jest tworzenie podstaw dla zrównoważonej ochrony dziedzictwa poprzez gromadzenie i upowszechnianie wiedzy o zabytkach, wyznaczanie standardów ich ochrony i konserwacji oraz kształtowanie świadomości społecznej celem zachowania dziedzictwa kulturowego Polski dla przyszłych pokoleń. Instytut wydaje kwartalnik „Ochrona Zabytków”. Lista niematerialnego dziedzictwa kulturowego wymagającego pilnej ochrony (ang.: List of Intangible Cultural Heritage in Need of Urgent Safeguarding – USL) – lista zjawisk z zakresu dziedzictwa niematerialnego i związanych z nim przestrzeni kulturowych wymagających pilnych działań na rzecz ich ochrony. Lista, stworzona na mocy Konwencji UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego (ang. Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage), prowadzona jest przez UNESCO.

    Odznaka "Szlakiem Zabytków Światowego Dziedzictwa UNESCO w Polsce" – ogólnopolska odznaka krajoznawcza ustanowiona w roku 2008 przez Zarząd Oddziału Międzyuczelnianego PTTK w Warszawie w celu uczczenia 30. rocznicy wpisania pierwszych polskich obiektów na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Regulamin odznaki został zatwierdzony przez Zarząd Główny PTTK 29 marca 2009 roku. Autorami regulaminu i znaku graficznego odznaki są Daniel Kuligowski i Szymon Bijak. Lista reprezentatywna niematerialnego dziedzictwa kulturowego (ang.: Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity) – lista prowadzona przez UNESCO w celu wyróżnienia na arenie światowej wybranych zjawisk z zakresu dziedzictwa niematerialnego i związanych z nim przestrzeni kulturowych, stworzona na mocy Konwencji UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego (ang. Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage).

    Rejestr najlepszych praktyk w celu ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego (ang.: Register of best safeguarding practices) – rejestr UNESCO najlepszych praktyk w zakresie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego i związanych z nim przestrzeni kulturowych, które najlepiej wypełniają cele Konwencji UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego (ang. Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage). Liga Polskich Miast i Miejsc UNESCO – powstała w Zamościu organizacja zrzeszająca niektóre instytucje i samorządy w Polsce, związane z miejscami wpisanymi na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO. Siedzibą Ligi jest Toruń.

    Lista światowego dziedzictwa (ang. World Heritage List; fr. Liste du patrimoine mondial) – lista obiektów objętych szczególną ochroną międzynarodowej organizacji UNESCO, filii ONZ, ze względu na ich unikatową wartość kulturową bądź przyrodniczą dla ludzkości. Lista obejmuje (w czerwcu 2013) 981 obiektów w 160 krajach, w tym 759 obiektów dziedzictwa kulturowego (K), 193 przyrodniczego (P) i 29 mieszanych (K, P). O wpisaniu danego obiektu na listę decyduje Komitet Światowego Dziedzictwa w trakcie corocznej sesji, począwszy od 1977 r. Nominacje zgłaszane są przez poszczególne kraje. Jeżeli wniosek o wpisanie danego miejsca na listę nie zostanie uwzględniony, może być złożony ponownie.

    Dodano: 05.09.2011. 13:33  


    Najnowsze