• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konferencja nt. roli TIK w zrównoważeniu, Zurych, Szwajcaria

    14.12.2012. 16:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 14 - 16 lutego 2013 r. w Zurychu, Szwajcaria, odbędzie się "Konferencja nt. roli TIK w zrównoważeniu" (ICT for Sustainability Conference, ICT4S).

    Przedsiębiorstwa z branży technologii informacyjnych i komunikacyjnych zatrudniają 6,6 mln pracowników w Unii Europejskiej, a ich wkład w ogólny wzrost wydajności przekracza 40%. TIK są obecne w niemal każdym sektorze gospodarki europejskiej, niemniej Komisja Europejska sprzyja ich szerszemu promowaniu, aby wspomagać przekształcanie się gospodarki w bardziej przyjazną środowisku.

    Technologie informacyjne i komunikacyjne mogą pomóc w ograniczaniu globalnego ocieplenia, aczkolwiek sektor odczuwa także rosnącą presję ze strony innych branż. Ostatnie wyniki badań pokazują, że niewiele można oczekiwać od technologii wirtualnych, takich jak telepraca, wideokonferencje czy e-handel. Mimo iż wszystkie one coraz bardziej powszednieją, "dematerializacja" gospodarki odpowiada za zaledwie 6% szacowanych korzyści niskoemisyjnych, jakie może zapewnić sektor TIK. W toku przeprowadzonych badań nacisk położony został na konieczność przemyślenia zużycia energii powiązanego z trybem życia, pracą i rozrywką w świecie niskoemisyjnym. Nowe modele biznesowe, promujące alternatywy niskoemisyjne można budować we wszystkich sektorach gospodarki.

    Wydarzenie stworzy uczestnikom okazję do przedyskutowania potencjału transformacyjnego TIK w przekształcaniu naszego świata w bardziej zrównoważony: oszczędności energii i zasobów materialnych poprzez tworzenie większej wartości przy mniejszych nakładach ograniczonych zasobów naturalnych oraz podnoszenie jakości życia wszystkich ludzi bez zagrożenia dla zdolności przyszłych pokoleń do zaspokajania swoich potrzeb.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Nowa ekonomia - termin używany do określenia rezultatów przekształceń gospodarki Stanów Zjednoczonych z gospodarki opartej na przemyśle na gospodarkę opartą na rozwoju technologii. Zdaniem wielu ekonomistów te zmiany wywołały wkroczenie kraju na ścieżkę trwałego rozwoju, niskiego bezrobocia oraz częściowej immunizacji wobec wahań koniunkturalnych. Innowacyjność gospodarki to zdolność i motywacja przedsiębiorców do prowadzenia badań naukowych polepszających i rozwijających produkcję, do poszukiwania nowych rozwiązań, pomysłów i koncepcji. Innowacje w gospodarce prowadzą do tworzenia nowych produktów, do ulepszania technologii, zwiększenia efektywności i tym samym do zwiększenia konkurencyjności gospodarki wobec innych krajów. Potencjał techniczny energii – ilość energii, jaką w ciągu roku można pozyskać z zasobów (regionalnych, krajowych, międzynarodowych) za pomocą najlepszych i najnowocześniejszych technologii przetwarzania energii ze źródeł odnawialnych w jej końcowe nośniki, z uwzględnieniem ograniczeń przestrzennych i środowiskowych.

    Sektor prywatny jest pojęciem określającym część gospodarki narodowej, która nie jest finansowana ani kapitałem państwowym ani samorządowym. Innymi słowy są to przedsiębiorstwa oraz organizacje gospodarcze, które należą do rąk prywatnych. Do sektora prywatnego zalicza się również te przedsiębiorstwa, w których państwo lub samorząd ma udziały, nieprzekraczające jednakże 50% wszystkich udziałów. W państwach wolnorynkowych sektor prywatny stanowi większą część gospodarki, generując odpowiednio większą część PKB. Komitet Crest (ang. Scientific and Technical Research Committee) – Komitet Badań Naukowo-Technicznych, organ doradczy wysokiego szczebla wspomagający zarówno Radę Unii Europejskiej, jak też Komisję Europejską we wszystkich sprawach dotyczących polityki UE w dziedzinie badań i rozwoju technicznego. Komitet został powołany do życia przez państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej rozporządzeniem Rady UE 14 stycznia 1974 r.

    Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) – agencja rządowa – centralny organ administracji podległy Ministrowi Gospodarki – zarządzająca funduszami pochodzącymi z budżetu państwa i Unii Europejskiej, przeznaczonymi na wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw oraz rozwój zasobów ludzkich. Sektor usług (trzeci sektor) – sektor gospodarki grupujący wszystkie formy działalności poza rolnictwem, przemysłem wydobywczym i przemysłem przetwórczym, czyli te, które wytwarzają usługi, a nie dobra materialne.

    Polityka Unii Europejskiej względem Arktyki - polityka względem strategicznego regionu Arktyki, którego- według Komisji Europejskiej- rozwój będzie miał istotne następstwa dla życia następnych pokoleń mieszkańców Europy. Zwiększone zaangażowanie Unii Europejskiej we współpracę z Arktyką otworzy nowe perspektywy dla kontaktów, jakie państwa UE utrzymują z państwami regionu arktycznego. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej – instytucja państwowa realizująca politykę ekologiczną państwa poprzez finansowanie inwestycji w ochronie środowiska i gospodarce wodnej, w obszarach ważnych z punktu widzenia procesu dostosowawczego do standardów i norm Unii Europejskiej. Priorytetem (nadrzędnym celem) funkcjonowania funduszu jest szeroko rozumiana poprawa zdrowia uwarunkowanego ekologicznie, stanowiącego składową jakości życia pokoleń obecnie tworzących rynek oraz tych przyszłych.

    Komitet Prognoz "Polska 2000 Plus" - jeden z komitetów problemowych Polskiej Akademii Nauk. Zadaniem Komitetu jest inspirowanie i koordynowanie studiów nad przyszłością - ze szczególnym uwzględnieniem możliwych kierunków rozwoju Polski takich jak: rozpoznanie ewolucji potrzeb społecznych, celów rozwoju gospodarki narodowej, przyszłej struktury społecznej i gospodarczej, sposobów życia i warunków rozwoju, kierunków postępu technicznego, nowych technologii. Oprócz tego Komitet zajmuje się opracowywaniem wielowariantowych i interdyscyplinarnych scenariuszy rozwoju oraz współpracą z zagranicznymi ośrodkami badań nad przyszłością.

    Wspólna Polityka Rybołówstwa Unii Europejskiej - stanowi element Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej objęty mechanizmem wspólnego rynku. Przyczyną zainicjowania wspólnotowych przedsięwzięć w rybołówstwie była świadomość zagrożenia wyginięciem wielu gatunków ryb, kurczenia się zasobów mórz i potrzeba wprowadzenia regulacji rynku oraz kontroli wykorzystania zasobów morskich. W celu ochrony zasobów rybnych w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa Unii Europejskiej stosuje się specjalny instrument - globalne kwoty połowowe (ilość ryb, którą można odłowić z danego zasobu w określonym czasie), przydzielane każdemu państwu członkowskiemu i tworzące tym samym narodowe kwoty połowowe.

    Efekt odbicia (ang. rebound effect) – opisany po raz pierwszy przez XIX-wiecznego brytyjskiego ekonomistę Williama Stanleya Jevonsa efekt polegający na zwiększeniu zużycia zasobów naturalnych mimo wzrostu produktywności ich użycia. Nazywa się go też czasem Paradoksem Jevonsa. Może on dotyczyć wielu różnych kategorii zasobów naturalnych, choć najczęściej analizuje się go w kontekście zużycia energii. W ekonomii zasobów naturalnych pojawił się ponownie za sprawą artykułu Daniela Khazzooma z 1980 roku. Gospodarka Unii Europejskiej – gospodarka wszystkich państw tworzących Unię Europejską rozpatrywanych łącznie, jakby stanowiły jedno państwo. W 2010 roku PKB Unii Europejskiej wynosił 12,279 biliona (16,282 biliona $), co oznacza że gospodarka Unii Europejskiej była większa od największej gospodarki pojedynczego państwa, Stanów Zjednoczonych.

    Opłata ekologiczna – według obowiązującej w Polsce sprawozdawczości statystycznej są to te opłaty, które kierowane są, przynajmniej w części, na konta funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej różnych szczebli (narodowego, wojewódzkich, powiatowych i gminnych) – są to typowe opłaty. Można także wyróżnić wiele innych opłat ekologicznych, które trafiają na konta innych instytucji niż fundusze ochrony środowiska - jednak można je tak nazywać tylko ze względu na ich powiązanie z korzystaniem ze środowiska. Do ponoszenia opłat za korzystanie ze środowiska oraz administracyjnych kar pieniężnych są obowiązane, z zastrzeżeniem art. 284 ust. 2, podmioty korzystające ze środowiska (osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami ponoszą opłaty za korzystanie ze środowiska w zakresie, w jakim korzystanie wymaga pozwolenia na wprowadzanie substancji lub energii do środowiska oraz pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo wodne).

    Dodano: 14.12.2012. 16:17  


    Najnowsze