• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konferencja pt. Europejska współpraca na rzecz rozwoju do 2020 r. - pokopenhaskie, praktyczne konsekwencje dla Europy, Bruksela, Belgia

    22.03.2010. 19:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Konferencja pt. "Europejska współpraca na rzecz rozwoju do 2020 r. - pokopenhaskie, praktyczne konsekwencje dla Europy" odbędzie się dnia 23 marca 2010 r. w Brukseli, Belgia.

    Wydarzenie ma zgromadzić parlamentarzystów i decydentów posiadających wiedzę na temat praktycznych konsekwencji Konferencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu w Kopenhadze (COP15) oraz bieżącej polityki międzynarodowej w zakresie zmian klimatu z perspektywy unijnej.

    Konferencja skoncentruje się na roli Unii Europejskiej jako uczestnika globalnego procesu przy uwzględnieniu skutków niedawnych zmian w ramach unijnych procesów politycznych oraz ewolucji polityki w innych obszarach polityki stosunków zewnętrznych.

    Konferencja obejmie:
    - przegląd wyników COP15 oraz perspektyw na kolejną konferencję COP16 w Meksyku;
    - przegląd roli Europy w polityce;
    - identyfikację implikacji polityki zewnętrznej UE w powiązaniu ze współpracą na rzecz rozwoju.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, Kopenhaga 2009 znana z skrócie jako szczyt w Kopenhadze – międzynarodowa konferencja poświęcona problematyce zmian klimatu. Odbywała się od 7 do 18 grudnia 2009 w Bella Center w Kopenhadze. Organizował ją Sekretariat Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych ds. zmian klimatu, a gospodarzem konferencji był rząd Danii. Gośćmi spotkania było ponad 190 delegacji rządowych. Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, Warszawa 2013 znana z skrócie jako szczyt w Warszawie – międzynarodowa konferencja poświęcona problematyce zmian klimatu. Obdywała się od 11 do 22 listopada 2013 na Stadionie Narodowym w Warszawie. Organizuje ją Sekretariat Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych ds. zmian klimatu, a gospodarzem konferencji był rząd Polski. Gośćmi spotkania byli delegacji rządowi wszystkich krajów. Program Operacyjny Pomoc Techniczna: Dokument opracowany przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju, gwarantujący środki na obsługę procesu wdrażania polityki spójności Unii Europejskiej w latach 2014-2020. Celem programy jest zagwarantowanie sprawnego i efektywnego realizowania założeń polityki spójności w latach 2014-2020.

    Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, Poznań 2008 - międzynarodowa konferencja poświęcona problematyce zmian klimatu. Odbywała się od 1 do 12 grudnia 2008 roku w Poznaniu na terenie Centrum Kongresowego Międzynarodowych Targów Poznańskich. Organizował ją Sekretariat Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych ds. zmian klimatu, a gospodarzem konferencji był rząd Rzeczypospolitej Polskiej. Gośćmi spotkania było ponad 190 delegacji rządowych, a wzięło w niej udział łącznie ponad 11 tys. osób. JESSICA (Joint European Support for Sustainable Investment in City Areas – Wspólne Europejskie Wsparcie na rzecz Zrównoważonego Inwestowania w Obszarach Miejskich) – program Unii Europejskiej, będący wspólnym przedsięwzięciem realizowanym przez Komisję Europejską, Europejski Bank Inwestycyjny oraz Bank Rozwoju Rady Europy, należący obok inicjatyw JASPERS oraz JEREMIE do głównych elementów unijnej polityki spójności. Realizację programu przewidziano na okres 2007-2013.

    Polityka naukowa definiowana jest jako działalność państwa oraz innych instytucji publicznych mająca na celu takie wpływanie na naukę, które w sposób optymalny przyczyni się do wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego przy jak najlepszym wykorzystaniu środków na badania naukowe. Często do szeroko rozumianej polityki naukowej zalicza się także politykę innowacyjną, której zadaniem jest wprowadzanie wyników badań naukowych, wynalazków i usprawnień do praktyki gospodarczej. Jest to jedna z najmłodszych dziedzin polityki gospodarczej, ukształtowała się dopiero w latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Przełomową datą jest rok 1935, kiedy to wydano pracę J.D.Bernala pt. "The Social Function of Science"("Społeczna funkcja nauki"), ujmującą całościowo problemy nauki we współczesnym świecie. W 1967r. we Frascati(Włochy) odbyła się konferencja przedstawicieli krajów skupionych w OECD, w trakcie której wypracowano wiele zaleceń i definicji dotyczących polityki naukowej, będących podstawą obecnego rozwoju tej dziedziny. Dzięki ustaleniom z 1967r. w wielu krajach, także w krajach rozwijających się, utworzono organy decyzyjne a szczeblu rządowym odpowiedzialne za politykę naukową. Stała współpraca strukturalna (ang. permanent structured cooperation, fr. coopération structurée permanente) – mechanizm umożliwiający państwom członkowskim Unii Europejskiej, które spełniają wyższe kryteria zdolności wojskowej oraz zaciągnęły w tej dziedzinie większe zobowiązania, na pogłębioną współpracę w zakresie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony. Umocowanie i ramy prawne dają jej art. 42 ust. 6 oraz art. 46 Traktatu o Unii Europejskiej oraz Protokół w sprawie stałej współpracy strukturalnej ustanowionej na mocy artykułu 42 Traktatu o Unii Europejskiej (Protokół nr 10).

    Wzmocniona współpraca – mechanizm pozwalający grupie co najmniej dziewięciu państw członkowskich Unii Europejskiej na pogłębienie współpracy w ramach kompetencji niewyłącznych Unii. Celem wzmocnionej współpracy jest "sprzyjanie realizacji celów Unii, ochrona jej interesów oraz wzmocnienie procesu jej integracji". Współpraca ma charakter otwarty - może w niej brać udział każde państwo członkowskie spełniające warunki określone w decyzji ustanawiającej współpracę oraz zobowiązujące się przestrzegać akty prawne już przyjęte w ramach tej współpracy. Współpraca nie może naruszać rynku wewnętrznego ani spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej Unii, a także nie może wprowadzać dyskryminacji żadnego państwa członkowskiego w zakresie handlu ani naruszać zasad konkurencji. Polityka współpracy gospodarczej, zwana również polityką współpracy z zagranicą polega na kształtowaniu, za pomocą środków pośrednich i bezpośrednich, stosunków ekonomicznych z zagranicą. W ramach tej polityki dokonywana jest wymiana towarowa, wymiana usług oraz obroty kapitałowe. Polityka współpracy z zagranicą może być realizowana pod różnymi postaciami: polityki autonomicznej (bazującej na samodzielności, kraj sam określa cele i narzędzia jej osiągania ) polityki konwencyjnej ( opierającej się na porozumieniach z innymi krajami ) polityki wolnego handlu oraz polityki protekcyjnej.

    Frontex (od fr. Frontières extérieures, czyli "granice zewnętrzne") – Europejska Agencja Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej (European Agency for the Management of Operational Cooperation at the External Borders of the Member States of the European Union), niezależna agencja w ramach Unii Europejskiej powstała 1 maja 2005.

    Europejski Komisarz ds. Stosunków Zewnętrznych i Europejskiej Polityki Sąsiedztwa – członek Komisji Europejskiej. Ostatnim komisarzem była Austriaczka Benita Ferrero-Waldner. Po wejściu w życie Traktatu lizbońskiego większość zadań komisarza ds. stosunków zewnętrznych przejął nowo powołany urząd Wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa.

    Globalizacja polityki rozwoju - zjawisko ekonomiczno-społeczne, określające kierunek rozwoju polityki w perspektywie całego świata. Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa (WPZiB, ang. Common Foreign and Security Policy, CFSP) stanowi jeden z obszarów działalności Unii Europejskiej, który obejmuje wszelkie dziedziny polityki zagranicznej i ogół kwestii dotyczących bezpieczeństwa Unii, w tym stopniowe określanie wspólnej polityki obronnej, która może prowadzić do wspólnej obrony. Została powołana na mocy traktatu z Maastricht, podpisanego 7 lutego 1992 roku, a następnie rozwinięta przez traktaty z Amsterdamu (1997 r.), z Nicei (2001 r.) oraz z Lizbony (2007 r.). Jej podstawowym zadaniem jest koordynowanie polityki zagranicznej oraz bezpieczeństwa zewnętrznego państw członkowskich Unii Europejskiej w celu ochrony wspólnych wartości, podstawowych interesów, niezawisłości i integralności Unii. Współpracując w jej ramach, państwa członkowskie starają się wspólnie skuteczniej wpływać na globalną politykę i umacniać pozycję Europy na arenie międzynarodowej, dbając o pokój, przestrzeganie praw człowieka i rządów prawa na całym świecie.

    Europejskie Centrum Monitorowania Zmian (w skrócie EMCC od ang. The European Monitoring Centre on Change) – instrument powstały w celu promocji wiedzy na temat przewidywania i zarządzania zmianami. Centrum powstało w 2001 roku w ramach Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy przy wsparciu Parlamentu Europejskiego, Komisji Europejskiej oraz współpracujących organizacji społecznych.

    Dodano: 22.03.2010. 19:12  


    Najnowsze