• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konkurs i wystawa Polska biżuteria patriotyczna

    10.11.2010. 00:11
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Konkursem na projekt polskiej biżuterii patriotycznej zainspirowanej motywami zaczerpniętymi z martyrologii, takimi jak krzyże czy kajdany oraz wystawą prezentującą biżuterię historyczną stołeczne Muzeum Niepodległości uczci zbliżające się Święto Niepodległości.

    Konkurs na projekt polskiej biżuterii patriotycznej Muzeum Niepodległości zainauguruje 11 listopada. Potrwa on do 15 lutego. Jest skierowany do projektantów biżuterii, studentów i absolwentów wzornictwa przemysłowego i artystów zajmujących się projektowaniem użytkowym oraz do osób traktujących projektowanie hobbystycznie. Prace nadsyłane na konkurs powinny być inspirowane formą, materiałami i motywami zaczerpniętymi z przykładów biżuterii historycznej.

    Projekt ma za zadanie przybliżenie unikatowego zjawiska biżuterii patriotycznej, której noszenie miało podkreślać i manifestować uczucia patriotyczne. Biżuteria ta, określana także jako emblematyczna lub żałobna pojawiła się u schyłku XVIII w. W trakcie rozbiorów, nie przestając być ozdobą, pozwalała na wyrażenie postawy obywatelskiej niezgody wobec zaborcy, w latach komunizmu zaś manifestowano nią opór wobec władz.

    W XIX w. popularne były żeliwne krzyżyki z datami manifestacji, obrączki, pierścionki, broszki czy spinki do krawatów. Biżuterię wykonywano zwykle z tanich materiałów, takich jak drewno, żelazo czy blacha, które pokrywano czarną emalią i oksydowano na czarno. Do uwypuklenia motywów zdobniczych stosowano macicę perłową lub białą emalię. Najczęstsze motywy w tej biżuterii to: kotwica, korona cierniowa, herby, kajdany, elementy munduru czy kir, z inskrypcjami np. "Wieczna łza" czy "Boże zbaw Polskę. Za specyficzny rodzaj biżuterii patriotycznej końca XX w. trzeba uznać plastikowe i metalowe znaczki m.in. z napisem Solidarność lub kotwicą Solidarności Walczącej oraz oporniki.

    Zwycięskie i wyróżnione w konkursie projekty trafią na wystawę, której otwarcie zaplanowano na 22 kwietnia. Zostanie tam zaprezentowana zarówno historyczna biżuteria patriotyczna m.in. z okresu powstania styczniowego i lat 80. XX wieku, jak i inspirowane nią współczesne propozycje. Ekspozycję będzie można oglądać do 20 czerwca.

    Konkursowi i wystawie towarzyszyć będzie dwujęzyczny katalog oraz warsztaty, w ramach których zaplanowano wykłady oraz zajęcia dla dzieci, młodzieży i dorosłych; pod okiem plastyków będzie można wykonać ozdoby inspirowane biżuterią patriotyczną. AKN

    PAP - Nauka w Polsce

    abe/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Biżuteria patriotyczna (biżuteria emblematyczna, biżuteria żałobna) – biżuteria noszona w celu wyrażenia postawy obywatelskiej i uczuć narodowych wobec sytuacji zagrożenia ojczyzny (np. zabory) lub żałoby narodowej (np. upadek powstania). Czarna biżuteria to biżuteria patriotyczna noszona na znak żałoby narodowej po upadku powstania styczniowego. Wykonana z tanich materiałów (oryginalna biżuteria w wielu przypadkach została przekazana na rzecz powstańców), jak na przykład z patynowanego na czarno żelaza. Brosza, broszka – rodzaj biżuterii, ozdoba, współcześnie noszona niemal wyłącznie przez kobiety. Umocowana od dołu szpilka służy przyczepianiu broszki do ubrań oraz sczepianiu poszczególnych części ubrania. Broszki mają różne kształty: od prostych, owalnych do fantastycznie powyginanych. Także wielkości tych ozdób są zróżnicowane.

    Pierścień – rodzaj biżuterii, nakładana na palec ozdoba w kształcie obręczy. Wykonany najczęściej ze szlachetnego metalu, z tzw. oczkiem, czyli kamieniem ozdobnym. Istnieją różne odmiany pierścieni: sygnet, obrączka ślubna, pierścionek zaręczynowy. Bransoletka (fr. bracelet), staropol. manela – kolista ozdoba noszona na nadgarstku, będąca jednym z elementów biżuterii osobistej.

    Pyksis – naczynie używane w starożytnej Grecji, w formie cylindrycznego pojemnika z pokrywką. Służyło do przechowywania artykułów toaletowych i biżuterii. Naszyjnik – rodzaj biżuterii noszonej na szyi. Najczęściej wytwarzane są z metalu w formie łańcuszka powiązanego z medalionem lub wisiorkiem. Produkowane są też z tkanin, sznurków, rzemieni. Są łączone z kamieniami szlachetnymi, muszelkami, elementami drewnianymi o różnych kształtach i rozmiarach.

    Mieczysław Gryza, pseudonim Mietal (ur. 25 lutego 1956 r. w Górze Śląskiej) – złotnik, projektant biżuterii, rzeźbiarz, metaloplastyk. Bransoletka żelowa (ang. gel bracelet lub jelly bracelet), typ taniej biżuterii wykonanej z tworzywa sztucznego, przeznaczonej do noszenia na nadgarstku.

    Grandle - niekiedy nazywane hakami, są to szczątkowe kły ze szczęki jeleniowatych (byka lub łani). Wypreparowywane służą do wyrobu biżuterii. Brązowa inkrustacja solami mineralnymi narasta z wiekiem zwierzęcia.

    Kolczyk – niewielki, ozdobny przedmiot, część biżuterii noszona w uchu (najczęściej) oraz innych miejscach ciała. Zwykle stworzony z tytanu, stali chirurgicznej, srebra, złota, PTFE lub z bioplastu; spotyka się także artystycznie robione kolczyki kościane lub drewniane. Popularne są również kolczyki zrobione z rogu bawoła azjatyckiego – Bubalus bubalis – są odpowiednikiem ludzkich paznokci czy też włosów, zawierają keratynę, przez co ciało ludzkie je akceptuje i nie wytwarza nieprzyjemnego zapachu.

    Lorraine Schwartz - nowojorska projektantka ekskluzywnej biżuterii, która zyskała sławę dzięki projektom wytwarzanym na zamówienie osobistości ze świata show-biznesu. Schwartz skupiła na sobie uwagę świata mody w 2002 roku, kiedy to aktorka Halle Berry wybrała się na galę rozdania Złotych Globów w 2002 roku, w akcesoriach jej projektu. Wtedy, jak przyznała, postanowiła, że nie pójdzie śladem części innych manufaktur, i nie będzie płacić sławom, aby pokazywały się w jej biżuterii lub oferować jej za darmo, w celach promocyjnych. Obecnie projekty Lorraine składają się przede wszystkim z diamentów oraz innych drogocennych kamieni i dostępne są wyłącznie po złożeniu wcześniejszego zamówienia w jej showroomie, położonym przy 5. alei. Szyfoniera – rodzaj wysokiej komody. Nazwa pochodzi od francuskiego słowa chiffonier oznaczającego gałganiarza, szmaciarza. Komoda służyła do przechowywania bielizny, biżuterii, wstążek, chusteczek i innych kobiecych drobiazgów. Jej nazwa ukształtowała się ze skojarzenia tych wyrobów pasmanteryjnych ze szmatkami.

    Dodano: 10.11.2010. 00:11  


    Najnowsze