• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Materiały do magazynowania wodoru - przyszłe perspektywy, Hurtigruten, Norwegia

    22.05.2012. 17:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 14 - 18 czerwca 2012 r. w Hurtigruten, Norwegia, odbędzie się wydarzenie pt. "Materiały do magazynowania wodoru - przyszłe perspektywy" (Materials for hydrogen storage - future perspectives?).

    Termin magazynowanie wodoru to określenie na metody przechowywania wodoru w celu jego późniejszego wykorzystania. Metody magazynowania obejmują wiele podejść, w tym wysokie ciśnienie, kriogenikę i związki chemiczne, które z powrotem uwalniają wodór po podgrzaniu. Aczkolwiek niepraktyczność stosowania utrudniła szersze upowszechnienie się paliw wodorowych, które są zarówno odnawialne, jak i czyste dla środowiska. W konsekwencji większość badań nad magazynowaniem wodoru koncentruje się na jego przechowywaniu jako lekkiego i zwartego nośnika energii do zastosowań mobilnych.

    Wydarzenie zgromadzi naukowców i innych interesariuszy, aby zaprezentować obecny status i przyszłe trendy w zakresie możliwości magazynowania wodoru w związkach w stanie stałym. Poruszane będą takie tematy jak:
    - wyzwania i przyszłe perspektywy pozyskiwania materiałów do magazynowania wodoru, opartych na pierwiastkach lekkich;
    - status, wyzwania i przyszłe możliwości materiałów nanoporowatych;
    - możliwe zastosowania krótkoterminowe.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    HCNG (hytan, naturalhy lub H2CNG) – mieszanina sprężonego gazu ziemnego (CNG) i 4–9% wodoru. Jest używany jako paliwo do silników o spalaniu wewnętrznym oraz zastosowań domowych. Udział wodoru do 50% nie zwiększa ryzyka wybuchu czy zapłonu w porównaniu do zwykłego CNG. Mieszanina nie wymaga użycia specjalnych stopów metali do magazynowania i użycia, inaczej niż w przypadku samego wodoru. Punkty tankowania HCNG na świecie znajdują się wzdłuż trasy Hynor (Norwegia); Thousand Palms i Barstow w Kalifornii, Fort Collins w Kolorado (USA); Dunkierce, Grenoble i Tuluzie (Francja); Göteborgu (Szwecja); Delhi i Faridabad (Indie) i BC Hydrogen Highway (Kanada). HCNG (lub H2CNG) jest mieszaniną sprężonego gazu ziemnego i 4 - 9% dodatku wodoru. Jest używane jako paliwo do silników o spalaniu wewnętrznym oraz zastosowań domowych. Udział wodoru do 50% mieszaniny nie zwiększa ryzyka wybuchu czy zapłonu w porównaniu do zwykłego CNG. Mieszanina nie wymaga użycia specjalnych stopów metali do magazynowania i użycia, inaczej niż w przypadku samego wodoru. Punkty tankowania HCNG na świecie znajdują się wzdłuż trasy Hynor (Norwegia); Thousand Palms i Barstow w Kalifornii, Fort Collins w Kolorado (USA); Dunkierce, Grenoble i Tuluzie (Francja); Göteborgu (Szwecja); Delhi i Faridabad (Indie) i BC Hydrogen Highway (Kanada). Przechowywanie wodoru – dział techniki poświęcony metodom przechowywania wodoru, głównie jako paliwa o bardzo wysokiej wartości energetycznej. Przechowywanie wodoru jest przedmiotem badań licznych, zarówno cywilnych jak i wojskowych, ośrodków naukowych, szczególnie w kontekście zwiększonego zainteresowania bezpieczeństwem energetycznym i polityką ochrony środowiska naturalnego przed szkodliwymi skutkami użytkowania paliw kopalnych. Atrakcyjność wodoru jako źródła energii wynika z tego, że można go stosunkowo łatwo pozyskiwać z gazu ziemnego oraz wody, która jest też jedynym produktem jego spalania lub utleniania tlenem.

    Uszkodzenia wodorowe- obejmuje wszystkie procesy w metalach spowodowane obecnością wodoru. Często w połączeniu z rozciągającymi naprężeniami własnymi lub od obciążeń zewnętrznych powodują zmniejszenie zdolności do przenoszenia obciążeń. Wodór wywiera szkodliwy wpływ na wszystkie metale i stopy metali. Zwiększenie ich kruchości może już wystąpić przy bardzo małej zawartości wodoru, często kilku części na milion. Intensywność wpływu wodoru na jest różna dla różnych materiałów. W poszczególnych grupach jest zależna od składu chemicznego materiału, zawartości zanieczyszczeń w materiale, mikrostruktury materiału oraz wytrzymałości materiału. Zależy również od czynników zewnętrznych: Grupa metylenowa (metanodiyl, metylen), -CH2- – najprostsza grupa alkenylowa zbudowana z jednego atomu węgla i dwóch atomów wodoru, mająca dwa wiązania chemiczne. Występuje w wielu związkach organicznych. Jej nazwa wynika z faktu, że można ją utworzyć myślowo z metanu poprzez oderwanie od niego dwóch atomów wodoru. Myślowe oderwanie jednego atomu wodoru od metanu definiuje grupę metylową (-CH3), której nie należy mylić z grupą metylenową.

    Wzór Rydberga (Rydberga-Ritza) w fizyce atomowej wzór opisujący wszystkie długości fal w widmie liniowym wodoru (serie widmowe wodoru), później rozszerzony też na niektóre serie innych pierwiastków w stanie gazowym. Węglowodory – organiczne związki chemiczne zawierające w swojej strukturze wyłącznie atomy węgla i wodoru. Wszystkie one składają się z podstawowego szkieletu węglowego (powiązanych z sobą atomów węgla) i przyłączonych do tego szkieletu atomów wodoru.

    Hydrogen-poor super-luminous supernova (superjasna supernowa o niskiej zawartości wodoru) – typ supernowej o bardzo niebieskiej barwie, temperaturze pomiędzy 10000 a 20000 K, niskiej zawartości wodoru, szybko rozprzestrzeniającej się (ok. 10 tys. km na sekundę), około dziesięciokrotnie większej jasności niż typowe supernowe typu Ia i o bardzo długim, powolnym okresie gaśnięcia po wybuchu, sięgającym 50 dni. Obszary H I – obłoki międzygwiazdowe utworzone z neutralnego wodoru atomowego (H1). Obszary te nie emitują światła, ale można je wykryć na podstawie słabej emisji promieniowania o długości 21 cm (1420 MHz), tzw. linii widmowej wodoru. Stopień jonizacji w obszarach H I jest bardzo niski i wynosi około 10 (jedna cząstka na 10 000). Obok obszarów H I identyfikuje się także obszary H II, zawierające zjonizowany wodór cząsteczkowy.

    Efekt Ubbelohdego – efekt izotopowy polegający na wydłużeniu wiązań wodorowych po wymianie w tworzących je cząsteczkach izotopu wodoru H na izotop H, czyli deuter. Wiązanie wodorowe tworzone z udziałem deuteru zamiast wodoru H mogą być dłuższe o ok. 0,03 Å.

    Deuter (H, D) – stabilny izotop wodoru występujący naturalnie. W wodzie morskiej (SMOW) występuje w ilości około 1 atomu na 6420 atomów protu (wodoru zwykłego, H).

    Deuter (H, D) – stabilny izotop wodoru występujący naturalnie. W wodzie morskiej (SMOW) występuje w ilości około 1 atomu na 6420 atomów protu (wodoru zwykłego, H) (około 0,02 grama w 1 litrze wody). Peroksyredoksyny (Peroxiredoxin, Prx, EC 1.11.1.15) należą do rodziny peroksydaz, mają masę cząsteczkową 20-30kDa i występują powszechnie u wszystkich żyjących organizmów. Enzymy te zdolne są do redukowania nadtlenku wodoru H2O2. Peroksyredoksyny u eukariontów posiadają wiele izoform, u człowieka scharakteryzowano ich jak dotąd 6. Każda z izoform posiada własny schemat ekspresji w różnych tkankach i organellach komórkowych. Niektóre z tych izoform peroksyredoksyn zapewniają obronę przeciwko uszkodzeniom w wyniku utleniania, inne natomiast biorą udział w przekazywaniu sygnału przez kontrolowanie stężenia nadtlenku wodoru.

    Mieszanina piorunująca, mieszanina tlenowodorowa; dawniej powietrze grzmiące (nazwa osiemnastowieczna obecnie nieużywana) – wybuchowa mieszanina gazowa wodoru z tlenem (2:1 objętościowo, 1:8 wagowo) lub powietrzem (2:5 objętościowo). Nazwa mieszanina piorunująca nawiązuje do jej właściwości wybuchowych. Po jej zapaleniu następuje gwałtowne spalanie wodoru (wybuch), produktem tej reakcji jest woda. Reakcje spalania wodoru w zależności od stanu skupienia produktów opisują równania sumaryczne: Acetylowanie − reakcja chemiczna typu acylowania, polegającą na podstawieniu atomu wodoru w cząsteczce związku organicznego grupą acetylową. Zwykle acetylowaniu ulegają związki chemiczne zawierające ugrupowanie z labilnym atomem wodoru (np. -O-H, >N-H, -S-H).

    Mionium (symbol Mu) – nazwa egzotycznego atomu zbudowanego z antymionu i elektronu (μ i e). Mionium strukturą przypomina atom wodoru; antymion, którego masa jest 207 razy większa od elektronu, zajmuje w nim miejsce protonu. Ze względu na dużą różnicę mas cząstek mionium przypomina atom wodoru także pod względem energii jonizacji i promienia atomu w modelu Bohra. Stan podstawowy mionium ma energię -13,54 eV, bardzo bliską wartości -13,64 eV dla wodoru. Wodorowe zużycie metalu – zjawisko łuszczenia się współpracujących powierzchni metali na skutek wnikania w wysokiej temperaturze wodoru w strukturę tych powierzchni. Prowadzi to do nieodwracalnych zmian, które zdecydowanie przyśpieszają proces niszczenia metali. Efektem jest zniszczenie warstwy wierzchniej oraz tzw. zmęczenie materiału.

    Polisulfany (polisiarczki wodoru, wodorki polisiarki) – grupa nieorganicznych związków chemicznych zbudowanych z nierozgałęzionych łańcuchów atomów siarki zakończonych atomami wodoru o wzorze ogólnym HSnH (n ≥ 2). Czasami disulfan (HS2H) nie jest uwzględniany w tej grupie.

    Dodano: 22.05.2012. 17:37  


    Najnowsze