• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Międzynarodowa konferencja badaczy lodowców w Zieleńcu

    10.01.2012. 19:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Topnienie lodowców arktycznych i jego wpływ na globalne przemiany środowiska to główne zagadnienia poruszane podczas międzynarodowej konferencji glacjologów, która rozpoczęła się we wtorek w Zieleńcu (Dolnośląskie). W spotkaniu bierze udział kilkudziesięciu badaczy lodowców z Europy, Stanów Zjednoczonych i Azji. Prestiżowa konferencja, którą organizują Uniwersytety Wrocławski i Śląski oraz Instytut Geofizyki PAN i Komitet Badań Polarnych PAN, jest firmowana przez Międzynarodowy Komitet Badań Arktyki.

    Warsztaty i wykłady przewidziane w programie konferencji będą poświęcone badaniom dynamiki i bilansu masy lodowców arktycznych. "To wyjątkowe warsztaty, w których weźmie udział światowa elita naukowców zajmujących się problematyką lodowców w Arktyce. Ta problematyka jest szczególnie ważne w kontekście przemian globalnych środowiska, ponieważ lodowce są dobrym i wrażliwym wskaźnikiem zmian klimatycznych. Ich intensywne topnienie i dopływ słodkiej wody powoduje wzrost poziomu mórz, a także zaburzenia w cyrkulacji prądów oceanicznych. W konsekwencji zmniejszenie się lodowców silne oddziałuje na klimat" - podkreślają organizatorzy konferencji.

    W spotkaniu w Zieleńcu bierze udział ponad 50 glacjologów z USA, Kanady, Danii, Norwegii, Finlandii, Szwecji, Niemiec, Austrii, Szwajcarii, Nepalu, Rosji, Czech i Polski. Przewidziano ponad 25 referatów w sesjach plenarnych oraz sesję specjalną, poświęconą lodowcom spływającym bezpośrednio do morza. W badaniach tych ostatnich specjalizują się polscy naukowcy.

    Początki polskich badań lodowców sięgają końca XIX w. i wiążą się z arktyczną ekspedycją Henryka Arctowskiego i Antoniego B. Dobrowolskiego na statku "Belgica". Dziś polscy naukowcy prowadzą badania w dwóch stacjach polarnych. Na Spitsbergenie, w pobliżu Polskiej Stacji Polarnej im. S. Siedleckiego, od wielu lat prowadzone są badania na Lodowcu Hansa, a uzyskane wyniki znajdują uznanie w światowej nauce. Drugą całoroczną placówką jest Stacja im. Henryka Arctowskiego na Wyspie Króla Jerzego u wybrzeży Antarktydy.

    Konferencja w Zieleńcu zakończy się w czwartek.

    PAP - Nauka w Polsce

    pdo/ ula/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Ustrój lodowcowy – ustrój typowy dla rzek, których wahania stanów wód związane z topnieniem lodowców w porze letniej (Ren, Rodan) Charakteryzuje rzeki zasilane przez wody z topniejących lodowców górskich. Największe przepływy występują w okresie letnim. Lista lodowców w Szwajcarii – jest to niepełny wykaz dużych lodowców w Szwajcarii wraz z porównaniem ich długości w latach 1850 oraz 2002. Dodatkowo w tabeli podana jest powierzchnia lodowca oraz kanton, w którym się on znajduje. Linia równowagi bilansowej (ang. EL - equilibrium line) - jest linia oddzielająca obszar akumulacji lodowca od jego obszaru ablacji. Innymi słowy jest to linia łącząca punkty o zerowym bilansie masy lodowca. Dla typowych alpejskich lodowców EL dzieli lodowiec w stosunku 2:1, gdzie dwukrotnie większą powierzchnię zajmuje obszar akumulacji lodowca w stosunku do jego obszaru ablacji. Zasada ta nie obowiązuje lodowców zasilanych głównie lawinami (takie jak np lodowce himalajskie i turkiestańskie), pokrytych gruzem lub występujących w strefach klimatu polarnego (lodowce zimne)

    Klimat peryglacjalny – klimat występujący na przedpolu współczesnych lodowców i lądolodów oraz w przeszłości geologicznej. Obecnie klimat taki występuje na przykład na obrzeżach Grenlandii czy przedpolu lodowców Spitsbergenu. Lodowiec regenerowany - jest jednym z podtypów lodowców górskich, zboczowo-dolinnych. Powstaje ze spajania izolowanych brył lodu pochodzących z wyżej położonych lodowców.

    Instytut Biochemii i Biofizyki PAN Zakład Biologii Antarktyki – placówka naukowa zajmująca się badaniami obszaru Antarktyki i koordynująca program naukowy polskich badań antarktycznych oraz organizuje wyprawy do Polskiej Stacji Antarktycznej im. Henryka Arctowskiego. Pełznący Stok (ang. Creeping Slope) - łagodne zbocze na Wyspie Króla Jerzego, powyżej Rajskiej Zatoki i Przylądka Uchatki na terenie Szczególnie Chronionego Obszaru Antarktyki "Zachodni brzeg Zatoki Admiralicji" (ASPA 128). Po stoku płynie kilka strumieni niosących wody roztopowe leżących wyżej lodowców - Lodowca Tower i Martwego Lodowca (m.in. Zielony Potok). W ostatnich latach zbocze powiększa się w miarę cofania się lodowców, a na jego obszarze pojawiło się kilka niewielkich zbiorników wodnych, m.in. Jeziorko Imbirowe i Jeziorko Błotniste.

    Konferencja w Rambouillet – konferencja przeprowadzona pod auspicjami Grupy Kontaktowej w lutym i marcu 1999 roku, w celu zakończenia wojny w Kosowie i wynegocjowania planu pokojowego dla prowincji. W konferencji wzięły udział delegacja państwa Jugosławii oraz reprezentacja kosowskich Albańczyków. Rozmowy, prowadzone za pośrednictwem dyplomatów zagranicznych, zakończyły się fiaskiem i odrzuceniem przez stronę serbską zaproponowanego dokumentu. Bezpośrednim skutkiem niepowodzenia konferencji było rozpoczęcie zbrojnej interwencji NATO w Jugosławii. Konferencja sztokholmska ONZ obradowała w 1972 pod hasłem: "Mamy tylko jedną ziemię". Podczas tej konferencji ochrona środowiska podniesiona została do rangi podstawowej funkcji państwa. Pojawił się termin polityka ochrony środowiska. Konferencja wskazała na konieczność powołania wyspecjalizowanej agencji przy ONZ zajmującej się zagadnieniami ochrony środowiska. Tak oto powstał UNEP. Podczas Konferencji ustalono także Deklarację Konferencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Naturalnego Środowiska Człowieka. Deklaracja ta składa się ze Wstępu i 26 Zasad.

    Dobra Praktyka Kliniczna (ang. Good Clinical Practice – GCP) – międzynarodowy standard etyczny i naukowy dotyczący planowania, prowadzenia, dokumentowania i ogłaszania wyników badań prowadzonych z udziałem ludzi (badań klinicznych) opracowany przez Międzynarodową Konferencję ds. Harmonizacji (ICH). Postępowanie zgodnie z tym standardem stanowi gwarancję wiarygodności i dokładności uzyskanych danych oraz raportowanych wyników, a także respektowania praw osób uczestniczących w badaniu.

    Konferencja w Apalachin (z ang. Apalachin Conference lub Apalachin Meeting) – jedna z najważniejszych konferencji (obok Konferencji w Atlantic City i Konferencji Hawańskiej) z udziałem największych (ówczesnych) przedstawicieli (bossów) amerykańskiego świata przestępczości zorganizowanej.

    Góry Gamburcewa - podlodowcowe pasmo górskie zlokalizowane we wschodniej części Antarktydy, w pobliżu płaskowyżu Dome A (Dome Argus). Jego długość wynosi ponad 1 tys. km, a wysokość ponad 3000 m n.p.m. Pasmo, które jest całkowicie pokryte poand 600 m warstwą lodu i śniegu, zostało odkryte w 1958 podczas III Radzieckiej Ekspedycji Antarktycznej i nazwane imieniem radzieckiego sejsmologa i geofizyka, Grigorija Gamburcewa. Naukowcy uważają Góry Gamburcewa za matecznik lodowców, które pokryły Antarktydę 34 miliony lat temu. Według tezy S. Coxa i S. Thompsona z University of Arizona część Gór Gamburcewa jest pokryta lodem już od 300 mln lat, czyli od paleozoiku. Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, Poznań 2008 - międzynarodowa konferencja poświęcona problematyce zmian klimatu. Odbywała się od 1 do 12 grudnia 2008 roku w Poznaniu na terenie Centrum Kongresowego Międzynarodowych Targów Poznańskich. Organizował ją Sekretariat Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych ds. zmian klimatu, a gospodarzem konferencji był rząd Rzeczypospolitej Polskiej. Gośćmi spotkania było ponad 190 delegacji rządowych, a wzięło w niej udział łącznie ponad 11 tys. osób.

    Jeziorko Błotniste (ang. Mud Lake) - małe jezioro na Wyspie Króla Jerzego, na Pełznącym Stoku u wschodnich podnóży góry Bastion w pobliżu Martwego Lodowca na terenie Szczególnie Chronionego Obszaru Antarktyki "Zachodni brzeg Zatoki Admiralicji" (ASPA 128). Jest to młode jezioro, powstałe wskutek ustępowania lodowców w ciągu ostatnich kilkunastu - kilkudziesięciu lat. Ogrody Jasnorzewskiego (ang. Jasnorzewski Gardens) - łąka na Wyspie Króla Jerzego, nad Zatoką Półksiężyca (część Zatoki Admiralicji), na północy przylega bezpośrednio do zabudowań Polskiej Stacji Antarktycznej im. Henryka Arctowskiego. Na południu ograniczona masywem górskim Pingwinisko. Nazwana przez polską ekspedycję naukową na cześć prof. Jerzego Jasnorzewskiego, uczestnika wypraw do Arktyki (1957/1958) i Antarktyki (1977/78).

    Rada Państw Morza Bałtyckiego, CBSS (Council of the Baltic Sea States) – organizacja międzynarodowa powstała z inicjatywy rządów Niemiec i Danii, które w dniach 5–6 marca 1992 zorganizowały konferencję ministrów spraw zagranicznych w Kopenhadze. Powołano wówczas do życia Radę Państw Morza Bałtyckiego, początkowo jako forum współpracy międzyrządowej. Rada Państw Morza Bałtyckiego jest kolejnym etapem instytucjonalizacji stosunków międzynarodowych w regionie Morza Bałtyckiego po zimnej wojnie. Tuż po jej zakończeniu rządy Polski i Szwecji, wystąpiły z propozycją zwołania konferencji szefów rządów, poświęconej ochronie środowiska Morza Bałtyckiego. Na konferencji, która odbyła się w dniach 2–3 września 1990 roku w Ronneby w Szwecji, przyjęto Deklarację Morza Bałtyckiego. Rady Państw Morza Bałtyckiego nie należy mylić z Radą Bałtycką, która jest politycznym związkiem Litwy, Łotwy i Estonii.

    Dodano: 10.01.2012. 19:19  


    Najnowsze