• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Międzynarodowe sympozjum nt. jonotropowych receptorów glutaminianu, Walencja, Hiszpania

    11.11.2011. 16:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 16 - 17 lutego 2012 r. w Walencji, Hiszpania, odbędzie się wydarzenie pt. "Międzynarodowe sympozjum nt. jonotropowych receptorów glutaminianu".

    Jonotropowe receptory glutaminianu (iGluRs) są kanałami kationowymi bramkowanymi ligandem, które aktywują się w reakcji na wiązanie glutaminianu, głównego neuroprzekaźnika pobudzającego u ssaków. Chociaż iGluRs są obecne zarówno w komórkach obwodowego, jak i ośrodkowego układu nerwowego, najlepiej poznane zostały te zlokalizowane w mózgu, gdzie odkrywają decydujące role w różnych funkcjach mózgowych, w tym w procesach plastyczności synaptycznej, uczenia się i zapamiętywania. Zdolność synaps do modyfikowania swojej siły synaptycznej w reakcji na aktywność (plastyczność synaptyczna) to podstawowa właściwość układu nerwowego, która wydaje się niezbędnym komponentem uczenia się i pamięci.

    Konferencja zgromadzi naukowców z tej dziedziny w celu omówienia ostatnich postępów w modulacji transportu, klastrowaniu i funkcji iGluRs przez rozmaite mechanizmy, w tym fosforylację, S-nitrozylację czy podjednostki składowe receptorów oraz przez interakcję z innymi białkami lub modulatorami. Dyskusja obejmie terapeutyczne implikacje wyżej wspomnianych badań w różnych sytuacjach patologicznych oraz rolę memantyny - antagonisty receptora N-metylo D-asparginowego (NMDAR) w leczeniu choroby Alzheimera.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Receptor AMPA − rodzaj receptora dla glutaminianu, selektywnie aktywowany przez kwas α-amino-3-hydroksy-5-metylo-4-izoksazolopropionowy (AMPA), sztuczny analog glutaminianu. Jest to receptor jonotropowy, który pod wpływem związania ligandu staje się przepuszczalny dla jonów sodu (Na), potasu (K) oraz wapnia (Ca). Jest jednym z najbardziej powszechnych receptorów w ośrodkowym układzie nerwowym. Bierze udział w tzw. szybkim przekaźnictwie synaptycznym. Odgrywa również ważną rolę w zjawisku zwanym długotrwałym wzmocnieniem synaptycznym (LTP). Receptor NMDA to rodzaj receptora dla glutaminianu, który jest selektywnie aktywowany przez kwas N-metylo-D-asparaginowy (NMDA). Jest to receptor jonotropowy, który przewodzi kationy: sodu (Na), potasu (K) i wapnia (Ca). Do aktywacji oprócz glutaminianu wymaga przyłączenia glicyny lub seryny. Receptory węchu – receptory znajdujące się w błonie komórkowej neuronów receptorowych węchu, odpowiedzialne za wykrywanie cząsteczek zapachowych (odorantów). Pobudzenie receptorów węchowych jest pierwszym etapem w przewodzeniu sygnału nerwowego do mózgu. Receptory te należą do rodziny rodopsynopodobnych receptorów klasy A sprzężonych z białkami G.


    Kwas N-metylo-D-asparaginowy – organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów, metylowa pochodna kwasu asparaginowego. Jest aktywatorem neuronalnego receptora NMDA związanego z kanałem jonowym przepuszczalnym dla jonów wapnia (Ca), sodu (Na) i potasu (K), zlokalizowanym w synapsach. Działa jako agonista natywnego liganda receptora – glutaminianu. Zapamiętywanie i zapominanie informacji jest możliwe dzięki plastyczności obwodów neuronalnych różnych rejonów mózgu. Powstawanie pamięci można opisać jako utrwalanie tzw. śladów pamięciowych, co polega na wytwarzaniu i stabilizacji nowych połączeń między komórkami nerwowymi, natomiast utrata wspomnień jest zanikaniem części z nich. Procesy warunkujące te zmiany: długotrwałe wzmocnienie synaptyczne (LTP – long-term potentiation) oraz długotrwałe tłumienie synaptyczne (LTD – long-term depression) funkcjonują tak samo u ludzi, jak u znacznie prostszych organizmów, np. muszek owocowych (Drosophila) i ślimaków morskich (Aplysia). Bucindolol – lek nieselektywny antagonista receptorów β1, β2-adenergicznych z niewielką zdolnością blokowania receptorów α1. Posiada wewnętrzną aktywność sympatykomimetyczną w stosunku do receptorów β2 i β3, dzięki czemu wykazuje niewielkie działanie naczynio-rozszerzające oraz nie zmienia frakcji trójglicerydów osocza i w przeciwieństwie do innych leków tej klasy podwyższa stężenie osoczowe frakcji cholesterolu HDL.

    Ekscytotoksyczność – patologiczny proces, w którym neurony są uszkadzane i zabijane przez glutaminian i podobne związki chemiczne. Ekscytotoksyczność zachodzi, gdy dojdzie do nadmiernej aktywacji receptorów AMPA i NMDA przez ekscytotoksyczny neurotransmiter – kwas glutaminowy. Ekscytotoksyny takie jak NMDA i kwas kainowy, które wiążą się do tych receptorów, a także zbyt wysokie stężenia glutaminianu mogą wywołać ekscytotoksyczność poprzez zwiększenie liczby jonów wapnia wchodzących do komórki. Napływ jonów Ca do komórek aktywuje liczne enzymy, w tym fosfolipazy, endonukleazy i proteazy, takie jak kalpaina, które uszkadzają struktury komórkowe; składniki cytoszkieletu, błon komórkowych i DNA. Neuroplastyczność (plastyczność mózgu) – zdolność tkanki nerwowej do tworzenia nowych połączeń mających na celu zreorganizowania się, adaptacji, zmienności, samonaprawy, uczenia się i pamięci. Jest to powszechna cecha neuronów, występująca na wszystkich piętrach układu nerwowego.

    Urapidyl (Urapidil, nazwa handlowa Ebrantil) – lek blokujący obwodowe receptory α1-adrenergiczne i w ten sposób obniżający ciśnienie krwi działając naczyniorozszerzająco. Dodatkowo lek obniża ciśnienie tętnicze poprzez ośrodkową stymulację receptorów α2-adrenergicznych oraz receptorów 5-hydroksytryptaminowych 1A (5-HT1A). Urapidil silniej rozszerza tętniczki niż żyły. W odróżnieniu od nitroprusydku sodu i nitrogliceryny, po podaniu tego leku nie dochodzi do aktywacji części współczulnej układu nerwowego, oraz nie występuje tachykardia i nadciśnienie w wyniku reakcji odbicia po zaprzestaniu podawania. Receptory adrenergiczne − grupa receptorów metabotropowych zlokalizowanych na błonach komórkowych, których pobudzenie w organizmie przez adrenalinę lub inną aminę katecholową wiąże się z aktywacją odpowiedniego białka G i fosforylacją GDP do GTP, a w dalszej kolejności z regulacją aktywności istotnych dla funkcjonowania komórki układów enzymatycznych. Receptory te związane są z częścią współczulną autonomicznego układu nerwowego.

    Receptory serotoninowe (określane często jako receptory 5-HT) – są to receptory umieszczone na błonie komórkowej neuronów i niektórych innych komórek m.in. mięśni gładkich. Receptory 5-HT pośredniczą w działaniu serotoniny, ich endogennego ligandu. Do tej pory wyróżniono 7 rodzin tych receptorów, a w ich obrębie po kilka podtypów. Wszystkie z nich związane są z białkiem G, z wyjątkiem receptorów 5-HT3, należących do receptorów jonotropowych. Mechanizm działania wielu psychodelików (LSD, DMT, meskalina) opiera się na działaniu agonistycznym na receptory serotoninowe, niektóre leki przeciwpsychotyczne są zaś ich antagonistami.

    Dodano: 11.11.2011. 16:26  


    Najnowsze