• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Młodzi egiptolodzy dyskutują we Wrocławiu

    19.05.2011. 10:47
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W dniach 19-20 maja w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego odbywa się III Konferencja Studentów Archeologii Egiptu. Na zaproszenie organizatorów odpowiedziało kilkadziesiąt osób z ośrodków naukowych w całej Polsce.

    Każdy dzień sympozjum poprzedza wykład gościa specjalnego. Czwartkowe obrady zainaugurowało wystąpienie znawcy piramid i historii Egiptu - dr. Andrzeja Ćwieka z poznańskiego Muzeum Archeologicznego. Piątkowe wystąpienia poprzedzi referat specjalistki badającej losy Aleksandra Wielkiego - dr Agnieszki Wojciechowskiej.

    "Tegoroczna Konferencja Studentów Archeologii Starożytnego Egiptu jest trzecią odsłoną corocznych spotkań studentów i doktorantów uczelni z całej Polski, na której młodzi badacze mogą przedstawić swoje osiągnięcia. Większość z prelegentów związana jest ściśle z projektami archeologicznymi nad Nilem, stąd referaty mają szczególną wartość merytoryczną" - informuje główny organizator sympozjum Patryk Chudzik.

    Jak co roku, konferencja nie ma tematu przewodniego. Dyskutowane są aktualnie prowadzone projekty badawcze obejmujące szeroki zakres chronologiczny - od neolitu po moment podboju Egiptu przez Arabów.

    Sympozjum jest wspólną inicjatywą sekcji Archeologii Śródziemnomorskiej Studenckiego Koła Naukowego Archeologów Uniwersytetu Wrocławskiego i Studenckiego Koła Naukowego Starożytnego Egiptu "Kemet". To jedyne forum wymiany myśli polskich studentów parających się tematyką archeologii Egiptu, zrzeszające kilkanaście placówek naukowych.

    Pełen program sympozjum można znaleźć dostępny tutaj.

    PAP - Nauka w Polsce

    szz/ agt/


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Joachim Śliwa (ur. 1940) – prof. dr. hab. Uniwersytetu Jagiellońskiego; zajmuje się zagadnieniami sztuki i archeologii Egiptu i Bliskiego Wschodu. Od roku 1998 kieruje Zakładem Archeologii Egiptu i Bliskiego Wschodu UJ. Przewodniczący Rady Naukowej Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN w Warszawie. W 1975 obronił rozprawę habilitacyjną. W 1995 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego

    Muzeum Petriego, właściwie Muzeum Archeologii Egipskiej Petriego (ang. Petrie Museum of Egyptian Archeology) – muzeum historii starożytnej Egiptu noszące imię angielskiego egiptologa prof. Williama Flindersa Petriego. Jest muzeum uniwersyteckim pod pieczą Instytutu Archeologii Uniwersytetu College London (UCL) w Londynie.

    Kamil Omar Kuraszkiewicz - polski archeolog, jeden z laureatów pierwszej edycji Stypendiów Polityki - "Zostańcie z nami". Od 1996 roku stały członek misji archeologicznej w Sakkarze. Obecnie adiunkt w Zakładzie Archeologii Egiptu Instytutu Archeologii UW.

    Instytut Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego - jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego. Dzieli się na 4 zakładów i pracownię naukową. Posiada uprawnienia do nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego oraz wnioskowania o nadanie tytułu naukowego profesora. Prowadzi działalność dydaktyczną i badawczą związaną ze społecznościami ludzkimi i ich przeobrażeniami kulturowymi w epoce kamienia, w starożytności i w średniowieczu na terenie Europy. Instytut oferuje studia na kierunku archeologia.

    Rozwój architektury starożytnego Egiptu, a w nieco szerszym pojęciu sztuki starożytnego Egiptu, obejmuje okres od czwartego tysiąclecia p.n.e. do IV wieku naszej ery. Całą tę epokę cechowała jedność artystycznych form, ciągłość rozwoju oraz funkcja służebna wobec władców i religii. Sztuka pomagała w utrzymaniu i utrwalaniu ustalonego porządku społecznego. W dzisiejszych czasach jest źródłem do poznania historii Egiptu.

    Rozwój architektury starożytnego Egiptu, a w nieco szerszym pojęciu sztuki starożytnego Egiptu, obejmuje okres od czwartego tysiąclecia p.n.e. do IV wieku naszej ery. Całą tę epokę cechowała jedność artystycznych form, ciągłość rozwoju oraz funkcja służebna wobec władców i religii. Sztuka pomagała w utrzymaniu i utrwalaniu ustalonego porządku społecznego. W dzisiejszych czasach jest źródłem do poznania historii Egiptu.

    Rozwój architektury starożytnego Egiptu, a w nieco szerszym pojęciu sztuki starożytnego Egiptu, obejmuje okres od czwartego tysiąclecia p.n.e. do IV wieku naszej ery. Całą tę epokę cechowała jedność artystycznych form, ciągłość rozwoju oraz funkcja służebna wobec władców i religii. Sztuka pomagała w utrzymaniu i utrwalaniu ustalonego porządku społecznego. W dzisiejszych czasach jest źródłem do poznania historii Egiptu.

    Dodano: 19.05.2011. 10:47  


    Najnowsze