• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy dyskutują o nauce języka polskiego za granicą

    19.11.2010. 23:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Rośnie zainteresowanie nauką języka polskiego za granicą - twierdzą uczestnicy konferencji "Polonistyka za granicą. Tradycje i perspektywy", która rozpoczęła się w piątek w Białymstoku.

    W trzydniowej konferencji, odbywającej się w Bibliotece im. Jerzego Giedroyca w Białymstoku, biorą udział nauczyciele akademiccy zarówno z Polski, jak i z innych krajów Europy Środkowo-Wschodniej, m.in. z Ukrainy, Białorusi, Litwy i Rosji.

    Jak powiedział PAP prof. Jan Mazur z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, obecnie obserwuje się większe zainteresowanie nauką języka polskiego za granicą, a decydują o tym względy "pragmatyczne i praktyczne". Według niego, na chęć nauki języka polskiego za granicą wpływają również różne wydarzenia w Polsce, np. po wyborze Jana Pawła II więcej osób chciało uczyć się polskiego, a podczas stanu wojennego zainteresowanie było mniejsze.

    Według prof. Mazura, obecne zainteresowanie nauką języka polskiego związane jest z "otwarciem się Polski" na inne kraje, dzięki czemu coraz więcej firm zakłada swoje filie za granicą, a także coraz więcej przedsiębiorców przyjeżdża do Polski.

    To także szansa dla młodzieży, która wyemigrowała z Polski do innych państw europejskich. "Studiują slawistykę, polonistykę, bo liczą na to, że powstaną tam szkoły polskie i będą mogli w nich uczyć" - powiedział naukowiec. Dodatkowo, dzięki ukończonym studiom, coraz więcej ludzi pracuje w radiu czy telewizji, gdzie współtworzą programy dla Polonii.

    Podobnego zdania jest prof. Swietłana Musijenko z Uniwersytet im. Janki Kupały w Grodnie (Białoruś). Podczas wykładu o edukacji polonistycznej na Białorusi powiedziała, że mimo coraz większego zainteresowania językiem angielskim, studia polonistyczne są nadal popularne.

    Poinformowała, że obecnie filologię polską na Uniwersytecie w Grodnie studiuje około stu osób. Absolwenci grodzieńskiej polonistyki znajdują zatrudnienie m.in. w mediach i polskich szkołach, a ostatnio także w firmach, gdzie oprócz języka białoruskiego i rosyjskiego, wymagana jest znajomość języka polskiego.

    Język polski za granicą promują także cieszące się dużym zainteresowaniem inicjatywy - dyktando i olimpiada polonistyczna. Organizowane są one we współpracy ze Wspólnotą Polską, działającą na rzecz Polaków za granicą.

    Jak powiedziała PAP Anna Kietlińska, prezes oddziału Wspólnoty Polskiej w Białymstoku, dyktanda już od kilku lat odbywają się na Białorusi i Litwie. W tym roku, we wrześniu, Wspólnota zorganizowała pilotażowe dyktando na Łotwie, gdzie jest kilka miejscowości skupiających środowiska polskie. Dodała, że dyktando w Daugavpils cieszyło się dużym zainteresowaniem, wzięło w nim udział ponad 80 osób. Dlatego w kolejnych latach planowane są na Łotwie następne "klasówki ortograficzne".

    Konferencja potrwa do niedzieli. Wystąpienia dotyczyć będą m.in. roli literatury w kształtowaniu tożsamości polskiej i problemów nauczania języka polskiego w ramach kursów językowych.

    PAP - Nauka w Polsce, Sylwia Wieczeryńska 

    rof/ hes/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Liceum Ogólnokształcące z Dodatkową Nauką Języka Białoruskiego w Hajnówce – szkoła średnia działająca w Hajnówce od września 1949 roku. Jest drugim w Polsce liceum, w którym wprowadzono dodatkową naukę języka białoruskiego (w LO z BJN w Bielsku Podlaskim wprowadzono w 1944). Obecnie jest jednym z trzech liceów z dodatkową nauką języka białoruskiego na terenie Białostocczyzny. Aktualnie nosi nazwę II Liceum Ogólnokształcące z Dodatkową Nauką Języka Białoruskiego w Hajnówce. Dawniej funkcjonowało pod nazwą Liceum Ogólnokształcące z Białoruskim Językiem Nauczania. Alaksandr Kanstancinawicz Kraucewicz (biał. Аляксандр Канстанцінавіч Краўцэвіч, ros. Александр Константинович Кравцевич, Aleksandr Konstantinowicz Krawcewicz; ur. 13 września 1958 w Łupaczach) – białoruski archeolog, historyk mediewista, w latach 1994–1995 pierwszy prorektor Grodzieńskiego Uniwersytetu Państwowego im. Janki Kupały, od 1999 roku wykłada na uczelniach na Białorusi i w Polsce; doktor nauk historycznych (odpowiednik polskiego stopnia doktora habilitowanego), profesor Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie i Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Białymstoku. Poźniak – nazwisko rozpowszechnione w Polsce i na Białorusi (według polskiej transkrypcji z języka białoruskiego: Pazniak lub Paźniak, z języka rosyjskiego: Pozniak).

    Granica polsko-białoruska – granica między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Białorusi istniejąca formalnie od momentu uzyskania niepodległości Białorusi od Związku Radzieckiego, tj. od 25 sierpnia 1991 roku. Do 1991 roku obecna granica z Białorusią stanowiła część granicy z ZSRR i miała identyczny przebieg. Przez granicę prowadzi 13 przejść granicznych: 7 drogowych, 5 kolejowych i jedno rzeczne. Ogólnopolskie Dyktando – najstarsza i największa impreza promująca kulturę języka polskiego. Jej uczestnicy piszą tekst specjalnie opracowany na tę okazję przez znanych polskich językoznawców. Osoba, która popełni najmniejszą liczbę błędów lub napisze dyktando bezbłędnie, otrzymuje tytuł Mistrza Polskiej Ortografii. Twórcą Ogólnopolskiego Dyktanda była wieloletnia dziennikarka radiowa, następnie senator i wicemarszałek Senatu, Krystyna Bochenek, zmarła tragicznie w katastrofie lotniczej w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 roku.

    Towarzystwo Języka Białoruskiego im. Franciszka Skaryny (biał. Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны, ТБМ) — białoruska organizacja społeczna i kulturalna mająca za cel ochronę i popularyzację języka białoruskiego wśród mieszkańców Białorusi. Polski Uniwersytet Ludowy w Brześciu – niepaństwowa instytucja edukacyjna działająca na początku lat 90. XX wieku w Brześciu, która stawiała sobie za cel organizowanie życia intelektualnego mniejszości polskiej na Białorusi, pomoc w procesie odradzania jej tożsamości narodowej, a także popularyzowanie problematyki z zakresu historii, literatury i kultury polskiej; prowadziła swoją działalność przede wszystkim w formie comiesięcznych sesji, na których wykładali naukowcy z Polski we współpracy z uczonymi z Białorusi, Litwy i Ukrainy; pierwszy w czterech polskich uniwersytetów ludowych na Białorusi.

    Mistrz Mowy Polskiej – program społeczny, którego celem jest popularyzacja języka polskiego i uhonorowanie nagrodami osób, które, według powszechnie uznanych kanonów, zasługują na miano Mistrzów Mowy Polskiej. Uroczystość jest obecna w mediach dzięki transmisjom Telewizji Polskiej i Polskiego Radia, które obejmując patronatem kolejne edycje, promują i relacjonują imprezę. Czesław Bieńkowski – polski naukowiec i działacz polonijny na Białorusi, przewodniczący Polskiego Towarzystwa Naukowego na Białorusi i dyrektor Polskiej Wyższej Szkoły Humanistycznej w Mińsku (PWSH); docent, doktor.

    Jerzy Reichan (ur. 1929 w Krakowie), prof. dr hab., dialektolog, polonista (z wykształcenia także anglista), językoznawca. Całe życie związany z Zakładem Dialektologii Polskiej (wcześniej: Pracownia Atlasu i Słownika Gwar Polskich) Instytutu Języka Polskiego PAN w Krakowie,którą przez lata kierował (obecnie Kierownikiem Zakładu jest prof. dr hab. Joanna Okoniowa), wieloletni redaktor Słownika gwar polskich PAN, autor książek i licznych artykułów poświęconych historii języka polskiego, dialektologii, geografii lingwistycznej i zjawiskom leksykalnym.

    Janusz Paliwoda (ur. 1972 w Białymstoku) – polski pisarz, prozaik, poeta, dziennikarz i nauczyciel języka polskiego. Współzałożyciel Grupy Literackiej Eterna.

    Gwara białostocka – gwara języka polskiego charakterystyczna dla mieszkańców Białegostoku i części Podlasia. Spokrewniona z dialektem wileńskim. Powstała w wyniku wzajemnego oddziaływania kilku wzorców językowych: polskiego, białoruskiego, litewskiego, w mniejszym zakresie też rosyjskiego, ukraińskiego i jidysz. Białorutenizacja − proces nadawania cech kultury białoruskiej osobom lub zbiorowościom funkcjonującym wcześniej w ramach innych kultur, umacniania pozycji kultury i języka białoruskiego w danej dziedzinie lub na określonym obszarze. W latach 20. XX wieku stanowiła ona część oficjalnej polityki władz Białoruskiej SRR. Współcześnie, zdaniem niektórych polskich badaczy, białorutenizacja objawia się określaniem elementów i dziedzictwa kultur nie-białoruskich na Białorusi jako elementy kultury białoruskiej.

    Granica białorusko-rosyjska – lądowa granica międzypaństwowa Białorusi i Rosji. Jej długość według różnych źródeł wynosi 959 km lub ponad 1283 km. Powstała w 1991 roku po uzyskaniu niepodległości przez Białoruś. Przebiega po dawnej granicy administracyjnej między Białoruską SRR i Rosyjską FSRR. Tadeusz Kruczkowski (ur. 5 stycznia 1961 w Jaskółdach koło Brzostowicy) – polski i białoruski historyk, działacz mniejszości polskiej na Białorusi, prezes Związku Polaków na Białorusi w latach 2000–2005, wykładowca Uniwersytetu Grodzieńskiego.

    Białorutenistyka – dział slawistyki zajmujący się badaniem języka, literatury i kultury białoruskiej. Katedra Białorutenistyki prowadzi jednolite stacjonarne studia magisterskie w zakresie specjalizacji podstawowych: literaturoznawstwa i językoznawstwa oraz fakultatywnie specjalizacji zawodowej – nauczycielskiej. Najwybitniejszym polskim białorutenistą jest obecnie profesor Elżbieta Smułkowa. Katedra Białorutenistyki istnieje na Uniwersytecie Warszawskim od początku października 1956 roku. W ciągu kilkudziesięciu lat była jedyną białorusoznawczą uniwersytecką placówką na świecie (poza Białorusią). Dopiero w latach dziewięćdziesiątych powstały dalsze białorutenistyki w Lublinie i Białymstoku. Katedra koncentruje się na badaniach białoruskich związków literackich, językowych, folklorystycznych, białoruskim ruchu literackim w Polsce oraz na białoru­skim piśmiennictwie emigracyjnym.

    Dodano: 19.11.2010. 23:19  


    Najnowsze