• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy walczą o uratowanie odkrytego niedawno niemieckiego bombowca z II wojny światowej

    07.11.2011. 16:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Naukowcy z Wlk. Brytanii biorą udział w próbie uratowania ostatniego, pozostającego w nienaruszonym stanie niemieckiego, lekkiego bombowca Dornier Do 17 z czasów II wojny światowej, który pozostawał zatopiony w Kanale La Manche od momentu zestrzelenia w sierpniu 1940 r. w najgorętszym okresie Bitwy o Anglię.

    Samolot, który powszechnie nazywano "Latającym ołówkiem" (niem. Fliegender Bleistift), przeleżał ostatnie 71 lat zabezpieczony przed korozyjnym oddziaływaniem wody morskiej przez warstwy osadów, ale ruchome piaski, które odsłoniły samolot w 2010 r. pozostawiły go od tej pory nieosłoniętym i niechronionym. Teraz naukowcy z Imperial College London i Muzeum Królewskich Sił Lotniczych (RAF) podejmują wyścig z czasem, aby zachować i zakonserwować ten rzadki artefakt II wojny światowej przed dalszą korozją.

    Dr Mary Ryan, jeden z naukowców pracujących nad projektem z ramienia Imperial College London, powiedziała: "To ostatni na całym świecie tego typu 'Latający ołówek' w nienaruszonym stanie, a zatem wagi tego projektu dla naszej historii nie można lekceważyć. Analizujemy fragmenty już podniesione na powierzchnię i jest fascynującym zobaczyć, jak ten bombowiec, który rozbił się ponad 70 lat temu, został tak dobrze zakonserwowany przez warstwy piasku. Chętnie podejmujemy wyzwanie, jakim jest poszukiwanie sposobu na zachowanie tego historycznego skarbu, tj. aby mógł zostać podniesiony i wystawiony na pokaz dla przyszłych pokoleń."

    Kiedy tylko cały samolot zostanie wydobyty, w planie jest wystawienie go w nowym skrzydle Muzeum RAF, które zostanie wybudowane w celu upamiętnienia tych wszystkich, którzy stracili życie w czasie Bitwy o Anglię. Niemniej wyzwaniem dla zespołu będzie zapewnienie optymalnych warunków w muzeum, gdyż nadmierna wilgotność może doprowadzić do kondensacji na metalu, a przez to do dalszej korozji.

    Kolejną poważną przeszkodą, którą musi pokonać zespół jest wypracowanie sposobu oczyszczenia i usunięcia skorodowanych warstw z aluminiowego kadłuba "Latającego ołówka" - zawierają one ogromne ilości chlorku - czynnika korozyjnego pochodzącego z wody morskiej. Na małych częściach wraku, które już zostały podniesione na powierzchnię, zespół testuje obecnie ekologiczny roztwór na bazie kwasu cytrynowego w celu usunięcia powierzchniowych warstw korozji i osadów morskich takich jak skorupiaki.

    Celem jest opracowanie roztworu, który będzie z jednej strony wystarczająco silny, aby oczyścić bombowiec, gdyż jakikolwiek chlorek pozostający na powierzchni metalu mógłby doprowadzić do dalszych ataków korozji w czasie ekspozycji samolotu, a z drugiej strony łagodny dla farby i oznakowań samolotu, aby nie utracić historycznej wartości eksponatu.

    Ten konkretny "Latający ołówek" został zestrzelony 26 sierpnia 1940 r. Samolot, będący częścią większej formacji niemieckiej w drodze do przeprowadzenia ataku na lotniska w Essex, miał czterech członków załogi i 2.000 funtów bomb na pokładzie. Został przechwycony przez samolot RAF i odniósł poważne uszkodzenia, spadł do morza przy Goodwin Sands, 10-milowej ławicy piaszczystej w Kanale La Manche, gdzie spoczął 6 mil od wybrzeża angielskiego.

    Archiwa pokazują, że pilotowi, starszemu sierżantowi lotnictwa Effmertowi i innemu członkowi załogi, sierżantowi Ritzelowi udało się opuścić samolot zanim dostali się do niewoli jako jeńcy wojenni. Dwóch pozostałych członków załogi, sierżant Reinhardt i kapral Huhn, zginęło w czasie upadku samolotu. Ich ciała wydobyto później i pochowano na cmentarzach wojskowych.

    Ian Thirsk, Kierownik Zbiorów w Muzeum RAF, wypowiedział się na temat ludzkiego wymiaru odzyskania samolotu: "Odzyskanie i konserwacja bombowca zdecydowanie zwiększy możliwości Muzeum RAF do prezentowania szerszej historii Bitwy o Anglię, zwłaszcza w kontekście ofiar złożonych po obu stronach w trakcie konfliktu. Obecnie próbujemy odnaleźć krewnych członków załogi, którzy przeżyli tę pamiętną misję, aby móc bardziej zainteresować odwiedzających historią ludzi stojących za tym epizodem wojennym. Jako ostatni zachowany egzemplarz samolotu, ten Dornier Do 17 jest naprawdę unikatowy."

    Kiedy tylko naukowcy z Imperial College London zakończą swoje prace nad najlepszym sposobem zakonserwowania samolotu, zespół z Muzeum RAF zastosuje specjalny pomost nośny, aby podtrzymać ciężar kruchego samolotu w czasie podnoszenia go na powierzchnię.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Dornier Do 17 – niemiecki lekki bombowiec, samolot rozpoznawczy i nocny myśliwiec, produkowany w zakładach Dornier Flugzeugwerke początkowo jako samolot pasażerski, jednak po odrzuceniu przez niemieckie linie lotnicze jako zbyt wąski zaadaptowany do roli bombowca na wniosek Ministerstwa Lotnictwa Rzeszy. Ze względu na charakterystyczny kształt kadłuba, nazywany przez załogi Bleistift (niem. ołówek). Używany przez Luftwaffe na początku II wojny światowej. W nieznacznie zmodyfikowanej wersji eksportowej znany jako Dornier Do 215, poprzednik samolotu Dornier Do 217. Odladzanie samolotu – zespół czynności mających na celu usunięcie z powierzchni samolotu warstwy przymarzniętego lodu i zabezpieczenie tej powierzchni przed ponownym oblodzeniem. Cała operacja trwa przeciętnie kilkanaście minut i wykonywana jest tuż przed startem na specjalnych stanowiskach zlokalizowanych w pobliżu dróg kołowania na lotnisku (podczas tej operacji pasażerowie przebywają na pokładzie samolotu). Eksploatacja samolotu - zasady wykorzystania samolotu i jego wyposażenia w czasie wykonywania zadania przez personel latający. Zespół czynności wykonywanych przez personel inżynieryjno-techniczny w celu bezpośredniego przygotowania sprzętu lotniczego do niezawodnej pracy w powietrzu.

    Yokosuka H5Y (九九式飛行艇, Łódź Latająca Marynarki Wzór 99 Model 11) - japońska, rozpoznawcza łódź latająca z okresu II wojny światowej. Samolot miał uzupełniać będące już w służbie, czterosilnikowe Kawanishi H6K ale z powodu problemów z konstrukcją kadłuba i niezadowalającymi osiągami zbudowano tylko dwadzieścia egzemplarzy tego samolotu. Samolot nosił amerykańską nazwę kodową Cherry. North American NA-40 − prototypowy samolot bombowy zaprojektowany i zbudowany w zakładach North American Aviation w 1939. Samolot powstał w odpowiedzi na zapotrzebowanie United States Army Air Corps (USAAC) na lekki bombowiec/samolot szturmowy. Zbudowano tylko jeden egzemplarz tego samolotu który został zniszczony w wypadku na początku kwietnia 1939. W późniejszym czasie między innymi dzięki doświadczeniu zdobytemu przy projektowaniu tego samolotu powstał bardzo udany średni bombowiec North American B-25 Mitchell (NA-62).

    Junkers Ju 88 – niemiecki dwusilnikowy samolot z okresu II wojny światowej. Był jednym z najbardziej wszechstronnych samolotów tego konfliktu rywalizując w tej kategorii z samolotem de Havilland Mosquito (stąd nazwa ,,niemiecki Mosquito"). Zaprojektowany jako szybki bombowiec był bezkonkurencyjny w atakach z niewielkiej wysokości i płytkiego lotu nurkowego. Mógł też pełnić rolę nocnego myśliwca, bombowca torpedowego i samolotu rozpoznawczego. Prędkością, pułapem, udźwigiem bomb oraz uzbrojeniem pokładowym przewyższał standardowy niemiecki bombowiec taktyczny Heinkel He 111. Lista minimalnego wyposażenia (MEL) - z angielskiego minimum equipment list - stanowi wykaz niesprawnych części samolotu z którymi operator samolotu może dopuścić samolot do eksploatacji. Wykaz ten podlega autoryzacji urzędu lotnictwa cywilnego kraju, który certyfikuje tego operatora. Lista ta musi w pełni uwzględniać wykaz niesprawnych części samolotu z którymi producent samolotu zezewala dopuścić samolot do eksploatacji. Wykaz producenta określa się mianem Master Minimum Equipment List (MMEL).

    Dziób samolotu – część kadłuba samolotu wysunięta najbardziej do przodu, tworząca aerodynamicznie wyprofilowany opływ dla strug powietrza. Jego kształt uwarunkowany jest przeznaczeniem samolotu, napędem samolotu i prawami aerodynamiki. Dziób samolotu najczęściej płynnie przechodzi w kadłub, a jego poszycie zewnętrzne w celach eksploatacyjnych jest otwieralne. Kawasaki Ki-56 (jap. 一式貨物輸送機, dosł. Samolot Armii Typ 1 Transportowy) – japoński lekki samolot transportowy z okresu II wojny światowej. Samolot powstał jako wersja rozwojowa budowanego wówczas na licencji Lochkeeda Electry. W latach 1940-1943 zbudowano 121 egzemplarzy tego samolotu, w czasie wojny znany był przez aliantów pod oznaczeniem kodowym Thalia.

    Douglas XB-42 Mixmaster – eksperymentalny samolot bombowy zaprojektowany w amerykańskich zakładach Douglasa w 1943 jako prywatna inicjatywa tego przedsiębiorstwa. Pomimo niebywałych, jak na swoje czasy, osiągów (jest to najszybszy w historii bombowiec z napędem tłokowym) samolot nie wszedł do produkcji seryjnej, głównie z powodu zakończenia II wojny światowej i opracowania nowej technologii, jaką były silniki odrzutowe. Nazwa Mixmaster nawiązuje do dużych łopat śmigieł, które kojarzyły się z mikserem kuchennym o takiej nazwie. Mixmastera początkowo zaplanowano jako samolot szturmowy, ale jeszcze w czasie prac projektowych zmieniono jego przeznaczenie na bombowiec. Zbudowano tylko dwa egzemplarze, z czego pierwszy prototyp rozbił się 16 grudnia 1945 roku, drugi (przemianowany na XB-42A) służył jako latające laboratorium do testowania silników odrzutowych 19XB-2A, obecnie znajduje się w National Air and Space Museum w Waszyngtonie. Bazując na XB-42, zaprojektowano także Douglas XB-43 Jetmaster, który był pierwszym amerykańskim bombowcem o napędzie odrzutowym. Planowano także konstrukcję wersji cywilnej, pasażersko-transportowej, ale projekt ten nie wyszedł poza fazę pierwszych studiów. Otrzymał tymczasową nazwę DC-8, która w późniejszym czasie została użyta ponownie na oznaczenie innego samolotu transportowego, Douglas DC-8.

    Dodano: 07.11.2011. 16:49  


    Najnowsze